Marcos 10
urim (URIM) vs ARIB
1 Sisas wrekg atnurng anong kanokg pa nar anong kanokg a Sutia, atom angket u kop Sotan pa kai wompel ai. Tu wrong wailet wa anel wli wli kapringentel antiur. Kil lanaken yangkipm a Maur Wailen kol a kil lala pa.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Tu tiur a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses tu kul eng Sisas, tu la ilmpel nikgwalpm. Atom tu asentel la, “Kitn laniko, yangkipm titnongket amentepmen pa la kolai la mentepm ungkwan kin aki kalpis?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Sisas kil akalmpe ok a tu pa kolpa la, “Yangkipm pekg Moses kil lanakepm kolai eng la kipm kutnun?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Tu akalmpe kolpa la, “Moses awi wor eng tu la tu nira wrkapm wompel eng ik ngketen kin pa a ungkwan kin pa kai.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Sisas lanaken la, “Pekg tu antokg melkget kol pa atom Moses kil anti a kil nira wrkapm wompel pa eng ik ngketen kin pa.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Pekg ep pa Maur Wailen kil ake awi wor eng pa. Pekg ak wang ep pa Maur Wailen kil antokg kweikwei wrongkwail, kil antokg melnum kolen kin a kipman.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Kolpa atom kipman pa mpa utnurng mansan alkil pa kai rpmi wris nimpokgen kin alkilen pa,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 mpa tuwekg palng kol num wris. Tuwekg ake wa itna kol melnum wekg, kalpis om. Tuwekg am palng kol num wris ike.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Kolpa ti ake antiwe mpa kipm ngketen kweikwei ur a Maur Wailen aye kai itna wris pa, kalpis om.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Tu oklala plalng pa, Sisas a tu watnom a kil aroaro wonel pa yaper kawor rpma wan pa, tu watnom pa asen Sisas eng oklala wet kil la pa.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Kil akalmpe la kolkil, “Kol melnum ur ungkwan kin alkil pa atom uwi kin ur manet ai pa, kipman pa kil antokg paipm kai kin alkil eng angketen rpma alntuwekgen pa.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Am kol pake, kol kin ur pa utnuurng kipman alkil atom uwi kipman manet ur ai pa, kin pa antokg paipm kai kipman alkil eng angketen rpma alntuwekgen pa.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Tu aye warim tiur pa aye kul eng Sisas la kil elng wam elewen a oklala niki Maur Wailen eng ngklin tu pa, ari tu watnom a alkil pa aklewen.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Sisas ari pa, kil nikgwalpm wakget eng tu watnom alkil pa, atom kil la kolpa la, “Elng tu pa kul eng kupm, ampur angkengken. Maur Wailen am ikgalen nol nikgwalpm a tu melnum a kolen tu warim yekyek tike.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Kupm lanakepm aklale, mla ur ake elng Maur Wailen pa itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen pa kol tu warim antokg pa, pa akentiwe mpa kil kawor yipmingki wunen a Maur Wailen pa, kalpis wrisen.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Atom Sisas kil ak wam ti aloken aye kul rpma kimang alkilen ti, a kil elng wam pa kai ele tu pa oklala naki Maur Wailen pa la kil plan ipma wor ngklin tu warim pa.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Sisas wrekg angkom kai pa, melnum ur pa pirng kai akoporel kai kapor kilko aleinsel a asentel la, “Melnum wor a aroaro wonelo, mpa kupm ntokg kolai eng uwi yaprekg watin atom ikga kupm rpmi wor ikngklei wang pa?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Sisas kil akalmpewel la, “Kitn la kupm ti melnum wor kolai? Ake melnum ur wor kol Maur Wailen kil alkil ai.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Yangkipm titnongket kil pekg Maur Wailen alkepm la kipm kutnun pa, kitn am ariwe ike, la: ampur alm melnum amo, ampur angkli arkul tita, ampur ak ikgwam, ampur kansil lakati melnum ur, ampur kansil yangkipm eng awi kweikwei a melnum ur kalpmilel, orngwatneikgen mansan.”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ari melnum pa la, “Melnum a kaling planto, pekg ak a kupm warimpen ai kulngkul kul wang ti pa, kupm atning katnun yangkipm titnongket a kitn la pa.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Sisas kil ariwel kolpa, kil plan ipma wor wasrongentel, kil la, “Kitn tukwok eng kweiur wris ur a pa. Kitn kai la eng tu rmpenteitn apm nung kweikwei alkitn pa plalng pipa, mpreing uk tu melnum a rpma tukwok pa. Atom kitn kul kutnuntopm! Ikga kitn ntiwe kweikwei watipmen kaino kitnong ai.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Melnum pa atning yangkipm pa kolti, kil mining paipmen num, ipma a kil pa kalkut paipm kolti, am kai ike. Eng ntei, kil antiwe kweikwei watipmen.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Sisas kil ari tu watnom alkil pa la, “Melnum a antiwe kweikwei watipmen pa wonet paipm eng kil elng Maur Wailen kawor itna wailen ikgalen nol nikgwalpm akilen pa.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Tu watnom alkil pa tu wrekg paipm eng yangkipm a kil la pa. Atom Sisas kil wa lanaken la, “Kipm warim alkupmen. Melnum la elng Maur Wailen kawor itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen pa wonet paipm.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Kol ling pa la or tawong a ikyom a ak angkut apm pa kawor pa, ake aken kwap kol melnum a antiwe kweikwei watipmen la elng Maur Wailen kawor itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen, pa aken kwap paipm.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tu watnom alkilen pa tu wrekg paipm arkolng anel asen tita la, “Woi, ti mla a i antiwe mpa uwi yaprekg watin atom ikga kil rpmi ikngklei wang pa!”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Sisas ariwen kolpa atom kil lanaken la, “Melnum pa ake antiwe, Maur Wailen pa kil antiwe pake. Maur Wailen pa kil antiwe antokg kweikwei wrongkwail.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Pita lanakel la, “Ti antokg kolai men ti, men pekg atnurng kweikwei wrongkwail ike, men am katnunteitn itna tike?”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Sisas akalmpe ok a tu pa la, “Kupm lanakepm aklale wrisen la, melnum a atnurng wan anong alkilen, a tu wail wail wusok wusok, a muikgmayen, mansan, warim, wringkya alkilen eng la ikwap akupmen ngkli yangkipm wor a Maur Wailen pa,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 ikga ik wang a kil rpmi ti i pa, Maur Wailen kil lkel wail wail, wusok wusok, muikgmayen, mansan, warim, wan anong, wringkya kweikwei watipmen. Pa ikga Maur Wailen kil ikilmpentel ngko angen. Ikga wa kil uwi kalkuten nampokgen kweikwei wor pa, kol tu melnum tiur ikga or ungkwan ntokg paipmel kil. Wa kil uwi yaprekg watin atom ikga ik wang kutnukg pa kil ikga rpmi wor lantlan kaino anong wor.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Pake tu watipmen a itna ep pa, tu ikga kai itni kutnukg. Tu a itna katnukg pa, tu ikga kai itni ep.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Tu angkom tatu ya pa kai eng la kaino anong wail Serusalem. Sisas kil epten, a tu watnom a kil aroaro wonel pa tu katnuntel, tu akwonalmpen watipmen. Tu wrong tiur a katnunten pa, tu ngkark paipm. Sisas awi tu watnom wampwam yikakwompwekg alkil pa aloken aye kai or kai ya yamping, kil lanaken kweikwei ikga palngtel pa.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Kil lanaken la, “Kipm itning, mentepm mpa kinar atom kai kaino anong wail Serusalem. Warim Kipman a Melnum ikga elng kai wam a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa. Ikga tu ntokg yangkipm eng ilmpel imo, plalng pa, tu elng kil kai wam a tu a ake Suta pa.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Ikga tu iknokgelel paipm, ungkwawel wlikg, orel ilmpel imo, pake ikga wang wraur pa kai plalng pipa, wa kil wa wrekg.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Atom Semis ekg Son, warim wekg a Sepeti, tuwekg kul wreren Sisas atom asentel la, “Melnum a kaling plan men, mentekg la kitn ntokgto kweiur a mentekg wasrongen kil aki?”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Sisas kil asenten la, “Kipmekg wasrongen kuina, la kupm ntokgtepm?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Tuwekg akalmpe la, “Kitn elng mentekg ti ur rpmi wam wi, ur rpmi wam wangkokg nti kitn rpmi ik wang a titnongket a nang wailen akitnen palng ngko wunong.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Sisas akalmpe la, “Kipmekg titnowen! Ake kipmekg akwonalmpen yangkipm a kipmekg la pa. Ti antiwe mpa kipmekg il u kai kaimung kol mpa kupm il aki, mpa kipmekg kurkuk ik u kol mpa tu kulukopm ti?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Tuwekg akalmpe la, “Mentekg antiwe.” Sisas lanaken la, “Kipmekg il u ngko kaimung kol mpa kupm ile pa, wa kipmekg kurkuk ik u kol mpa tu ik kulukopm pa.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Pake pa ake kweikwei akupmen ti eng mpa kupm la mla ur ikga rpmi wam wi a wam wangkokg akupmen ti. Pa kweikwei a Maur Wailen alkil ai ikga la pa.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Tu watnom wampwam pa atning yangkipm a tuwekg Semis ekg Son la pa, tu nikgwalpm wakget eng tuwekg pa.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Sisas akwewen la tu kul wrerentel eng kil la laniken yangkipm ok ur, “Kipm ariwe, tu melnum a itna kol melnum tukgunakg a ikgalen tu wrong kin kipman, tu ngkat tulntu itna ep, tu arku tu wrongkwail. Tu melnum wail wail pa tu ikgalen tu wrongkwail ak titnongket kalnten alntuwen.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Pake nikgwalpm kolpa ampake rpmi kipm pa. Kitn mla ur kitn a itni wailen eng kipm pa, mpa kitn iken kwap kipm kimeket.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Kitn mla ur kitn la itni ep eng kipm pa, mpa kitn iken kwap orngwatneikgen kipm kimeket.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Eng ntei, Warim Kipman a Melnum pa yat pekg ake nar eng la kipm pa ngklin kil ti pa kalpis. Kil pekg nar eng kil la ngklin kipm pa. Wa kil la uk num alkil ti kai imo eng la ikirmpen kipm wrongkwail.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Sisas nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa nar palng anong Seriko. Sisas anti tu watnom alkilen pa la utnurng anong pa atom tu wrong kin kipman wailet wa katnunten. Tu atnurng Seriko pa tu kul angko ya pa, melnum ur a wulmpa tilmpisen pa rpma ya yamping pa. Melnum pa Partimaios, warim a Timias. Kil rpma asen asen tu wrongkwail la tu lkel lkel kweikwei.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Kil atning tu la Sisas a Nasaret wli pake, atom kil akwe ak ok wail la, “Sisas, kitn yipetatnong a Tepit, kitn reinsopm!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Tu wrong wailet kilkampen kolpa la, “Kitn yipo ok pa!” Pake ake kil atning a tu angkengkel pa, kalpis. Kil akwe ak ok wail yikakatnen, “Yipetatnong a Tepit, kitn reinsopm!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Sisas kil atning ok a akwe pa, atom kil itna la, “Kipm lanikel eng kil kul!” Atom tu akwe melnum wulmpa tilmpisen pa la, “Ampur kitn ipma kalkuten! Kitn wrekg o! Kil akweweitn pake!”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Atom kil angkli apm alkil a wropuk pa elng kai kanokg ai, kil wrekg kolti kai eng Sisas.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Sisas asentel la, “Kitn wasrongen kuina la kupm ntokgteitn?” Melnum a wulmpa maur amo pa la, “Ntokgtopm wulmpa a kupm a tilmpis ti palng wor, eng kupm a ik ri kweikwei!”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Sisas lanakel la, “Kitn kai o! Nol nikgwalpm akitnen pa rka eng kupm pa atom antokg kitn palng wor.” Penterngen kolti wulmpa a melnum pa am wor ike. Atom kil anti tu katnun Sisas.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.