Marcos 9

urim (URIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sisas kil lanaken la, “Kupm lanakepm aklale wrisen: kipm tiur a itna ti pa, kipm ikga rki kolpa rki, kipm ri a Maur Wailen ikga itni wailen ikglen kweikwei wrongkwail nimpokgen titnongket. Kipm rki ri pa plalng pipa, kipm imo kaingkai.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Wang wampwomis wampwompwris pa kai plalng pa, Sisas kil awi Pita, Semis a Son pa antiwel kaino rpma kaino wrik nangen ur pa. Atom tunteng rka ak tunteng alntunteng pa. Ak wang pa tunteng ari Sisas pa, numpalk a kil pa palng manet.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Apm a kil pa palng tangkoren pupup muinmainet paipm ai, tu melnum alkil a klak klak apm itna kanokg ti pa ake antiwe mpa klak apm tangkoren ur palng rukis tangkoren pupup kolpa.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Atom tunteng watnom a Sisas aroaro wonel pa, tunteng ari Elaisa a Moses palng la ok yangkipm nampokgen Sisas.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Atom Pita lanaki Sisas, “Melnum a aroaro wonel men, mentepm rka ti pa wor! Mpa minto ngkam pilmpal pa wraur, ur eng kitn ur eng Moses, ur eng Elaisa.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Tunteng ngkark paipm, atom ari Pita kil akwekgel yangkipm ok a wuten kil la pa.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Waipmunu kul ak auren ak mrangkum alkilen. Ok a la angkaino waipmunu pa nar la, “Kil pa Warim Kipman akupmen, kupm plan ipma wor wasrongentel. Yangkipm a kil la pa kipm itning!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Penterngen kolti tunteng ikgen yela, ari ake tunteng ari melnum ur kalpis. Sisas wris ata kolti itna.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Tunteng atnurng tipmning pa nar pa, Sisas kil alken yangkipm pa la, “Ampur kipmteng lanaki melnum ur eng kweikwei a wuten kipmteng ari pa. Rpmi nikgwalpm alkipmtengen pa i i, Warim Kipman a Melnum pa kil wrekg i kirk a tu u mlaminel pa or plalng pipa, kipmteng laron.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Yangkipm pa rpma tunteng altunteng ti kolti. Tunteng asen tita akor lala, “Kil wrekg i kirk pa no pa kil la kolai?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Atom tunteng asen Sisas eng yangkipm pa, “Antokg kolai eng tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa la Elaisa ikga ep nar pa? Wa melnum a Maur Wailen ukwa pa ikga nar kutnukg?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Sisas kil akalmpe kolpa, “Pa aklale, Elaisa ikga nar ep eng ntokg kweikwei a paipm ikga palng wor. Pake kipm ikwonilmpen yangkipm ok a ela wrkapm a Maur Wailen pa. Kil la Warim Kipman a Melnum ikga rki kalkuten watipmen, ikga tu la paipmel kil pa.
12 Ele respondeu:
13 Ari kil kupm lanakepm aklale: Elaisa am palng ike. Ti tu antokgtel paipm ak wasrongen alntu kolti, kolen wrkapm a Maur Wailen kil la.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Sisas nampokgen watnom wraur a kil aroaro wonel pa atnurng wrik nangen pa nar pa, tunteng ari tu wrong wailet kapringen tu watnom wampwomis wampwompwikgwikg a Sisas aroaro wonel pa itna. Wa tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses, tu anti tu ak yangkipm rapon alilakel tita itna.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Tu wrong kin kipman ari Sisas palng, atom tu wrekg paipm. Tu pirng aktatu kaintel, tu alkel wor.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Sisas kil asenten la, “Kipm wet ak yangkipm rapon tita eng la kuina?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Melnum ur a itna kuin a tu pa akalmpe ok a Sisas pa la kolpa, “Kitn melnum a kaling plan men, warim kipman akupmen kil maur paipm ur ampri okel, ti kupm aye kul eng kitn.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Ak wang a maur paipm wrekg arpmewel pa, kil ngkrangkel elng kinar kanokg. Ipopm merk pilpil wli okel, pa ok itna tita, num pa titnongket itna tita plalng. Ti kupm la tu watnom a kitn aroaro wonel pa ungkwan maur paipm pa tukulelkgtel, ari tu ake antiwe.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Sisas kil lanaken la, “Antokg kolai kipm wrong kin kipman ak wang ti, ake kipm ukipma! Wang na tukwok pekg kupm antiwepm rpma ti rpma? Mining paipmtopm eng kipm pake. Kipm iyentopm warim kipman pa kul ri!”
19 Jesus disse:
20 Tu aye warim kipman pa kul eng Sisas. Maur paipm am ari Sisas ike. Atom laik ngkrang warim kipman pa paipm. Atom kil angko kinar kanokg pa tilntul raing raing kapring kapring, ipopm merk pa pilpil wli okel rmpa.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Sisas kil asen yan pa la kolpa la, “Ak wang na kil palng kolpa?” Ari kil akalmpe la, “Pekg ak a paipmen ai.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Maur paipm am antokgtel kolngkolpake. Angkliwel elng kai wakg, a elng kinar u, la orel imo. Kol kitn ntiwe pipa, mpa kitn reinso a ngklinso!”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Sisas kil lanakel la, “Ampur kitn la kupm akentiwe pa! Kol kitn ukipma pa Maur Wailen antiwe angklinseitn kweikwei wrongkwail pa.”
23 Jesus respondeu:
24 Ari yan a warim pa kirkar akwe la kolpa, “Kupm ukipma pake, kupm akentiwe. Mpa kitn ngklinsopm kol a wai!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Sisas kil ari tu wrong tiur wa atatu wli wli tipen, kolpa atom kil akle maur paipm kimpilpet pa la kolpa la, “Kitn maur paipm a ok mise a nungkulkg titnowen, kupm lanakeitn la, kitn kai tukulelkg warim pa! Ikgake kitn kawor rpmewel nti ur!”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Maur paipm pa kirkar paipm, angkli warim kipman pa elng kinar nepm ai, plalng pipa, kil or ngkark kai. Ti warim pa num lpmaake rmpa, ari katiwen melnum yipmiri rmpa pa. Atom tu wrongkwail lala kil am amo ike.
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Sisas kil wamparpme wam a warim kipman pa ayewel wrekg itna kwa pa.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Sisas kil kawor wan pa atom, tu watnom a kil aroaro wonel pa asentel ampen la, “Antokg kolai, atom ake antiwe men ti ungkwan maur paipm pa kai takwlelkg?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Sisas kil akalmpe la, “Kweikwei wrongkwail pa ake antiwe. Akwen Maur Wailen wris ata pa antiwe mpa ungkwan maur paipm pa kai tukulelkg.”
29 Jesus respondeu:
30 Sisas nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa atnurng anong kanokg pa angkom kolpa yaper kul nar anong kanokg Kalili. Kil karken la ake mpa mla ur riwe wrik a kil kaiye pa.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Eng ntei, kil a iro wonel tu watnom alkil eng yangkipm a Maur Wailen. Kil lanaken kolpa, “Warim Kipman a Melnum ikga elng kai wam a tu melnum, ikga ilmpel imo. Ikga wang wraur pa kai plalng pipa, kil wa wrekg.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Ari ake tu atning kuina ur a kil la pa la kil la kolai. Tu wa ngkark la, mpa mla isen pa.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Tu angkom kolpa kul nar palng anong Kaperneam. Atom tu kai rka wan ur pa. Sisas kil asen tu melnum alkilen pa la, “Kipm wet alilakel tita kuina tatu ya pa?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Mpa wa tu uwi yangkipm kai a i eng ikilmpe ok a Sisas pa. Eng ntei, tatu ya pa wuten tu anel alilakel tita la, mla a i mpa itni wailen.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Sisas angko rpma, atom kil lanaken la tu kul rki wris eng kil laniken yangkipm. Kil la, “Melnum mla ur kil a itni ep pa kil mpa kai itni kutnukg eng ngklin tu wrongkwail.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Atom kil awi warim ur pa aye kai elngkitna kuin a tu pa. Atom kil ngkat warim pa aye itna, atom kil lanaken la,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 ”Mla ur kil itopen uwi warim ur kolkil ikyakur iye kai wan atnen a kil ukipma kupm pa, pa kil atopen awi kupm ti akyakuropm aye kai wan. Wa mla ur itopen awi kupm ti pa, pa ake wa atopen awi kupm alkupm wris ti pa, pa wa kil atopen awi melnum a ukwawopm nar pa atom akyakurel aye kai wan.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Son kil lanaki Sisas kolpa, “Melnum a aroaro wonel men, men ari melnum ur naren kitn ti atom ak ungkwan maur paipm. Atom men angkengkel la kil elngen kwap pa, eng kil pa ake ak kwap nampokgen mentepm ti.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Sisas kil lanaken la, “Ampur kipm angkengkel. Kol melnum ur naren kupm ti atom ntokg kweikwei ik plan titnongket a Maur Wailen pa, pa kil ikgake wa la paipmel kupm ti penterngen pa.
39 Jesus respondeu:
40 Melnum a ake awi wrongmanto lan mentepm pa, pa kil melnum wor a mentepmen.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Kol melnum ur naren kupm Krais ti atom lkepm u il pa eng kipm pa akupmen pa, kupm lanakepm aklale la, ikga Maur Wailen kil ikilmpe nikgwalpm wor a melnum pa antokg eng kipm pa kutnukg.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Kol melnum ur ningkail warim ur a ukipma kupm pa kil ngko pa, kol a tu yipo wes wail ur ai rpmi mengkel melnum pa tulpul ngkli elng kinar unokg kuin ai pa pati wor pake.
42 Jesus continuou:
43 Kol wam wompel alkitnen pa rkolngkeitn iye kai ngko eng ntokg paipmpaipm pa, wangket ngkli kai ai. Kitn ngkiten wam wompel wris pa iye itni kolti eng mpa kitn uwi yaprekg watin a Maur Wailen atom ikga kaino rpmi wor yongkyong kaino anong wor, pa kol a wor. Kol kitn iye wam wekgenen pa itni pa, ikga iyeweitn kinar anong paipm a wakg naruk itna yongkyong. [
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Wilm a al melnum pa ikgake imo, a wakg pa ikgake ime, ikga itni ikngklei wang.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Kol nepm wompel alkitnen pa rkolngkeitn iye kai la kitn ntokg paipmpaipm pa, utnurng ya wor akupmen pa, pa wor eng kol a kitn wangket nepm wompel pa ngkli. Kitn ngkiten nepm wompel wris pa iye itni eng mpa kitn uwi yaprekg watin a Maur Wailen atom ikga kaino rpmi wor ikngklei wang kaino anong wor. Kol kitn iye nepm wekgenen pa itni pa, mpa tu ngkliweitn elng kai anong paipm. [
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Wilm a al melnum pa ikga ake imo, a wakg pa ikga ake imo, ikga itni ikngklei wang.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Kol wulmpa wompel akitnen pa rkolngkeitn iye kai ngko eng ntokg paipmpaipm pa, pa kol a wor eng inen wulmpa wompel ur pa ngkli. Kitn iye wulmpa wompel wris ita pa itni eng mpa kitn elng Maur Wailen itni wailen ikglen nol nikgwalpm akitnen atom ikga kitn kaino anong wor alkilen. Kol wulmpa wekg akitnen pa itni pa, ikga tu ngkliweitn elng kinar anong paipm pa.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Wilm a al melnum pa ikga ake imo, a wakg pa ikga ake imo, ikga itni ikngklei wang.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Kalkuten a palng kai kipm wris wris pa, kol wakg alepm eng kipm ikga palng kleset wor kol nokg.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Nokg pa wor pake, kol kleset a nokg pa kai kupuk pa, mpa kipm ntokg kolai eng nokg pa palng kleset nti ur pa? Nokg a itna num a kipm pa ampur kai plalng! Kolpa ti kipm rpmi riworwor, uk ipma wor eng tita!”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.