Atos 22
utr (UTR) vs ARA
1 <<Emi ongwunani bɛyi emi otsani, gadɔ dafi ani ka natsondu ewen onɛnɛ nɛni.>>
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Onɔ ngwi a fwon le gbɔdzɛ yi ama mi ondu Aramai nɛ, a si zumyɛ.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 <<Ani li inggisɛ iJuda, a mba ani mi iTasu mi iSilisia, kpaa ani she mi igeli nɛni. Mi abɔ mgbi iGamalie a nyɛ ani klɛklɛ mi ola mgbi emi otseyi, n di fyumfye itukwu mbi Imgbasho yɛyɛ dafi ema kpaa dzɛ inɛ nɛni.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ani nu ama okyɛdɔ Ofɛ nɛ isɔ nghataa kaka ikwongye mgbi ama, di bwa engyaa yi engyulɔ gbe ma wo obawi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Okwukwo inggisɛ ofifɛ bɛyi engyukwo okwakye duu kpaa ka kyɔ obwɛndɛ. A di nu ani afɛ kɛ mbi emi ongwunɔma ama nto iDamasiko, ikye oka bwa ma dafi emi obawi mani, gbe ma ba iJerosalin wa kwo ma adɔ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 <<Mi onɔ idzidzɛ udɛ ngwi ani dzɛ kwɛkwɛ okaka iDamasiko nɛta, osa tɔkyɛ esho wa dzaniwo akponyi.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Man ani gyɛkɛ esɛ si fwo ela le gbɔ yi ani gbɛɛ, <ISol! iSol! Kyɔsinɛ ngwi abu le nu ani isɔ?>
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ani byun gbɛɛ, << <Li abu emɛ Otsɛ?
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ama nkyɛ yi ani di osa nani, kpaa a fwo ela mgbi ongwu nle gbɔdzɛ yi ani ma ba.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ani byun gbɛɛ, << <Li alungwɔ ngwi ani ka kyɔ?>
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ama nkyɛ yi ani ma byi ani abɔ kaka iDamasiko, ikyesinɛ osa na bulu ani inɛ.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 <<Ongyulɔ iyin gbɛɛ Anania ba owa di ani. O li ngyo ola saan di dzɛ yi mmwɛ mbi emi iJuda ama nto imbe na duu.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 O kwulɛsɛ dzɛ ani kɛ agya si nya ani gbɛɛ, <<Ongwunani iSol, inɛ mgbi abu no kwulu!>> Mi onɔ na yɛyɛ ta ani yagba dun.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 <<O si nya ani gbɛɛ, <Imgbasho mgbi emi otseyi dulu abu gbɛɛ ni abu ye oweka mgban di di Ongwu Nle Nyaan na diyɛ fwo odzɛ mi ondun.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Abu ka li obwɛndɛ mgban mbi inggisɛ duu mi ungwɔ ngwi abu di diyɛ fwo nɛni.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ma li ekyɛ ngwi abu le fɛ onɛnɛ? Kyato, kwu mi iyi mgban nu ma kyɔ abu iBatisima di salu ali ibwubwe mgbi abu ngwuta.>
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 <<Ngwi ani yɛ luba iJerosalin dile bibɔ mi ozu okwukwo osunu Imgbasho nɛ, ani di inɛ odiidi
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 di di Otsɛ iYesu le gbɔdzɛ yi ani gbɛɛ, <Lu dzata iJerosalin Plɛ, ikyesinɛ a ka gbela obwɛndɛ mgbi abu onuunu ikye ani ba.>
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nghaduu ani gbɛɛ, << <Otsɛ, inggisɛ ntonɛ ye ani dafi ani kyikyɛ mi ozu okwakye mgbi emi iJuda kpatsɛ, ikye ogbe ama nnoyɛyɛ mi iyi mgbi abu wo obawi di gbo ma ibe mani.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Onɔ ngwi a tsɛngwɔ iStivin ikyegbɛɛ o le kyɔ obwɛndɛ mi iyi mgbi abu ma, ani kwudzɛ ele di gbela yi ongwɔɔngwɔ mgban di ngyo angwuto mgbi ama nle ngwɔn mani.>
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 <<Ta Otsɛ iYesu si nya ani gbɛɛ, <Lu, ani ka dɔ abu esɔ lu kpini mbi Udzengye.> >>
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ibyi inggisɛ gadɔ mbi iPol nghataa o gbɔdzɛ nɛ ngyɛ. Man a kyile ela ondonyi gbɛɛ, <<Ngwɔn na, o mɛ odzɛ oshishe ba!>>
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Dafi a le wulu di fwadulu angwuto mgbi ama ngwuta dile tombulu kɛ esho nɛ,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 agyegika nu ondu nu ma kye iPol kaka ogalu oblakwutsɛ. O nu ondu gbɛɛ nu ma gbon di byun ita, nu ma ye ungwɔ nkyɔ duuse ibyi inggisɛ tole fan ela ngha mani.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Dafi a nan lasɛ ogbon nɛ, iPol byi ongyukwo oblakwutsɛ nkwudzɛ mmana ma gbɛɛ, <<Li ola ni abu gbo inggisɛ iRoma ngwu a gbɔn ikwɔ di tun yi obube ba kpaa ibee?>>
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ngwi ongyukwo na fwo ngha nɛ, o kɛ mbi okwukwo ogbakwu na ka kye tson gbɛɛ, <<Li ekyɛ abu le kyɔ? Inggisɛ nɛ li inggisɛ iRoma.>>
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Okwukwo ogbakwu na kɛ mbi iPol ka byun gbɛɛ, <<Nya ani n di abu li inggisɛ iRomaa?>>
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Nɛ okwukwo ogbakwu na gbɛɛ, <<Ani kpa udza she ikye oyɛɛ inggisɛ iRoma.>>
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ama nwewo obyin ita ma byakpa yɛyikpa. Okwukwo ogbakwu na abuon ewo waa lon onɔ ngwi o difwi gbɛɛ iPol li inggisɛ iRoma kpaa ongwu tan itse mani.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Tegblifan, ngwi i mina agyegika na oye itɔdzɛ yɛyɛ ngwi emi iJuda gbe odzɛ tukwu iPol ewo nɛ, o shan adi ta di nu ondu ni engyukwo ama ofifɛ bɛyi okwakye mgbi engyukwo duu kwakye. Ta o si kye iPol ba non dzɛkunto mi iyayi ma.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.