Lucas 15
utr (UTR) vs BKJ
1 Egbe oka nɛ, ama ogbɛ udza ifyɛɛ bɛyi emi ali ibwubwe wa kwakye ikye ofwo iYesu.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Nghaduu emi iFarasi bɛyi ama otso ola mgbi iMose wita okwondukwɔ gbɛɛ, <<Inggisɛ nɛ gbela yi emi ali ibwubwe diyɛ le gye ungwogye yi ama kpaa!>>
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Nɛ iYesu nya ma utsa sini:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 <<Ni inggisɛ oka mbi ema dzɛ yi mmala nghi ideli onyi ma onyi byulu mi efu, li ekyɛ ngwi o ka kyɔ? O ka dzata ngwusenɛ dɔn iwyo diwyegyanɛ ntona mi imbe ododa lu ka pita onyi nbyulu na nghataa se non tuun baa?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Onɔ ngwi o ka tuun ma, o ka tsatsa kye dɔkɛ olubɔ
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 le lu udɛ. Non wa to udɛ, o ka kwu emi okan bɛyi ama nwotsuudɛ dɔn ela gbɛɛ, <Tsatsa yi ani na; ikyekyɛ ani ka tu mmala nbyulu ma wa.>
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 N nya ema gbɛɛ mi itɔ ofɛ nɛ kpɔɔ atsa ka dzɛ esho kwuba mi ikye inggisɛ alobube onyi nkyata luba mbi Imgbasho ngha inggisɛ ama osaan ngwusenɛ dɔn iwyo diwyegyanɛ ngwu mina okyata ba ntonani.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 <<Naadi ni ongyaa dzɛ yi anini nghi iwyo onyi byulu mi ele ma o ka kyɔsinɛ? O ka kye ipitila dɔ kyi waalu ozu di pita yi ɛwɛ ogbebyi nghataa se non di baa?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Onɔ ngwi o ka tu ma, o ka kwu emi okan bɛyi ama nwotsuudɛ dɔn ela gbɛɛ, <Tsatsa yi ani na ikyekyɛ ani ka tu anini nbyulu ma wa.>
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Mi itɔ ofɛ nɛ kpɔɔ, n nya ema, atsa ka dzɛ mi inɛ engyesɔ mgbi Imgbasho mi ikye inggisɛ alobube onyi nkyatitukwu mani.>>
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 IYesu di kiyayi gbɛɛ: <<Inggisɛ oka nose dzɛ yi engwengyulɔ nghi efa.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ongwu ongbungbɛ nya otsɔn gbɛɛ, <Otsani, kye okwudɛ ndzɛ mi ikye mgbi ani ma nu ani.> Nɛ otsɔn si kye ghalu okwudɛ nu engwaan efa ntonani.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 <<Egbe nyɛ gwee ta, ongwan ongwu ongbungbɛ si kye gbelu alungwɔ mgban. O kyato lu ɛsɛ mbombo mi imbe na ma, o kye mbelu awuya mgban duu mi oshishe ayayi.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Onɔ ngwi o kye mbelu alungwɔ duu nɛ, okɔtɔndzi enbwa kaka ɛsɛ na duu, man o yɛɛ abubɔ yi unkonyi ogyeegye ba.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nɛ o kɛ oka kyɔ inggisɛ oka idɔ mi ɛsɛ nani, inggisɛ na kyon dɛsɔ lu okwɔ mgban oka kye inɛ byun obyia.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 O mina gbɛɛ ongwu ki gye ungwogye ngwi obyia ntona le gye mani, kpaa inggisɛ nun unkonyi non gye ba.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 <<Mi onɔ ngwi o wa yile itukwu bɛsɛ nɛ, o gbɔ yi ewon gbɛɛ, <Mi udɛ, ama okyɔ otsani idɔ kpaa a dzɛ yi ungwogye ogyeegye gyɔloma, ma mmɛnɛ ani le kwulu enbwa!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 N ka yɛ lu udɛ mbi otsani ka nyan gbɛɛ: Otsɛn, ani kyɔ Imgbasho obube yi abu.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Nghanɛ ani mɛ gyɔ ngwi a ka kwu ani gbɛɛ ongwabu wuba; nu ani yɛɛ dafi emi idɔ mgbi abu mani.>
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Man o kyato yɛ lu mbi otsɔn.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 <<Ongwan si nyan gbɛɛ, <Otsɛn, ani kyɔ Imgbasho obube yi abu, nghanɛ ani mɛ ngwi a ka kwu ani di ongwabu wuba.>
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 <<Kpaa otsɔn kwu ongbidɔ mgban ela gbɛɛ, <Vla! Ka kye angwuto ntishi ngha mi ozu kye wa won. Kye ongwashi won ongwufabɔ yi okpafɔ won afɔ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Lu ka kye andɛfɛ mnda ongyulɔ wa ngwɔlu ni eyi gye di tsatsa.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ikyena ongwani nɛ kwulu kpaa onɛnɛ o dzɛ oshishe; o byulu kpaa onɛnɛ a din.> Ta a wita oga.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 <<Mi onɔ na, ongwan ongwu ongyukwo nose dzɛ okwɔ. Ngwi o yɛ wa to ondu udɛ nɛ, o fwo ungwɔ ogboogbo yi ifwe.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Nghanɛ o si kwu ongbidɔ oka ela byun gbɛɛ, <Li alungwɔ le kiyayi?>
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 O nun uka gbɛɛ, <Ongwunabu yidɔ luba udɛ, otsabu kye ngwɔlu andɛfɛ mnda ikyekyɛ o yɛ ise.>
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 <<Ongwunɔn ongwu ongyukwo si kyitingga kpakpa gbɛɛ ongwu ka kaka udɛ wuba. Otsɔn tasɛ wa tɛkyɛ nun gbɛɛ non kaka.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Kpaa o nu otsɔn uka gbɛɛ, <Di! Onova ntonɛ duu ani kyɔ abu idɔ dafi ofyɛɛ mani, ma akponyi kpaa ani ngha abu adɔ ye ba. Nghaduu abu nu ani ongwɛ mndɔ kpaa gbɛɛ nin kyɔ oga yi emi okɛɛn ba!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Kpaa onɔ ngwi ongwabu nɛ kye mbelu ungwɔ mgbi abu duu yi owagbai engyaa yɛ luba udɛ nɛ, abu ngwɔn andɛfɛ mnda!>
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 <<Otsɔn si nun uka gbɛɛ, <Ongwani, abu dzɛ yi ani alonɔ duu, ma alungwɔ ngwi ani dzɛyan duu li mgbi abu.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Nghaduu dzɛ mbisɔ ngwi eyi ka gye oga di tsatsa, ikyekyɛ ongwunabu kwulu, kpaa onɛnɛ o dzɛ oshishe; o byulu kpaa onɛnɛ a din.> >>
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.