Lucas 15

Wusyep Bwore tikin Got (URT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pe lenge miyeꞌ ŋaiye yambaꞌe wuhyau takis, topoꞌe miyeꞌ tuweinge ŋaiye yende ŋaiꞌe ŋaiꞌe tetehei pupwa yata yisyunde wusyep Jisas.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kom lenge Farisi topoꞌ lenge jetmam tikin wusyep erŋeme yanange wusyep teket me kin yanange na, “Hai, miyeꞌ eꞌe ki ŋirir lenge miyeꞌ tuweinge pupwa ŋaiye yatme kin, topoꞌe ki ŋotop lenge ŋono ŋai narp ilyeh!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Pe Jisas plihe ŋana lenge wusyep tapimbilme ende taꞌe leꞌe,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “O ŋaiye ŋende yip iki embepeteme worsip 100 no, ŋoinde ki talai pe, ka ende tuꞌe la? Se ka osme worsip 99 ka jin yono peperiyeh, kut ka e ekepe ŋilyeh uku e tutume ŋaiye ka etekeꞌe.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 — ausente —
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 — ausente —
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Bwore mise, ŋam mana yip, ŋupe ŋaiye miyeꞌ esep ilyeh ka imbilme ŋoihmbwaip osme pupwa kin pe, Got topoꞌe ka hriphrip embere sekete. Kom lenge mitiŋ 99 ŋaiye tinge ŋoihyeryembe nange tinge si bwore bwarme no, tinge yukur yimbilme ŋoihmbwaip pe, yukur Got ka hriphrip me tinge, pakai.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “O ŋaiye tuwei ende wenge wuhyau mape syepumbur umbur lalme, kom ti wangalaime wuhyau mape ende wa woto yokoh meleꞌe pe, ta wende tuꞌe la? Ta se weŋelꞌe nih topoꞌe ta wenge timinyenge wuhwarnge yukoh meleꞌe wekepe wuhyau uku pe, ta bep wosoko wilꞌe wilꞌe bworerme tutume ŋaiye ta wetekeꞌe.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ŋupe ŋaiye ta wetekeꞌe pe, ta gwil lenge ŋemei ti, topoꞌe lenge moi ilyeh ti ka yute juhilyeh ŋaiye ka hriphrip topoꞌe ti. Detale, ti si wetekeꞌe wuhyau ti ŋaiye somohon talai pe, ti hriphrip embere sekete.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Bwore mise, ŋam mana yip, ŋupe ŋaiye miyeꞌ esep ilyeh ka imbilme ŋoihmbwaip osme pupwa kin pe, lenge walip hlaꞌ tikin Got topoꞌe ka hriphrip embere sekete.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jisas neŋelꞌe ŋanange na, “O miyeꞌ ende pe, talah miyeꞌ kin hoi.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Pe miyeꞌ yuwo ŋisilihme yai kin nange ka iyarꞌe ŋaiꞌe ŋaiꞌe kin aŋaꞌe. Taꞌe luku pe, ki ŋiyarꞌe ŋaiꞌe ŋaiꞌe tongonose talah miyeꞌ kin hoi.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Kom talah yuwo luku ŋende windau me ŋaiꞌe ŋaiꞌe kin lalme nambaꞌe wuhyau. Miꞌe pe, kin nasme moi tiheinge kin nal moi ende wohe pe, ki ŋiche wuhyau kin lalme nalme ŋaiꞌe ŋaiꞌe tetehei pupwa.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ŋupe ŋaiye kin si ŋiche wuhyau kin lalme miꞌe pe, ŋasarp embere ki tahar nato moi uku. Taꞌe luku pe, miyeꞌ uku nimbot onombe kin embere sekete pe, ka tingini ŋaimune? Pakai supule.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Taꞌe luku pe, miyeꞌ ende moi uku naŋaꞌe kin wah pe, kin nember kin nal moi bwahe nange ka embepeteme hroꞌ kin.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Dindiꞌ ŋup uku ŋaiye ki ŋiche hapakau hiꞌ na gah lenge hroꞌ no, ka yono pe, ki ŋasande nange kin topoꞌe ka ono syeꞌ. Kom yukur lahende naŋaꞌe ŋai ŋaiye ka ono. Yohoꞌ supule.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Ŋupe ŋaiye ŋoihmbwaip bwore natme kin pe, kin ŋoiheryembe na, ‘Lenge miyeꞌ wah yai ŋam tinge yono ŋai tapam, kom ŋam eꞌe nimbot pwambe gere ŋoih marp.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Taꞌe luku pe, ma plihe milme yai ŋam pe, ma minime kin na, “Ŋam si mende pupwa malme ŋembep tikin Got topoꞌme nin.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ŋam pupwa supule, topoꞌe yukur bwore tatame ŋaiye na gil ŋam talah nin. Kom tatame ŋaiye na pule wah syeꞌ ma mende tuꞌe ŋaiye lenge miyeꞌ wah nin yende?” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Kin ŋoiheryembe taꞌe luku pe, kin plihe tahar nalme yai kin. Ŋupe ŋaiye kin da el siheime yokoh yai kin pe, yai kin netekeꞌe pe, ŋoihmbwaip kin ginirme kin supule. Taꞌe luku pe, ki gertetenge nal nerŋe orope kin pe, ki ŋirirme.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Pe talah ŋaname yai kin na, ‘Yai, ŋam si mende pupwa mal ŋembep tikin Got topoꞌme nin. Ŋam pupwa supule, topoꞌe yukur bwore tatame ŋaiye na gil ŋam talah nin.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kom yai kin gal lenge miyeꞌ wah kin ŋanange na, ‘Hwihwai yambaꞌe hihyilih bwore miꞌ supule yenge yut ŋaiye ya mendendeꞌme kin, topoꞌe ring ya mungul munuh syep lombo kin, topoꞌe ŋihip hiꞌ ya mungul munuh ŋihip kin.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Pe yi yonombe yuwor kau ŋumbwahe embere liki ŋaiye somohon poi malaŋasme gan nange ya mende ŋai embere pe, pa yenge yut ŋaiye ya mende ŋai embere hriphrip me talah ŋam.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 O talah ŋam eꞌe, ki taꞌe ŋaiye somohon kin nule, kom tukwini ki plihe narp. Topoꞌe ki taꞌe ŋaiye kin si talai, kom tukwini poi plihe mambaꞌe kin.’ Taꞌe luku pe, tinge tahar yende ŋai embere hriphrip me kin.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Dindiꞌ ŋup uku, talah ondohe teter gan wah. Ŋupe ŋaiye kin nase wah nate gere siheime yokoh pe, ki ŋasande wenersep embere.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Taꞌe luku pe, kin galme miyeꞌ wah ende nate ŋisilihme kin ŋaiye tinge yende ŋaimune.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Miyeꞌ wah uku nungwisme na, ‘Toꞌ nin si plihe nat. Pe kin narp bwore. Taꞌe luku pe, yai nin si ŋonombe workau ŋumbwahe embere liki ŋaiye somohon poi malaŋasme gan.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Kom talah ondohe ŋoih kin tuhyul pe, ki garnge ŋaiye ka e orp top lenge hriphrip me toꞌ kin. Taꞌe pe, yai kin nate tas ŋisilihme kin bongol ŋaiye ka ote oto hriphrip me toꞌ kin.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Kom talah ondohe ŋaname yai kin na, ‘Etekeꞌe, wahtaip wula wula ŋam mende wah nihe taꞌe ŋaiye miyeꞌ wah nin, topoꞌe yukur ŋam mengelyembe wusyep nin ende, pakai. Kom yukur de sikirp ni pwale yowor ende ŋaiye ma motop lenge miyeꞌ yaŋam ŋam ya mende ŋai mono. Pakai supule.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 O talah nin iki, si ŋiche wuhyau nin lalme nal lenge tuweinge yaŋah. Kom ŋupe ŋaiye ki plihe nat moi pe, ni ŋonombe workau ŋembere miꞌ supule ŋaiye poi si malaŋasme gan iki pe, nin de ŋai hriphrip nirirme kin kuli!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Yai ŋaname na, ‘Talah ŋam, nyermbe nyermbe poi berei marp eꞌe pe, ŋaiꞌe ŋaiꞌe ŋam lalme ŋaiye sai eꞌe pe, ŋaiꞌe ŋaiꞌe nin ko.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Kom ki bwore ŋaiye poi mende ŋai embere hriphrip me kin. Detale, ki taꞌe ŋaiye somohon kin nule, kom tukwini ki plihe narp. Topoꞌe ki taꞌe ŋaiye ki talai, kom tukwini poi plihe mambaꞌe kin.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.