Lucas 7
urim (URIM) vs VC
1 Sisas la yangkipm ok kweikwei pa naki tu wrong kin kipman pa plalng pipa, kil kai Kaperneam.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Kai anong pa, melnum mring tukgunakg ur a tu Rom a ikgalen tu melnum kamel wampwomis a almpwrong pa rpma, pake melnum akwapel ur alkil pa numpet paipm rmpa, wreren eng a imo tike. Melnum pa, mring tukgunakg alkil pa wasrongentel paipm.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Kil atning a Sisas akwap itna Kaperneam ti, atom kil ukwa tu melnum wailen tiur a Suta pa la, tu kai isentel la, kil kul eng ungkwan numpet a melnum akwapel alkilen pa.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Tu kai eng Sisas pa, atom tilpel titnongket la, “Melnum pa melnum wor amenen, kol a kitn kai ngklinsel eng ntokg melnum akwapel akilen pa palng wor pen.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Eng ntei, kil plan ipma wor wasrongen mentepm Suta ti, a kil pikekg angklinso alento wan a men atning atning yangkipm a Maur Wailen atne pa.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Sisas awi wor, atom kil wrekg antiwen kai. Kil kai wreren wan pa, ari mring tukgunakg pa ukwa tu yiprokgen alkil pa kai angkeng Sisas pa la, “Wailen, alkeitn kwap wail, kupm ti ake melnum wor, eng mpa kitn kul wan akupmen ti.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Kupm ari kupm alkupm ti la, ake mpa wor eng kupm alkupm ti kai riweitn. Kolpa atom ari kupm ukwa melnum akwapel alkupm pa kai ariweitn. Ti kitn itni ti o, la ik ok ti kolti, eng mpa melnum akwapel akupmen ti palng wor.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Kupm ti wa itna orngwatneikgen tu melnum tiur a itna ep, wa kupm ti wa itna ep ikgalen tu melnum a almpwrong. Atom kupm la melnum ur la kil kai pa, kil mpa kai, kupm la melnum ur la kil kul pa, kil mpa kul, kupm la melnum akwapel alkupmen pa la, kil ntokg kweikwei pa, kil mpa ntokg.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Sisas atning yangkipm a kil la pa, kil wrekg paipm. Kil plelng wa lanaki tu wrong kin kipman wailet a katnuntel pa la, “Ake kupm atning ari melnum ur a kipm Isrel pa ukipma titnongket kol mring tukgunakg kil pa.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Atom tu melnum a wuten mring tukgunakg alntuwen ukwawen kul pa, anel yaper kawor wan pa, atom tu ari melnum akwapel a mring tukgunakg pa am palng wor ise.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Itna waiketn pa, Sisas wa wrekg a pa wa kai anong wail a namput la Nain, nampokgen tu melnum alkil a katnuntel pa, a tu melnum wrong kin a kipman wailet pa tu wa antiwel kai.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Tu kai kolpa kaingkai, angko wreren yipmingki yayun a anong Nain pa, tu ari melnum yipmiri ur pa a tu ngkat aye or. Melnum a amo pa pati, warim kipman wrisen a kin karpikg yek ur. A tu wrong kin a kipman wailet a anong pa akupewel aye melnum yipmiri pa or.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ak wang a Wailen kil ari kin karpikg yek pa kolpa, ipma akil pa ak areinsel paipm. Atom kil lanakel la, “Ampur kitn yek akg.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 A kil kai wamanti wrik a tu ngkatel pa, a tu a ngkatel pa wa anel itna. A Sisas lanaki melnum yipmiri a rmpa pa la, “Melnum warimpen kupm lanakeitn la, kitn wrekg o!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Melnum yipmiri pa wrekg rpma, a kil oklala, atom Sisas lanakel la kil kai eng man yek alkil pa.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Tu wrongkwail tu ari kolpa, tu wrekg ngkark paipm wrisen, a tu ngkat nang a Maur Wailen. Tu lala, “Melnum okwripm a Wailen am palng itna kuin amentepmen tike. Maur Wailen am nar ise, la ngklin mentepm wrong kin a kipman alkilen.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Atom tu aye yangkipm a Sisas antokg melnum yipmiri pa wrekg kai naki tu yela anong kanokg Sutia, a anong kanokg a ela wreren Sutia pa.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Tu watnom a Son kil aro arowonel pa, tu lakati nakel kweikwei a Sisas antokg, atom Son akwe melnum wekg pa kulntel,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 atom kil ukwawen kai asen Sisas pa ri la, “Kitn melnum pikekg Maur Wailen la ukwa nar eng la ikga ik rmpento ampake, aki ikga men rpmi nungkwangen melnum ur a wai?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Tuwekg kai palng eng Sisas pa, tuwekg lala, “Son, melnum a kaluk tu pa, ukwawo kul la mentekg isenteitn la, 'Kitn melnum pikekg Maur Wailen lala ukwaweitn nar am tike, aki ikga men rpmi nungkwangen melnum ur a wai?'”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ak wang pa Sisas antokg tu melnum numpet auraur, melnum a maur paipm arpme, a tu melnum watipmen a wulmpa tilmpisen pa palng wor kolpa itna.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Atom kil akalmpe yangkipm a melnum wekg pa la, “Yaper kai lakiti niki Son pa kweikwei a kipmekg atning ari ti, la melnum a wulmpa tilmpisen ti palng wulmpa ore ari kweikwei, nepm paipmen wa tu angkom wor, melnum a i paipuk awi pa tu palng wor, nungkulkg titnowen pa tu atning kweikwei, tu melnum a amo ut pa tu wa wrekg rka, wa yangkipm wor a la Krais ti, angkli eng tu melnum a rka tukwok.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Melnum ur a ake uk yirokg elukgen kupm ti pa, kil pa wor pake, kil itopen o!”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Melnum wekg a aye yangkipm a Son pa kul la pa, atning yangkipm a Sisas la pa plalng pa, tuwekg wa yaper kai pipa, Sisas kil lakati Son pa lanaki tu wrongkwail kin a kipman pa la, “Pikekg Son kil angkli yangkipm itna wrik kalpmlel ur pa, kipm pikekg kai la ri kuina? Kipm kai la ri warum a wripm almpen pake?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Kipm pikekg kai la ri kuina? Melnum a nowe apm wor wor aki? Tu melnum a nowe apm wor wor kolpa pati, tu mpa kipm ri kai wan wail a tu melnum tukgunakg a antiwe kweikwei wor wor ai.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Aki kipm kai la ri na? Kipm kai la ri melnum okwripm a Maur Wailen? Ei aklale, kupm lanakepm la, Son pa wa wailen angen melnum okwripm wrongkwail ai.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Son pa melnum a pikekg Maur Wailen la kolpa, 'Kitn itning, kupm ikga ukwa melnum a aye yangkipm pa iye ep eng kitn. Melnum pa kil ikga ep numprampen ya eng kitn.'
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Kupm lanakepm la, itna kuin a tu melnum wrongkwail a pikekg man raku pa, ake melnum ur wailen angen Son pa. Pake melnum a awi nang wasek itna kuin a tu melnum a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm atuwen pa, kil pa awi nang wailen angen Son pake.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Tu plalngten, kin a kipman nampokgen tu melnum a awi marpmel tu pa, anel atning yangkipm a Sisas la pa, atom tu ariwe la, ya a Maur Wailen pa ute wor pake. Tu melnum pa pati, tu pikekg awi wor atom Son kil kaluken.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Pake tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, anel uk yirokg ya wor a Maur Wailen akten pa. Tu melnum pa pati, tu pikekg karken atom ake pikekg Son kaluken.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Atom Sisas lanaken la, “Mpa kupm la kipm melnum ak wang ti la kipm melnum kolai?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Kipm kol tu warim pa, anel rka anong akapm pa. Kipm warim tiur pa lanaki tu warim tiur pa la, 'Men tiplam wampeng ti, pake ake wa kipm wa plel plel, men ak ok namputen, pake ake wa kipm akg arein.'
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Am wa kolpa yat pake, Son, melnum a kaluk tu pa, pikekg kul, kil uk wang Maur Wailen, ake kil al u wain a okipma wor pa, pake kipm lawel la maur paipm rpmawel.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Warim Kipman a Melnum pa nar pa, kil al u wain a okipma wor pa, pake wa kipm wa la, 'Kipm ri melnum kil! Kil al u a okipma pa wailet, kil melnum yiprokg ur a tu melnum a awi marpmel mentepm ti, a tu melnum paipm tiur ai.'
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Kipm am kolpake, kipm elukgen Son, wa kipm elukgen Warim Kipman a Melnum ti. Pake nikgwalpm ariwe wor wor a Maur Wailen pa plan aklale kai tu melnum a atning katnun pake.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses ur pa, nang akilen pa Saimon, kil akwen Sisas la kai ntiwel il okipma, atom Sisas kai wan a melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa antiwel al okipma pa rpma.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Kai anong pa, kin wris ur a antokg paipmpaipm pa rpma. Kil atning la Sisas anti melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa al okipma rpma wan akilen pake. Atom kil aye wes kaingkuren ari wor ur a u yaprekget wor arkewe pa aye kai kawor.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Atom kil kul itna wreren nepm a Sisas pa akg, a ikgakg pa ungkwan kul nar kaluk nepm a Sisas. Atom kil alo ikgakg pa ak tukgunakg walk alkilen pa, wa nakron nepm a Sisas pa. Plalng pa, kil alung u yaprekget wor pa ak kaluk nepm akilen pa. Kin pa ak ikgakg kaluk nepm a Sisas atom ak tukgunakg walk alkilen pa ak alo. (Luk 7:38)|alt="Woman wetting and wiping Jesus's feet" src="GR-tlc041n.tif" size="col" copy="Global Recordings Network, globalrecordings.net." ref="7:38"
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses a wuten akwentel kai al okipma pa ari kolpa, kil la kai kil alkil pa la, “Kol melnum ti kil melnum okwripm a Maur Wailen pa, kol a kil riwe kin a wamparpmewel pa la, kil kin kolai, kol a kil riwe la, kil kin a antokg paipmpaipm am pake.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ari Sisas kil ari nikgwalpm a Saimon pa ise, atom kil lanakel la, “Saimon, kupm la lanikeitn yangkipm ur kil.” Ari wa kil wa kapor won lanakel la, “Melnum a kaling plan tu, wor pa, lanikopm o!”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Atom Sisas lanakel yangkipm kla ur kil la, “Melnum wekg ur pikekg tuwekg awi kuloken kai melnum ur. Ur awi marpm wail wrkapm kamel wekg tuwek wampwam, a ur awi marpm wusok wrkapm wampwomis.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Tuwekg angkli pa kai plalng pa tuwekg rpma tukwok, tuwekg ur ake antiwe mpa ikilmpe marpm pa, atom melnum a alken marpm pa areinsen, atom lanaken la, kai itni pa, ampur tuwekg akalmpe kuloken pa! Ti mla a i a tuwekg pa mpa plan ipma wor wasrongentel pa?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ari wa Saimon akalmpe la, “Kupm akwonalmpen ari mpam melnum a kil ungkwan kuloken wail a kil awi pake.” Atom Sisas la, “A kitn akalmpe pa ute pake.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Atom kil plelng kai kin pa, a la kai Saimon pa la, “Kitn ari kin ti. Kupm or wan akitnen ti, ake kitn ak u ur klakopm nepm ti. Pake kin ti kil klakopm ak ikgakg ti, atom wa alowopm ak tukgunakg walk alkilen ti.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Kupm or wan akitnen ti, ake wa kitn ti alkopm wor nakrontopm, pake kin ti am nakron nepm akupmen ti kolpa rpma tike.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ake kitn numprampen uyiwa wor eng alung ak anel tukgunakg akupmen ti, pake kin ti alung u yaprekget wor a kil ti ak anel nepm akupmen ti.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Kolpa ti kupm lanakeitn la, kitn ri kin ti, kil pa plan ipma wor wasrongentopm worwor ai, pa plan la paipmpaipm wailet akilen pa am wet Maur Wailen ungkwan plalng ise. Mla ur a ake antokg paipmpaipm wailet atom Maur Wailen kil ungkwan pa, kil pa ake plan ipma wor wasrongentopm.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Atom Sisas lanaki kin pa la, “Paipmpaipm akitnen pa am kupm ungkwan ise.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Ari tu melnum tiur a antiwel al okipma rka pa la kai tu alntu pa la, “Melnum kolai ti, atom kil ak ok aloken kil alkil ti la kil antiwe titnongket a ungkwan paipmpaipm ti?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Pake Sisas lanaki kin pa la, “Kitn ukipma, atom Maur Wailen akawiyeitn takuleikgen paipmpaipm akitnen, ti kitn kai wor o, kitn kai nimpokgen ipma meen wor!”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.