Atos 22

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 “Aya-wal oso-wal, hen bi-walkam dena, ëe anik emsa ëre mo timsi dikim golsriwen hap denaka tonbiridak.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Zen kim anakan sane daꞌak, “Zen nëre mae mo olkam am nësa tonbiridaꞌara,” dekam zep tangan balk tasïk.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Ëe an Yahudi wal. Asa anyan Kilikia mo langna Tarsusk jaha gwek. Hwëna ëe aweë mam gwek. Ëe zebë Farisi walya Gamaliel Bak hon tawa gwek– kire enkam de nëno mae mo auyan-aza mo tïtï tabin ol san ang gwe-gwen hap denaye. Ëe hen ama dawem tangankam de Alapsa betek gweblan hap alp gwe-gwek– ena in kirekam hen angkam lowehe gweꞌanke.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Yesus hup de tawa tabin sin men zen ang ta gwek, ëe zebë desa karek ta gwibik, hen bwinak sesek gulin gwek– sap we, sap zi. Hen ahakon tameran habë golëgu gwek.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Alap mo golak de teipsïnnï hen tïngare Yahudi mo teipsïn sinodenak dena, debarenak maka emsa nenbiridaꞌan, ‘In eiwa. Hom boton gweꞌara.’ Sap zen zen abe hap suratna nolblak– desa de Damsik mo but srëm golak de mam-mam wenya kip goltreizimdin hipye. Zen sap dekam de Yesussu de taïblïblan zisi an san dep tahyo halzan hap– awe de hwëna karek tabin hip.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Yakla bolak denaban kimë Damsik golek de gweꞌak, mumuk ennak zep nglï nakore sërkam de ngatanna asa wale tazak.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Dekam zebë kamanak zank. Dekon zebë ola salsek, ‘Saulus, Saulus, em ba habe Asa karek ta gweꞌara?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ki zebë ding guk, ‘Bian, em nara?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Mensaë golëtëꞌak, zen ngatan enna insa man hla nuk. Hwëna ola in desa asa tonblaꞌanka, zen hom anakan tame nuk, ‘Kirekam tonblala.’
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Ki zebë taken seblak, ‘Bian, ëe basa asa syal gwibir?’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 “Dekon zep asa Damsik sin dep ïrïk da song gwek, sap ano nwena mes dawemkam de ngatanna in hap dïmïn nëk.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Zini bosena Ananias zen zep asa duwebla zaka. Zini in enho zon tasïblïnkam Musa mo tïtï tabin ol san ang gwe-gweka, hen tïngare Damsik de Yahudi zini man blikip neisïk gweblak.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Zen ano alp nakon zauꞌun zaka, dekon zep asa gubluka, ‘Ano oso Saulus, emki etan kara gwen!’ Hëndep ki zebë zini insa hla tak.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Ki zep asa gubluka, ‘Nëno mae mo auyan-aza mo Alapna mes emsa dam tasïkï– dekam de zëno dwam gwibin sin denaka tawa gwibin hip, hen dekam de zëre mo zer sonen lalak Zini insa hla tan hap, hen zëno ol-gunsu de salblan hapye.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Mensa ena oranak hlaul zuka hen sane gweka, desa esa tïngare zi hip golzim halada gwera.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Zep angkam em basae etan eissibiꞌira? Em luwen. Ëe asa emsa baptis tal, hen em kime Alapsa Yesus mo bosekam abe taꞌanka, Zen dekam sa eno karek-karekna ep ngan gulsublula.’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Dekon kimë etan an san dep lwa halzak, dekam kimë Alap mo gola kon gu soneblaꞌak, dekam zep ano nwena ap lirisin nëblak.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Bian Yesussuë hla tak. Man asa gubluka, ‘Nabakam! Angkam hëndep Yerusalemsa hli ta. Sap awe de Asa taïblïblan srëm zini an molya eno abe hap de aïsïlï dokwak nuk.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Ki zebë ding gulbluk, ‘Bian, awe de zini an mes-am asa tawa nëblak: Ëe ama but srëm gol-gol san song gwe-gwek– dekam de Emsa de taïblïblan zisi tangole gwibin hip, hen bwi san dep tahyohal gwen hap.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Hen Stepanuꞌu kim ere mo bose hap de jal hap dak, ëe hen dekam ama anakan ola mas guk, “Em ema sam lanan.” Hen men zen daꞌak, zëno mae mo tahan bajuna ëyë teirensizimꞌik. Zep Bian, Emsa de taïblïblan srëm wenya sa ano ola dokwak nul.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 “Ki zep Bian asa ding gulbluka, ‘Molya. Em song gwen. Sap Ëyë emsa Yahudi srëm zi mo lang san dep zer soneꞌan– zëwe de zisi de tawa tabir song gwen hap.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Nongka sap dawemkam sane daꞌak, hwëna anakan kim guku, “Yahudi srëm zisi ekakim tawa tabir song gwe,” dekam zep ol alhapkam ëgu inek, “Zini an okamana an kon emki jek-jak tan! Zen de gwën hap hom dakastïꞌïra!”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 In kim ol nop-nopkam ëgu anek, dekam zep hëndep zëre mae mo tahan bajuna dalwesïꞌïk– kasokam dikim ï tïblan hap. Ahakon sonsa gulk sun yal dase gweblaꞌak.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Dekam zep jana nabare zi mo mamna in Paulussu de zëre mae mo gol mwa san zertïn hïp gubiridaka– zao de dawemkam tangolen naban taken-taken gweblan hap, mae hap, “Zen ba hap kire tangankam emsa jal nëblaꞌan?”
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Hwëna kim kire naka de tangolen hap dahaleꞌak, Paulus dekam zep Yunani olkam jana nabare zi mo mamna in mo irgwa taha nakore naka takensïblïka, “San ha dawemna?– em de Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi takensïblïn srëmkam tangolen naye.”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Kirekam kim salblaka, dekam zep mam zem insa gublu hanaka, “Em basae goꞌara? Zini an Roma mo ïrïk gïn nïkore nakake.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Mam zem in ki zep song gwe zaka, zao zep takensïblï zaka, “Emki asa gublun: Em san ha eiwa Roma mo ïrïk gïn nïkorena?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Dekam ki zep etan ding gulbluka, “Em an sap Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi hom yap. Hwëna Roma mo ïrïk gïnnïk de syal ta gwen zi hip mes yabe te-alasa mamkam golzimki– dekam de Roma mo ïrïk gïnnïk de tïn hïp de suratsa ebe hap golblan hap.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Men zen sap taken-taken gweblan hap golek de daꞌanzak, dekam zep nabakam sekwak gwek. Hen mam zini in zëna dekam zep aïrïꞌanka, sap zen mes gubiridaka– Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi de totoresa tahalen hap.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Kaꞌankam ki zep jana nabare zi mo mamna in dekam de anakan tawa gweblan hap dwam gweꞌanka, “Yahudi zini in ba hap Paulussu de tan hap asas nëblaꞌan?” Dekam zep gubiridaka– Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mamna hen Yahudi zi mo teipsïn sinodenak denaka de tagal gulsun hup– zen de hwëna taken-taken gweblan hap. Desan dep zep Paulussu tahalen srëm naka zerhal zaka.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.