Marcos 10
urim (URIM) vs BKJ
1 Sisas wrekg atnurng anong kanokg pa nar anong kanokg a Sutia, atom angket u kop Sotan pa kai wompel ai. Tu wrong wailet wa anel wli wli kapringentel antiur. Kil lanaken yangkipm a Maur Wailen kol a kil lala pa.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Tu tiur a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses tu kul eng Sisas, tu la ilmpel nikgwalpm. Atom tu asentel la, “Kitn laniko, yangkipm titnongket amentepmen pa la kolai la mentepm ungkwan kin aki kalpis?”
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Sisas kil akalmpe ok a tu pa kolpa la, “Yangkipm pekg Moses kil lanakepm kolai eng la kipm kutnun?”
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Tu akalmpe kolpa la, “Moses awi wor eng tu la tu nira wrkapm wompel eng ik ngketen kin pa a ungkwan kin pa kai.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Sisas lanaken la, “Pekg tu antokg melkget kol pa atom Moses kil anti a kil nira wrkapm wompel pa eng ik ngketen kin pa.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Pekg ep pa Maur Wailen kil ake awi wor eng pa. Pekg ak wang ep pa Maur Wailen kil antokg kweikwei wrongkwail, kil antokg melnum kolen kin a kipman.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Kolpa atom kipman pa mpa utnurng mansan alkil pa kai rpmi wris nimpokgen kin alkilen pa,
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 mpa tuwekg palng kol num wris. Tuwekg ake wa itna kol melnum wekg, kalpis om. Tuwekg am palng kol num wris ike.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Kolpa ti ake antiwe mpa kipm ngketen kweikwei ur a Maur Wailen aye kai itna wris pa, kalpis om.”
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Tu oklala plalng pa, Sisas a tu watnom a kil aroaro wonel pa yaper kawor rpma wan pa, tu watnom pa asen Sisas eng oklala wet kil la pa.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Kil akalmpe la kolkil, “Kol melnum ur ungkwan kin alkil pa atom uwi kin ur manet ai pa, kipman pa kil antokg paipm kai kin alkil eng angketen rpma alntuwekgen pa.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Am kol pake, kol kin ur pa utnuurng kipman alkil atom uwi kipman manet ur ai pa, kin pa antokg paipm kai kipman alkil eng angketen rpma alntuwekgen pa.”
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Tu aye warim tiur pa aye kul eng Sisas la kil elng wam elewen a oklala niki Maur Wailen eng ngklin tu pa, ari tu watnom a alkil pa aklewen.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Sisas ari pa, kil nikgwalpm wakget eng tu watnom alkil pa, atom kil la kolpa la, “Elng tu pa kul eng kupm, ampur angkengken. Maur Wailen am ikgalen nol nikgwalpm a tu melnum a kolen tu warim yekyek tike.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Kupm lanakepm aklale, mla ur ake elng Maur Wailen pa itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen pa kol tu warim antokg pa, pa akentiwe mpa kil kawor yipmingki wunen a Maur Wailen pa, kalpis wrisen.”
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Atom Sisas kil ak wam ti aloken aye kul rpma kimang alkilen ti, a kil elng wam pa kai ele tu pa oklala naki Maur Wailen pa la kil plan ipma wor ngklin tu warim pa.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Sisas wrekg angkom kai pa, melnum ur pa pirng kai akoporel kai kapor kilko aleinsel a asentel la, “Melnum wor a aroaro wonelo, mpa kupm ntokg kolai eng uwi yaprekg watin atom ikga kupm rpmi wor ikngklei wang pa?”
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Sisas kil akalmpewel la, “Kitn la kupm ti melnum wor kolai? Ake melnum ur wor kol Maur Wailen kil alkil ai.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Yangkipm titnongket kil pekg Maur Wailen alkepm la kipm kutnun pa, kitn am ariwe ike, la: ampur alm melnum amo, ampur angkli arkul tita, ampur ak ikgwam, ampur kansil lakati melnum ur, ampur kansil yangkipm eng awi kweikwei a melnum ur kalpmilel, orngwatneikgen mansan.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ari melnum pa la, “Melnum a kaling planto, pekg ak a kupm warimpen ai kulngkul kul wang ti pa, kupm atning katnun yangkipm titnongket a kitn la pa.”
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Sisas kil ariwel kolpa, kil plan ipma wor wasrongentel, kil la, “Kitn tukwok eng kweiur wris ur a pa. Kitn kai la eng tu rmpenteitn apm nung kweikwei alkitn pa plalng pipa, mpreing uk tu melnum a rpma tukwok pa. Atom kitn kul kutnuntopm! Ikga kitn ntiwe kweikwei watipmen kaino kitnong ai.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Melnum pa atning yangkipm pa kolti, kil mining paipmen num, ipma a kil pa kalkut paipm kolti, am kai ike. Eng ntei, kil antiwe kweikwei watipmen.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Sisas kil ari tu watnom alkil pa la, “Melnum a antiwe kweikwei watipmen pa wonet paipm eng kil elng Maur Wailen kawor itna wailen ikgalen nol nikgwalpm akilen pa.”
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Tu watnom alkil pa tu wrekg paipm eng yangkipm a kil la pa. Atom Sisas kil wa lanaken la, “Kipm warim alkupmen. Melnum la elng Maur Wailen kawor itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen pa wonet paipm.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Kol ling pa la or tawong a ikyom a ak angkut apm pa kawor pa, ake aken kwap kol melnum a antiwe kweikwei watipmen la elng Maur Wailen kawor itni wailen ikglen nol nikgwalpm akilen, pa aken kwap paipm.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Tu watnom alkilen pa tu wrekg paipm arkolng anel asen tita la, “Woi, ti mla a i antiwe mpa uwi yaprekg watin atom ikga kil rpmi ikngklei wang pa!”
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Sisas ariwen kolpa atom kil lanaken la, “Melnum pa ake antiwe, Maur Wailen pa kil antiwe pake. Maur Wailen pa kil antiwe antokg kweikwei wrongkwail.”
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Pita lanakel la, “Ti antokg kolai men ti, men pekg atnurng kweikwei wrongkwail ike, men am katnunteitn itna tike?”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Sisas akalmpe ok a tu pa la, “Kupm lanakepm aklale wrisen la, melnum a atnurng wan anong alkilen, a tu wail wail wusok wusok, a muikgmayen, mansan, warim, wringkya alkilen eng la ikwap akupmen ngkli yangkipm wor a Maur Wailen pa,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 ikga ik wang a kil rpmi ti i pa, Maur Wailen kil lkel wail wail, wusok wusok, muikgmayen, mansan, warim, wan anong, wringkya kweikwei watipmen. Pa ikga Maur Wailen kil ikilmpentel ngko angen. Ikga wa kil uwi kalkuten nampokgen kweikwei wor pa, kol tu melnum tiur ikga or ungkwan ntokg paipmel kil. Wa kil uwi yaprekg watin atom ikga ik wang kutnukg pa kil ikga rpmi wor lantlan kaino anong wor.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Pake tu watipmen a itna ep pa, tu ikga kai itni kutnukg. Tu a itna katnukg pa, tu ikga kai itni ep.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Tu angkom tatu ya pa kai eng la kaino anong wail Serusalem. Sisas kil epten, a tu watnom a kil aroaro wonel pa tu katnuntel, tu akwonalmpen watipmen. Tu wrong tiur a katnunten pa, tu ngkark paipm. Sisas awi tu watnom wampwam yikakwompwekg alkil pa aloken aye kai or kai ya yamping, kil lanaken kweikwei ikga palngtel pa.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Kil lanaken la, “Kipm itning, mentepm mpa kinar atom kai kaino anong wail Serusalem. Warim Kipman a Melnum ikga elng kai wam a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa. Ikga tu ntokg yangkipm eng ilmpel imo, plalng pa, tu elng kil kai wam a tu a ake Suta pa.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Ikga tu iknokgelel paipm, ungkwawel wlikg, orel ilmpel imo, pake ikga wang wraur pa kai plalng pipa, wa kil wa wrekg.”
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Atom Semis ekg Son, warim wekg a Sepeti, tuwekg kul wreren Sisas atom asentel la, “Melnum a kaling plan men, mentekg la kitn ntokgto kweiur a mentekg wasrongen kil aki?”
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Sisas kil asenten la, “Kipmekg wasrongen kuina, la kupm ntokgtepm?”
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Tuwekg akalmpe la, “Kitn elng mentekg ti ur rpmi wam wi, ur rpmi wam wangkokg nti kitn rpmi ik wang a titnongket a nang wailen akitnen palng ngko wunong.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Sisas akalmpe la, “Kipmekg titnowen! Ake kipmekg akwonalmpen yangkipm a kipmekg la pa. Ti antiwe mpa kipmekg il u kai kaimung kol mpa kupm il aki, mpa kipmekg kurkuk ik u kol mpa tu kulukopm ti?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Tuwekg akalmpe la, “Mentekg antiwe.” Sisas lanaken la, “Kipmekg il u ngko kaimung kol mpa kupm ile pa, wa kipmekg kurkuk ik u kol mpa tu ik kulukopm pa.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Pake pa ake kweikwei akupmen ti eng mpa kupm la mla ur ikga rpmi wam wi a wam wangkokg akupmen ti. Pa kweikwei a Maur Wailen alkil ai ikga la pa.”
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Tu watnom wampwam pa atning yangkipm a tuwekg Semis ekg Son la pa, tu nikgwalpm wakget eng tuwekg pa.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Sisas akwewen la tu kul wrerentel eng kil la laniken yangkipm ok ur, “Kipm ariwe, tu melnum a itna kol melnum tukgunakg a ikgalen tu wrong kin kipman, tu ngkat tulntu itna ep, tu arku tu wrongkwail. Tu melnum wail wail pa tu ikgalen tu wrongkwail ak titnongket kalnten alntuwen.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Pake nikgwalpm kolpa ampake rpmi kipm pa. Kitn mla ur kitn a itni wailen eng kipm pa, mpa kitn iken kwap kipm kimeket.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Kitn mla ur kitn la itni ep eng kipm pa, mpa kitn iken kwap orngwatneikgen kipm kimeket.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Eng ntei, Warim Kipman a Melnum pa yat pekg ake nar eng la kipm pa ngklin kil ti pa kalpis. Kil pekg nar eng kil la ngklin kipm pa. Wa kil la uk num alkil ti kai imo eng la ikirmpen kipm wrongkwail.”
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Sisas nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa nar palng anong Seriko. Sisas anti tu watnom alkilen pa la utnurng anong pa atom tu wrong kin kipman wailet wa katnunten. Tu atnurng Seriko pa tu kul angko ya pa, melnum ur a wulmpa tilmpisen pa rpma ya yamping pa. Melnum pa Partimaios, warim a Timias. Kil rpma asen asen tu wrongkwail la tu lkel lkel kweikwei.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Kil atning tu la Sisas a Nasaret wli pake, atom kil akwe ak ok wail la, “Sisas, kitn yipetatnong a Tepit, kitn reinsopm!”
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Tu wrong wailet kilkampen kolpa la, “Kitn yipo ok pa!” Pake ake kil atning a tu angkengkel pa, kalpis. Kil akwe ak ok wail yikakatnen, “Yipetatnong a Tepit, kitn reinsopm!”
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Sisas kil atning ok a akwe pa, atom kil itna la, “Kipm lanikel eng kil kul!” Atom tu akwe melnum wulmpa tilmpisen pa la, “Ampur kitn ipma kalkuten! Kitn wrekg o! Kil akweweitn pake!”
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Atom kil angkli apm alkil a wropuk pa elng kai kanokg ai, kil wrekg kolti kai eng Sisas.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Sisas asentel la, “Kitn wasrongen kuina la kupm ntokgteitn?” Melnum a wulmpa maur amo pa la, “Ntokgtopm wulmpa a kupm a tilmpis ti palng wor, eng kupm a ik ri kweikwei!”
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Sisas lanakel la, “Kitn kai o! Nol nikgwalpm akitnen pa rka eng kupm pa atom antokg kitn palng wor.” Penterngen kolti wulmpa a melnum pa am wor ike. Atom kil anti tu katnun Sisas.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.