Atos 22
utr (UTR) vs ARIB
1 <<Emi ongwunani bɛyi emi otsani, gadɔ dafi ani ka natsondu ewen onɛnɛ nɛni.>>
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Onɔ ngwi a fwon le gbɔdzɛ yi ama mi ondu Aramai nɛ, a si zumyɛ.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 <<Ani li inggisɛ iJuda, a mba ani mi iTasu mi iSilisia, kpaa ani she mi igeli nɛni. Mi abɔ mgbi iGamalie a nyɛ ani klɛklɛ mi ola mgbi emi otseyi, n di fyumfye itukwu mbi Imgbasho yɛyɛ dafi ema kpaa dzɛ inɛ nɛni.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ani nu ama okyɛdɔ Ofɛ nɛ isɔ nghataa kaka ikwongye mgbi ama, di bwa engyaa yi engyulɔ gbe ma wo obawi.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Okwukwo inggisɛ ofifɛ bɛyi engyukwo okwakye duu kpaa ka kyɔ obwɛndɛ. A di nu ani afɛ kɛ mbi emi ongwunɔma ama nto iDamasiko, ikye oka bwa ma dafi emi obawi mani, gbe ma ba iJerosalin wa kwo ma adɔ.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 <<Mi onɔ idzidzɛ udɛ ngwi ani dzɛ kwɛkwɛ okaka iDamasiko nɛta, osa tɔkyɛ esho wa dzaniwo akponyi.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Man ani gyɛkɛ esɛ si fwo ela le gbɔ yi ani gbɛɛ, <ISol! iSol! Kyɔsinɛ ngwi abu le nu ani isɔ?>
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ani byun gbɛɛ, << <Li abu emɛ Otsɛ?
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ama nkyɛ yi ani di osa nani, kpaa a fwo ela mgbi ongwu nle gbɔdzɛ yi ani ma ba.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ani byun gbɛɛ, << <Li alungwɔ ngwi ani ka kyɔ?>
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ama nkyɛ yi ani ma byi ani abɔ kaka iDamasiko, ikyesinɛ osa na bulu ani inɛ.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 <<Ongyulɔ iyin gbɛɛ Anania ba owa di ani. O li ngyo ola saan di dzɛ yi mmwɛ mbi emi iJuda ama nto imbe na duu.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 O kwulɛsɛ dzɛ ani kɛ agya si nya ani gbɛɛ, <<Ongwunani iSol, inɛ mgbi abu no kwulu!>> Mi onɔ na yɛyɛ ta ani yagba dun.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 <<O si nya ani gbɛɛ, <Imgbasho mgbi emi otseyi dulu abu gbɛɛ ni abu ye oweka mgban di di Ongwu Nle Nyaan na diyɛ fwo odzɛ mi ondun.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Abu ka li obwɛndɛ mgban mbi inggisɛ duu mi ungwɔ ngwi abu di diyɛ fwo nɛni.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ma li ekyɛ ngwi abu le fɛ onɛnɛ? Kyato, kwu mi iyi mgban nu ma kyɔ abu iBatisima di salu ali ibwubwe mgbi abu ngwuta.>
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 <<Ngwi ani yɛ luba iJerosalin dile bibɔ mi ozu okwukwo osunu Imgbasho nɛ, ani di inɛ odiidi
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 di di Otsɛ iYesu le gbɔdzɛ yi ani gbɛɛ, <Lu dzata iJerosalin Plɛ, ikyesinɛ a ka gbela obwɛndɛ mgbi abu onuunu ikye ani ba.>
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nghaduu ani gbɛɛ, << <Otsɛ, inggisɛ ntonɛ ye ani dafi ani kyikyɛ mi ozu okwakye mgbi emi iJuda kpatsɛ, ikye ogbe ama nnoyɛyɛ mi iyi mgbi abu wo obawi di gbo ma ibe mani.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Onɔ ngwi a tsɛngwɔ iStivin ikyegbɛɛ o le kyɔ obwɛndɛ mi iyi mgbi abu ma, ani kwudzɛ ele di gbela yi ongwɔɔngwɔ mgban di ngyo angwuto mgbi ama nle ngwɔn mani.>
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 <<Ta Otsɛ iYesu si nya ani gbɛɛ, <Lu, ani ka dɔ abu esɔ lu kpini mbi Udzengye.> >>
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ibyi inggisɛ gadɔ mbi iPol nghataa o gbɔdzɛ nɛ ngyɛ. Man a kyile ela ondonyi gbɛɛ, <<Ngwɔn na, o mɛ odzɛ oshishe ba!>>
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Dafi a le wulu di fwadulu angwuto mgbi ama ngwuta dile tombulu kɛ esho nɛ,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 agyegika nu ondu nu ma kye iPol kaka ogalu oblakwutsɛ. O nu ondu gbɛɛ nu ma gbon di byun ita, nu ma ye ungwɔ nkyɔ duuse ibyi inggisɛ tole fan ela ngha mani.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Dafi a nan lasɛ ogbon nɛ, iPol byi ongyukwo oblakwutsɛ nkwudzɛ mmana ma gbɛɛ, <<Li ola ni abu gbo inggisɛ iRoma ngwu a gbɔn ikwɔ di tun yi obube ba kpaa ibee?>>
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ngwi ongyukwo na fwo ngha nɛ, o kɛ mbi okwukwo ogbakwu na ka kye tson gbɛɛ, <<Li ekyɛ abu le kyɔ? Inggisɛ nɛ li inggisɛ iRoma.>>
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Okwukwo ogbakwu na kɛ mbi iPol ka byun gbɛɛ, <<Nya ani n di abu li inggisɛ iRomaa?>>
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Nɛ okwukwo ogbakwu na gbɛɛ, <<Ani kpa udza she ikye oyɛɛ inggisɛ iRoma.>>
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ama nwewo obyin ita ma byakpa yɛyikpa. Okwukwo ogbakwu na abuon ewo waa lon onɔ ngwi o difwi gbɛɛ iPol li inggisɛ iRoma kpaa ongwu tan itse mani.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Tegblifan, ngwi i mina agyegika na oye itɔdzɛ yɛyɛ ngwi emi iJuda gbe odzɛ tukwu iPol ewo nɛ, o shan adi ta di nu ondu ni engyukwo ama ofifɛ bɛyi okwakye mgbi engyukwo duu kwakye. Ta o si kye iPol ba non dzɛkunto mi iyayi ma.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.