Atos 16
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT
1 Paulus dekam zep Silas han Derbe san dep song ëka. Derbe kon etan Listra san dep zep ayang ulki. Zao Kristen zini ki, bosena Timotius. An zem Yahudi we. Zen hen mes Kristen gwek. Bi zem Yunani wal.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Listrak de tïngare Kristen zini hen Ikoniumk de wenya Timotiussu man nen gweblak, “Walasna in aïrïs.”
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Paulus dekam zep zëbon de ang gwe-gwen hap dwam gweblaka. To mipna ki zep blaonsubluka. Zen mae hap blaonsubluka– dekam de langna iwe de Yahudi zi anakare hap husus gweblan srëm hap, “Zen hom nëbon mae tïlkï, sap zëno bianna Yunani wal.”
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ë-ë san kim namjan gwibik, zen man Yesussu de taïblïblan wenyaka donbirida gwek– mensa dua-blaskam de zi niban Kristen zi mo nol-nolaban Yerusalemk aha-en nukye, zen dikim hen suratnak de jalse gwibiridan ola in san ang ta gwen hap.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Zëwe de Kristen zini Yesussu de taïblïblankam zep ëtatete gwe zahek, hen dekam yakla jamkam zep zini etan taïblïblankam ëmas-mas gwe-gwek.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Paulus ki zep Galatia hen Prigia mo langna ziamjanbirki. Hwëna dekam Alap mo Enhona man gubiridaka, “Asia mo langna bahem amjanbin.”
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia han de lang zïp sonnak kim yaïng gwek, dekam zep sap ëakasïk– Bitinia mo lang san de amjanbin hip. Hwëna Yesus mo Enhona man etan gubiridaka, “Desan hen bahem amjanbin.”
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Dekam zep hwëna Misia mo lang san taman gwek, hëndep hi alpnak de ëna Troas san dep zep tine gwek.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Zao zep hwëna Paulus mo nwena lirisin nëblak. Zen eiwa de makan Makedonia walsya hla taka. Zen man zaunkum Paulussu anakan abe taꞌanka, “Haen, emki Makedonia san song gwezan– asa de mas gwibiridan hap.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Hëndep dekam zebë ëhohle gwek– Makedonia san de sek gwen hap. Sap ëe mesë dam ulsuk, “An Alap Zën ki nësa gubiridanda– zëre mo ol dawemsa dikim zëwe hen tonbirida gwen hap.” Ëe an zen ola ansa ale guk, Lukas, ëe ama hen dekam ang gwibiridak.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Troas kon bulkum zebë dam-dam enkam Samotrake mo lang san dep sek gwek. Kaꞌankam zebë hwëna Makedonia mo hi alpnak de ë bosena Neapolisk yaïng gwek.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Dekon tanakam zebë hwëna Pilipi san dep sek gwek. Propinsina Makedonia in, zen Roma mo ïrïk gïn lang ahana, hen Pilipi in, zen Makedonia mo aha ë yawal. Zao holo tolkamë lowehek.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Hari Sabatkam, ëe dekam ëna in mo ho alp nakore lïlïkïn sïnë wet so gwek, sap ëe ama tim uk, “Ho alpnak man yap Yahudi zini Alapsa dekon abe ta gwen hap ëtagal gwe-gwenan.” Sap zen dekam nama hom but srëm gola dauꞌuk. Zao kimë teinikinꞌik, we walya zen zë tagal gwek, deban mae en zebë ola olëtonꞌak.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ahana zen zë sane gweꞌak, ëna Tiatira kore we, bosena Lidia. Zen sam dan kïl makare kaensa de te-alakam lirak ta gwibin hip de we– men kire kaenkam teipsïn zi mo bajuna dayal gwibir-zimninke. Wenya in Alapsa de betek gweblanna. Bian zep enho naka talusubirki– dekam de Paulus mo ola kon Yesussu taïblïblan hap.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Dekam kimë Lidiasa hen zëno golak de wenya ban kïtak baptis labik, dekam zep asa gubiridak, “Em de asa anakan tame gunnu, ‘Zen eiwa-eiwakam Yesussu taïblïblanan,’ ki ano golak emki bïtï gwen.” Zëno ol san zebë ki hëndep ang tak.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Aha yaklakam kimë etan ho alpnak de ol ëgu sone gwenna in san dep sek gwek, ki zebë zë hwëna oranak wenya ban oltoweꞌak. Wenya in zi mo tana ïltïkïnnïk de babu gwe-gwenna, hen dowala mes tïlbirki, zep hlaul-hlaulkum syal gwe-gwek. Zëbon zini beyakam yaïng gwe-gwezak– dekam de hamal hap de ol hap taken-taken gwe-gwibin hip. Nonol in zëno mae mo tana ïltïkïnnïk babu gwe-gwek, desa abe da gwibik, “Ëe zëbon de hamal hap de olsa sane gwen habë hatananzal. An dë te-ala naye.” Wenya insa men zen bi neibik, zen dekon zep te-alana beyakam lop da-in gwek.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Hwëna wenya in dekam zep Paulus mae han asa golëtro nasen gweꞌak. Anakarekam ola mamkam gu gweꞌak, “Zini an, Teipsïn Zini Alap mo lup gul sonenna– zen de nëbe mae hap ëngaya gwen hap de orasa dam tasïk gwizimdin hip.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Yaklana man beya gwek– kirekam de gweibirida gwenna. Hëndep Paulussu kim jalak zerzauk, ki zep lero gwibin niban zëbon de dowala insa gubluka, “Kristus Yesus mo bosekam ëe ama emsa gubluꞌan: Em zëbon onakon wet son!” Dekam zep hëndep wet soka.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Zini in zen wenya insa bi neibik, kim tame nuk, “O zen de dowal srëmkam gwëꞌak, nen molye te-alana zëbon onakon ulin gwek,” dekam zep Paulus ne Silas neka teipsïn-teipsïn wenyak dikim zitrën hap pasar san dep ïl nosohak.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 — ausente —
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 — ausente —
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Zi beyam-byana dekam zep hen ëgu anek, “In eiwa!” Teipsïn-teipsïn wenya in dekam zep baju talwesizimdin nika de lek-lek son hap nenbiridak.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Mam enkam kim lek-lek nososuk, ki zep hwëna bwinak se nosoink. Bwinak de nol gwen zi nika zep nenblak, “An dawem en tangankam kara so.”
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Kirekam insa nenblak, olk de tekson tangannak zep se so inki. Zëno nik mo tanana te hlangnak zep bat nosozim anek.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Hwëna ngïrïn tatem zep Alapsa abe laꞌanka hen tërya ban isrip-sri ë gweblaꞌanka. Ahakore bwinak de zini man sane nosoꞌak.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Mumuk ennak zep jïngïl yala taïlkï, hëndep bwina in mo moko hap de kasona man ëëwak gwek. Hëndep dekam zep bwi lïlïkïnnï in ëtalwesïk. Hen mensa bwinak de zini besikam de dokotkam dahalebik, man hëndep ësom-som gwe hanak.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Bwinak de nola in ni tan nakon zep auna hlo zaka. Kim hlaulku, “Lïlïkïnnï tïngan talusundan nik ërlwaꞌan,” dekam zep sap nëbok zemka mol ineka– zënaka dikim dang gulblun hap. Sap zen man tim gulku, “Mes ëheya-hya gwenan. Hare an ki hwëna asa sa dal!”
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Hwëna Paulus ki zep ol mamkam takenblaka, “Bahem enaka tan! Ëe tïngan namaë lowe heꞌan!”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Dekam zep zëre hon de ëbabu gwe-gwen zisi syauk ngatan naban de golëhlu-hluk gwezan hap takenbiridaka. Zëna ki zep yal-yala ban Paulus ne Silas nik mo nwenak boklena kom sozim zika.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Kim kon ziwet soka, dekam zep takensizimki, “Bian ne bian ne, ëe basa asa syal gwibir?– ëe dikim ngaya gwen hapye.”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ki zep ding ulblika, “Bian Yesussu em anakan taïblïblan, ‘Zen Zen– asa de ngaya tan hap de Zi niye,’ dekam esa ngaya gwera. Hen kirekam, eno golak de wenyaye.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Dekam zep Bian Yesus hup de ol dawemna zëno golak lonbiridaka.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Hëndep dekam zep kam zëno nik mo wei-weina ngan tasibir-zimki. Hëndep kam zep ki hëndep zëna hen zëre mo golak denaban tïngan baptis labirki.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Tembanena ki zep hwëna golzimki. Zëna dekam zep zëre mo golak de wenya ban golëisrip-sri gweka, sap zen mes Alapsa daïblïblak.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Kim lïtïk, ki zep teipsïn-teipsïn wenya in zëre mae mo jana nabare zini bwi gol san dep lup nul sonek– zao de nol gwen zini insa de gublun hap, “Paulus ne Silas ne dikire song ëk.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ki zep bwinak de nola in guzimki, “Asa man nenblananzal: Em sap esa song ëra. Dawem enkam song ë.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Hwëna Paulus ki zep jana nabare zini insa gubiridaka, “Ëe an Roma mo ïrïk gïnnïk de zi dare sake. Zen hwëna takensizimdin srëmkam totoresa zi nwenak asa lek-lek nosok! Ki zep hen takensizimdin srëmkam bwinak asa se nosoink. Hwëna angkam man ëdwam gweꞌan– sowëkam de asa guzimdin hip, ‘Dikire song ëk.’ Kirekam ëe ama baes ëꞌan. Dikire zën yaïng gwezak– dekam de asa hïl so sonen hapye.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Jana nabare zini in kim teipsïn-teipsïn wenya insa kirekam nenbiridak, dekam kim anakan tame nuk, “O Paulus ne Silas ne, an hare Roma mo ïrïk gïnnïk denakake,” dekam zep ëaïrïꞌak. Sap Roma mo ïrïk gïn zisi bëjen totoresa karek tan. Sap zen man tim nosok, “An Yahudi en kore zi dare.”
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Dekam zep zëno nik mo enlalasa de së ta sonezimdin hip yaïng gwezak, ki zep anakare ola ban hïl noso sonek, “Bahem asa jal eibiridan. Hwëna emki ëna an kon song ën.”
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Kim wet osoka, ki zep Lidia mo gol san dep song ëka. Zao kim Yesussu de taïblïblan wenya tagal ulsuku, zao zep aumwa hap ol zïm-zïmnï lonbiridaka. Zëna ki zep kon ëhalka.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.