Atos 22

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Aya-wal oso-wal, hen bi-walkam dena, ëe anik emsa ëre mo timsi dikim golsriwen hap denaka tonbiridak.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Zen kim anakan sane daꞌak, “Zen nëre mae mo olkam am nësa tonbiridaꞌara,” dekam zep tangan balk tasïk.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Ëe an Yahudi wal. Asa anyan Kilikia mo langna Tarsusk jaha gwek. Hwëna ëe aweë mam gwek. Ëe zebë Farisi walya Gamaliel Bak hon tawa gwek– kire enkam de nëno mae mo auyan-aza mo tïtï tabin ol san ang gwe-gwen hap denaye. Ëe hen ama dawem tangankam de Alapsa betek gweblan hap alp gwe-gwek– ena in kirekam hen angkam lowehe gweꞌanke.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Yesus hup de tawa tabin sin men zen ang ta gwek, ëe zebë desa karek ta gwibik, hen bwinak sesek gulin gwek– sap we, sap zi. Hen ahakon tameran habë golëgu gwek.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Alap mo golak de teipsïnnï hen tïngare Yahudi mo teipsïn sinodenak dena, debarenak maka emsa nenbiridaꞌan, ‘In eiwa. Hom boton gweꞌara.’ Sap zen zen abe hap suratna nolblak– desa de Damsik mo but srëm golak de mam-mam wenya kip goltreizimdin hipye. Zen sap dekam de Yesussu de taïblïblan zisi an san dep tahyo halzan hap– awe de hwëna karek tabin hip.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Yakla bolak denaban kimë Damsik golek de gweꞌak, mumuk ennak zep nglï nakore sërkam de ngatanna asa wale tazak.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Dekam zebë kamanak zank. Dekon zebë ola salsek, ‘Saulus, Saulus, em ba habe Asa karek ta gweꞌara?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ki zebë ding guk, ‘Bian, em nara?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Mensaë golëtëꞌak, zen ngatan enna insa man hla nuk. Hwëna ola in desa asa tonblaꞌanka, zen hom anakan tame nuk, ‘Kirekam tonblala.’
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Ki zebë taken seblak, ‘Bian, ëe basa asa syal gwibir?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 “Dekon zep asa Damsik sin dep ïrïk da song gwek, sap ano nwena mes dawemkam de ngatanna in hap dïmïn nëk.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Zini bosena Ananias zen zep asa duwebla zaka. Zini in enho zon tasïblïnkam Musa mo tïtï tabin ol san ang gwe-gweka, hen tïngare Damsik de Yahudi zini man blikip neisïk gweblak.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Zen ano alp nakon zauꞌun zaka, dekon zep asa gubluka, ‘Ano oso Saulus, emki etan kara gwen!’ Hëndep ki zebë zini insa hla tak.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Ki zep asa gubluka, ‘Nëno mae mo auyan-aza mo Alapna mes emsa dam tasïkï– dekam de zëno dwam gwibin sin denaka tawa gwibin hip, hen dekam de zëre mo zer sonen lalak Zini insa hla tan hap, hen zëno ol-gunsu de salblan hapye.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Mensa ena oranak hlaul zuka hen sane gweka, desa esa tïngare zi hip golzim halada gwera.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Zep angkam em basae etan eissibiꞌira? Em luwen. Ëe asa emsa baptis tal, hen em kime Alapsa Yesus mo bosekam abe taꞌanka, Zen dekam sa eno karek-karekna ep ngan gulsublula.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Dekon kimë etan an san dep lwa halzak, dekam kimë Alap mo gola kon gu soneblaꞌak, dekam zep ano nwena ap lirisin nëblak.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Bian Yesussuë hla tak. Man asa gubluka, ‘Nabakam! Angkam hëndep Yerusalemsa hli ta. Sap awe de Asa taïblïblan srëm zini an molya eno abe hap de aïsïlï dokwak nuk.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Ki zebë ding gulbluk, ‘Bian, awe de zini an mes-am asa tawa nëblak: Ëe ama but srëm gol-gol san song gwe-gwek– dekam de Emsa de taïblïblan zisi tangole gwibin hip, hen bwi san dep tahyohal gwen hap.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Hen Stepanuꞌu kim ere mo bose hap de jal hap dak, ëe hen dekam ama anakan ola mas guk, “Em ema sam lanan.” Hen men zen daꞌak, zëno mae mo tahan bajuna ëyë teirensizimꞌik. Zep Bian, Emsa de taïblïblan srëm wenya sa ano ola dokwak nul.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Ki zep Bian asa ding gulbluka, ‘Molya. Em song gwen. Sap Ëyë emsa Yahudi srëm zi mo lang san dep zer soneꞌan– zëwe de zisi de tawa tabir song gwen hap.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Nongka sap dawemkam sane daꞌak, hwëna anakan kim guku, “Yahudi srëm zisi ekakim tawa tabir song gwe,” dekam zep ol alhapkam ëgu inek, “Zini an okamana an kon emki jek-jak tan! Zen de gwën hap hom dakastïꞌïra!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 In kim ol nop-nopkam ëgu anek, dekam zep hëndep zëre mae mo tahan bajuna dalwesïꞌïk– kasokam dikim ï tïblan hap. Ahakon sonsa gulk sun yal dase gweblaꞌak.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Dekam zep jana nabare zi mo mamna in Paulussu de zëre mae mo gol mwa san zertïn hïp gubiridaka– zao de dawemkam tangolen naban taken-taken gweblan hap, mae hap, “Zen ba hap kire tangankam emsa jal nëblaꞌan?”
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Hwëna kim kire naka de tangolen hap dahaleꞌak, Paulus dekam zep Yunani olkam jana nabare zi mo mamna in mo irgwa taha nakore naka takensïblïka, “San ha dawemna?– em de Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi takensïblïn srëmkam tangolen naye.”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Kirekam kim salblaka, dekam zep mam zem insa gublu hanaka, “Em basae goꞌara? Zini an Roma mo ïrïk gïn nïkore nakake.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Mam zem in ki zep song gwe zaka, zao zep takensïblï zaka, “Emki asa gublun: Em san ha eiwa Roma mo ïrïk gïn nïkorena?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Dekam ki zep etan ding gulbluka, “Em an sap Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi hom yap. Hwëna Roma mo ïrïk gïnnïk de syal ta gwen zi hip mes yabe te-alasa mamkam golzimki– dekam de Roma mo ïrïk gïnnïk de tïn hïp de suratsa ebe hap golblan hap.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Men zen sap taken-taken gweblan hap golek de daꞌanzak, dekam zep nabakam sekwak gwek. Hen mam zini in zëna dekam zep aïrïꞌanka, sap zen mes gubiridaka– Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi de totoresa tahalen hap.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Kaꞌankam ki zep jana nabare zi mo mamna in dekam de anakan tawa gweblan hap dwam gweꞌanka, “Yahudi zini in ba hap Paulussu de tan hap asas nëblaꞌan?” Dekam zep gubiridaka– Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mamna hen Yahudi zi mo teipsïn sinodenak denaka de tagal gulsun hup– zen de hwëna taken-taken gweblan hap. Desan dep zep Paulussu tahalen srëm naka zerhal zaka.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.