Atos 20
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH
1 In kim ëïlman gwesïk, Paulus dekam zep Yesussu de taïblïblan wenyaka tagal gulsuku. Zao zep aumwa hap de ol zïm-zïmnï golzimki. Zëna dekam zep Makedonia mo lang san dep song gweka.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Holokam zep Makedonia mo lang san tën daka– zëna men desan Alap mo ol dawemkam tawa tabirida gwekake. Zen etan desan ol zïm-zïmkïm Kristen zisi tatete tabirida gweka, hëndep Korintus mo langna Akayak hataka. Langna in aha bosena Yunani.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Zao dan-ahare benkam gwëka. Siria mo lang san de bulkum song gwen hap kim hohle gweꞌanka, ki zep hwëna nenblaꞌak, “Yahudi zini man emsa tan hap ora nakon dïl gïblïꞌan.” Dekam zep enlala gweka, “Tanakam asa etan Makedonia san dep lwahal.”
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 — ausente —
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Yahudi mo minggu yala kim tamank, rotisa dikim ragi srëmkam taïblïn gïl gwen hap dena, dekam zebë Pilipi kon buluk Troas san dep ang ëk. Bulkum de song ënna, yaklana aha-ere taha-tapkam, ki zebë Troask olëgaïng gwek. Zao aha-ere minggukam zebë olëlowehek.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Minggu mo kam, dekam zep Yesussu de taïblïblan wenya tagal gwek– Yesus mo timsi dikim enlala gwibin hip de rotisa dikim twinbin hip, hen zep de anggur hosa dikim otdebin hip. Ëe Lukas ama hen ang gwek. Paulus dekam mam blalkam tonbiridaka, hëndep zao zep ngïrïn tatem gwek. Sap zen man kaꞌan de hli yuludan hap kalang gweꞌanka.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Gulk de teksonna men zaoë tagal gwek, syauk ngatanna beyana.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Gola in, zëno klibuna dan-ahan. Aumwa hap de klibuna, zen zaoë tagal gwehak. Wal seiwiri bosena Yutekus, zen jendela tahannak nikinki. Paulus kim tonbirida tineꞌanka, wal seiwiri in zao zep hëndep ta guk halka. Kim kon balep gwesïkï, dekam zep kon kama san dep zan tineka. Kim zë neir ineꞌak, anakan zep hla daꞌak, “Mes tïlï.”
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Paulus kim ati gweka, zao zep nabakam bik dan tahannak glang gwebla ineka, hëndep kyang-kyang tasïkï. Ki zep gubiridaka, “Bahem enlalana ëdowe hanan. Zëno angna mes etan lwabla halan zala!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Ki zep etan golësesek gweka. Zao zep Yesussu de enlala gweblan hap de rotina insa zitwenblaka, hen kire hap de anggur hona ziotdebirki. Zao kim etan ola zitonbirki, zao zep hëndep golëhleng gwek. Kaknak zep hwëna Paulus zëre hon de ang ta gwen wenya aban mae golësek gweka.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Zëwe de zini in ki zep wal seiwiri insa gol san dep nga-ngola ban nërsong gwek– anakare hap, “Zen mes ngaya gwera!”
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ëe hen Lukas Troas kon bulkumë Paulussu angirblik– Asos kon de ësblan hap. Ëe mesë ola kirekam aha-en uk, sap Paulus man Asos san tanakam de song gwen hap dwam gweꞌanka.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Kimë ëna Asos kon bulkum eirink, dekam zebë hwëna Mitilene san dep sek gwek. Ëna in lang tekna Lesbosnak.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Kaꞌankam zebë kon hwëna lang tekna Kiossa lamank. Zëno kaꞌankam zebë hwëna lang tekna Samos san dep tablan gwe kïnïk. Zao de yaklanak, ki zebë hëndep Efesus mo golek denak de ëna Miletusk yaïng gwek.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Paulus mes ki Efesuꞌu de talmaran hap kalang gweka, sap zen man nabakam de Yerusalemk hatan hap dwam gweka. Sap zen man enlala gweꞌanka, “Ëe wëhë Pentakostana jap soꞌak?” In zep Asia mo lang san de ëgweisïk song gwen hap baes gweka.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Miletus kon zep Efesusk de Kristen zi mo nol-nola gu sonebiridaka– zen de yaïng gwezan hap.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Kim yaïng gwezak, zao zep aumwa hap de ola anakan gubiridaka, “Aya-wal oso-wal, ena tawana: Ëe kimë Asia mo langna awe emsa golëlowehe gwek, nonol hata zankam hëndep angkam,
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 ëe Alap hon de babu gwen zi mo kimë syal gwe-gwek– enlala betekkam hen nwe go-ho naban. Ëe karekna mam nakaë goltowe gwek– Yahudi zini kim sap tan hap asa dïl gïk gweblak. Hwëna ëe homë kim golzausuk.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ena tawana: Ëe anakan de tïtïk gwibin enlala naban homë emsa tawa ta gwibik, ‘Ansa babë tawa tabin. Aha zi sa husus neibir.’ Hwëna ëe mensa ena dwam ei gwibik, Kristus hon dikim ëtal gwesïn hïp dena, ëe desa sul sonenkamë zi tra mo inik emsa tawa ta gwibik– hen gol-gol san.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Sap Yahudi zi, sap Yunani zi, ëe damnakë tonbirida gwek– zen dikim ëhalen hap, hen Alap osan dep dikim lwanda halzan hap, hen zen dikim Bian Yesussu taïblïblan hap.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Hwëna angkam, Alap mo Enhona man asa tïtï taꞌara– ëe dikim Yerusalem san song gwen hap. Hen ëe homë tame guꞌun, ‘Basa wëhë zë goltoweꞌak?’
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Hwëna Alap mo Enhona aha-en mes ap anakan goltrëblaka, ‘Ëna men zëwe em hata gweꞌanka, zao bwinak sa emsa se dyain gwer, hen kareksa esa zë goltowe gwera.’
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Hwëna ëe ëre mo gwënsa de langa gulsun hup homë enlala gweꞌan. Hwëna diki abe hap insa Bian Yesus syala we yul soneblakake, desa de sul sonen habë tangan dwam gweꞌan. Ano syala in zen: Tïngare zisi de tïtï ta gwibin hip, zen dikim Alap mo kwasang hap de ol dawem san ang ta gwen hap denaye.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Angkam ëe tawana: Ëe men desaë Alap mo ïrïk gïn hïp dena emsa tonbirida gwek, em molye etan asa hla lak.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 In zebë emsa gubiridaꞌan: Alap molya eno mae mo kala abe hap ngëro gulbluka.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Sap ëe homë ëre mo tawa tabinni wet gulsuk gwek– em dikim asa husus gweblan srëm hap. Ëe hwëna Alap mo dwam gwibin en san dena kimë sowe henkam emsa tawa ta gwibik.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Dawem enkam enaka kara la gwibik– tatete enkam eka ëzauk gwek. Sap Alap mo Enhona mes emsa dam tasibirki– dekam de Yesussu de taïblïblan wenya insa taïzï gwibin hipye. Zep desa dawem enkam kara la gwibik. Em in men kiye– zahosa de kara ta gwibin zini. Eno mae mo zahona in, zen Alap mo hlïl irin wenya– men desa Tane Zem Yesus mo kalkam lup gul inkike.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Ëe tawana: Ano tim bwanak tësen lwa jal-jala sa bïtï gwezal– eno mae mo zahona insa de tamerazan hapye.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ere mae onakon sa hen ëjower– dekam de eiwa de ol aïsïlï insa men-man gun hup de ziniye, dekam de hwëna zisi zëre mae mo bosesa dikim mam gun hup hlïl inhal gwen hap.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Zen in zep terya-tyakam lowehe gwek. Emki ëenlala gwe-gwen: Ëe dan-ahare tahunkamë nwe go-ho naban emsa tïtï tabir tine gwek– yaklam denaban kam denaban.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Angkam ëe Alap zëre mo tahanakë emsa tapbla gulun! Alap zëre mo kwasang-kwasang hap de ol dawemna in, zen desa en em enlala gwe-gwibin. Desan de ang ta gwenkam zen dekam esa ëtatete gwer, hen dekam esa ulin– Alap mensa tïngare lalak wenya nëbe mae hap hamal gulzimkiye.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ëe homë zi mo kire-kire dawemna hole-hle gwe-gwibik– sap te-ala, sap hen pakean maekam denaye.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ena tawana: Ëe ëre mo tahakamë ëre mo tahalha hap syal gwe-gwek– hen abon de ang ta gwen wenyik mo tahalha hapye.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Tïngare ano syala in, zen ërak makanë ebe mae hap ënaka anakan drëne gwizimk, ‘A kirekam nen soson srëm zisi mas gwibirida gwen.’ Sap ëe Bian Yesus mo olsaë anakan enlala gwe-gwibik,
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Kim tonsubiridaka, ki zep boklena golëkom taka, ki zep Alapsa zigu soneblaka.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Aumwa hap sërkam zep go naban babang da gweꞌak.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Zen mae hap gona dablak: Sap zen man gubiridaka, “Em molye etan asa hla lak.” Hëndep ki zep bul sun dep zon dak.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.