Marcos 8
urim (URIM) vs ARC
1 Ak wang pa tu wrong wailet wa anel wli rka anti ur. Tu okipma kalpisen, atom Sisas akwe tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa kul, atom kil lanaken la,
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 “Kupm arein tu wrong kin kipman pa, eng tu antiwopm rpma kol wang wraur ike, ti tu okipma kalpisen.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Kol tu rpmi ik nikg eng kupm la tu kai wan anong alntu pa, pa titnongket a tu mpa kai plalng ngko ya. Eng tu tiur pa angkai anong ya watinet ai wli.”
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Tu watnom a kil aroaro wonel pa tu akalmpentel ok pa kolpa la, “Mentepm rka wrik mis, mpa mentepm uwi okipma pa kai a i eng uk tu wrong pa il?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Kil asenten la, “Kipm nok tingklak aripm rmpa?” Tu akalmpe la, “Wampwomis wampwompwekg.”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Atom kil lanaki tu wrong kin kipman pa la, “Kipm rpmi kanokg ti!” Kil awi nok tingklak wampwomis wampwompwekg pa, uk wor Maur Wailen. Atom kil kapor uk tu watnom alkil pa, eng la tu mpreing uk tu wrong kin kipman. Atom tu antokg katila ok a Sisas kil la pa.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Tu aye yul waseksek tiur pa aye kul elngkirmpa. Atom Sisas kil awi yul pa uk wor Maur Wailen pa plalng, pa kil wa lanaki tu watnom alkil pa tu wa awi ampreing uk tu pa.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Tu al nikgwor plalng. Tu narein okipma umpu umpu tiur a itna pa, alupm kai nimong pa, palng kol nimong wampwomis wampwompwekg.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Tu wrong kin kipman a wet al nikgwor pa wailet paipm kamel kamel (4,000).
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Aktatu kolti kil kai kawor rpma nim ukupuken nampokgen tu watnom alkil pa, tu angket ukupuk pa kai anong kanokg a Talmanuta.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a pekg Maur Wailen uk Moses tu kul la nti Sisas ik yangkipm rapon. Tu la kil elng kla ur itni ik plan titnongket a Maur Wailen eng tu ri. Tu alm ipmawel kolti.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Sisas kil arkolng la, “Wi, antokg kolai eng kipm wrong kin kipman ak wang ti kipm la kupm elng kla ur elng itni ik plan titnongket a Maur Wailen eng kipm ri? Kupm lanakepm aklale wrisen: ake antiwe mpa kupm elng kla ur itni eng kipm a ak wang ti ri. Kalpis wrisen.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Kil atnurngken, kil yaper kaino nim ukupuken pa anti tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa, angket ukupuk pa la kai wompel ai.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Tu watnom a Sisas kil aroaro wonel pa tu woniketen, atom ake tu aye nok tingklak watipmen ur nakur num. Tu pa nok tingklak wris ata kolti rmpa nim ukupuken pa.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Sisas la yangkipm titnongket karkurng tu kolpa, “Kipm itn riwe ngkirk tukwleikgen nikgwalpm a Erot a nikgwalpm a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses: tu pa kansil plan ak num enen ti kolti, pa kol mpim ap mringen a ak oren kai or arpme nok ti plalng, atom angki wail.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Tu asen tu alntu ti la, “Mentepm ti nok tingklak kalpis, atom kil la kolpa, aki?”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Sisas kil ariwe, tu asen tita eng nok tingklak pa, atom kil lanaken, “Kipm akor la nok tingklak pa kolpa, eng kipm ti nok tingklak kalpisen? Ai, kipm ti nikgwalpm kalpisen? Ipmanikg a kipm ti ake wontrakole!
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Nungkulkg a wulmpa itnewepm pati kol a kipm itningkri pa. Ari ake kipm atning ari.
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 Ak wang a kupm kapor nok tingklak wampwomis eng tu wrong kin kipman wailet paipm kamel kamel (5,000) pa. Kipm alupm nok tingklak umpu umpu a angko itna pa kai nimong aripm?” Ari tu akalmpe kolpa la, “Men alupm kinar nimong pa wampwam yikak wekg.”
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 “Wa ak wang a kupm kapor nok tingklak wampwomis wampwompwekg pa eng tu wrong kin kipman wailet paipm kamel kamel (4,000) pa, kipm alupm nok tingklak umpu umpu a angko itna pa kai nimong aripm?” Ari tu akalmpe la, “Wampwomis wampwompwekg.”
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 Atom kil asenten la, “Nikgwalpm a kipm ti titnowen apa?”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Tu palng kai anong Petsaita pa. Tu aye melnum wulmpa tilmpisen ur pa aye kul eng Sisas. Atom tu lanaki Sisas eng la kil elng wam ele melnum pa.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Atom Sisas wamparpme wam a melnum a wulmpa tilmpisen pa. Kil ayewel kai laikge takwlelkgen anong pa. Kil ungkwa wlikg elng kai wulmpa a kil pa, kil elng wam elewel, a kil asentel la, “Kitn ak ari kweikwei ur aki kalpis?”
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Melnum pa kil ikatnen atom kil la, “Kupm ari melnum tiur pake ake kupm ari klalen pa kalpis, tu ari kolen yo a angkom pa.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Atom wa Sisas wa elng wam ele wulmpa a kil pa antiur. Melnum pa ikatnen titnongket, atom wulmpa a kil pa wor om, atom kil ari kweikwei wrongkwail pa palng klalen om.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Sisas lanaki melnum pa la, kil kai kawor rpmi wan alkilen. Ampur kil kai angko wunong kai anong pa.
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Sisas wrekg nampokgen tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa, tu kai tatu anong a anong kanokg Sisaria Pilipai. Kai angko ya pa kil asen tu watnom pa la kolpa la, “Tu wrong kin kipman ti mpa numput kupm ti la mla?”
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Atom tu lanakel la, “Tu tiur pa la kitn Son a kaluk tu. Tu tiur pa la kitn Elaisa. A tu tiur pa la kitn melnum ok wripm a Maur Wailen pa ur ai.”
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Sisas kil asenten la, “Kipm alkipm ti mpa kipm la kupm ti la kupm mla?” Pita akalmpe ok a kil pa kolpa la, “Kitn Krais, Maur Wailen kil ukwaweitn nar eng la ikirmpen men wrong kin kipman a itna kanokg a ti.”
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Sisas angkengken la ampake tu laron yiprokgen a nang alkil pa niki melnum ur pa kalpis.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Sisas kil kaling plan tu watnom alkil kolpa, “Warim Kipman a Melnum ikga rki wleket. Tu melnum wailen wailen a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa ikga tu uk yirokg kil pa, a tu ilmpel imo. Wang wraur pa kai plalng pa kil wrekg.”
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Yangkipm ok pa Sisas kil laron kai palng klalen ariworwor eng tu. Atom Pita kil awi Sisas aye kai laikge eng aklewel eng yangkipm a kil alkil la kil ikga imo.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Ari Sisas kil plelng ari tu watnom a kil aroaro wonel pa, kil akle Pita pa kolpa la, “Satan, kitn kul kai yirokg akupmen! Kitn ake katnun nikgwalpm a Maur Wailen, kalpis. Kitn katnun nikgwalpm a melnum kolti.”
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Atom Sisas kil lanaki tu wrong pa kul antiwel rpma, nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa, atom kil lanaken, “Kol melnum ur la kul kutnun kupm ti pa, kil mpa elngen a katnun nikgwalpm a kil alkil pa, a kil mpa rki yo okgmangki alkilen pa, atom kil kul kutnuntopm.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Kol melnum ur la ikglen num alkil ti pa, pa kil takote amen wor alkil pa ikga kai rpmi paipm yongkyong. Kol melnum ur wampor ngkli kil alkil ti itnen kupm ti a yangkipm wor akupmen pa, pa kil awi yaprekg watin eng rpmi wor ikngklei.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Kol melnum ur uwi kweikwei wrongkwail a itna kanokg ti, atom amen wor a kil pa ikga kai paipm. Melnum pa mpa wa kil ik marpm kolai ik rmpen amen wor alkil pa iye kul eng wor kolai?
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Melnum pa awi kweikwei wrongkwail a itna kanokg ti, akentiwe mpa kweikwei alkilen pa ikirmpen amen wor alkilen pa kalpis.
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Ak wang ti a tu angkli arkul tita, a antokg paipmpaipm wailet pa, kol kipm num paipm eng laron kupm ti a yangkipm akupmen pa, pa ikga Warim Kipman a Melnum, kil ikga wa num paipm eng laron kipm pa, ikga ik wang a kil nar ik titnongket a nang wailen a Yan alkilen, a wa nimpokgen tu maur akwapel klalen alkilen pa.”
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.