Marcos 4
urim (URIM) vs NVI
1 Ak wang ur pa Sisas kil wa ngkaten kwap pa ak eng kaling plan tu wrong kin kipman a rka ukupuk yamping. Tu wrong wailet paipm tu wli eng kil, kolpa atom kil elng kaino rpma nim ukupuken wris ur. Nim ukupuken pa ela kai u ai. Tu kin kipman wrongkwail pa rka nimilpm wreren ukupuk yamping.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Kil ak yangkipm kla pa ak lanaken kweikwei. Kweikwei watipmen pa kil lanaken ak yangkipm kla kolti. Kil kaling planten kolpa la,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Kipm itning! Kol melnum ur kai laik wanukg erk kai wring.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Kil laik wanukg erk kolpa, tiur pa angko rmpa tatu ya kawor wring wunen, atom tu wel wli al.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Wanukg erk tiur pa angko kai wrik kangirngket. Kanokg waiketn kolti ela kangirng kwa, kolpa atom wanukg pa anip atatu.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Atom takgni pa no lampul, wanukg pa am amo plalng ike, kol ningnakg alkil pa ake kinar watin.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Wanukg ok tiur pa angko rmpa kawor ampei iket kuin ai. Ampei iket pa anip wrekg kaino ak yapo wanukg pa, kolpa atom wanukg pa ake anip wor.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Wanukg erk tiur pa angko elng nar kanokg wor, atom anip kaino ariwor. Tiur pa anip kaino wailet, tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Atom Sisas wa angkine lanaken la, “Melnum a nungkulkg atne pa, kil itning yangkipm kil!”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Tu wrongkwail rak plalng, a Sisas kil alkil wris rpma. Tu watnom wampwam yikak wekg a kil aroaro wonel pa nampokgen tu melnum tiur pa, tu rka kapringentel ak asentel yiprokgen a yangkipm kla pa.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Kil lanaken la, “Nikgwalpm ariwe ampen a Maur Wailen kil ikgalen ipma a melnum pa, am kil laron naki kipm ike, pake tu enen pa kil lanaken ak yangkipm kla akalkilel kolti.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Eng akentiwe mpa tu plelng ipma, atom ake Maur Wailen ungkwan paipmpaipm alntuwen pa. Kolpati tu antokg la mpa riri, pake ake tu ari kweiur. Tu ntokg la itning itning yangkipm, pake ake tu ariwe yiprokgen pa kalpis.”
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Sisas kil lanaken la, “Ake kipm ariwe yangkipm kla a ak la wanukg erk pa pipa, yangkipm kla wrongkwail pa mpa kipm riwe la kolai?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Melnum a laik wanukg erk pa, pa kil laik yangkipm a Maur Wailen.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Wanukg erk a angko rmpa ya pa kol tu wrong kin kipman a atning yangkipm a Maur Wailen. Ake ampenet, Maur Paipm Satan kil kul kolti, ungkwan yangkipm a Maur Wailen a laik rpma ipma a tu melnum pa.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Melnum tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa kanokg kangirngket. Tu atning yangkipm pa, tu awi penterngen kolti, tu atopen eng yangkipm pa.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Tu pa ningnakg kalpisen. Tu rpma waiketn kolti. Ak wang a kalkuten ur palngten aki tu tiur alken nikgwalpm kalkuten eng la ampake tu itning yangkipm a Maur Wailen pa, atatu kolti tu uk yirokg yangkipm a Maur Wailen pa.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Tu wrong kin kipman tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa ampei iket kuin. Tu melnum pa atning yangkipm pa ari,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 tu ipma kalkuten eng kweikwei watipmen a itna kanokg ti, a tu aringkowe marpm watipmen a kweikwei wrongkwail, a tu katnun ipma wasrongen alntu a wrekg la ntokg kuina ur. Kweikwei pa ak yapo yapo yangkipm a Maur Wailen, kolpa atom ake wa anip kaino palng ariwor.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Tu wrong kin kipman tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa kanokg wor. Tu atning yangkipm pa katnun, atom tu pa anip kaino palng ariwor: tiur pa anip kaino wailet, a tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Sisas kil lanaken la, “Wakg pa kipm aye or la ik kuntuk mipmapm pa ik aur aki elng rpmi kawor wrik watneikgen pake? Kolpa kalpis.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Am kolpake, kweikwei wrongkwail a itna ampen, kutnukg ikga palng kul kai ngko wunong. Kweikwei wrongkwail a ak aur pa, ikga uwi iye kai rmpi wunong.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Melnum a nungkulkg atne pa, kil itning yangkipm pa riworwor.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Wa kil wa lanaken la, “Yangkipm a kipm atning pa, kipm kirpo lupmen riworwor! Kipm a aye kaimung wusok la uwi ntiwe pa, Maur Wailen kil mpa lkepm ntiwe kol kaimung wusok pa. Kipm iye kaimung wail pa, Maur Wailen kil mpa lkepm ntiwe kol kaimung wail pa, wa klangkil.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Eng ntei, melnum a awi watipmen pa, mpa Maur Wailen lkel ngko angen. Pake melnum a ake awi kweiur aken kweikwei tiur a pekg kil awi ai pa, pa kweikwei a pekg kil awi pa ikga kai plalng.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Sisas kil la, “Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa kol melnum ur a laik kweikwei ok kai wring.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Akangklei mining pa melnum pa okg rmpa, ak takgni pa kil wrekg atn. Kweikwei ok a anip wrekg wail pa, melnum pa mpa kil riwe la kolai? Kil ake mpa riwe.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Kanokg alkil pa antokg atom kweikwei ok pa wrekg anip, ipm atne, kai kaino wail, ok arke, tukgun.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Kweikwei pa tukgun pa, pa wang a angket tuwai tike. Kolpa atom melnum pa la tu awi telpmirik pa kai ak wangket kweikwei pa.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Sisas kil la, “Kuina a i kolen a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa? Aki yangkipm kla a i mpa mentepm ik la a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Pa kol trumpwilm ipopm ok a wripm almpen kai tatu palpa. Ok pa pati waiketnketn,
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 pake kil wrekg kaino wail angen yo wrongkwail, alm wamtalpuk atne kai pa kai pa, antiwe tu wel kai ik ila rke.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Sisas kil awi yangkipm kla watipmen kolpa eng ak la yangkipm a Maur Wailen pa naki tu wrongkwail kin kipman, antiwe kol nikgwalpm alntuwen.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Yangkipm ok wrongkwail pa kil lanaken ak yangkipm kla kolti. Tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa rpma nampokgentel kai wrik kalpmet pa atom kil laron yiprokgen a yangkipm kla pa naken ariworwor.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Ak nungkurikg pa, Sisas kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la kolpa la, “Mentepm kai ukupuk wompel ai!”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Tu atnurng wrong kin kipman wailet pa, tu kaino rpma nim ukupuken a Sisas arpme pa, anel awiye la kai ukupuk wompel ai. Tu tiur awi nim ukupuken pa kai katnunten.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Tu awi nim ukupuken pa kai, ari mringkwripm wail pa el. Ukupuk pa tapor elng kawor nim u kopen pa, kolpa atom u eng a kai kawor pik kawor nim ukupuken pa.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Sisas kil rpma kinar nim ukupuken kulu pa kil alilng yo timpam pa, kil okg. Tu arowel ikgyokg atom tu la, “Ai, melnum a aroaro wonel men, mentepm a kai paipm ti, ake kitn akwonalmpen?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Sisas kil pirpakg, kil wrekg, kil akle wripm pa, a la u pa, “Apake! Kitn plalng o!” Atom wripm pa tork, ukupuk pa terngkirka.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Sisas kil lanaken, “Kipm ngkark kolpa eng ntei? Ati, ake wa kipm ukipma?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Tu wrekg ngkark paipm, atom tu la itna kuin a tu alntu pa la, “Melnum pa ntei, atom u a wripm pa atning ok a kil pa!”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.