Atos 22

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Aya-wal oso-wal, hen bi-walkam dena, ëe anik emsa ëre mo timsi dikim golsriwen hap denaka tonbiridak.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Zen kim anakan sane daꞌak, “Zen nëre mae mo olkam am nësa tonbiridaꞌara,” dekam zep tangan balk tasïk.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ëe an Yahudi wal. Asa anyan Kilikia mo langna Tarsusk jaha gwek. Hwëna ëe aweë mam gwek. Ëe zebë Farisi walya Gamaliel Bak hon tawa gwek– kire enkam de nëno mae mo auyan-aza mo tïtï tabin ol san ang gwe-gwen hap denaye. Ëe hen ama dawem tangankam de Alapsa betek gweblan hap alp gwe-gwek– ena in kirekam hen angkam lowehe gweꞌanke.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Yesus hup de tawa tabin sin men zen ang ta gwek, ëe zebë desa karek ta gwibik, hen bwinak sesek gulin gwek– sap we, sap zi. Hen ahakon tameran habë golëgu gwek.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Alap mo golak de teipsïnnï hen tïngare Yahudi mo teipsïn sinodenak dena, debarenak maka emsa nenbiridaꞌan, ‘In eiwa. Hom boton gweꞌara.’ Sap zen zen abe hap suratna nolblak– desa de Damsik mo but srëm golak de mam-mam wenya kip goltreizimdin hipye. Zen sap dekam de Yesussu de taïblïblan zisi an san dep tahyo halzan hap– awe de hwëna karek tabin hip.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Yakla bolak denaban kimë Damsik golek de gweꞌak, mumuk ennak zep nglï nakore sërkam de ngatanna asa wale tazak.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Dekam zebë kamanak zank. Dekon zebë ola salsek, ‘Saulus, Saulus, em ba habe Asa karek ta gweꞌara?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ki zebë ding guk, ‘Bian, em nara?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Mensaë golëtëꞌak, zen ngatan enna insa man hla nuk. Hwëna ola in desa asa tonblaꞌanka, zen hom anakan tame nuk, ‘Kirekam tonblala.’
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Ki zebë taken seblak, ‘Bian, ëe basa asa syal gwibir?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 “Dekon zep asa Damsik sin dep ïrïk da song gwek, sap ano nwena mes dawemkam de ngatanna in hap dïmïn nëk.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Zini bosena Ananias zen zep asa duwebla zaka. Zini in enho zon tasïblïnkam Musa mo tïtï tabin ol san ang gwe-gweka, hen tïngare Damsik de Yahudi zini man blikip neisïk gweblak.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Zen ano alp nakon zauꞌun zaka, dekon zep asa gubluka, ‘Ano oso Saulus, emki etan kara gwen!’ Hëndep ki zebë zini insa hla tak.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Ki zep asa gubluka, ‘Nëno mae mo auyan-aza mo Alapna mes emsa dam tasïkï– dekam de zëno dwam gwibin sin denaka tawa gwibin hip, hen dekam de zëre mo zer sonen lalak Zini insa hla tan hap, hen zëno ol-gunsu de salblan hapye.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Mensa ena oranak hlaul zuka hen sane gweka, desa esa tïngare zi hip golzim halada gwera.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Zep angkam em basae etan eissibiꞌira? Em luwen. Ëe asa emsa baptis tal, hen em kime Alapsa Yesus mo bosekam abe taꞌanka, Zen dekam sa eno karek-karekna ep ngan gulsublula.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Dekon kimë etan an san dep lwa halzak, dekam kimë Alap mo gola kon gu soneblaꞌak, dekam zep ano nwena ap lirisin nëblak.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Bian Yesussuë hla tak. Man asa gubluka, ‘Nabakam! Angkam hëndep Yerusalemsa hli ta. Sap awe de Asa taïblïblan srëm zini an molya eno abe hap de aïsïlï dokwak nuk.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Ki zebë ding gulbluk, ‘Bian, awe de zini an mes-am asa tawa nëblak: Ëe ama but srëm gol-gol san song gwe-gwek– dekam de Emsa de taïblïblan zisi tangole gwibin hip, hen bwi san dep tahyohal gwen hap.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Hen Stepanuꞌu kim ere mo bose hap de jal hap dak, ëe hen dekam ama anakan ola mas guk, “Em ema sam lanan.” Hen men zen daꞌak, zëno mae mo tahan bajuna ëyë teirensizimꞌik. Zep Bian, Emsa de taïblïblan srëm wenya sa ano ola dokwak nul.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Ki zep Bian asa ding gulbluka, ‘Molya. Em song gwen. Sap Ëyë emsa Yahudi srëm zi mo lang san dep zer soneꞌan– zëwe de zisi de tawa tabir song gwen hap.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Nongka sap dawemkam sane daꞌak, hwëna anakan kim guku, “Yahudi srëm zisi ekakim tawa tabir song gwe,” dekam zep ol alhapkam ëgu inek, “Zini an okamana an kon emki jek-jak tan! Zen de gwën hap hom dakastïꞌïra!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 In kim ol nop-nopkam ëgu anek, dekam zep hëndep zëre mae mo tahan bajuna dalwesïꞌïk– kasokam dikim ï tïblan hap. Ahakon sonsa gulk sun yal dase gweblaꞌak.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Dekam zep jana nabare zi mo mamna in Paulussu de zëre mae mo gol mwa san zertïn hïp gubiridaka– zao de dawemkam tangolen naban taken-taken gweblan hap, mae hap, “Zen ba hap kire tangankam emsa jal nëblaꞌan?”
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Hwëna kim kire naka de tangolen hap dahaleꞌak, Paulus dekam zep Yunani olkam jana nabare zi mo mamna in mo irgwa taha nakore naka takensïblïka, “San ha dawemna?– em de Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi takensïblïn srëmkam tangolen naye.”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kirekam kim salblaka, dekam zep mam zem insa gublu hanaka, “Em basae goꞌara? Zini an Roma mo ïrïk gïn nïkore nakake.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Mam zem in ki zep song gwe zaka, zao zep takensïblï zaka, “Emki asa gublun: Em san ha eiwa Roma mo ïrïk gïn nïkorena?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Dekam ki zep etan ding gulbluka, “Em an sap Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi hom yap. Hwëna Roma mo ïrïk gïnnïk de syal ta gwen zi hip mes yabe te-alasa mamkam golzimki– dekam de Roma mo ïrïk gïnnïk de tïn hïp de suratsa ebe hap golblan hap.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Men zen sap taken-taken gweblan hap golek de daꞌanzak, dekam zep nabakam sekwak gwek. Hen mam zini in zëna dekam zep aïrïꞌanka, sap zen mes gubiridaka– Roma mo ïrïk gïnnïk de zisi de totoresa tahalen hap.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Kaꞌankam ki zep jana nabare zi mo mamna in dekam de anakan tawa gweblan hap dwam gweꞌanka, “Yahudi zini in ba hap Paulussu de tan hap asas nëblaꞌan?” Dekam zep gubiridaka– Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mamna hen Yahudi zi mo teipsïn sinodenak denaka de tagal gulsun hup– zen de hwëna taken-taken gweblan hap. Desan dep zep Paulussu tahalen srëm naka zerhal zaka.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.