Marcos 4
urim (URIM) vs NAA
1 Ak wang ur pa Sisas kil wa ngkaten kwap pa ak eng kaling plan tu wrong kin kipman a rka ukupuk yamping. Tu wrong wailet paipm tu wli eng kil, kolpa atom kil elng kaino rpma nim ukupuken wris ur. Nim ukupuken pa ela kai u ai. Tu kin kipman wrongkwail pa rka nimilpm wreren ukupuk yamping.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Kil ak yangkipm kla pa ak lanaken kweikwei. Kweikwei watipmen pa kil lanaken ak yangkipm kla kolti. Kil kaling planten kolpa la,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Kipm itning! Kol melnum ur kai laik wanukg erk kai wring.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Kil laik wanukg erk kolpa, tiur pa angko rmpa tatu ya kawor wring wunen, atom tu wel wli al.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Wanukg erk tiur pa angko kai wrik kangirngket. Kanokg waiketn kolti ela kangirng kwa, kolpa atom wanukg pa anip atatu.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Atom takgni pa no lampul, wanukg pa am amo plalng ike, kol ningnakg alkil pa ake kinar watin.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Wanukg ok tiur pa angko rmpa kawor ampei iket kuin ai. Ampei iket pa anip wrekg kaino ak yapo wanukg pa, kolpa atom wanukg pa ake anip wor.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Wanukg erk tiur pa angko elng nar kanokg wor, atom anip kaino ariwor. Tiur pa anip kaino wailet, tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Atom Sisas wa angkine lanaken la, “Melnum a nungkulkg atne pa, kil itning yangkipm kil!”
9 E Jesus acrescentou:
10 Tu wrongkwail rak plalng, a Sisas kil alkil wris rpma. Tu watnom wampwam yikak wekg a kil aroaro wonel pa nampokgen tu melnum tiur pa, tu rka kapringentel ak asentel yiprokgen a yangkipm kla pa.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Kil lanaken la, “Nikgwalpm ariwe ampen a Maur Wailen kil ikgalen ipma a melnum pa, am kil laron naki kipm ike, pake tu enen pa kil lanaken ak yangkipm kla akalkilel kolti.
11 Jesus disse a eles:
12 Eng akentiwe mpa tu plelng ipma, atom ake Maur Wailen ungkwan paipmpaipm alntuwen pa. Kolpati tu antokg la mpa riri, pake ake tu ari kweiur. Tu ntokg la itning itning yangkipm, pake ake tu ariwe yiprokgen pa kalpis.”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Sisas kil lanaken la, “Ake kipm ariwe yangkipm kla a ak la wanukg erk pa pipa, yangkipm kla wrongkwail pa mpa kipm riwe la kolai?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Melnum a laik wanukg erk pa, pa kil laik yangkipm a Maur Wailen.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Wanukg erk a angko rmpa ya pa kol tu wrong kin kipman a atning yangkipm a Maur Wailen. Ake ampenet, Maur Paipm Satan kil kul kolti, ungkwan yangkipm a Maur Wailen a laik rpma ipma a tu melnum pa.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Melnum tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa kanokg kangirngket. Tu atning yangkipm pa, tu awi penterngen kolti, tu atopen eng yangkipm pa.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Tu pa ningnakg kalpisen. Tu rpma waiketn kolti. Ak wang a kalkuten ur palngten aki tu tiur alken nikgwalpm kalkuten eng la ampake tu itning yangkipm a Maur Wailen pa, atatu kolti tu uk yirokg yangkipm a Maur Wailen pa.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Tu wrong kin kipman tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa ampei iket kuin. Tu melnum pa atning yangkipm pa ari,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 tu ipma kalkuten eng kweikwei watipmen a itna kanokg ti, a tu aringkowe marpm watipmen a kweikwei wrongkwail, a tu katnun ipma wasrongen alntu a wrekg la ntokg kuina ur. Kweikwei pa ak yapo yapo yangkipm a Maur Wailen, kolpa atom ake wa anip kaino palng ariwor.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Tu wrong kin kipman tiur pa kol wanukg erk a angko rmpa kanokg wor. Tu atning yangkipm pa katnun, atom tu pa anip kaino palng ariwor: tiur pa anip kaino wailet, a tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Sisas kil lanaken la, “Wakg pa kipm aye or la ik kuntuk mipmapm pa ik aur aki elng rpmi kawor wrik watneikgen pake? Kolpa kalpis.
21 Jesus também lhes disse:
22 Am kolpake, kweikwei wrongkwail a itna ampen, kutnukg ikga palng kul kai ngko wunong. Kweikwei wrongkwail a ak aur pa, ikga uwi iye kai rmpi wunong.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Melnum a nungkulkg atne pa, kil itning yangkipm pa riworwor.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Wa kil wa lanaken la, “Yangkipm a kipm atning pa, kipm kirpo lupmen riworwor! Kipm a aye kaimung wusok la uwi ntiwe pa, Maur Wailen kil mpa lkepm ntiwe kol kaimung wusok pa. Kipm iye kaimung wail pa, Maur Wailen kil mpa lkepm ntiwe kol kaimung wail pa, wa klangkil.
24 Então lhes disse:
25 Eng ntei, melnum a awi watipmen pa, mpa Maur Wailen lkel ngko angen. Pake melnum a ake awi kweiur aken kweikwei tiur a pekg kil awi ai pa, pa kweikwei a pekg kil awi pa ikga kai plalng.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Sisas kil la, “Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa kol melnum ur a laik kweikwei ok kai wring.
26 Jesus disse ainda:
27 Akangklei mining pa melnum pa okg rmpa, ak takgni pa kil wrekg atn. Kweikwei ok a anip wrekg wail pa, melnum pa mpa kil riwe la kolai? Kil ake mpa riwe.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Kanokg alkil pa antokg atom kweikwei ok pa wrekg anip, ipm atne, kai kaino wail, ok arke, tukgun.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Kweikwei pa tukgun pa, pa wang a angket tuwai tike. Kolpa atom melnum pa la tu awi telpmirik pa kai ak wangket kweikwei pa.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Sisas kil la, “Kuina a i kolen a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa? Aki yangkipm kla a i mpa mentepm ik la a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa?
30 Disse mais:
31 Pa kol trumpwilm ipopm ok a wripm almpen kai tatu palpa. Ok pa pati waiketnketn,
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 pake kil wrekg kaino wail angen yo wrongkwail, alm wamtalpuk atne kai pa kai pa, antiwe tu wel kai ik ila rke.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Sisas kil awi yangkipm kla watipmen kolpa eng ak la yangkipm a Maur Wailen pa naki tu wrongkwail kin kipman, antiwe kol nikgwalpm alntuwen.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Yangkipm ok wrongkwail pa kil lanaken ak yangkipm kla kolti. Tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa rpma nampokgentel kai wrik kalpmet pa atom kil laron yiprokgen a yangkipm kla pa naken ariworwor.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ak nungkurikg pa, Sisas kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la kolpa la, “Mentepm kai ukupuk wompel ai!”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Tu atnurng wrong kin kipman wailet pa, tu kaino rpma nim ukupuken a Sisas arpme pa, anel awiye la kai ukupuk wompel ai. Tu tiur awi nim ukupuken pa kai katnunten.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Tu awi nim ukupuken pa kai, ari mringkwripm wail pa el. Ukupuk pa tapor elng kawor nim u kopen pa, kolpa atom u eng a kai kawor pik kawor nim ukupuken pa.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Sisas kil rpma kinar nim ukupuken kulu pa kil alilng yo timpam pa, kil okg. Tu arowel ikgyokg atom tu la, “Ai, melnum a aroaro wonel men, mentepm a kai paipm ti, ake kitn akwonalmpen?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Sisas kil pirpakg, kil wrekg, kil akle wripm pa, a la u pa, “Apake! Kitn plalng o!” Atom wripm pa tork, ukupuk pa terngkirka.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Sisas kil lanaken, “Kipm ngkark kolpa eng ntei? Ati, ake wa kipm ukipma?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Tu wrekg ngkark paipm, atom tu la itna kuin a tu alntu pa la, “Melnum pa ntei, atom u a wripm pa atning ok a kil pa!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.