Marcos 15
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT
1 Kak tangannak zep nabal-bakam kïtak de teipsïn sinodenak dena tagal gwesïk, ki zep ola aha-en nuk. Dekam zep tahalen naka teipsïn zini Pilatus osan dep nërhak– zen de hwëna karek tan hap.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilatus ki zep takensïblïka, “Em an san ha eiwa zen– Yahudi mo teipsïn nïye?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Alap mo golak de syal ta gwen zi mo mam-mamna dekam zep Pilatus hup Yesus mo karek-karekna deiri nul guk gweblaꞌak.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Dekam zep Pilatus gubluka, “Em san bëjen em ding gulzimdin? Zëno mae en mo eno kareksa de deiri gul gu zunna mes-am beya gwenan.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Hwëna Yesus man tangan ding gulzimdin hip baes gweka. Hëndep Pilatus man tangan tenggwanblaka.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Dekam tahun jamkam Paska yaklanak de zaunnuk, Israel mo gubernora man bwinak de zini aha-en aha-enkam tïngare zi mo ol-gun sun nëser sone gwizimk– dekam de sam gwesïk gweblan hap.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Dekam bwinak zini ki ëgwëꞌak– men zen Israel de Roma mo ïrïk gïn nïkon dikim wet so gwen hap ëïlman gwenkam zini dakke. Men zen golëïlman gweka, ahana bosena Barabas Bak.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Yesussu mes Pilatus mo golak nërhatazak, ki zep hwëna zi beyana ahakore hlïkna yaïng gwezak. Zen hom anakan tame nuk, “Yesussu mes hen nërhatazal.” Zen hwëna Pilatussu de anakan abe tan hap yaïng gwezak, “Em wëhë etan yakla yala awe zini zeser soneꞌanka– men kirekam ena aha-en aha-enkam gwiswe sone gwendaye?”
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Dekam zep ding gulzimki, “San ha zini an zen zënaka tim tiꞌara, ‘Ëe an Yahudi mo teipsïnnï,’ san ha desa asa ebe mae hap zeser sonezim?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Zen mae hap ki kirekam takensibiridaka: Sap zen mes anakan tame gulku, “Zi beyam-byana man Yesussu menkam ang në gweblak, zep Alap mo golak de syal ta gwen zi mo mam-mamna husus në gweblak– hëndep angkam zep tan hap asas nëblaꞌan.”
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Hwëna Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mamna in dekam zep zi trana insa anakan nolëtonk, “Nen kïtak Barabassa de zeser sonezimdin hip nen abe tan! Yesus hup bahem.”
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Dekam zep Pilatus gubiridaka, “Ki hwëna ansa ahakon ena ‘Yahudi mo teipsïn zi’kim en gweblanan, ëe banakan asa desa gwëblal?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Zen hwëna dekam zep ëtaken gweꞌak, “Desa te-lidak sonnak makan laink!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilatus dekam zep etan gubiridaka, “Hwëna zen banakan karek gweka?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilatus man zi trana in de zënaka sam gwesïblïn hap dwam gweꞌanka, in zep hëndep zëre mae mo ol-gun sun Barabassa zeser sonezimki. Hwëna Yesussu zep jana nabare zi hip tapbla tazimki– zen de hwëna tangolen naka te-lidak sonnak makan ta irin hip.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Dekam zep Pilatus mo jana nabare zini Yesussu zëre mae mo batalyonnak de gol yalak dep nërtïlzïk. Hen dekam zep zëre mae mo ahakorena kïtak tagal nulsuk– apdekam de zë swrë tan hap.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ki zep hwëna teipsïn zi hip de baju kwangna ala nosoblak– sam dan kïl makare naka. Hen nolak de ala gul soneblan hap dokot të ngï-ngïsa mlin-mlin nuk– teipsïn zi hip de emaskam de weir sosublun makare naka.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 — ausente —
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 — ausente —
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Kim lamang tanna hya neisïblïk, bajuna insa ki zep etan nalsïblïk, dekam zep zëre mo bajuna etan ala nosoblak. Ki zep hwëna nërwet sok– te-lidak sonnak dikim makan ta irin hipye.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Yesussu in kim te-lidak sonnak de makan ta irin hip nërsong gweꞌak, hwëna oranak zep Kirene walya Simonsa nërtoweꞌak. Zen Aleksander ne Rufus nik mo bian. Yerusalem san dep etan lwa haꞌan zaka. Jana nabare zini in zao zep desa tik-tik dak– Yesus hup de te-lidak soblanna insa de wë soblahan hap.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Yesussu in desan dep nërsong gweꞌak, bosena Golgota. Bosena in mo enlalana, “zi nol swra.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Zao zep te bosena mur kïlï ban de blulsun anggur ho enenna nolblak. Hwëna man baes gwibirki.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ki zep hwëna te-lidak sonnak makan daink, hen dekam zep
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Zen kaknak yakla nwena sembilannak te-lidak sonnak makan daink.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Te-lidak sonna iwe nol bol tahan nakon man ol alena makan nulink– tïngare zi dekon anakan tame gun hup, “Zen kire jal hap daꞌan.” Ola in a kirekam mo ale nukye, “An zen– Yahudi mo teipsïn nïye.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Zen sowë zi dare naban Yesus mae han apdekam te-lidak sonnak makan dabirink– ahana Yesus mo dam taha san dekam, ahana irgwa taha san dekam. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Zen dekam zep zauk– Alap mo olak men kirekam Yesus hup dena hamal hap ale nukye,
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Zini men zen desan taman gwe-gweꞌanzak, zen nol ëwak gun nuban ol mamkam anakan lamang da kïnï nasen gweꞌak, “Wëo, em an zen eme guku, ‘Alap mo gola asa dri yulsul, hwëna dan-ahare yaklakam asa etan syal gwibinkim sul soner.’
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Ki emki enaka de ngaya tan hap te-lidak sonna in kon ati gwezan!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Zen kirekam hen Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mamna Musa mo ol tawa ta gwibin zi niban hen lamang da gweꞌak. Zen anakan zënaka ol wehakam nenbirida gweꞌak, “Aha zi ensa man ngaya ta gwibirki, hwëna zënaka hom tol ngaya taꞌara!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Zen de tangan eiwa Israel mo teipsïnkïm gwëꞌanam, zen maka te-lidak sonna in kon ati gweꞌan zala. Kirekam de hla tankam, ki emaka anakan laïblïblaꞌan, ‘An eiwa Zen tangan– nësa de ngaya tabin hip de Zi niye.’”
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 — ausente —
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 — ausente —
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Hwëna in zen zë kara daꞌak, ahakon hom dawemkam nasalblak, zep zënaka nenbiridak, “Emki sane tan. Zen Elia Baksa hërheblanda!”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Dekam zep ahanik nabalba enkam hluweka, yera jaubum makare naka zep nabal-bakam gol hanaka. Desa zep anggur ho enennak de os gul inen naka te tek gwënnak kyaon soneka, desa zep Yesus hup mipnak goltrë seblaka– desa de kwlem gun hup. Ki zep hwëna gubiridaka, “Nen ki kara tan. Elia Bak wëhë yap ati gweꞌan zaka?– zen de te-lidak sonna an kon terahen hap.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Yesus ki zep etan ol mamkam hërhe hanaka, ki zep hëndep tïlsïkï.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Alap mo gol mwanak de kaen lïlïkïn glaïng-glïng yawala dekam zep owas hap kalk neisïk sonek.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Jana nabare zi mo mamna in zen apdenak zëre mo ahakore naban zikara taꞌanka, dekam dangkam talsunublaꞌanka. Zen kim anakan Yesussu hla taka, “Zen kirekam mo tïlïdaye,” dekam zep gubiridaka, “Zini an eiwa Alap mo Tane.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 We walya hen beya nik langa nakon kara daꞌak. Zëno mae mo bosem-sena Salome, Magdala kore wenya Maria, hen bose apde zem Yakobus Betek ne Yoses nik mo anena Maria– men zen hen zëno nik mo ayana Yesussu wë takke.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Zen men zen Yesussu Galileak de gwënnak mas në gweblakke. Hen ahakore we walya beyanik zë ëgwëꞌak– men deban mae Yesus mae han apdenak Yerusalemk yaïng gwe zakke.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pilatus kim anakan salka, “Yesus mes tïlï,” man tangan tenggwanka. Sap zen mes-am tawa gweka, “Te-lidak sonnak de makan ta irin zini na-en hom juwe gwenan.” Dekam zep gubiridaka, “Jana nabare zi mo mamna men zen zikara ta sara emki desa kwang tan.” Kim hata zaka, dekam zep takensïblïka, “San ha eiwa mes tangan tïlï?”
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Zëbon kim salka, “In eiwa mes tïlï,” dekam zep Yusupsu gubluka, “Amki zerhal.”
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Yusup dekam zep kaen ngap-ngap blala te-alakam golka. Ki zep hwëna Yesus mo tokna te-lidak sonna iwe zizeryahe halka. Kaen ngap-ngapna inkam zep zitahaleka. Ki zep hwëna kaso hul gun hamalak zidrë neka. Lïlïkïnnï kaso yawalkam zep zigulhlu inki.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 In kim ki zë golësyal taꞌanka, Magdala kore wenya Maria, apde bose zem Yoses mo anena Maria han man zë kara labiꞌik– in kim zidrëneꞌankaye.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.