Marcos 14
urim (URIM) vs NAA
1 A wang wekg eng ikga wang wail a mentepm akwonalmpen a pekg Maur Wailen ak awi tu amentepmen aye takuleikgen tu Isip pa kul, a wang wail a tu ake al al nok tingklak a tu ak mpim ap mringen ak oren pa. Pa tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses, tu anel akor ya ampen la rkul Sisas eng la ilmpel imo.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Tu la kolpa, “Ampur mentepm antokgtel ak wang wail pa, mpa tu wrong kin kipman wrekg or tita.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Sisas kil rpma anong Petani a wan a Saimon, melnum a pekg i paipuk awiyel ep pake kil am palng wor ise. Tu al okipma pa rka pa, kin ur pa or nampokgen wes kaingkuren ur a alupme u yaprekget wor. U pa ak marpm wail paipm akarmpen. Kil kapor okel u wes kaingkuren pa, atom kil alung u yaprekget wor pa ak anel tukgunakg a Sisas pa.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Tu melnum tiur a rka ari pa, tu nikgwalpm paipm. Tu anel rka akor la kolpa, “Kil kaken u yaprekget wor pa kai kil pa eng ntei?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Kol uk u yaprekget ti eng tu rmpen ik marpm wail, eng marpm pa uk tu melnum a rpma tukwok.” Tu akle kin pa kolpa.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ari Sisas kil la kolpa, “Elngen nikgwalpm pa! Kipm uk nikgwalpm kalkuten kin pa kolpa eng ntei? Kil ak kwap wor eng kupm ti.
6 Mas Jesus disse:
7 Tu melnum a rpma tukwok pa ikga rpmi pa i pake. Kipm la ngklinsen pa, wang ur kipm ngklinsen kul! Kupm ti ikgake ntiwepm rpmi ti i.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Kin pa ak kwap ak nikgwalpm ariwe alkil. Kil ak u yaprekget wor ak anel num akupmen, numprampentopm ep, eng ikga tu uwentopm.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Kupm lanakepm aklale wrisen, ikga tu ngkli yangkipm yela tatu kanokg ti, kuina ur wet kin pa antokg, pa ikga wa tu laron yat, eng ikga tu ikwonilmpen kin pa iye or pa kai.” Wes kaingkuren a alupme u yaprekget wor. (Mak 14:3)|alt="Nard and containers" src="HK00117B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles, © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="14:3"
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Atom Sutas Iskariot, watnom wris ur a tu watnom wampwam yikak wekg a Sisas aroaro wonel pa kai eng tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, eng la elng Sisas kai wam atuwen.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Tu atopen eng atning yangkipm pa, atom tu yapon yangkipm eng la uk marpm ur Sutas pa. Kolpa atom Sutas akor ya ur eng la elng Sisas kai wam atuwen pa.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Wang wail aripm ur a akangklei wring wris wris men angklon nok tingklak a ak mpim ap mringen ak oren pa am ngkaten ak wang wet tike. Atom ti wang a men alm manto walkg malkgu war ur eng rki ntokg il wor uk Maur Wailen eng ikwonilmpen a pekg Maur Wailen ak awi tu amenen aye kul takuleikgen tu Isip pa. Atom tu watnom a Sisas kil aroaro wonel pa asentel la, “Kitn wasrongen wrik kai a i, la mpa men kai numprampen manto walkg malkgu kweikwei okipma pa, eng mpa kitn il pa?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Atom kil ukwa watnom wekg alkil pa kai, kil lanaken la, “Kipmekg kawor anong wail pa. Melnum ur iye u kuntuken pa kul nsilepm ngko ya pa pipa, kipmekg kutnuntel kai o!
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Kil kai kawor wan ur pa pipa, kipmekg laniki yan a wan pa la kolpa la, 'Melnum a kaling planto yangkipm a Maur Wailen la kolpa, “Wan ok akupmen ti a i, eng mpa kupm rpmi il manto walkg malkgu war kweikwei, nimpokgen tu watnom alkupmen ti?”'
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Mpa kil plantepm wan ok okkapmet ur a itna kaino walop ur ai. Kweikwei wrik a arpme pa am numprampen itna ike. Kipmekg numprampentilo okipma pa kaino wan ok kwa pawo!”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Atom tuwekg am ekg kai, kai kawor anong wail pa, ansil kweikwei kol wuten Sisas lanaken pa. Atom tuwekg numprampen okipma pa.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Takgni kinar pelpel ti pa Sisas nampokgen tu watnom wampwam yikak wekg pa or palng.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Tu rka al okipma pa rka. Sisas lanaken kolpa la, “Kupm lanakepm aklale wrisen: melnum ur a rpma kuin amentepmen ti, mpa kil elng kupm ti elngkai wam a tu wrongmanto. Melnum pa am antiwo al okipma rpma tike.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Tu ipma kalkuten eng atning yangkipm a Sisas la pa, atom anel asentel wris wris la, “Kupm ti kalpis ur aki?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Kil akalmpe la, “Am melnum ur a rpma kuin a kipm wampwam yikakwekg pake. Melnum ur a anti kupm angkle nok tingklak kinar unokg pa, pa am melnum pake.
20 Jesus respondeu:
21 Aklale, Warim Kipman a Melnum ikga imo kol wrkapm a Maur Wailen la pa. Pake woi, arein melnum a elng Warim Kipman a Melnum elngkai wam a tu wrongmanto pa, pa kil ikga uwi paipm! Pekg wa man raku kil pa eng ntei? Pekg kol a kil kalpis pa pati, kol a wor.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Tu al okipma pa rka pa, Sisas kil awi okipma pa, uk wor Maur Wailen pa, atom kil kapor uk tu watnom alkil pa la tu il. Kil lanaken la, “Kil num alkupmen. Kipm uwi il o!”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Kil awi u wain kaimungen pa, uk wor Maur Wailen pa, atom kil uk tu watnom alkil pa la tu il.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Atom kil lanaken la, “Walmpopm akupmen kil mpa ungkwan ik rmpen kipm wrong kin kipman pa, kol kla weten a Maur Wailen lam nampokgen kipm pa.
24 Então lhes disse:
25 Kupm lanakepm aklale la, kupm ikgake il u wain ur ik wang ti kai, ngko wang a ikga Maur Wailen kil ikglen kweikwei wrongkwail pa pipa, ikga kupm il u wain weten pa.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Tu ak nang wris pa plalng pipa, tu kaino wrik nangen Olip.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Sisas kil lanaken kolpa, “Kipm plalngten ikga utnurngkopm, kol a wrkapm a Maur Wailen la pa la, 'Maur Wailen ikga kil ilm melnum a atnen manto walkg malkgu pa, atom manto walkg malkgu pa ikga ngkirk kai tutu palpa.'
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Ikg a kupm wrekg i kirk pa or eptepm kai kaino rpmi kaino Kalili.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Pita akalmpe ok a kil pa kolpa la, “Tu wrongkwail pa ikga utnurngkeitn pake, kupm ti pa ikga kalpis.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Sisas akalmpe ok a Pita pa kolpa, “Pita, kupm lanakeitn aklale wrisen, mpa ik mining ti karek la nti ur plalng pa wa itni i i wa la nti ur pipa, mpa kitn lam nang akupmen pa nti wraur.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ari Pita akalmpe ok a Sisas pa titnongket la, “Kupm ikga ake lam nang akitnen pa, kalpis. Kupm ikga imo nimpokgenteitn!” Tu watnom pa kimeket am wa anel la katila ok kol a Pita la pa.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Tu kai wrik ur a tu namput la Ketsemani, atom Sisas lanaken la, “Kipm rpmi pa, a kupm mpa kai oklala niki Yan alkupmen.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Atom Sisas kil awi Pita, Semis, Son nampokgentel, tunteng kai. Nikgwalpm a kil pa no ros kalkuten paipm wrisen.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Atom kil lanaken la, “Ipma a kupm kil kalkut paipm wrisen ai kolen la kupm a imo, ti kipmteng mongklan kolpa rpmi ti!”
34 E lhes disse:
35 Kil kai watinet waiketnketn, atom kil angko rpma kanokg pa oklala naki Yan alkilen pa la, “Kol ya ur itni pipa, kol a kitn ungkwan wang paipm ti kai tukuleikgentopm!”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Wa kil la, “Yaiyai, kweikwei wrongkwail antiwe a kitn antokg, ti kitn ungkwan kalkuten kil kai tukulelkgtopm! Kupm ti la tuwa, ake kwei ur a kupm ti, kupm kutnun wasrongen alkitnen pake.”
36 E dizia:
37 Atom kil yaper kul ari tunteng watnom alkilen pa, ari tunteng okg rmpa a pa. Atom kil lanaki Pita pa la, “Saimon, kitn okg eng na? Akentiwe mpa kitn rpmi kwa ti watinet ketnketn ur?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Wrekg rpmi mongklan oklala niki Maur Wailen, eng ake mpa kipm ngko kai kalkuten eng kuina ur mpa ningkailepm eng kipm ngko pa. Nikgwalpm a melnum pa arkekgen la itni titnongket tulpulng kalkuten pake, numpwam ti ake antiwe titnongket a talpulng pa.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Wa kil wa kai anti ur oklala naki Maur Wailen pa katila ok kol a wet kil oklala ep pa.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Atom kil yaper kul ari watnom alkilen pa, ari tunteng pa okg rmpa a pa. Wulmpa a tunteng pa kalkut paipm la tunteng la okg rmpi pen, ti tunteng ake ariwe mpa tunteng ikilmpe kuina ur a Sisas la pa.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Atom kil wa atnuurngken wa yaper kai oklala naki Maur Wailen pa wa anti ur ti pa anti wraur tike, plalng pipa, kil wa yaper kul atom kil aro ikgyokgel tu watnom pa kimeket, atom asen la, “Wa kipm okg rmpa wrisen eng na? A pake, wang am kul wreren tike! Kipm ri, Warim Kipman a Melnum pa am elng kai wam a tu melnum paipm tike.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Kipmteng wrekg eng tepm kai om! Melnum a uk kupm ti kai wam a tu wrong manto pa am kul wrerento tike.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Sisas kil la yangkipm ok pa itna, ari Sutas melnum wris ur a tu watnom wampwam yikakwekg alkilen pa kil kul kolti, a tu wrong wailet tu aye yo, aye wri a aye sakal wri pa tu kunturng kul katnuntel. Tu ipma krakgen tukgunakgen a Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses, a tu mring man wailen wailen, tu ukwawen eng la tu kul.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Melnum a la mpa uk Sisas kai wam a tu wrong manto pa mpa kil elng kla ur elngitni eng mpa tu riwe la melnum ampake. Kil lanaken kolpa la, “Kipm ri melnum a mpa kupm rkul nikron pa pati, melnum ampake. Kipm wampirpmewel ikglen riworwor iye kai o!”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Tu kai palng pa, Sutas kil kai nakron Sisas atom lanakel la, “Melnum a kaling plan men.”
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Tu ari melnum a kil nakrontel pa atom tu kul arkulel angkli wampel titnongket.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Atom melnum ur a itna wrerentel pa kil nalu sakal wri kai apm alkil ti no kolti, laik ak wangket nungkulkg wompel a melnum ur a aken kwap orngwatneikgen melnum tukgunakg a itna ep eng tu ipma krakgen kimeket pa.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Atom Sisas kil lanaken kolpa la, “Kipm awi sakal wri a yomis pa aye kul eng kipm la ik ilm melnum ikgwampet ur alkipm a itna kol ti?
48 Jesus lhes disse:
49 Pekg kipm karken arkulopm ak wang a kupm kaingkai antiwepm itna angkli yangkipm a Maur Wailen itna kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa? Kupm la tuwa, yangkipm a Maur Wailen a nira ela wrkapm am palng aklale tike.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Sisas la kolpa plalng pipa, tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa atnuurngkel itna pa, a tu am anel ngkark kaingkai ike.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Melnum warimpen ur pa kil aning apm ute tangkoren kolti, ake kil nowe apm ur pa, kil wa katnun Sisas kai atom tu antokg la rkulel.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Ari kil atnurng apm ute alkil pa akukewen itna pa a kil am ngkark numpalpen kai ike.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Tu awi Sisas aye kai eng melnum tukgunakg a itna ep eng tu ipma krakgen kimeket. Atom tu ipma krakgen a Maur Wailen a pekg itna tukgunakgen, a tu melnum wailen wailen, nampokgen tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa tu wa wli rka wris.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pita kil angklokg wang katnukg katnukg katnun Sisas pa kai kawor yipmingki wunen a wan a melnum tukgunakg a itna ep eng tu ipma krakgen kimeket pa. Kil rpma arkgin wakg pa nampokgen tu melnum wantengkwang.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Tu melnum ipma krakgen tukgunakgen a Maur Wailen nampokgen tu melnum a aye tamtimpal tu akor yangkipm yiprokgen ur a Sisas antokg pa eng tu la ilmpel imo. Ari ake tu ansil yangkipm yiprokgen ur a kil antokg pa kalpis.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Tu wailet tiur arkiwel yangkipm kalpmilel, pake ake tu la kai or wris aklale.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Atom tu tiur pa wrekg itna la yangkipm kansil kai arki Sisas pa kolpa la,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 ”Men atning kil la kolpa, 'Ikga kupm tikale yalming a Maur Wailen kil a pekg tu melnum ale pa, pake pa ikga kupm le yalming weten ur pa ik wang wraur kolti, pa ikgake ik titnongket a melnum a kanokg ti le pa.'”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Ari yangkipm ok a tu la pa ake wa yangkipm ok ur la kai or wris.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Atom melnum tukgunakg a itna ep eng tu ipma krakgen kimeket a Maur Wailen pa kil wrekg itna kuin a tu pa asen Sisas pa la, “Karken a kitn akalmpe yangkipm ok ur a tu arkiweitn pa?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Sisas kil tarng itna kolti, ake kil akalmpe yangkipm ur.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Sisas kil akalmpe kolpa, “Am kupm tike. Ikga kipm ri Warim Kipman a Melnum ikga kaino rpmi wam wi a Maur Wailen a antiwe titnongket pa ikglen kweikwei wrongkwail. Ikga kipm ri kil ingkaino kitnong pa nar nimpokgen waipmunu.”
62 Jesus respondeu:
63 Melnum tukgunakg a itna ep kil atning yangkipm a Sisas la kolpa, atom kil aro apm alkilen pa la, “Men akentiwe mpa itning yangkipm ok ur. Yangkipm pa am kai itna kolpake.
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Kipm atning ike, wuten kil la paipmel Maur Wailen. Ti kipm akwonalmpen kolai?” Tu plalngten la kolpa la, “Kil antokg paipm, kolpa ti ilmpel imo wo!”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Atom tu tiur ungkwa wlikgel Sisas. Tu yapowel wulmpa pa, a tu orel, a tu asentel la, “Atom kitn la ri, wuten mla oreitn?” Atom tu melnum wantengkwang pa tu awiyel aye kai orel.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Pita kil rpma kinar akapm a yipmingki wunenen pa, kin wris ur a aken kwap orngwatneikgen melnum tukgunakg a itna ep ikgalen tu ipma krakgen a Maur Wailen pa, kil kul.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Atom kil ari Pita pa arkgin wakg pa rpma. Kin pa ikatnentel titnongket a kil la, “Kitn ti yat, kitn pekg rpma nampokgen Sisas a Nasaret.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ari Pita kil la, “Kalpis, kupm akwekgel yangkipm a kitn la pa.” Kolpa atom kil wrekg kai or wanyun pa kai eng a kawor en pa pipa, karek pa la.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Am kin pa wa kil ari Pita pa anti ur, atom wa kil lanaki tu melnum wailet a itna pa la, “Ti melnum ur atuwen am tike!”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ari wa Pita pa lala, “Kupm ti kalpis.”
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Ari Pita aner ok paipm la, “Kupm naren Wailen la kupm la yangkipm aklale, kupm akwekgel melnum ur a kipm la pa.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Atom wa karek pa wa la anti ur, atom Pita kil akwonalmpen yangkipm a pekgkil Sisas lanakel pa la, “Mpa karek la nti ur plalng wa itni i i, wa la wa la nti ur pipa, mpa kitn lam nang akupmen pa nti wraur.” Atom Pita kil akg arein wail.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.