Atos 22

utr (UTR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 <<Emi ongwunani bɛyi emi otsani, gadɔ dafi ani ka natsondu ewen onɛnɛ nɛni.>>
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Onɔ ngwi a fwon le gbɔdzɛ yi ama mi ondu Aramai nɛ, a si zumyɛ.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 <<Ani li inggisɛ iJuda, a mba ani mi iTasu mi iSilisia, kpaa ani she mi igeli nɛni. Mi abɔ mgbi iGamalie a nyɛ ani klɛklɛ mi ola mgbi emi otseyi, n di fyumfye itukwu mbi Imgbasho yɛyɛ dafi ema kpaa dzɛ inɛ nɛni.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ani nu ama okyɛdɔ Ofɛ nɛ isɔ nghataa kaka ikwongye mgbi ama, di bwa engyaa yi engyulɔ gbe ma wo obawi.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Okwukwo inggisɛ ofifɛ bɛyi engyukwo okwakye duu kpaa ka kyɔ obwɛndɛ. A di nu ani afɛ kɛ mbi emi ongwunɔma ama nto iDamasiko, ikye oka bwa ma dafi emi obawi mani, gbe ma ba iJerosalin wa kwo ma adɔ.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 <<Mi onɔ idzidzɛ udɛ ngwi ani dzɛ kwɛkwɛ okaka iDamasiko nɛta, osa tɔkyɛ esho wa dzaniwo akponyi.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Man ani gyɛkɛ esɛ si fwo ela le gbɔ yi ani gbɛɛ, <ISol! iSol! Kyɔsinɛ ngwi abu le nu ani isɔ?>
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ani byun gbɛɛ, << <Li abu emɛ Otsɛ?
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ama nkyɛ yi ani di osa nani, kpaa a fwo ela mgbi ongwu nle gbɔdzɛ yi ani ma ba.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ani byun gbɛɛ, << <Li alungwɔ ngwi ani ka kyɔ?>
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ama nkyɛ yi ani ma byi ani abɔ kaka iDamasiko, ikyesinɛ osa na bulu ani inɛ.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 <<Ongyulɔ iyin gbɛɛ Anania ba owa di ani. O li ngyo ola saan di dzɛ yi mmwɛ mbi emi iJuda ama nto imbe na duu.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 O kwulɛsɛ dzɛ ani kɛ agya si nya ani gbɛɛ, <<Ongwunani iSol, inɛ mgbi abu no kwulu!>> Mi onɔ na yɛyɛ ta ani yagba dun.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 <<O si nya ani gbɛɛ, <Imgbasho mgbi emi otseyi dulu abu gbɛɛ ni abu ye oweka mgban di di Ongwu Nle Nyaan na diyɛ fwo odzɛ mi ondun.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Abu ka li obwɛndɛ mgban mbi inggisɛ duu mi ungwɔ ngwi abu di diyɛ fwo nɛni.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ma li ekyɛ ngwi abu le fɛ onɛnɛ? Kyato, kwu mi iyi mgban nu ma kyɔ abu iBatisima di salu ali ibwubwe mgbi abu ngwuta.>
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 <<Ngwi ani yɛ luba iJerosalin dile bibɔ mi ozu okwukwo osunu Imgbasho nɛ, ani di inɛ odiidi
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 di di Otsɛ iYesu le gbɔdzɛ yi ani gbɛɛ, <Lu dzata iJerosalin Plɛ, ikyesinɛ a ka gbela obwɛndɛ mgbi abu onuunu ikye ani ba.>
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Nghaduu ani gbɛɛ, << <Otsɛ, inggisɛ ntonɛ ye ani dafi ani kyikyɛ mi ozu okwakye mgbi emi iJuda kpatsɛ, ikye ogbe ama nnoyɛyɛ mi iyi mgbi abu wo obawi di gbo ma ibe mani.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Onɔ ngwi a tsɛngwɔ iStivin ikyegbɛɛ o le kyɔ obwɛndɛ mi iyi mgbi abu ma, ani kwudzɛ ele di gbela yi ongwɔɔngwɔ mgban di ngyo angwuto mgbi ama nle ngwɔn mani.>
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 <<Ta Otsɛ iYesu si nya ani gbɛɛ, <Lu, ani ka dɔ abu esɔ lu kpini mbi Udzengye.> >>
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ibyi inggisɛ gadɔ mbi iPol nghataa o gbɔdzɛ nɛ ngyɛ. Man a kyile ela ondonyi gbɛɛ, <<Ngwɔn na, o mɛ odzɛ oshishe ba!>>
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Dafi a le wulu di fwadulu angwuto mgbi ama ngwuta dile tombulu kɛ esho nɛ,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 agyegika nu ondu nu ma kye iPol kaka ogalu oblakwutsɛ. O nu ondu gbɛɛ nu ma gbon di byun ita, nu ma ye ungwɔ nkyɔ duuse ibyi inggisɛ tole fan ela ngha mani.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Dafi a nan lasɛ ogbon nɛ, iPol byi ongyukwo oblakwutsɛ nkwudzɛ mmana ma gbɛɛ, <<Li ola ni abu gbo inggisɛ iRoma ngwu a gbɔn ikwɔ di tun yi obube ba kpaa ibee?>>
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ngwi ongyukwo na fwo ngha nɛ, o kɛ mbi okwukwo ogbakwu na ka kye tson gbɛɛ, <<Li ekyɛ abu le kyɔ? Inggisɛ nɛ li inggisɛ iRoma.>>
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Okwukwo ogbakwu na kɛ mbi iPol ka byun gbɛɛ, <<Nya ani n di abu li inggisɛ iRomaa?>>
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Nɛ okwukwo ogbakwu na gbɛɛ, <<Ani kpa udza she ikye oyɛɛ inggisɛ iRoma.>>
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ama nwewo obyin ita ma byakpa yɛyikpa. Okwukwo ogbakwu na abuon ewo waa lon onɔ ngwi o difwi gbɛɛ iPol li inggisɛ iRoma kpaa ongwu tan itse mani.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Tegblifan, ngwi i mina agyegika na oye itɔdzɛ yɛyɛ ngwi emi iJuda gbe odzɛ tukwu iPol ewo nɛ, o shan adi ta di nu ondu ni engyukwo ama ofifɛ bɛyi okwakye mgbi engyukwo duu kwakye. Ta o si kye iPol ba non dzɛkunto mi iyayi ma.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.