Lucas 15
utr (UTR) vs ARIB
1 Egbe oka nɛ, ama ogbɛ udza ifyɛɛ bɛyi emi ali ibwubwe wa kwakye ikye ofwo iYesu.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nghaduu emi iFarasi bɛyi ama otso ola mgbi iMose wita okwondukwɔ gbɛɛ, <<Inggisɛ nɛ gbela yi emi ali ibwubwe diyɛ le gye ungwogye yi ama kpaa!>>
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Nɛ iYesu nya ma utsa sini:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 <<Ni inggisɛ oka mbi ema dzɛ yi mmala nghi ideli onyi ma onyi byulu mi efu, li ekyɛ ngwi o ka kyɔ? O ka dzata ngwusenɛ dɔn iwyo diwyegyanɛ ntona mi imbe ododa lu ka pita onyi nbyulu na nghataa se non tuun baa?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Onɔ ngwi o ka tuun ma, o ka tsatsa kye dɔkɛ olubɔ
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 le lu udɛ. Non wa to udɛ, o ka kwu emi okan bɛyi ama nwotsuudɛ dɔn ela gbɛɛ, <Tsatsa yi ani na; ikyekyɛ ani ka tu mmala nbyulu ma wa.>
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 N nya ema gbɛɛ mi itɔ ofɛ nɛ kpɔɔ atsa ka dzɛ esho kwuba mi ikye inggisɛ alobube onyi nkyata luba mbi Imgbasho ngha inggisɛ ama osaan ngwusenɛ dɔn iwyo diwyegyanɛ ngwu mina okyata ba ntonani.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 <<Naadi ni ongyaa dzɛ yi anini nghi iwyo onyi byulu mi ele ma o ka kyɔsinɛ? O ka kye ipitila dɔ kyi waalu ozu di pita yi ɛwɛ ogbebyi nghataa se non di baa?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Onɔ ngwi o ka tu ma, o ka kwu emi okan bɛyi ama nwotsuudɛ dɔn ela gbɛɛ, <Tsatsa yi ani na ikyekyɛ ani ka tu anini nbyulu ma wa.>
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Mi itɔ ofɛ nɛ kpɔɔ, n nya ema, atsa ka dzɛ mi inɛ engyesɔ mgbi Imgbasho mi ikye inggisɛ alobube onyi nkyatitukwu mani.>>
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 IYesu di kiyayi gbɛɛ: <<Inggisɛ oka nose dzɛ yi engwengyulɔ nghi efa.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ongwu ongbungbɛ nya otsɔn gbɛɛ, <Otsani, kye okwudɛ ndzɛ mi ikye mgbi ani ma nu ani.> Nɛ otsɔn si kye ghalu okwudɛ nu engwaan efa ntonani.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 <<Egbe nyɛ gwee ta, ongwan ongwu ongbungbɛ si kye gbelu alungwɔ mgban. O kyato lu ɛsɛ mbombo mi imbe na ma, o kye mbelu awuya mgban duu mi oshishe ayayi.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Onɔ ngwi o kye mbelu alungwɔ duu nɛ, okɔtɔndzi enbwa kaka ɛsɛ na duu, man o yɛɛ abubɔ yi unkonyi ogyeegye ba.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Nɛ o kɛ oka kyɔ inggisɛ oka idɔ mi ɛsɛ nani, inggisɛ na kyon dɛsɔ lu okwɔ mgban oka kye inɛ byun obyia.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 O mina gbɛɛ ongwu ki gye ungwogye ngwi obyia ntona le gye mani, kpaa inggisɛ nun unkonyi non gye ba.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 <<Mi onɔ ngwi o wa yile itukwu bɛsɛ nɛ, o gbɔ yi ewon gbɛɛ, <Mi udɛ, ama okyɔ otsani idɔ kpaa a dzɛ yi ungwogye ogyeegye gyɔloma, ma mmɛnɛ ani le kwulu enbwa!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 N ka yɛ lu udɛ mbi otsani ka nyan gbɛɛ: Otsɛn, ani kyɔ Imgbasho obube yi abu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nghanɛ ani mɛ gyɔ ngwi a ka kwu ani gbɛɛ ongwabu wuba; nu ani yɛɛ dafi emi idɔ mgbi abu mani.>
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Man o kyato yɛ lu mbi otsɔn.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 <<Ongwan si nyan gbɛɛ, <Otsɛn, ani kyɔ Imgbasho obube yi abu, nghanɛ ani mɛ ngwi a ka kwu ani di ongwabu wuba.>
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 <<Kpaa otsɔn kwu ongbidɔ mgban ela gbɛɛ, <Vla! Ka kye angwuto ntishi ngha mi ozu kye wa won. Kye ongwashi won ongwufabɔ yi okpafɔ won afɔ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Lu ka kye andɛfɛ mnda ongyulɔ wa ngwɔlu ni eyi gye di tsatsa.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ikyena ongwani nɛ kwulu kpaa onɛnɛ o dzɛ oshishe; o byulu kpaa onɛnɛ a din.> Ta a wita oga.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 <<Mi onɔ na, ongwan ongwu ongyukwo nose dzɛ okwɔ. Ngwi o yɛ wa to ondu udɛ nɛ, o fwo ungwɔ ogboogbo yi ifwe.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Nghanɛ o si kwu ongbidɔ oka ela byun gbɛɛ, <Li alungwɔ le kiyayi?>
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 O nun uka gbɛɛ, <Ongwunabu yidɔ luba udɛ, otsabu kye ngwɔlu andɛfɛ mnda ikyekyɛ o yɛ ise.>
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 <<Ongwunɔn ongwu ongyukwo si kyitingga kpakpa gbɛɛ ongwu ka kaka udɛ wuba. Otsɔn tasɛ wa tɛkyɛ nun gbɛɛ non kaka.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Kpaa o nu otsɔn uka gbɛɛ, <Di! Onova ntonɛ duu ani kyɔ abu idɔ dafi ofyɛɛ mani, ma akponyi kpaa ani ngha abu adɔ ye ba. Nghaduu abu nu ani ongwɛ mndɔ kpaa gbɛɛ nin kyɔ oga yi emi okɛɛn ba!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Kpaa onɔ ngwi ongwabu nɛ kye mbelu ungwɔ mgbi abu duu yi owagbai engyaa yɛ luba udɛ nɛ, abu ngwɔn andɛfɛ mnda!>
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 <<Otsɔn si nun uka gbɛɛ, <Ongwani, abu dzɛ yi ani alonɔ duu, ma alungwɔ ngwi ani dzɛyan duu li mgbi abu.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Nghaduu dzɛ mbisɔ ngwi eyi ka gye oga di tsatsa, ikyekyɛ ongwunabu kwulu, kpaa onɛnɛ o dzɛ oshishe; o byulu kpaa onɛnɛ a din.> >>
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.