Marcos 4
urim (URIM) vs ACF
1 Ak wang ur pa Sisas kil wa ngkaten kwap pa ak eng kaling plan tu wrong kin kipman a rka ukupuk yamping. Tu wrong wailet paipm tu wli eng kil, kolpa atom kil elng kaino rpma nim ukupuken wris ur. Nim ukupuken pa ela kai u ai. Tu kin kipman wrongkwail pa rka nimilpm wreren ukupuk yamping.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Kil ak yangkipm kla pa ak lanaken kweikwei. Kweikwei watipmen pa kil lanaken ak yangkipm kla kolti. Kil kaling planten kolpa la,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Kipm itning! Kol melnum ur kai laik wanukg erk kai wring.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Kil laik wanukg erk kolpa, tiur pa angko rmpa tatu ya kawor wring wunen, atom tu wel wli al.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Wanukg erk tiur pa angko kai wrik kangirngket. Kanokg waiketn kolti ela kangirng kwa, kolpa atom wanukg pa anip atatu.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Atom takgni pa no lampul, wanukg pa am amo plalng ike, kol ningnakg alkil pa ake kinar watin.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Wanukg ok tiur pa angko rmpa kawor ampei iket kuin ai. Ampei iket pa anip wrekg kaino ak yapo wanukg pa, kolpa atom wanukg pa ake anip wor.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Wanukg erk tiur pa angko elng nar kanokg wor, atom anip kaino ariwor. Tiur pa anip kaino wailet, tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Atom Sisas wa angkine lanaken la, “Melnum a nungkulkg atne pa, kil itning yangkipm kil!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Tu wrongkwail rak plalng, a Sisas kil alkil wris rpma. Tu watnom wampwam yikak wekg a kil aroaro wonel pa nampokgen tu melnum tiur pa, tu rka kapringentel ak asentel yiprokgen a yangkipm kla pa.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Kil lanaken la, “Nikgwalpm ariwe ampen a Maur Wailen kil ikgalen ipma a melnum pa, am kil laron naki kipm ike, pake tu enen pa kil lanaken ak yangkipm kla akalkilel kolti.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Eng akentiwe mpa tu plelng ipma, atom ake Maur Wailen ungkwan paipmpaipm alntuwen pa. Kolpati tu antokg la mpa riri, pake ake tu ari kweiur. Tu ntokg la itning itning yangkipm, pake ake tu ariwe yiprokgen pa kalpis.”
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Sisas kil lanaken la, “Ake kipm ariwe yangkipm kla a ak la wanukg erk pa pipa, yangkipm kla wrongkwail pa mpa kipm riwe la kolai?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Melnum a laik wanukg erk pa, pa kil laik yangkipm a Maur Wailen.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Wanukg erk a angko rmpa ya pa kol tu wrong kin kipman a atning yangkipm a Maur Wailen. Ake ampenet, Maur Paipm Satan kil kul kolti, ungkwan yangkipm a Maur Wailen a laik rpma ipma a tu melnum pa.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Melnum tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa kanokg kangirngket. Tu atning yangkipm pa, tu awi penterngen kolti, tu atopen eng yangkipm pa.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Tu pa ningnakg kalpisen. Tu rpma waiketn kolti. Ak wang a kalkuten ur palngten aki tu tiur alken nikgwalpm kalkuten eng la ampake tu itning yangkipm a Maur Wailen pa, atatu kolti tu uk yirokg yangkipm a Maur Wailen pa.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Tu wrong kin kipman tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa ampei iket kuin. Tu melnum pa atning yangkipm pa ari,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 tu ipma kalkuten eng kweikwei watipmen a itna kanokg ti, a tu aringkowe marpm watipmen a kweikwei wrongkwail, a tu katnun ipma wasrongen alntu a wrekg la ntokg kuina ur. Kweikwei pa ak yapo yapo yangkipm a Maur Wailen, kolpa atom ake wa anip kaino palng ariwor.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Tu wrong kin kipman tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa kanokg wor. Tu atning yangkipm pa katnun, atom tu pa anip kaino palng ariwor: tiur pa anip kaino wailet, a tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Sisas kil lanaken la, “Wakg pa kipm aye or la ik kuntuk mipmapm pa ik aur aki elng rpmi kawor wrik watneikgen pake? Kolpa kalpis.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Am kolpake, kweikwei wrongkwail a itna ampen, kutnukg ikga palng kul kai ngko wunong. Kweikwei wrongkwail a ak aur pa, ikga uwi iye kai rmpi wunong.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Melnum a nungkulkg atne pa, kil itning yangkipm pa riworwor.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Wa kil wa lanaken la, “Yangkipm a kipm atning pa, kipm kirpo lupmen riworwor! Kipm a aye kaimung wusok la uwi ntiwe pa, Maur Wailen kil mpa lkepm ntiwe kol kaimung wusok pa. Kipm iye kaimung wail pa, Maur Wailen kil mpa lkepm ntiwe kol kaimung wail pa, wa klangkil.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Eng ntei, melnum a awi watipmen pa, mpa Maur Wailen lkel ngko angen. Pake melnum a ake awi kweiur aken kweikwei tiur a pekg kil awi ai pa, pa kweikwei a pekg kil awi pa ikga kai plalng.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Sisas kil la, “Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa kol melnum ur a laik kweikwei ok kai wring.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Akangklei mining pa melnum pa okg rmpa, ak takgni pa kil wrekg atn. Kweikwei ok a anip wrekg wail pa, melnum pa mpa kil riwe la kolai? Kil ake mpa riwe.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kanokg alkil pa antokg atom kweikwei ok pa wrekg anip, ipm atne, kai kaino wail, ok arke, tukgun.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Kweikwei pa tukgun pa, pa wang a angket tuwai tike. Kolpa atom melnum pa la tu awi telpmirik pa kai ak wangket kweikwei pa.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Sisas kil la, “Kuina a i kolen a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa? Aki yangkipm kla a i mpa mentepm ik la a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Pa kol trumpwilm ipopm ok a wripm almpen kai tatu palpa. Ok pa pati waiketnketn,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 pake kil wrekg kaino wail angen yo wrongkwail, alm wamtalpuk atne kai pa kai pa, antiwe tu wel kai ik ila rke.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Sisas kil awi yangkipm kla watipmen kolpa eng ak la yangkipm a Maur Wailen pa naki tu wrongkwail kin kipman, antiwe kol nikgwalpm alntuwen.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Yangkipm ok wrongkwail pa kil lanaken ak yangkipm kla kolti. Tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa rpma nampokgentel kai wrik kalpmet pa atom kil laron yiprokgen a yangkipm kla pa naken ariworwor.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ak nungkurikg pa, Sisas kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la kolpa la, “Mentepm kai ukupuk wompel ai!”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Tu atnurng wrong kin kipman wailet pa, tu kaino rpma nim ukupuken a Sisas arpme pa, anel awiye la kai ukupuk wompel ai. Tu tiur awi nim ukupuken pa kai katnunten.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Tu awi nim ukupuken pa kai, ari mringkwripm wail pa el. Ukupuk pa tapor elng kawor nim u kopen pa, kolpa atom u eng a kai kawor pik kawor nim ukupuken pa.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Sisas kil rpma kinar nim ukupuken kulu pa kil alilng yo timpam pa, kil okg. Tu arowel ikgyokg atom tu la, “Ai, melnum a aroaro wonel men, mentepm a kai paipm ti, ake kitn akwonalmpen?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Sisas kil pirpakg, kil wrekg, kil akle wripm pa, a la u pa, “Apake! Kitn plalng o!” Atom wripm pa tork, ukupuk pa terngkirka.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Sisas kil lanaken, “Kipm ngkark kolpa eng ntei? Ati, ake wa kipm ukipma?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Tu wrekg ngkark paipm, atom tu la itna kuin a tu alntu pa la, “Melnum pa ntei, atom u a wripm pa atning ok a kil pa!”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.