Atos 20

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 In kim ëïlman gwesïk, Paulus dekam zep Yesussu de taïblïblan wenyaka tagal gulsuku. Zao zep aumwa hap de ol zïm-zïmnï golzimki. Zëna dekam zep Makedonia mo lang san dep song gweka.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Holokam zep Makedonia mo lang san tën daka– zëna men desan Alap mo ol dawemkam tawa tabirida gwekake. Zen etan desan ol zïm-zïmkïm Kristen zisi tatete tabirida gweka, hëndep Korintus mo langna Akayak hataka. Langna in aha bosena Yunani.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Zao dan-ahare benkam gwëka. Siria mo lang san de bulkum song gwen hap kim hohle gweꞌanka, ki zep hwëna nenblaꞌak, “Yahudi zini man emsa tan hap ora nakon dïl gïblïꞌan.” Dekam zep enlala gweka, “Tanakam asa etan Makedonia san dep lwahal.”
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 — ausente —
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 — ausente —
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Yahudi mo minggu yala kim tamank, rotisa dikim ragi srëmkam taïblïn gïl gwen hap dena, dekam zebë Pilipi kon buluk Troas san dep ang ëk. Bulkum de song ënna, yaklana aha-ere taha-tapkam, ki zebë Troask olëgaïng gwek. Zao aha-ere minggukam zebë olëlowehek.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Minggu mo kam, dekam zep Yesussu de taïblïblan wenya tagal gwek– Yesus mo timsi dikim enlala gwibin hip de rotisa dikim twinbin hip, hen zep de anggur hosa dikim otdebin hip. Ëe Lukas ama hen ang gwek. Paulus dekam mam blalkam tonbiridaka, hëndep zao zep ngïrïn tatem gwek. Sap zen man kaꞌan de hli yuludan hap kalang gweꞌanka.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Gulk de teksonna men zaoë tagal gwek, syauk ngatanna beyana.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Gola in, zëno klibuna dan-ahan. Aumwa hap de klibuna, zen zaoë tagal gwehak. Wal seiwiri bosena Yutekus, zen jendela tahannak nikinki. Paulus kim tonbirida tineꞌanka, wal seiwiri in zao zep hëndep ta guk halka. Kim kon balep gwesïkï, dekam zep kon kama san dep zan tineka. Kim zë neir ineꞌak, anakan zep hla daꞌak, “Mes tïlï.”
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Paulus kim ati gweka, zao zep nabakam bik dan tahannak glang gwebla ineka, hëndep kyang-kyang tasïkï. Ki zep gubiridaka, “Bahem enlalana ëdowe hanan. Zëno angna mes etan lwabla halan zala!”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ki zep etan golësesek gweka. Zao zep Yesussu de enlala gweblan hap de rotina insa zitwenblaka, hen kire hap de anggur hona ziotdebirki. Zao kim etan ola zitonbirki, zao zep hëndep golëhleng gwek. Kaknak zep hwëna Paulus zëre hon de ang ta gwen wenya aban mae golësek gweka.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Zëwe de zini in ki zep wal seiwiri insa gol san dep nga-ngola ban nërsong gwek– anakare hap, “Zen mes ngaya gwera!”
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Ëe hen Lukas Troas kon bulkumë Paulussu angirblik– Asos kon de ësblan hap. Ëe mesë ola kirekam aha-en uk, sap Paulus man Asos san tanakam de song gwen hap dwam gweꞌanka.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Kimë ëna Asos kon bulkum eirink, dekam zebë hwëna Mitilene san dep sek gwek. Ëna in lang tekna Lesbosnak.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Kaꞌankam zebë kon hwëna lang tekna Kiossa lamank. Zëno kaꞌankam zebë hwëna lang tekna Samos san dep tablan gwe kïnïk. Zao de yaklanak, ki zebë hëndep Efesus mo golek denak de ëna Miletusk yaïng gwek.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Paulus mes ki Efesuꞌu de talmaran hap kalang gweka, sap zen man nabakam de Yerusalemk hatan hap dwam gweka. Sap zen man enlala gweꞌanka, “Ëe wëhë Pentakostana jap soꞌak?” In zep Asia mo lang san de ëgweisïk song gwen hap baes gweka.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Miletus kon zep Efesusk de Kristen zi mo nol-nola gu sonebiridaka– zen de yaïng gwezan hap.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Kim yaïng gwezak, zao zep aumwa hap de ola anakan gubiridaka, “Aya-wal oso-wal, ena tawana: Ëe kimë Asia mo langna awe emsa golëlowehe gwek, nonol hata zankam hëndep angkam,
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 ëe Alap hon de babu gwen zi mo kimë syal gwe-gwek– enlala betekkam hen nwe go-ho naban. Ëe karekna mam nakaë goltowe gwek– Yahudi zini kim sap tan hap asa dïl gïk gweblak. Hwëna ëe homë kim golzausuk.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ena tawana: Ëe anakan de tïtïk gwibin enlala naban homë emsa tawa ta gwibik, ‘Ansa babë tawa tabin. Aha zi sa husus neibir.’ Hwëna ëe mensa ena dwam ei gwibik, Kristus hon dikim ëtal gwesïn hïp dena, ëe desa sul sonenkamë zi tra mo inik emsa tawa ta gwibik– hen gol-gol san.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Sap Yahudi zi, sap Yunani zi, ëe damnakë tonbirida gwek– zen dikim ëhalen hap, hen Alap osan dep dikim lwanda halzan hap, hen zen dikim Bian Yesussu taïblïblan hap.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Hwëna angkam, Alap mo Enhona man asa tïtï taꞌara– ëe dikim Yerusalem san song gwen hap. Hen ëe homë tame guꞌun, ‘Basa wëhë zë goltoweꞌak?’
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Hwëna Alap mo Enhona aha-en mes ap anakan goltrëblaka, ‘Ëna men zëwe em hata gweꞌanka, zao bwinak sa emsa se dyain gwer, hen kareksa esa zë goltowe gwera.’
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Hwëna ëe ëre mo gwënsa de langa gulsun hup homë enlala gweꞌan. Hwëna diki abe hap insa Bian Yesus syala we yul soneblakake, desa de sul sonen habë tangan dwam gweꞌan. Ano syala in zen: Tïngare zisi de tïtï ta gwibin hip, zen dikim Alap mo kwasang hap de ol dawem san ang ta gwen hap denaye.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Angkam ëe tawana: Ëe men desaë Alap mo ïrïk gïn hïp dena emsa tonbirida gwek, em molye etan asa hla lak.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 In zebë emsa gubiridaꞌan: Alap molya eno mae mo kala abe hap ngëro gulbluka.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Sap ëe homë ëre mo tawa tabinni wet gulsuk gwek– em dikim asa husus gweblan srëm hap. Ëe hwëna Alap mo dwam gwibin en san dena kimë sowe henkam emsa tawa ta gwibik.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Dawem enkam enaka kara la gwibik– tatete enkam eka ëzauk gwek. Sap Alap mo Enhona mes emsa dam tasibirki– dekam de Yesussu de taïblïblan wenya insa taïzï gwibin hipye. Zep desa dawem enkam kara la gwibik. Em in men kiye– zahosa de kara ta gwibin zini. Eno mae mo zahona in, zen Alap mo hlïl irin wenya– men desa Tane Zem Yesus mo kalkam lup gul inkike.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ëe tawana: Ano tim bwanak tësen lwa jal-jala sa bïtï gwezal– eno mae mo zahona insa de tamerazan hapye.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ere mae onakon sa hen ëjower– dekam de eiwa de ol aïsïlï insa men-man gun hup de ziniye, dekam de hwëna zisi zëre mae mo bosesa dikim mam gun hup hlïl inhal gwen hap.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Zen in zep terya-tyakam lowehe gwek. Emki ëenlala gwe-gwen: Ëe dan-ahare tahunkamë nwe go-ho naban emsa tïtï tabir tine gwek– yaklam denaban kam denaban.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Angkam ëe Alap zëre mo tahanakë emsa tapbla gulun! Alap zëre mo kwasang-kwasang hap de ol dawemna in, zen desa en em enlala gwe-gwibin. Desan de ang ta gwenkam zen dekam esa ëtatete gwer, hen dekam esa ulin– Alap mensa tïngare lalak wenya nëbe mae hap hamal gulzimkiye.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ëe homë zi mo kire-kire dawemna hole-hle gwe-gwibik– sap te-ala, sap hen pakean maekam denaye.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ena tawana: Ëe ëre mo tahakamë ëre mo tahalha hap syal gwe-gwek– hen abon de ang ta gwen wenyik mo tahalha hapye.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Tïngare ano syala in, zen ërak makanë ebe mae hap ënaka anakan drëne gwizimk, ‘A kirekam nen soson srëm zisi mas gwibirida gwen.’ Sap ëe Bian Yesus mo olsaë anakan enlala gwe-gwibik,
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Kim tonsubiridaka, ki zep boklena golëkom taka, ki zep Alapsa zigu soneblaka.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Aumwa hap sërkam zep go naban babang da gweꞌak.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Zen mae hap gona dablak: Sap zen man gubiridaka, “Em molye etan asa hla lak.” Hëndep ki zep bul sun dep zon dak.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.