Marcos 4
urim (URIM) vs BKJ
1 Ak wang ur pa Sisas kil wa ngkaten kwap pa ak eng kaling plan tu wrong kin kipman a rka ukupuk yamping. Tu wrong wailet paipm tu wli eng kil, kolpa atom kil elng kaino rpma nim ukupuken wris ur. Nim ukupuken pa ela kai u ai. Tu kin kipman wrongkwail pa rka nimilpm wreren ukupuk yamping.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Kil ak yangkipm kla pa ak lanaken kweikwei. Kweikwei watipmen pa kil lanaken ak yangkipm kla kolti. Kil kaling planten kolpa la,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Kipm itning! Kol melnum ur kai laik wanukg erk kai wring.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Kil laik wanukg erk kolpa, tiur pa angko rmpa tatu ya kawor wring wunen, atom tu wel wli al.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Wanukg erk tiur pa angko kai wrik kangirngket. Kanokg waiketn kolti ela kangirng kwa, kolpa atom wanukg pa anip atatu.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Atom takgni pa no lampul, wanukg pa am amo plalng ike, kol ningnakg alkil pa ake kinar watin.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Wanukg ok tiur pa angko rmpa kawor ampei iket kuin ai. Ampei iket pa anip wrekg kaino ak yapo wanukg pa, kolpa atom wanukg pa ake anip wor.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Wanukg erk tiur pa angko elng nar kanokg wor, atom anip kaino ariwor. Tiur pa anip kaino wailet, tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Atom Sisas wa angkine lanaken la, “Melnum a nungkulkg atne pa, kil itning yangkipm kil!”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Tu wrongkwail rak plalng, a Sisas kil alkil wris rpma. Tu watnom wampwam yikak wekg a kil aroaro wonel pa nampokgen tu melnum tiur pa, tu rka kapringentel ak asentel yiprokgen a yangkipm kla pa.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Kil lanaken la, “Nikgwalpm ariwe ampen a Maur Wailen kil ikgalen ipma a melnum pa, am kil laron naki kipm ike, pake tu enen pa kil lanaken ak yangkipm kla akalkilel kolti.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Eng akentiwe mpa tu plelng ipma, atom ake Maur Wailen ungkwan paipmpaipm alntuwen pa. Kolpati tu antokg la mpa riri, pake ake tu ari kweiur. Tu ntokg la itning itning yangkipm, pake ake tu ariwe yiprokgen pa kalpis.”
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Sisas kil lanaken la, “Ake kipm ariwe yangkipm kla a ak la wanukg erk pa pipa, yangkipm kla wrongkwail pa mpa kipm riwe la kolai?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Melnum a laik wanukg erk pa, pa kil laik yangkipm a Maur Wailen.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Wanukg erk a angko rmpa ya pa kol tu wrong kin kipman a atning yangkipm a Maur Wailen. Ake ampenet, Maur Paipm Satan kil kul kolti, ungkwan yangkipm a Maur Wailen a laik rpma ipma a tu melnum pa.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Melnum tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa kanokg kangirngket. Tu atning yangkipm pa, tu awi penterngen kolti, tu atopen eng yangkipm pa.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Tu pa ningnakg kalpisen. Tu rpma waiketn kolti. Ak wang a kalkuten ur palngten aki tu tiur alken nikgwalpm kalkuten eng la ampake tu itning yangkipm a Maur Wailen pa, atatu kolti tu uk yirokg yangkipm a Maur Wailen pa.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Tu wrong kin kipman tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa ampei iket kuin. Tu melnum pa atning yangkipm pa ari,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 tu ipma kalkuten eng kweikwei watipmen a itna kanokg ti, a tu aringkowe marpm watipmen a kweikwei wrongkwail, a tu katnun ipma wasrongen alntu a wrekg la ntokg kuina ur. Kweikwei pa ak yapo yapo yangkipm a Maur Wailen, kolpa atom ake wa anip kaino palng ariwor.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Tu wrong kin kipman tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa kanokg wor. Tu atning yangkipm pa katnun, atom tu pa anip kaino palng ariwor: tiur pa anip kaino wailet, a tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Sisas kil lanaken la, “Wakg pa kipm aye or la ik kuntuk mipmapm pa ik aur aki elng rpmi kawor wrik watneikgen pake? Kolpa kalpis.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Am kolpake, kweikwei wrongkwail a itna ampen, kutnukg ikga palng kul kai ngko wunong. Kweikwei wrongkwail a ak aur pa, ikga uwi iye kai rmpi wunong.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Melnum a nungkulkg atne pa, kil itning yangkipm pa riworwor.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Wa kil wa lanaken la, “Yangkipm a kipm atning pa, kipm kirpo lupmen riworwor! Kipm a aye kaimung wusok la uwi ntiwe pa, Maur Wailen kil mpa lkepm ntiwe kol kaimung wusok pa. Kipm iye kaimung wail pa, Maur Wailen kil mpa lkepm ntiwe kol kaimung wail pa, wa klangkil.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Eng ntei, melnum a awi watipmen pa, mpa Maur Wailen lkel ngko angen. Pake melnum a ake awi kweiur aken kweikwei tiur a pekg kil awi ai pa, pa kweikwei a pekg kil awi pa ikga kai plalng.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Sisas kil la, “Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa kol melnum ur a laik kweikwei ok kai wring.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Akangklei mining pa melnum pa okg rmpa, ak takgni pa kil wrekg atn. Kweikwei ok a anip wrekg wail pa, melnum pa mpa kil riwe la kolai? Kil ake mpa riwe.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Kanokg alkil pa antokg atom kweikwei ok pa wrekg anip, ipm atne, kai kaino wail, ok arke, tukgun.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Kweikwei pa tukgun pa, pa wang a angket tuwai tike. Kolpa atom melnum pa la tu awi telpmirik pa kai ak wangket kweikwei pa.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Sisas kil la, “Kuina a i kolen a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa? Aki yangkipm kla a i mpa mentepm ik la a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Pa kol trumpwilm ipopm ok a wripm almpen kai tatu palpa. Ok pa pati waiketnketn,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 pake kil wrekg kaino wail angen yo wrongkwail, alm wamtalpuk atne kai pa kai pa, antiwe tu wel kai ik ila rke.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Sisas kil awi yangkipm kla watipmen kolpa eng ak la yangkipm a Maur Wailen pa naki tu wrongkwail kin kipman, antiwe kol nikgwalpm alntuwen.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Yangkipm ok wrongkwail pa kil lanaken ak yangkipm kla kolti. Tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa rpma nampokgentel kai wrik kalpmet pa atom kil laron yiprokgen a yangkipm kla pa naken ariworwor.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Ak nungkurikg pa, Sisas kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la kolpa la, “Mentepm kai ukupuk wompel ai!”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Tu atnurng wrong kin kipman wailet pa, tu kaino rpma nim ukupuken a Sisas arpme pa, anel awiye la kai ukupuk wompel ai. Tu tiur awi nim ukupuken pa kai katnunten.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Tu awi nim ukupuken pa kai, ari mringkwripm wail pa el. Ukupuk pa tapor elng kawor nim u kopen pa, kolpa atom u eng a kai kawor pik kawor nim ukupuken pa.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Sisas kil rpma kinar nim ukupuken kulu pa kil alilng yo timpam pa, kil okg. Tu arowel ikgyokg atom tu la, “Ai, melnum a aroaro wonel men, mentepm a kai paipm ti, ake kitn akwonalmpen?”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Sisas kil pirpakg, kil wrekg, kil akle wripm pa, a la u pa, “Apake! Kitn plalng o!” Atom wripm pa tork, ukupuk pa terngkirka.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Sisas kil lanaken, “Kipm ngkark kolpa eng ntei? Ati, ake wa kipm ukipma?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Tu wrekg ngkark paipm, atom tu la itna kuin a tu alntu pa la, “Melnum pa ntei, atom u a wripm pa atning ok a kil pa!”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.