Mateus 9
urim (URIM) vs NVT
1 Sisas wrekg elng kaino nim ukupuken pa kolti, kil wangket ukupuk pa kul kai anong alkil ai.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Atom tu ngkat melnum ur a numpet nepm wam amo plupmplepm pa aye wli eng Sisas, aye kai ngkaten wrik pa rmpa. Sisas kil ari tu ukipma kil pa, kolpa atom kil lanaki melnum a numpet pa la, “Yek alkupm, ampur kitn ngkark. Paipmpaipm akitnen am Maur Wailen ungkwan ase.”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Atom tu melnum tiur a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, tu la ak ipma alntuwen pa la, “Melnum pa kil la kolpa pa kil ak nokgel Maur Wailen.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Pake Sisas kil ariwe ase nikgwalpm a tu pa kolpa atom kil la, “Wa kipm akwonalmpen nikgwalpm paipm kolpa kai ipma akipmen pa eng ntei?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Ai wunongket eng mpa laniki melnum pa eng mpa kipm riwe la, paipmpaipm a kil pa am Maur Wailen ungkwan ase, aki mpa lanikel la, kil wrekg ngkom kai?
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Pati mpa kupm plantepm eng kipm ri la, kupm Warim Kipman a Melnum antiwe titnongket itna kanokg ti a ak ungkwan paipmpaipm.” Atom wa kil plelng lanaki melnum nepm wam amowe pa la, “Kitn wrekg, uwi wrik alkitn pa atom iye kai wan alkitn pawo!”
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Melnum pa atning kolti, kil wrekg kai wan alkil ai.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Tu wrong kin kipman tu ari pa atom tu ngkark paipm. Atom tu ngkat nang a Maur Wailen eng kil uk titnongket kolpa kai tu melnum.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Sisas kil wa antokg melnum nepmwam amo plupmplepm pa palng wor plalng pa, kil wa naurng anong pa angkom kai pa, kil ari melnum ur a awi awi marpmel tu pa rpma wan alkil a ak ak kwap pa. Nang a kil pa Matyu. Sisas kil lanakel la, “Kitn kul kununtopm!” Atom kil atning kolti, kil wrekg kanuntel. Melnum a awi awi marpmel tu akwap rpma. (Mat 9:9)|alt="Getting/Collecting taxes" src="LB00309B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="9:9"
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Wang wris ur pa Sisas nampon tu watnom alkil a kil aro wonel pa al okipma rka wan a Matyu pa, tu melnum wailet a awi awi marpmel tu, a tu melnum a antokg paipmpaipm, tu wli antiwen al okipma.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses ari a tu al okipma nampon tu kolpa atom tu asen tu watnom a Sisas aroaro wonel pa la, “Antokg kolai ti melnum akipmen a kaling plan tu pa kil anti tu melnum a awi marpmel tu, a tu melnum a antokg paipmpaipm pa al okipma pa?”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Sisas atning pa atom kil akalmpe la, “Tu melnum a numpworen pa tu ake kai eng tu melnum a ikgalen i numpet pa, kalpis. Tu melnum a numpet kolti.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Kipm kai uwi riwe yangkipm a ela kai wrkapm a Maur Wailen a la kolpa, 'Kupm karken a kipm alwor uk kupm ti pa, kupm wakrongen la kipm plan ipma wor rein tita.'” Sisas kil la oklala a Maur Wailen pa plalng pipa, wa kil la kil alkil ti la, “Kupm ake wli eng kipm melnum ute wor pa, kalpis. Kupm wli eng tu melnum paipm.”
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Tu watnom a Son a kaluk tu aroaro wonel pa tu kul asen Sisas pa la, “Men ti nampon tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa men anti watipmen kalpis okipma eng uk wang Maur Wailen pake. Antokg kolai atom tu watnom a kitn aroaro wonel ti ake wa tu kalpis okipma eng uk wang Maur Wailen pa?”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Sisas kil la kolpa, “Kin kipman ur a awi tita weten, atom tu yiprokgen alntuwekgen pa antokg okipma wail al atopen atnen. Ak wang a kipman pa antiwen rpma pa, tu ake rpma paipm, tu rpma atopen rpma. Pake ikga ik wang a tu uwi kipman pa iye kai tukuleikgten pa, ikga tu ipma kaikut ukwakg nare okipma pa rpmi.”
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Sisas kil la pa plalng wa kil wa lala, “Mentepm ake wa awi apm umpu maing pa, atom angkut arpme apm nungkwor a rakol pa. Kolpa mpa apm umpu maing pa ik rkolng apm nungkwor pa mpa kai rakol wail.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Mentepm ake wa alung u wain weten pa elng kinar rka palk tingklaket a manto walkg tumpulmpis pa. Kolpa pa mpa u wain weten pa la ngki pa, mpa ik tita palk tingklaket pa kitnangku kai paipm, atom u wain pa turus kai paipm. U wain weten pa mentepm alung alung elng kinar rka manto palk weten alkil ai, pati mpa wor yatenen pake.”
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Sisas kil la yangkipm pa itna pa, melnum wailen ur a tu Suta pa kul kapor kilko alein kil pa la, “Warim kin akupmen wet ketn ti amo, kolpa ti kitn kai la elng wam itne, eng mpa kil wrekg rpmi.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Atom Sisas kil wrekg kanun melnum pa kai, a tu watnom alkil pa wa antiwel kai.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 — ausente —
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 — ausente —
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Sisas kil plelng ariwel kolti lanakel la, “Warim kin yek alkupm, ipma akitnen pa rki meen. Kitn palng wor ase atnen a kitn ukipma kupm ti.” Atom ak wang ketn pa, kin pa kil palng wor.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Atom Sisas kil anti melnum wailen pa kai palng kai wan pa, kil ari tu a rka wan pa tiplam wampeng a akg nurkgatne antokg nungkulkg titno wailet paipm.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Atom kil lanaken la, “Kipm kul or kai tukwelkg! Warim kin pa ake amo, palpa okg rmpa pa.” Ari tu pa wa ak ino almpel.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Tu ungkwan tu wrongkwail pa kul or kai en pa, atom kil kai kawor wamanti wam a warim kin pa pipa, kil wrekg.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Tu atning ari pa, atom tu aye yangkipm pa kai yela naki tu wrong kin a kipman tatu anong alntu pa.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Sisas kil naurng anong pa angkom kai pipa, melnum wulmpa paipmen wekg pa ekg kanuntel kai, atom ekg akwewel yikakatnen la, “Kitn watnom walpopm a yoampei a Tepit, kitn rein ngklin mentekg ti pen!”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Sisas kil kai kawor wan ur pa, ari melnum wulmpa paipmen wekg pa, ekg kai kaworntel. Atom kil asenten la, “Ipma akipmekg pa rka kol lala kupm antiwe titnongket mpa ngklinsepm aki?” Atom tuwekg akalmpe la, “Ei, Wailen, kitn antiwe pa.”
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Atom kil elng wam pa ela wulmpa atuwekg pa a kil la, “Kil mpa palng kunun kol a kipmekg ukipma pa.”
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Kolpa atom wulmpa atuwekg pa palng kitnangku wor ari kweikwei. Atom kil alken yangkipm titnongket la, “Ampur kipmekg lanaki tu ur ai, yaper. Rpmi kipmekg alkipmekg ti kolti.”
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Ari kalpis, tuwekg kai naki tu yela anong kanokg pa kwap a Sisas kil ak itna wulmpa a tuwekg ti.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Melnum wekg pa kawor en la kai pipa, wa tu aye melnum ur a okmise a maur paipm arpme pa, aye or eng Sisas.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Sisas kil ungkwan maur paipm pa takwelkgen melnum pa, melnum okmise pa oklala. Tu wrongkwail ari pa, tu wrekg paipm atom tu la kolpa, “Pikekg ep pa ake mentepm ari kwei ur a kolpa palng itna Isrel ti!”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Pake tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa tu la elukgen kolpa la, “Palpa maur paipm a itna ep pa alkel titnongket, atom kil ak ungkwan tu maur paipm pa.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Atom Sisas kil kai tatu anong wail wail a wusok wusok pa, kil kaling plan tu itna wan a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa. A kil laron yangkipm wor a la Maur Wailen kil a itni wailen ikglen nol nikgwalpm amentepm. A kil antokg tu melnum a awi numpet a wleket auraur pa palng wor.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Kil ari tu wrong wailet paipm pa, ipma a kil pa areinsen paipm. Eng ntei, kil ari tu rka paipm titnowen num kolen manto walkg malkgu a ake melnum yan ur ikgalen tu pa, kalpis.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Atom kil lanaki tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa la, “Okipma wailet paipm tukgun kakir itna wring a pa, pake ake melnum akwapel wailet ur angketuwai okipma pa.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Kolpa ti kipm isen melnum yan a wring pa, eng mpa kil ukwa tu melnum kai eng ngketuwai okipma akilen pa.” Angket tuwai wit ok. (Mat 9:37)|alt="Harvesting wheat" src="LB00098B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="9:37"
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.