Lucas 24
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs BKJ
1 Hari Minggukam kak tangannak, ki zep we walya in sek gwek– Yesussu men zao nën nekke, desan dep. Irase dawemna bare kire-kirena insa hamal nuk, desa man kap dak.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Kim yaïng gwek, ki zep hla nul kïnïk, “Lïlïkïn hïp de kaso yala insa mes irhi nul kïnïl.”
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Kim zë bïtï gwek, hwëna Bian Yesus mo tokna hom zë hla daonk.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 In kim zë ëzauꞌuk, dekam hom anakan dam nulsuꞌuk, “An banakarekam zë lwal?” Ki zep zë hwëna mumuk ennak zi darena zëno mae mo alpnak jo kë zaka. Zëno nik mo pakeanna angtan-angtanna– san de nglï angna kiye.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ki zep zë mamkam ëaïrïꞌak, dekam zep kamanak ëutuk gwehek. Zi darena in zao zep enbiridaka, “Em ba habe ngaya Zini insa tïn zi kang gul gwennak lëblaꞌan?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Zen awe hom. Bian Alap mes tïn nïkon ngaya tala. Emki ëenlala gwen– mensa Galileak anakan emsa tawa ta gwibirkike,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Ngatan zi mo lang nakore Zi Tanganna Asa sa karek gol gwen zi mo tahanak dep tapbla dazim. Zen sa Asa te-lidak sonnak makan dain. Hwëna yaklana dan-ahan, dekam asa etan tïn nïkon ngaya gwer.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 We walya in dekam zep enlala neibik– Yesus mo tawa tabinni insa.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Kim lwan dahak, dekam zep in zen seblaskam zëre hon ang ta gwek, hen zëno mae mo ahakorena, desa kïtak donbiridak.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 In zen donbiridaꞌak, zëno mae mo bosem-sena, Magdala kore wenya Maria, Yohana, hen Yakobus mo anena Maria. Ahakore we walya hen ki– in zen sek gwekye.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Hwëna zëre hon de ang ta gwen wenya in hom daïblïbiridak. Man enlala neibiridak, “An man ëmamak gweꞌan.”
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Hwëna Petrus ki zep luweka, hëndep ki zep hluweka– men zao nënnek, desan dep. Kim zë hata naka, ki zep huwe hanankam ake inki, hwëna kaen ngap-ngap enna insa zep zë hlaul inki. Ki zep enlala topse gwen naban etan lwa halka.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Yaklana inkam, aha zi darena men zen hen seblaskam de Yesus hon ang ta gwen wenya ban apdekam lowe heꞌak ki zep song ëꞌanka– ëna Emaus sun dep. Zen Yerusalem kon langana seblas kilometer enkam.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 — ausente —
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Man sap hla laka, hwëna banakan mes yap zë gweizimki, zep tame la srëm gweka.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Ki zep Yesus takensizimki, “Em ba olsae lonnara sara?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Zi darena in ahana bosena Kleopas. Zen zep takensïblïka, “Em san an aha-en zen mes yap?– ola ansa de san srëm naye. Kïtak Yerusalemk de lowehen wenya mes ëtawa gwek– in zen ki nër hom jowekye.”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Dekam zep ding gulbluka, “Ba zë jowek?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Hwëna nëno mae mo sinodenak de teipsïn-teipsïnnï, hen Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mamna dekam zep tan hap nenblak, in zep hëndep Roma mo jana nabare zini te-lidak sonnak makan daink.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Hwëna ëe mesë enlala ë gweblak, ‘An zen sa Israelsa hïl gïl sonera!’ Tan hyanak, namen yaklana mes dan-ahan nër.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Hen namen kaknak ëe we walsaë auna ohlobiridal– aban mae de Yesus hon ang ta gwen we walsya. Zen yakla hata sezan naban sek gwer– men zao nër dwanukke, desan dep.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Hwëna zen hom zë Yesus mo tokna hla dal. Zen zep asa nenbiridazal, ‘Ëe Alap mo dam taha nakore zisië nwe nik de ëlirisin gwenkam aker. Zen man asa enbiridala, “Yesus mes ngaya gwera.”’
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Abon mae onakon ki zep zi hwëna nolësal kïnïl– zën de hen hlaun hup. Ki zep zë hla nul– men kirekam we walya asa nenbirida zalye. Hwëna zen hen hom zë Yesussu hla dal.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Yesus ki zep ding gulzimki, “Em in enlala joblo-topna! Em bëjen em nabakam laïblïbin– mensa Alap mo ol ayang gul gwen zini tawa da gwibikye.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Zen man tawa da gwibik, ‘Alap mo dam tasïn Zini, zisi de ngaya tabin hip Dena, zen nonol kareksa de goltowen. Ki sa hwëna hyanak teipsïnkïm nikiri.’”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ki zep tïngan srip gulsuzimki– ola mensa zëre hap dena ale nul gwekye. Nonol Musa mo ol ale gun nukon kon gwisibir hanaka, hëndep Alap mo ol ayang gul gwen zi mo alesa srip gulsuzimki.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ëna men zao dep zi darena in song ëꞌanka, zëwe kim ëgolek de gweꞌak, hwëna Yesus dekam zep ëna insa de tamaran makan sap gweizimki.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Hwëna man tïtï laka, “Bahem tamaran. Aban mae neik truwek. Angkam man kawen hap golek de gweꞌan.” Zao zep ki hëndep seweka.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Kim tembane hap teinikin anek, Yesus ki zep rotina gul ineka, ki zep Alap hap rotina in hap dawemna golblaka. Ki zep ahap gul guku, dekam zep zëbe nikip dena teisyazimki.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Hëndep dekam zep zëno nik mo nwena hleng neizimk, “O an Yesus suke!” Hwëna Zen dekam zep zëno nik mo nwe nakon aya gweka.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Zao zep zënaka enzimki, “Ëe ëre mo ennak ben-ben nakaë eisbirzir– in kim Zen Alap mo ola nëp oranak srip gulsuzim song gwesan zalaye.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ki zep hëndep lu këka dekam zep kam etan Yerusalem san dep ola halka. Zao zep etan hla kulidaꞌanka– seblas enkam de wenya insa hen ahakore naban, men deban mae zë apdenak lowe heꞌakke.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Ki zep zi darena insa nen guzimk, “In eiwa, Bian Alap mes tïn nïkon ngaya tala! Zen mes Simon hon Zënaka zertrëra!”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Zi darena in ki zep hen aïsïl eibiridaꞌanka– men kirekam oranak zëbon nebon joweka, hen roti kwa-kwak gunnuk kim anakan tame laka, “An Yesus suke!”
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Zen kim nama kirekam lonbiridaꞌanka, dekam zep Yesus Zëna zëno mae mo ngïrïnnïk etan jowe zaka. Zao zep gubiridaka, “Dawem. Em Alap mo taha terenake lowe heꞌan.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ki zep auna ëhlok hen ëaïrïꞌak. Man tim dik, “An zi au!”
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Hwëna ki zep gubiridaka, “Em ba habe ëaïrïꞌan? Bahem ëtaïblï srëm gwen.
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Emki taha-tananak Asa hla tan– dekam de Asa tame tan hap, ‘An Zen tangan.’ Asa emki olk tan– dekam eka Asa tame lak. Zi auna hom eini hen danna– an kirekam Asa hla lanan.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 In kim kirekam gubiridaka, ki zep zëre mo taha naban tana naban zitreizimki.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 In kim isrip-sri hap ëtaïblï srëm gweꞌak hen denggwanblaꞌak, ki zep takensibiridaka, “Eno mae mo tembanena awe wëe?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ki zep hogwe ang gun kwakna nolblak.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ki zep gul inki, ki zep hëndep zëno mae mo nwenak twinbiꞌinka.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ki zep gubiridaka, “Ëe men kimë nama emsa golëlowehe gwek, Ëe sap mesë dekam hamal hap emsa anakan gubirida gwek, ‘Abe hap dena mensa kïtak ale nuk, Musa mo olak, hen Alap mo ol ayang gul gwen zi mo olak, hen Mazmuruk, zen kirekam sa ki hëndep lwal.’”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Kirekam kim gubiridaka, dekam zep zëno mae mo enlalana Alap mo olsa dikim tame gul gwen hap ngatan tazimki.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Zao zep gubiridaka, “Alap mo olak man ale nuk, ‘Tïngare zisi de ngaya tabin hip de Zini, Zen nonol kareksa sa goltowera, hwëna yaklana dan-ahan ki sa etan tïn nïkon ngaya gwera.’
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Hen man ale nuk, ‘Zëno bosekam sa tïngare zi ausu hap ol dawemna nolzim halada gwer– zen dikim zëre mae mo karek-karek nakon ëhalen hap, hen zëno mae mo karek-kareksa dikim tap gulsuk gwizimdin hipye. Nonol tangan Yerusalem kon sa kon neisibir hanal.’
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Em an zen– nonol gol halada gwen hap de wenyaye.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ëe asa ep zer sonezim– mensa ano Bianna emsa gu-gubirida gwekake. Ëna an en kon ësblak– hëndep Alap onakore sosonna in de ebon mae onak ing gwe heꞌan zaka.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Aha yaklakam ki zep Yesus golësek gweka– hëndep Betania. Zao zep tahana teisya ineka, ki zep zë anakan dawemna golzimki, “Amki Alap onakore dawemna hla kul gwek.”
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 In kim ki zë kirekam gweibiridaꞌanka, ki zep zë hëndep Alap zer ine halka.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Dekam zep bokle kom soblan naban bosena teip nulsubluꞌak. Dekon sërkam de isrip-sri naban zep Yerusalem san dep lwan dahak.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Zao zep Alapsa de isrip-sri gwe-gweblan hap Alap mo golak hen-henkam lowehe gwek.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.