Marcos 10
urim (URIM) vs NVT
1 Sisas wrekg atnurng anong kanokg pa nar anong kanokg a Sutia, atom angket u kop Sotan pa kai wompel ai. Tu wrong wailet wa anel wli wli kapringentel antiur. Kil lanaken yangkipm a Maur Wailen kol a kil lala pa.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Tu tiur a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses tu kul eng Sisas, tu la ilmpel nikgwalpm. Atom tu asentel la, “Kitn laniko, yangkipm titnongket amentepmen pa la kolai la mentepm ungkwan kin aki kalpis?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Sisas kil akalmpe ok a tu pa kolpa la, “Yangkipm pekg Moses kil lanakepm kolai eng la kipm kutnun?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Tu akalmpe kolpa la, “Moses awi wor eng tu la tu nira wrkapm wompel eng ik ngketen kin pa a ungkwan kin pa kai.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Sisas lanaken la, “Pekg tu antokg melkget kol pa atom Moses kil anti a kil nira wrkapm wompel pa eng ik ngketen kin pa.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Pekg ep pa Maur Wailen kil ake awi wor eng pa. Pekg ak wang ep pa Maur Wailen kil antokg kweikwei wrongkwail, kil antokg melnum kolen kin a kipman.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Kolpa atom kipman pa mpa utnurng mansan alkil pa kai rpmi wris nimpokgen kin alkilen pa,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 mpa tuwekg palng kol num wris. Tuwekg ake wa itna kol melnum wekg, kalpis om. Tuwekg am palng kol num wris ike.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Kolpa ti ake antiwe mpa kipm ngketen kweikwei ur a Maur Wailen aye kai itna wris pa, kalpis om.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Tu oklala plalng pa, Sisas a tu watnom a kil aroaro wonel pa yaper kawor rpma wan pa, tu watnom pa asen Sisas eng oklala wet kil la pa.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Kil akalmpe la kolkil, “Kol melnum ur ungkwan kin alkil pa atom uwi kin ur manet ai pa, kipman pa kil antokg paipm kai kin alkil eng angketen rpma alntuwekgen pa.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Am kol pake, kol kin ur pa utnuurng kipman alkil atom uwi kipman manet ur ai pa, kin pa antokg paipm kai kipman alkil eng angketen rpma alntuwekgen pa.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Tu aye warim tiur pa aye kul eng Sisas la kil elng wam elewen a oklala niki Maur Wailen eng ngklin tu pa, ari tu watnom a alkil pa aklewen.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Sisas ari pa, kil nikgwalpm wakget eng tu watnom alkil pa, atom kil la kolpa la, “Elng tu pa kul eng kupm, ampur angkengken. Maur Wailen am ikgalen nol nikgwalpm a tu melnum a kolen tu warim yekyek tike.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Kupm lanakepm aklale, mla ur ake elng Maur Wailen pa itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen pa kol tu warim antokg pa, pa akentiwe mpa kil kawor yipmingki wunen a Maur Wailen pa, kalpis wrisen.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Atom Sisas kil ak wam ti aloken aye kul rpma kimang alkilen ti, a kil elng wam pa kai ele tu pa oklala naki Maur Wailen pa la kil plan ipma wor ngklin tu warim pa.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Sisas wrekg angkom kai pa, melnum ur pa pirng kai akoporel kai kapor kilko aleinsel a asentel la, “Melnum wor a aroaro wonelo, mpa kupm ntokg kolai eng uwi yaprekg watin atom ikga kupm rpmi wor ikngklei wang pa?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Sisas kil akalmpewel la, “Kitn la kupm ti melnum wor kolai? Ake melnum ur wor kol Maur Wailen kil alkil ai.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Yangkipm titnongket kil pekg Maur Wailen alkepm la kipm kutnun pa, kitn am ariwe ike, la: ampur alm melnum amo, ampur angkli arkul tita, ampur ak ikgwam, ampur kansil lakati melnum ur, ampur kansil yangkipm eng awi kweikwei a melnum ur kalpmilel, orngwatneikgen mansan.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ari melnum pa la, “Melnum a kaling planto, pekg ak a kupm warimpen ai kulngkul kul wang ti pa, kupm atning katnun yangkipm titnongket a kitn la pa.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Sisas kil ariwel kolpa, kil plan ipma wor wasrongentel, kil la, “Kitn tukwok eng kweiur wris ur a pa. Kitn kai la eng tu rmpenteitn apm nung kweikwei alkitn pa plalng pipa, mpreing uk tu melnum a rpma tukwok pa. Atom kitn kul kutnuntopm! Ikga kitn ntiwe kweikwei watipmen kaino kitnong ai.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Melnum pa atning yangkipm pa kolti, kil mining paipmen num, ipma a kil pa kalkut paipm kolti, am kai ike. Eng ntei, kil antiwe kweikwei watipmen.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Sisas kil ari tu watnom alkil pa la, “Melnum a antiwe kweikwei watipmen pa wonet paipm eng kil elng Maur Wailen kawor itna wailen ikgalen nol nikgwalpm akilen pa.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Tu watnom alkil pa tu wrekg paipm eng yangkipm a kil la pa. Atom Sisas kil wa lanaken la, “Kipm warim alkupmen. Melnum la elng Maur Wailen kawor itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen pa wonet paipm.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Kol ling pa la or tawong a ikyom a ak angkut apm pa kawor pa, ake aken kwap kol melnum a antiwe kweikwei watipmen la elng Maur Wailen kawor itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen, pa aken kwap paipm.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Tu watnom alkilen pa tu wrekg paipm arkolng anel asen tita la, “Woi, ti mla a i antiwe mpa uwi yaprekg watin atom ikga kil rpmi ikngklei wang pa!”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Sisas ariwen kolpa atom kil lanaken la, “Melnum pa ake antiwe, Maur Wailen pa kil antiwe pake. Maur Wailen pa kil antiwe antokg kweikwei wrongkwail.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Pita lanakel la, “Ti antokg kolai men ti, men pekg atnurng kweikwei wrongkwail ike, men am katnunteitn itna tike?”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Sisas akalmpe ok a tu pa la, “Kupm lanakepm aklale wrisen la, melnum a atnurng wan anong alkilen, a tu wail wail wusok wusok, a muikgmayen, mansan, warim, wringkya alkilen eng la ikwap akupmen ngkli yangkipm wor a Maur Wailen pa,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 ikga ik wang a kil rpmi ti i pa, Maur Wailen kil lkel wail wail, wusok wusok, muikgmayen, mansan, warim, wan anong, wringkya kweikwei watipmen. Pa ikga Maur Wailen kil ikilmpentel ngko angen. Ikga wa kil uwi kalkuten nampokgen kweikwei wor pa, kol tu melnum tiur ikga or ungkwan ntokg paipmel kil. Wa kil uwi yaprekg watin atom ikga ik wang kutnukg pa kil ikga rpmi wor lantlan kaino anong wor.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Pake tu watipmen a itna ep pa, tu ikga kai itni kutnukg. Tu a itna katnukg pa, tu ikga kai itni ep.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Tu angkom tatu ya pa kai eng la kaino anong wail Serusalem. Sisas kil epten, a tu watnom a kil aroaro wonel pa tu katnuntel, tu akwonalmpen watipmen. Tu wrong tiur a katnunten pa, tu ngkark paipm. Sisas awi tu watnom wampwam yikakwompwekg alkil pa aloken aye kai or kai ya yamping, kil lanaken kweikwei ikga palngtel pa.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Kil lanaken la, “Kipm itning, mentepm mpa kinar atom kai kaino anong wail Serusalem. Warim Kipman a Melnum ikga elng kai wam a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa. Ikga tu ntokg yangkipm eng ilmpel imo, plalng pa, tu elng kil kai wam a tu a ake Suta pa.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Ikga tu iknokgelel paipm, ungkwawel wlikg, orel ilmpel imo, pake ikga wang wraur pa kai plalng pipa, wa kil wa wrekg.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Atom Semis ekg Son, warim wekg a Sepeti, tuwekg kul wreren Sisas atom asentel la, “Melnum a kaling plan men, mentekg la kitn ntokgto kweiur a mentekg wasrongen kil aki?”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Sisas kil asenten la, “Kipmekg wasrongen kuina, la kupm ntokgtepm?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Tuwekg akalmpe la, “Kitn elng mentekg ti ur rpmi wam wi, ur rpmi wam wangkokg nti kitn rpmi ik wang a titnongket a nang wailen akitnen palng ngko wunong.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Sisas akalmpe la, “Kipmekg titnowen! Ake kipmekg akwonalmpen yangkipm a kipmekg la pa. Ti antiwe mpa kipmekg il u kai kaimung kol mpa kupm il aki, mpa kipmekg kurkuk ik u kol mpa tu kulukopm ti?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Tuwekg akalmpe la, “Mentekg antiwe.” Sisas lanaken la, “Kipmekg il u ngko kaimung kol mpa kupm ile pa, wa kipmekg kurkuk ik u kol mpa tu ik kulukopm pa.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Pake pa ake kweikwei akupmen ti eng mpa kupm la mla ur ikga rpmi wam wi a wam wangkokg akupmen ti. Pa kweikwei a Maur Wailen alkil ai ikga la pa.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Tu watnom wampwam pa atning yangkipm a tuwekg Semis ekg Son la pa, tu nikgwalpm wakget eng tuwekg pa.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Sisas akwewen la tu kul wrerentel eng kil la laniken yangkipm ok ur, “Kipm ariwe, tu melnum a itna kol melnum tukgunakg a ikgalen tu wrong kin kipman, tu ngkat tulntu itna ep, tu arku tu wrongkwail. Tu melnum wail wail pa tu ikgalen tu wrongkwail ak titnongket kalnten alntuwen.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Pake nikgwalpm kolpa ampake rpmi kipm pa. Kitn mla ur kitn a itni wailen eng kipm pa, mpa kitn iken kwap kipm kimeket.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Kitn mla ur kitn la itni ep eng kipm pa, mpa kitn iken kwap orngwatneikgen kipm kimeket.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Eng ntei, Warim Kipman a Melnum pa yat pekg ake nar eng la kipm pa ngklin kil ti pa kalpis. Kil pekg nar eng kil la ngklin kipm pa. Wa kil la uk num alkil ti kai imo eng la ikirmpen kipm wrongkwail.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Sisas nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa nar palng anong Seriko. Sisas anti tu watnom alkilen pa la utnurng anong pa atom tu wrong kin kipman wailet wa katnunten. Tu atnurng Seriko pa tu kul angko ya pa, melnum ur a wulmpa tilmpisen pa rpma ya yamping pa. Melnum pa Partimaios, warim a Timias. Kil rpma asen asen tu wrongkwail la tu lkel lkel kweikwei.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Kil atning tu la Sisas a Nasaret wli pake, atom kil akwe ak ok wail la, “Sisas, kitn yipetatnong a Tepit, kitn reinsopm!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Tu wrong wailet kilkampen kolpa la, “Kitn yipo ok pa!” Pake ake kil atning a tu angkengkel pa, kalpis. Kil akwe ak ok wail yikakatnen, “Yipetatnong a Tepit, kitn reinsopm!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Sisas kil atning ok a akwe pa, atom kil itna la, “Kipm lanikel eng kil kul!” Atom tu akwe melnum wulmpa tilmpisen pa la, “Ampur kitn ipma kalkuten! Kitn wrekg o! Kil akweweitn pake!”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Atom kil angkli apm alkil a wropuk pa elng kai kanokg ai, kil wrekg kolti kai eng Sisas.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Sisas asentel la, “Kitn wasrongen kuina la kupm ntokgteitn?” Melnum a wulmpa maur amo pa la, “Ntokgtopm wulmpa a kupm a tilmpis ti palng wor, eng kupm a ik ri kweikwei!”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Sisas lanakel la, “Kitn kai o! Nol nikgwalpm akitnen pa rka eng kupm pa atom antokg kitn palng wor.” Penterngen kolti wulmpa a melnum pa am wor ike. Atom kil anti tu katnun Sisas.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.