Atos 22
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 “Aya-wal oso-wal, hen bi-walkam dena, ëe anik emsa ëre mo timsi dikim golsriwen hap denaka tonbiridak.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Zen kim anakan sane daꞌak, “Zen nëre mae mo olkam am nësa tonbiridaꞌara,” dekam zep tangan balk tasïk.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Ëe an Yahudi wal. Asa anyan Kilikia mo langna Tarsusk jaha gwek. Hwëna ëe aweë mam gwek. Ëe zebë Farisi walya Gamaliel Bak hon tawa gwek– kire enkam de nëno mae mo auyan-aza mo tïtï tabin ol san ang gwe-gwen hap denaye. Ëe hen ama dawem tangankam de Alapsa betek gweblan hap alp gwe-gwek– ena in kirekam hen angkam lowehe gweꞌanke.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Yesus hup de tawa tabin sin men zen ang ta gwek, ëe zebë desa karek ta gwibik, hen bwinak sesek gulin gwek– sap we, sap zi. Hen ahakon tameran habë golëgu gwek.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Alap mo golak de teipsïnnï hen tïngare Yahudi mo teipsïn sinodenak dena, debarenak maka emsa nenbiridaꞌan, ‘In eiwa. Hom boton gweꞌara.’ Sap zen zen abe hap suratna nolblak– desa de Damsik mo but srëm golak de mam-mam wenya kip goltreizimdin hipye. Zen sap dekam de Yesussu de taïblïblan zisi an san dep tahyo halzan hap– awe de hwëna karek tabin hip.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Yakla bolak denaban kimë Damsik golek de gweꞌak, mumuk ennak zep nglï nakore sërkam de ngatanna asa wale tazak.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Dekam zebë kamanak zank. Dekon zebë ola salsek, ‘Saulus, Saulus, em ba habe Asa karek ta gweꞌara?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ki zebë ding guk, ‘Bian, em nara?’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Mensaë golëtëꞌak, zen ngatan enna insa man hla nuk. Hwëna ola in desa asa tonblaꞌanka, zen hom anakan tame nuk, ‘Kirekam tonblala.’
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ki zebë taken seblak, ‘Bian, ëe basa asa syal gwibir?’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 “Dekon zep asa Damsik sin dep ïrïk da song gwek, sap ano nwena mes dawemkam de ngatanna in hap dïmïn nëk.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Zini bosena Ananias zen zep asa duwebla zaka. Zini in enho zon tasïblïnkam Musa mo tïtï tabin ol san ang gwe-gweka, hen tïngare Damsik de Yahudi zini man blikip neisïk gweblak.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Zen ano alp nakon zauꞌun zaka, dekon zep asa gubluka, ‘Ano oso Saulus, emki etan kara gwen!’ Hëndep ki zebë zini insa hla tak.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Ki zep asa gubluka, ‘Nëno mae mo auyan-aza mo Alapna mes emsa dam tasïkï– dekam de zëno dwam gwibin sin denaka tawa gwibin hip, hen dekam de zëre mo zer sonen lalak Zini insa hla tan hap, hen zëno ol-gunsu de salblan hapye.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Mensa ena oranak hlaul zuka hen sane gweka, desa esa tïngare zi hip golzim halada gwera.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Zep angkam em basae etan eissibiꞌira? Em luwen. Ëe asa emsa baptis tal, hen em kime Alapsa Yesus mo bosekam abe taꞌanka, Zen dekam sa eno karek-karekna ep ngan gulsublula.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Dekon kimë etan an san dep lwa halzak, dekam kimë Alap mo gola kon gu soneblaꞌak, dekam zep ano nwena ap lirisin nëblak.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Bian Yesussuë hla tak. Man asa gubluka, ‘Nabakam! Angkam hëndep Yerusalemsa hli ta. Sap awe de Asa taïblïblan srëm zini an molya eno abe hap de aïsïlï dokwak nuk.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Ki zebë ding gulbluk, ‘Bian, awe de zini an mes-am asa tawa nëblak: Ëe ama but srëm gol-gol san song gwe-gwek– dekam de Emsa de taïblïblan zisi tangole gwibin hip, hen bwi san dep tahyohal gwen hap.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Hen Stepanuꞌu kim ere mo bose hap de jal hap dak, ëe hen dekam ama anakan ola mas guk, “Em ema sam lanan.” Hen men zen daꞌak, zëno mae mo tahan bajuna ëyë teirensizimꞌik. Zep Bian, Emsa de taïblïblan srëm wenya sa ano ola dokwak nul.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Ki zep Bian asa ding gulbluka, ‘Molya. Em song gwen. Sap Ëyë emsa Yahudi srëm zi mo lang san dep zer soneꞌan– zëwe de zisi de tawa tabir song gwen hap.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Nongka sap dawemkam sane daꞌak, hwëna anakan kim guku, “Yahudi srëm zisi ekakim tawa tabir song gwe,” dekam zep ol alhapkam ëgu inek, “Zini an okamana an kon emki jek-jak tan! Zen de gwën hap hom dakastïꞌïra!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 In kim ol nop-nopkam ëgu anek, dekam zep hëndep zëre mae mo tahan bajuna dalwesïꞌïk– kasokam dikim ï tïblan hap. Ahakon sonsa gulk sun yal dase gweblaꞌak.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Dekam zep jana nabare zi mo mamna in Paulussu de zëre mae mo gol mwa san zertïn hïp gubiridaka– zao de dawemkam tangolen naban taken-taken gweblan hap, mae hap, “Zen ba hap kire tangankam emsa jal nëblaꞌan?”
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Hwëna kim kire naka de tangolen hap dahaleꞌak, Paulus dekam zep Yunani olkam jana nabare zi mo mamna in mo irgwa taha nakore naka takensïblïka, “San ha dawemna?– em de Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi takensïblïn srëmkam tangolen naye.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Kirekam kim salblaka, dekam zep mam zem insa gublu hanaka, “Em basae goꞌara? Zini an Roma mo ïrïk gïn nïkore nakake.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Mam zem in ki zep song gwe zaka, zao zep takensïblï zaka, “Emki asa gublun: Em san ha eiwa Roma mo ïrïk gïn nïkorena?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Dekam ki zep etan ding gulbluka, “Em an sap Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi hom yap. Hwëna Roma mo ïrïk gïnnïk de syal ta gwen zi hip mes yabe te-alasa mamkam golzimki– dekam de Roma mo ïrïk gïnnïk de tïn hïp de suratsa ebe hap golblan hap.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Men zen sap taken-taken gweblan hap golek de daꞌanzak, dekam zep nabakam sekwak gwek. Hen mam zini in zëna dekam zep aïrïꞌanka, sap zen mes gubiridaka– Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi de totoresa tahalen hap.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Kaꞌankam ki zep jana nabare zi mo mamna in dekam de anakan tawa gweblan hap dwam gweꞌanka, “Yahudi zini in ba hap Paulussu de tan hap asas nëblaꞌan?” Dekam zep gubiridaka– Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mamna hen Yahudi zi mo teipsïn sinodenak denaka de tagal gulsun hup– zen de hwëna taken-taken gweblan hap. Desan dep zep Paulussu tahalen srëm naka zerhal zaka.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.