Marcos 9

urim (URIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sisas kil lanaken la, “Kupm lanakepm aklale wrisen: kipm tiur a itna ti pa, kipm ikga rki kolpa rki, kipm ri a Maur Wailen ikga itni wailen ikglen kweikwei wrongkwail nimpokgen titnongket. Kipm rki ri pa plalng pipa, kipm imo kaingkai.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Wang wampwomis wampwompwris pa kai plalng pa, Sisas kil awi Pita, Semis a Son pa antiwel kaino rpma kaino wrik nangen ur pa. Atom tunteng rka ak tunteng alntunteng pa. Ak wang pa tunteng ari Sisas pa, numpalk a kil pa palng manet.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Apm a kil pa palng tangkoren pupup muinmainet paipm ai, tu melnum alkil a klak klak apm itna kanokg ti pa ake antiwe mpa klak apm tangkoren ur palng rukis tangkoren pupup kolpa.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Atom tunteng watnom a Sisas aroaro wonel pa, tunteng ari Elaisa a Moses palng la ok yangkipm nampokgen Sisas.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Atom Pita lanaki Sisas, “Melnum a aroaro wonel men, mentepm rka ti pa wor! Mpa minto ngkam pilmpal pa wraur, ur eng kitn ur eng Moses, ur eng Elaisa.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Tunteng ngkark paipm, atom ari Pita kil akwekgel yangkipm ok a wuten kil la pa.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Waipmunu kul ak auren ak mrangkum alkilen. Ok a la angkaino waipmunu pa nar la, “Kil pa Warim Kipman akupmen, kupm plan ipma wor wasrongentel. Yangkipm a kil la pa kipm itning!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Penterngen kolti tunteng ikgen yela, ari ake tunteng ari melnum ur kalpis. Sisas wris ata kolti itna.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Tunteng atnurng tipmning pa nar pa, Sisas kil alken yangkipm pa la, “Ampur kipmteng lanaki melnum ur eng kweikwei a wuten kipmteng ari pa. Rpmi nikgwalpm alkipmtengen pa i i, Warim Kipman a Melnum pa kil wrekg i kirk a tu u mlaminel pa or plalng pipa, kipmteng laron.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Yangkipm pa rpma tunteng altunteng ti kolti. Tunteng asen tita akor lala, “Kil wrekg i kirk pa no pa kil la kolai?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Atom tunteng asen Sisas eng yangkipm pa, “Antokg kolai eng tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa la Elaisa ikga ep nar pa? Wa melnum a Maur Wailen ukwa pa ikga nar kutnukg?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Sisas kil akalmpe kolpa, “Pa aklale, Elaisa ikga nar ep eng ntokg kweikwei a paipm ikga palng wor. Pake kipm ikwonilmpen yangkipm ok a ela wrkapm a Maur Wailen pa. Kil la Warim Kipman a Melnum ikga rki kalkuten watipmen, ikga tu la paipmel kil pa.
12 Jesus respondeu:
13 Ari kil kupm lanakepm aklale: Elaisa am palng ike. Ti tu antokgtel paipm ak wasrongen alntu kolti, kolen wrkapm a Maur Wailen kil la.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Sisas nampokgen watnom wraur a kil aroaro wonel pa atnurng wrik nangen pa nar pa, tunteng ari tu wrong wailet kapringen tu watnom wampwomis wampwompwikgwikg a Sisas aroaro wonel pa itna. Wa tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses, tu anti tu ak yangkipm rapon alilakel tita itna.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Tu wrong kin kipman ari Sisas palng, atom tu wrekg paipm. Tu pirng aktatu kaintel, tu alkel wor.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Sisas kil asenten la, “Kipm wet ak yangkipm rapon tita eng la kuina?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Melnum ur a itna kuin a tu pa akalmpe ok a Sisas pa la kolpa, “Kitn melnum a kaling plan men, warim kipman akupmen kil maur paipm ur ampri okel, ti kupm aye kul eng kitn.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Ak wang a maur paipm wrekg arpmewel pa, kil ngkrangkel elng kinar kanokg. Ipopm merk pilpil wli okel, pa ok itna tita, num pa titnongket itna tita plalng. Ti kupm la tu watnom a kitn aroaro wonel pa ungkwan maur paipm pa tukulelkgtel, ari tu ake antiwe.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Sisas kil lanaken la, “Antokg kolai kipm wrong kin kipman ak wang ti, ake kipm ukipma! Wang na tukwok pekg kupm antiwepm rpma ti rpma? Mining paipmtopm eng kipm pake. Kipm iyentopm warim kipman pa kul ri!”
19 Então Jesus exclamou:
20 Tu aye warim kipman pa kul eng Sisas. Maur paipm am ari Sisas ike. Atom laik ngkrang warim kipman pa paipm. Atom kil angko kinar kanokg pa tilntul raing raing kapring kapring, ipopm merk pa pilpil wli okel rmpa.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Sisas kil asen yan pa la kolpa la, “Ak wang na kil palng kolpa?” Ari kil akalmpe la, “Pekg ak a paipmen ai.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Maur paipm am antokgtel kolngkolpake. Angkliwel elng kai wakg, a elng kinar u, la orel imo. Kol kitn ntiwe pipa, mpa kitn reinso a ngklinso!”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Sisas kil lanakel la, “Ampur kitn la kupm akentiwe pa! Kol kitn ukipma pa Maur Wailen antiwe angklinseitn kweikwei wrongkwail pa.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Ari yan a warim pa kirkar akwe la kolpa, “Kupm ukipma pake, kupm akentiwe. Mpa kitn ngklinsopm kol a wai!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Sisas kil ari tu wrong tiur wa atatu wli wli tipen, kolpa atom kil akle maur paipm kimpilpet pa la kolpa la, “Kitn maur paipm a ok mise a nungkulkg titnowen, kupm lanakeitn la, kitn kai tukulelkg warim pa! Ikgake kitn kawor rpmewel nti ur!”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Maur paipm pa kirkar paipm, angkli warim kipman pa elng kinar nepm ai, plalng pipa, kil or ngkark kai. Ti warim pa num lpmaake rmpa, ari katiwen melnum yipmiri rmpa pa. Atom tu wrongkwail lala kil am amo ike.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Sisas kil wamparpme wam a warim kipman pa ayewel wrekg itna kwa pa.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Sisas kil kawor wan pa atom, tu watnom a kil aroaro wonel pa asentel ampen la, “Antokg kolai, atom ake antiwe men ti ungkwan maur paipm pa kai takwlelkg?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Sisas kil akalmpe la, “Kweikwei wrongkwail pa ake antiwe. Akwen Maur Wailen wris ata pa antiwe mpa ungkwan maur paipm pa kai tukulelkg.”
29 Jesus respondeu:
30 Sisas nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa atnurng anong kanokg pa angkom kolpa yaper kul nar anong kanokg Kalili. Kil karken la ake mpa mla ur riwe wrik a kil kaiye pa.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Eng ntei, kil a iro wonel tu watnom alkil eng yangkipm a Maur Wailen. Kil lanaken kolpa, “Warim Kipman a Melnum ikga elng kai wam a tu melnum, ikga ilmpel imo. Ikga wang wraur pa kai plalng pipa, kil wa wrekg.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Ari ake tu atning kuina ur a kil la pa la kil la kolai. Tu wa ngkark la, mpa mla isen pa.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Tu angkom kolpa kul nar palng anong Kaperneam. Atom tu kai rka wan ur pa. Sisas kil asen tu melnum alkilen pa la, “Kipm wet alilakel tita kuina tatu ya pa?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Mpa wa tu uwi yangkipm kai a i eng ikilmpe ok a Sisas pa. Eng ntei, tatu ya pa wuten tu anel alilakel tita la, mla a i mpa itni wailen.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Sisas angko rpma, atom kil lanaken la tu kul rki wris eng kil laniken yangkipm. Kil la, “Melnum mla ur kil a itni ep pa kil mpa kai itni kutnukg eng ngklin tu wrongkwail.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Atom kil awi warim ur pa aye kai elngkitna kuin a tu pa. Atom kil ngkat warim pa aye itna, atom kil lanaken la,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 ”Mla ur kil itopen uwi warim ur kolkil ikyakur iye kai wan atnen a kil ukipma kupm pa, pa kil atopen awi kupm ti akyakuropm aye kai wan. Wa mla ur itopen awi kupm ti pa, pa ake wa atopen awi kupm alkupm wris ti pa, pa wa kil atopen awi melnum a ukwawopm nar pa atom akyakurel aye kai wan.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Son kil lanaki Sisas kolpa, “Melnum a aroaro wonel men, men ari melnum ur naren kitn ti atom ak ungkwan maur paipm. Atom men angkengkel la kil elngen kwap pa, eng kil pa ake ak kwap nampokgen mentepm ti.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Sisas kil lanaken la, “Ampur kipm angkengkel. Kol melnum ur naren kupm ti atom ntokg kweikwei ik plan titnongket a Maur Wailen pa, pa kil ikgake wa la paipmel kupm ti penterngen pa.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Melnum a ake awi wrongmanto lan mentepm pa, pa kil melnum wor a mentepmen.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kol melnum ur naren kupm Krais ti atom lkepm u il pa eng kipm pa akupmen pa, kupm lanakepm aklale la, ikga Maur Wailen kil ikilmpe nikgwalpm wor a melnum pa antokg eng kipm pa kutnukg.”
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 “Kol melnum ur ningkail warim ur a ukipma kupm pa kil ngko pa, kol a tu yipo wes wail ur ai rpmi mengkel melnum pa tulpul ngkli elng kinar unokg kuin ai pa pati wor pake.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Kol wam wompel alkitnen pa rkolngkeitn iye kai ngko eng ntokg paipmpaipm pa, wangket ngkli kai ai. Kitn ngkiten wam wompel wris pa iye itni kolti eng mpa kitn uwi yaprekg watin a Maur Wailen atom ikga kaino rpmi wor yongkyong kaino anong wor, pa kol a wor. Kol kitn iye wam wekgenen pa itni pa, ikga iyeweitn kinar anong paipm a wakg naruk itna yongkyong. [
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 Wilm a al melnum pa ikgake imo, a wakg pa ikgake ime, ikga itni ikngklei wang.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Kol nepm wompel alkitnen pa rkolngkeitn iye kai la kitn ntokg paipmpaipm pa, utnurng ya wor akupmen pa, pa wor eng kol a kitn wangket nepm wompel pa ngkli. Kitn ngkiten nepm wompel wris pa iye itni eng mpa kitn uwi yaprekg watin a Maur Wailen atom ikga kaino rpmi wor ikngklei wang kaino anong wor. Kol kitn iye nepm wekgenen pa itni pa, mpa tu ngkliweitn elng kai anong paipm. [
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 Wilm a al melnum pa ikga ake imo, a wakg pa ikga ake imo, ikga itni ikngklei wang.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Kol wulmpa wompel akitnen pa rkolngkeitn iye kai ngko eng ntokg paipmpaipm pa, pa kol a wor eng inen wulmpa wompel ur pa ngkli. Kitn iye wulmpa wompel wris ita pa itni eng mpa kitn elng Maur Wailen itni wailen ikglen nol nikgwalpm akitnen atom ikga kitn kaino anong wor alkilen. Kol wulmpa wekg akitnen pa itni pa, ikga tu ngkliweitn elng kinar anong paipm pa.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Wilm a al melnum pa ikga ake imo, a wakg pa ikga ake imo, ikga itni ikngklei wang.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Kalkuten a palng kai kipm wris wris pa, kol wakg alepm eng kipm ikga palng kleset wor kol nokg.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Nokg pa wor pake, kol kleset a nokg pa kai kupuk pa, mpa kipm ntokg kolai eng nokg pa palng kleset nti ur pa? Nokg a itna num a kipm pa ampur kai plalng! Kolpa ti kipm rpmi riworwor, uk ipma wor eng tita!”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.