Atos 16
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Paulus dekam zep Silas han Derbe san dep song ëka. Derbe kon etan Listra san dep zep ayang ulki. Zao Kristen zini ki, bosena Timotius. An zem Yahudi we. Zen hen mes Kristen gwek. Bi zem Yunani wal.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Listrak de tïngare Kristen zini hen Ikoniumk de wenya Timotiussu man nen gweblak, “Walasna in aïrïs.”
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Paulus dekam zep zëbon de ang gwe-gwen hap dwam gweblaka. To mipna ki zep blaonsubluka. Zen mae hap blaonsubluka– dekam de langna iwe de Yahudi zi anakare hap husus gweblan srëm hap, “Zen hom nëbon mae tïlkï, sap zëno bianna Yunani wal.”
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ë-ë san kim namjan gwibik, zen man Yesussu de taïblïblan wenyaka donbirida gwek– mensa dua-blaskam de zi niban Kristen zi mo nol-nolaban Yerusalemk aha-en nukye, zen dikim hen suratnak de jalse gwibiridan ola in san ang ta gwen hap.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Zëwe de Kristen zini Yesussu de taïblïblankam zep ëtatete gwe zahek, hen dekam yakla jamkam zep zini etan taïblïblankam ëmas-mas gwe-gwek.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Paulus ki zep Galatia hen Prigia mo langna ziamjanbirki. Hwëna dekam Alap mo Enhona man gubiridaka, “Asia mo langna bahem amjanbin.”
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia han de lang zïp sonnak kim yaïng gwek, dekam zep sap ëakasïk– Bitinia mo lang san de amjanbin hip. Hwëna Yesus mo Enhona man etan gubiridaka, “Desan hen bahem amjanbin.”
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Dekam zep hwëna Misia mo lang san taman gwek, hëndep hi alpnak de ëna Troas san dep zep tine gwek.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Zao zep hwëna Paulus mo nwena lirisin nëblak. Zen eiwa de makan Makedonia walsya hla taka. Zen man zaunkum Paulussu anakan abe taꞌanka, “Haen, emki Makedonia san song gwezan– asa de mas gwibiridan hap.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Hëndep dekam zebë ëhohle gwek– Makedonia san de sek gwen hap. Sap ëe mesë dam ulsuk, “An Alap Zën ki nësa gubiridanda– zëre mo ol dawemsa dikim zëwe hen tonbirida gwen hap.” Ëe an zen ola ansa ale guk, Lukas, ëe ama hen dekam ang gwibiridak.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Troas kon bulkum zebë dam-dam enkam Samotrake mo lang san dep sek gwek. Kaꞌankam zebë hwëna Makedonia mo hi alpnak de ë bosena Neapolisk yaïng gwek.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Dekon tanakam zebë hwëna Pilipi san dep sek gwek. Propinsina Makedonia in, zen Roma mo ïrïk gïn lang ahana, hen Pilipi in, zen Makedonia mo aha ë yawal. Zao holo tolkamë lowehek.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Hari Sabatkam, ëe dekam ëna in mo ho alp nakore lïlïkïn sïnë wet so gwek, sap ëe ama tim uk, “Ho alpnak man yap Yahudi zini Alapsa dekon abe ta gwen hap ëtagal gwe-gwenan.” Sap zen dekam nama hom but srëm gola dauꞌuk. Zao kimë teinikinꞌik, we walya zen zë tagal gwek, deban mae en zebë ola olëtonꞌak.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Ahana zen zë sane gweꞌak, ëna Tiatira kore we, bosena Lidia. Zen sam dan kïl makare kaensa de te-alakam lirak ta gwibin hip de we– men kire kaenkam teipsïn zi mo bajuna dayal gwibir-zimninke. Wenya in Alapsa de betek gweblanna. Bian zep enho naka talusubirki– dekam de Paulus mo ola kon Yesussu taïblïblan hap.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Dekam kimë Lidiasa hen zëno golak de wenya ban kïtak baptis labik, dekam zep asa gubiridak, “Em de asa anakan tame gunnu, ‘Zen eiwa-eiwakam Yesussu taïblïblanan,’ ki ano golak emki bïtï gwen.” Zëno ol san zebë ki hëndep ang tak.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Aha yaklakam kimë etan ho alpnak de ol ëgu sone gwenna in san dep sek gwek, ki zebë zë hwëna oranak wenya ban oltoweꞌak. Wenya in zi mo tana ïltïkïnnïk de babu gwe-gwenna, hen dowala mes tïlbirki, zep hlaul-hlaulkum syal gwe-gwek. Zëbon zini beyakam yaïng gwe-gwezak– dekam de hamal hap de ol hap taken-taken gwe-gwibin hip. Nonol in zëno mae mo tana ïltïkïnnïk babu gwe-gwek, desa abe da gwibik, “Ëe zëbon de hamal hap de olsa sane gwen habë hatananzal. An dë te-ala naye.” Wenya insa men zen bi neibik, zen dekon zep te-alana beyakam lop da-in gwek.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Hwëna wenya in dekam zep Paulus mae han asa golëtro nasen gweꞌak. Anakarekam ola mamkam gu gweꞌak, “Zini an, Teipsïn Zini Alap mo lup gul sonenna– zen de nëbe mae hap ëngaya gwen hap de orasa dam tasïk gwizimdin hip.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Yaklana man beya gwek– kirekam de gweibirida gwenna. Hëndep Paulussu kim jalak zerzauk, ki zep lero gwibin niban zëbon de dowala insa gubluka, “Kristus Yesus mo bosekam ëe ama emsa gubluꞌan: Em zëbon onakon wet son!” Dekam zep hëndep wet soka.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Zini in zen wenya insa bi neibik, kim tame nuk, “O zen de dowal srëmkam gwëꞌak, nen molye te-alana zëbon onakon ulin gwek,” dekam zep Paulus ne Silas neka teipsïn-teipsïn wenyak dikim zitrën hap pasar san dep ïl nosohak.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 — ausente —
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 — ausente —
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Zi beyam-byana dekam zep hen ëgu anek, “In eiwa!” Teipsïn-teipsïn wenya in dekam zep baju talwesizimdin nika de lek-lek son hap nenbiridak.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Mam enkam kim lek-lek nososuk, ki zep hwëna bwinak se nosoink. Bwinak de nol gwen zi nika zep nenblak, “An dawem en tangankam kara so.”
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Kirekam insa nenblak, olk de tekson tangannak zep se so inki. Zëno nik mo tanana te hlangnak zep bat nosozim anek.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Hwëna ngïrïn tatem zep Alapsa abe laꞌanka hen tërya ban isrip-sri ë gweblaꞌanka. Ahakore bwinak de zini man sane nosoꞌak.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Mumuk ennak zep jïngïl yala taïlkï, hëndep bwina in mo moko hap de kasona man ëëwak gwek. Hëndep dekam zep bwi lïlïkïnnï in ëtalwesïk. Hen mensa bwinak de zini besikam de dokotkam dahalebik, man hëndep ësom-som gwe hanak.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Bwinak de nola in ni tan nakon zep auna hlo zaka. Kim hlaulku, “Lïlïkïnnï tïngan talusundan nik ërlwaꞌan,” dekam zep sap nëbok zemka mol ineka– zënaka dikim dang gulblun hap. Sap zen man tim gulku, “Mes ëheya-hya gwenan. Hare an ki hwëna asa sa dal!”
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Hwëna Paulus ki zep ol mamkam takenblaka, “Bahem enaka tan! Ëe tïngan namaë lowe heꞌan!”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Dekam zep zëre hon de ëbabu gwe-gwen zisi syauk ngatan naban de golëhlu-hluk gwezan hap takenbiridaka. Zëna ki zep yal-yala ban Paulus ne Silas nik mo nwenak boklena kom sozim zika.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Kim kon ziwet soka, dekam zep takensizimki, “Bian ne bian ne, ëe basa asa syal gwibir?– ëe dikim ngaya gwen hapye.”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ki zep ding ulblika, “Bian Yesussu em anakan taïblïblan, ‘Zen Zen– asa de ngaya tan hap de Zi niye,’ dekam esa ngaya gwera. Hen kirekam, eno golak de wenyaye.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Dekam zep Bian Yesus hup de ol dawemna zëno golak lonbiridaka.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Hëndep dekam zep kam zëno nik mo wei-weina ngan tasibir-zimki. Hëndep kam zep ki hëndep zëna hen zëre mo golak denaban tïngan baptis labirki.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Tembanena ki zep hwëna golzimki. Zëna dekam zep zëre mo golak de wenya ban golëisrip-sri gweka, sap zen mes Alapsa daïblïblak.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Kim lïtïk, ki zep teipsïn-teipsïn wenya in zëre mae mo jana nabare zini bwi gol san dep lup nul sonek– zao de nol gwen zini insa de gublun hap, “Paulus ne Silas ne dikire song ëk.”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Ki zep bwinak de nola in guzimki, “Asa man nenblananzal: Em sap esa song ëra. Dawem enkam song ë.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Hwëna Paulus ki zep jana nabare zini insa gubiridaka, “Ëe an Roma mo ïrïk gïnnïk de zi dare sake. Zen hwëna takensizimdin srëmkam totoresa zi nwenak asa lek-lek nosok! Ki zep hen takensizimdin srëmkam bwinak asa se nosoink. Hwëna angkam man ëdwam gweꞌan– sowëkam de asa guzimdin hip, ‘Dikire song ëk.’ Kirekam ëe ama baes ëꞌan. Dikire zën yaïng gwezak– dekam de asa hïl so sonen hapye.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Jana nabare zini in kim teipsïn-teipsïn wenya insa kirekam nenbiridak, dekam kim anakan tame nuk, “O Paulus ne Silas ne, an hare Roma mo ïrïk gïnnïk denakake,” dekam zep ëaïrïꞌak. Sap Roma mo ïrïk gïn zisi bëjen totoresa karek tan. Sap zen man tim nosok, “An Yahudi en kore zi dare.”
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Dekam zep zëno nik mo enlalasa de së ta sonezimdin hip yaïng gwezak, ki zep anakare ola ban hïl noso sonek, “Bahem asa jal eibiridan. Hwëna emki ëna an kon song ën.”
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Kim wet osoka, ki zep Lidia mo gol san dep song ëka. Zao kim Yesussu de taïblïblan wenya tagal ulsuku, zao zep aumwa hap ol zïm-zïmnï lonbiridaka. Zëna ki zep kon ëhalka.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.