Marcos 8

urim (URIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ak wang pa tu wrong wailet wa anel wli rka anti ur. Tu okipma kalpisen, atom Sisas akwe tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa kul, atom kil lanaken la,
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 “Kupm arein tu wrong kin kipman pa, eng tu antiwopm rpma kol wang wraur ike, ti tu okipma kalpisen.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Kol tu rpmi ik nikg eng kupm la tu kai wan anong alntu pa, pa titnongket a tu mpa kai plalng ngko ya. Eng tu tiur pa angkai anong ya watinet ai wli.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Tu watnom a kil aroaro wonel pa tu akalmpentel ok pa kolpa la, “Mentepm rka wrik mis, mpa mentepm uwi okipma pa kai a i eng uk tu wrong pa il?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Kil asenten la, “Kipm nok tingklak aripm rmpa?” Tu akalmpe la, “Wampwomis wampwompwekg.”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Atom kil lanaki tu wrong kin kipman pa la, “Kipm rpmi kanokg ti!” Kil awi nok tingklak wampwomis wampwompwekg pa, uk wor Maur Wailen. Atom kil kapor uk tu watnom alkil pa, eng la tu mpreing uk tu wrong kin kipman. Atom tu antokg katila ok a Sisas kil la pa.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Tu aye yul waseksek tiur pa aye kul elngkirmpa. Atom Sisas kil awi yul pa uk wor Maur Wailen pa plalng, pa kil wa lanaki tu watnom alkil pa tu wa awi ampreing uk tu pa.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Tu al nikgwor plalng. Tu narein okipma umpu umpu tiur a itna pa, alupm kai nimong pa, palng kol nimong wampwomis wampwompwekg.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Tu wrong kin kipman a wet al nikgwor pa wailet paipm kamel kamel (4,000).
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Aktatu kolti kil kai kawor rpma nim ukupuken nampokgen tu watnom alkil pa, tu angket ukupuk pa kai anong kanokg a Talmanuta.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a pekg Maur Wailen uk Moses tu kul la nti Sisas ik yangkipm rapon. Tu la kil elng kla ur itni ik plan titnongket a Maur Wailen eng tu ri. Tu alm ipmawel kolti.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Sisas kil arkolng la, “Wi, antokg kolai eng kipm wrong kin kipman ak wang ti kipm la kupm elng kla ur elng itni ik plan titnongket a Maur Wailen eng kipm ri? Kupm lanakepm aklale wrisen: ake antiwe mpa kupm elng kla ur itni eng kipm a ak wang ti ri. Kalpis wrisen.”
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Kil atnurngken, kil yaper kaino nim ukupuken pa anti tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa, angket ukupuk pa la kai wompel ai.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Tu watnom a Sisas kil aroaro wonel pa tu woniketen, atom ake tu aye nok tingklak watipmen ur nakur num. Tu pa nok tingklak wris ata kolti rmpa nim ukupuken pa.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Sisas la yangkipm titnongket karkurng tu kolpa, “Kipm itn riwe ngkirk tukwleikgen nikgwalpm a Erot a nikgwalpm a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses: tu pa kansil plan ak num enen ti kolti, pa kol mpim ap mringen a ak oren kai or arpme nok ti plalng, atom angki wail.”
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Tu asen tu alntu ti la, “Mentepm ti nok tingklak kalpis, atom kil la kolpa, aki?”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Sisas kil ariwe, tu asen tita eng nok tingklak pa, atom kil lanaken, “Kipm akor la nok tingklak pa kolpa, eng kipm ti nok tingklak kalpisen? Ai, kipm ti nikgwalpm kalpisen? Ipmanikg a kipm ti ake wontrakole!
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Nungkulkg a wulmpa itnewepm pati kol a kipm itningkri pa. Ari ake kipm atning ari.
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 Ak wang a kupm kapor nok tingklak wampwomis eng tu wrong kin kipman wailet paipm kamel kamel (5,000) pa. Kipm alupm nok tingklak umpu umpu a angko itna pa kai nimong aripm?” Ari tu akalmpe kolpa la, “Men alupm kinar nimong pa wampwam yikak wekg.”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 “Wa ak wang a kupm kapor nok tingklak wampwomis wampwompwekg pa eng tu wrong kin kipman wailet paipm kamel kamel (4,000) pa, kipm alupm nok tingklak umpu umpu a angko itna pa kai nimong aripm?” Ari tu akalmpe la, “Wampwomis wampwompwekg.”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Atom kil asenten la, “Nikgwalpm a kipm ti titnowen apa?”
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Tu palng kai anong Petsaita pa. Tu aye melnum wulmpa tilmpisen ur pa aye kul eng Sisas. Atom tu lanaki Sisas eng la kil elng wam ele melnum pa.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Atom Sisas wamparpme wam a melnum a wulmpa tilmpisen pa. Kil ayewel kai laikge takwlelkgen anong pa. Kil ungkwa wlikg elng kai wulmpa a kil pa, kil elng wam elewel, a kil asentel la, “Kitn ak ari kweikwei ur aki kalpis?”
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Melnum pa kil ikatnen atom kil la, “Kupm ari melnum tiur pake ake kupm ari klalen pa kalpis, tu ari kolen yo a angkom pa.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Atom wa Sisas wa elng wam ele wulmpa a kil pa antiur. Melnum pa ikatnen titnongket, atom wulmpa a kil pa wor om, atom kil ari kweikwei wrongkwail pa palng klalen om.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Sisas lanaki melnum pa la, kil kai kawor rpmi wan alkilen. Ampur kil kai angko wunong kai anong pa.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Sisas wrekg nampokgen tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa, tu kai tatu anong a anong kanokg Sisaria Pilipai. Kai angko ya pa kil asen tu watnom pa la kolpa la, “Tu wrong kin kipman ti mpa numput kupm ti la mla?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Atom tu lanakel la, “Tu tiur pa la kitn Son a kaluk tu. Tu tiur pa la kitn Elaisa. A tu tiur pa la kitn melnum ok wripm a Maur Wailen pa ur ai.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Sisas kil asenten la, “Kipm alkipm ti mpa kipm la kupm ti la kupm mla?” Pita akalmpe ok a kil pa kolpa la, “Kitn Krais, Maur Wailen kil ukwaweitn nar eng la ikirmpen men wrong kin kipman a itna kanokg a ti.”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Sisas angkengken la ampake tu laron yiprokgen a nang alkil pa niki melnum ur pa kalpis.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Sisas kil kaling plan tu watnom alkil kolpa, “Warim Kipman a Melnum ikga rki wleket. Tu melnum wailen wailen a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa ikga tu uk yirokg kil pa, a tu ilmpel imo. Wang wraur pa kai plalng pa kil wrekg.”
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Yangkipm ok pa Sisas kil laron kai palng klalen ariworwor eng tu. Atom Pita kil awi Sisas aye kai laikge eng aklewel eng yangkipm a kil alkil la kil ikga imo.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ari Sisas kil plelng ari tu watnom a kil aroaro wonel pa, kil akle Pita pa kolpa la, “Satan, kitn kul kai yirokg akupmen! Kitn ake katnun nikgwalpm a Maur Wailen, kalpis. Kitn katnun nikgwalpm a melnum kolti.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Atom Sisas kil lanaki tu wrong pa kul antiwel rpma, nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa, atom kil lanaken, “Kol melnum ur la kul kutnun kupm ti pa, kil mpa elngen a katnun nikgwalpm a kil alkil pa, a kil mpa rki yo okgmangki alkilen pa, atom kil kul kutnuntopm.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Kol melnum ur la ikglen num alkil ti pa, pa kil takote amen wor alkil pa ikga kai rpmi paipm yongkyong. Kol melnum ur wampor ngkli kil alkil ti itnen kupm ti a yangkipm wor akupmen pa, pa kil awi yaprekg watin eng rpmi wor ikngklei.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Kol melnum ur uwi kweikwei wrongkwail a itna kanokg ti, atom amen wor a kil pa ikga kai paipm. Melnum pa mpa wa kil ik marpm kolai ik rmpen amen wor alkil pa iye kul eng wor kolai?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Melnum pa awi kweikwei wrongkwail a itna kanokg ti, akentiwe mpa kweikwei alkilen pa ikirmpen amen wor alkilen pa kalpis.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Ak wang ti a tu angkli arkul tita, a antokg paipmpaipm wailet pa, kol kipm num paipm eng laron kupm ti a yangkipm akupmen pa, pa ikga Warim Kipman a Melnum, kil ikga wa num paipm eng laron kipm pa, ikga ik wang a kil nar ik titnongket a nang wailen a Yan alkilen, a wa nimpokgen tu maur akwapel klalen alkilen pa.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.