Lucas 7
urim (URIM) vs NTLH
1 Sisas la yangkipm ok kweikwei pa naki tu wrong kin kipman pa plalng pipa, kil kai Kaperneam.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Kai anong pa, melnum mring tukgunakg ur a tu Rom a ikgalen tu melnum kamel wampwomis a almpwrong pa rpma, pake melnum akwapel ur alkil pa numpet paipm rmpa, wreren eng a imo tike. Melnum pa, mring tukgunakg alkil pa wasrongentel paipm.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Kil atning a Sisas akwap itna Kaperneam ti, atom kil ukwa tu melnum wailen tiur a Suta pa la, tu kai isentel la, kil kul eng ungkwan numpet a melnum akwapel alkilen pa.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Tu kai eng Sisas pa, atom tilpel titnongket la, “Melnum pa melnum wor amenen, kol a kitn kai ngklinsel eng ntokg melnum akwapel akilen pa palng wor pen.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Eng ntei, kil plan ipma wor wasrongen mentepm Suta ti, a kil pikekg angklinso alento wan a men atning atning yangkipm a Maur Wailen atne pa.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Sisas awi wor, atom kil wrekg antiwen kai. Kil kai wreren wan pa, ari mring tukgunakg pa ukwa tu yiprokgen alkil pa kai angkeng Sisas pa la, “Wailen, alkeitn kwap wail, kupm ti ake melnum wor, eng mpa kitn kul wan akupmen ti.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Kupm ari kupm alkupm ti la, ake mpa wor eng kupm alkupm ti kai riweitn. Kolpa atom ari kupm ukwa melnum akwapel alkupm pa kai ariweitn. Ti kitn itni ti o, la ik ok ti kolti, eng mpa melnum akwapel akupmen ti palng wor.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Kupm ti wa itna orngwatneikgen tu melnum tiur a itna ep, wa kupm ti wa itna ep ikgalen tu melnum a almpwrong. Atom kupm la melnum ur la kil kai pa, kil mpa kai, kupm la melnum ur la kil kul pa, kil mpa kul, kupm la melnum akwapel alkupmen pa la, kil ntokg kweikwei pa, kil mpa ntokg.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Sisas atning yangkipm a kil la pa, kil wrekg paipm. Kil plelng wa lanaki tu wrong kin kipman wailet a katnuntel pa la, “Ake kupm atning ari melnum ur a kipm Isrel pa ukipma titnongket kol mring tukgunakg kil pa.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Atom tu melnum a wuten mring tukgunakg alntuwen ukwawen kul pa, anel yaper kawor wan pa, atom tu ari melnum akwapel a mring tukgunakg pa am palng wor ise.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Itna waiketn pa, Sisas wa wrekg a pa wa kai anong wail a namput la Nain, nampokgen tu melnum alkil a katnuntel pa, a tu melnum wrong kin a kipman wailet pa tu wa antiwel kai.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Tu kai kolpa kaingkai, angko wreren yipmingki yayun a anong Nain pa, tu ari melnum yipmiri ur pa a tu ngkat aye or. Melnum a amo pa pati, warim kipman wrisen a kin karpikg yek ur. A tu wrong kin a kipman wailet a anong pa akupewel aye melnum yipmiri pa or.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ak wang a Wailen kil ari kin karpikg yek pa kolpa, ipma akil pa ak areinsel paipm. Atom kil lanakel la, “Ampur kitn yek akg.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 A kil kai wamanti wrik a tu ngkatel pa, a tu a ngkatel pa wa anel itna. A Sisas lanaki melnum yipmiri a rmpa pa la, “Melnum warimpen kupm lanakeitn la, kitn wrekg o!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Melnum yipmiri pa wrekg rpma, a kil oklala, atom Sisas lanakel la kil kai eng man yek alkil pa.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Tu wrongkwail tu ari kolpa, tu wrekg ngkark paipm wrisen, a tu ngkat nang a Maur Wailen. Tu lala, “Melnum okwripm a Wailen am palng itna kuin amentepmen tike. Maur Wailen am nar ise, la ngklin mentepm wrong kin a kipman alkilen.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Atom tu aye yangkipm a Sisas antokg melnum yipmiri pa wrekg kai naki tu yela anong kanokg Sutia, a anong kanokg a ela wreren Sutia pa.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Tu watnom a Son kil aro arowonel pa, tu lakati nakel kweikwei a Sisas antokg, atom Son akwe melnum wekg pa kulntel,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 atom kil ukwawen kai asen Sisas pa ri la, “Kitn melnum pikekg Maur Wailen la ukwa nar eng la ikga ik rmpento ampake, aki ikga men rpmi nungkwangen melnum ur a wai?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Tuwekg kai palng eng Sisas pa, tuwekg lala, “Son, melnum a kaluk tu pa, ukwawo kul la mentekg isenteitn la, 'Kitn melnum pikekg Maur Wailen lala ukwaweitn nar am tike, aki ikga men rpmi nungkwangen melnum ur a wai?'”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ak wang pa Sisas antokg tu melnum numpet auraur, melnum a maur paipm arpme, a tu melnum watipmen a wulmpa tilmpisen pa palng wor kolpa itna.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Atom kil akalmpe yangkipm a melnum wekg pa la, “Yaper kai lakiti niki Son pa kweikwei a kipmekg atning ari ti, la melnum a wulmpa tilmpisen ti palng wulmpa ore ari kweikwei, nepm paipmen wa tu angkom wor, melnum a i paipuk awi pa tu palng wor, nungkulkg titnowen pa tu atning kweikwei, tu melnum a amo ut pa tu wa wrekg rka, wa yangkipm wor a la Krais ti, angkli eng tu melnum a rka tukwok.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Melnum ur a ake uk yirokg elukgen kupm ti pa, kil pa wor pake, kil itopen o!”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Melnum wekg a aye yangkipm a Son pa kul la pa, atning yangkipm a Sisas la pa plalng pa, tuwekg wa yaper kai pipa, Sisas kil lakati Son pa lanaki tu wrongkwail kin a kipman pa la, “Pikekg Son kil angkli yangkipm itna wrik kalpmlel ur pa, kipm pikekg kai la ri kuina? Kipm kai la ri warum a wripm almpen pake?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Kipm pikekg kai la ri kuina? Melnum a nowe apm wor wor aki? Tu melnum a nowe apm wor wor kolpa pati, tu mpa kipm ri kai wan wail a tu melnum tukgunakg a antiwe kweikwei wor wor ai.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Aki kipm kai la ri na? Kipm kai la ri melnum okwripm a Maur Wailen? Ei aklale, kupm lanakepm la, Son pa wa wailen angen melnum okwripm wrongkwail ai.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Son pa melnum a pikekg Maur Wailen la kolpa, 'Kitn itning, kupm ikga ukwa melnum a aye yangkipm pa iye ep eng kitn. Melnum pa kil ikga ep numprampen ya eng kitn.'
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Kupm lanakepm la, itna kuin a tu melnum wrongkwail a pikekg man raku pa, ake melnum ur wailen angen Son pa. Pake melnum a awi nang wasek itna kuin a tu melnum a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm atuwen pa, kil pa awi nang wailen angen Son pake.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Tu plalngten, kin a kipman nampokgen tu melnum a awi marpmel tu pa, anel atning yangkipm a Sisas la pa, atom tu ariwe la, ya a Maur Wailen pa ute wor pake. Tu melnum pa pati, tu pikekg awi wor atom Son kil kaluken.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Pake tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, anel uk yirokg ya wor a Maur Wailen akten pa. Tu melnum pa pati, tu pikekg karken atom ake pikekg Son kaluken.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Atom Sisas lanaken la, “Mpa kupm la kipm melnum ak wang ti la kipm melnum kolai?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Kipm kol tu warim pa, anel rka anong akapm pa. Kipm warim tiur pa lanaki tu warim tiur pa la, 'Men tiplam wampeng ti, pake ake wa kipm wa plel plel, men ak ok namputen, pake ake wa kipm akg arein.'
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Am wa kolpa yat pake, Son, melnum a kaluk tu pa, pikekg kul, kil uk wang Maur Wailen, ake kil al u wain a okipma wor pa, pake kipm lawel la maur paipm rpmawel.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Warim Kipman a Melnum pa nar pa, kil al u wain a okipma wor pa, pake wa kipm wa la, 'Kipm ri melnum kil! Kil al u a okipma pa wailet, kil melnum yiprokg ur a tu melnum a awi marpmel mentepm ti, a tu melnum paipm tiur ai.'
34 O
35 Kipm am kolpake, kipm elukgen Son, wa kipm elukgen Warim Kipman a Melnum ti. Pake nikgwalpm ariwe wor wor a Maur Wailen pa plan aklale kai tu melnum a atning katnun pake.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses ur pa, nang akilen pa Saimon, kil akwen Sisas la kai ntiwel il okipma, atom Sisas kai wan a melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa antiwel al okipma pa rpma.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Kai anong pa, kin wris ur a antokg paipmpaipm pa rpma. Kil atning la Sisas anti melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa al okipma rpma wan akilen pake. Atom kil aye wes kaingkuren ari wor ur a u yaprekget wor arkewe pa aye kai kawor.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Atom kil kul itna wreren nepm a Sisas pa akg, a ikgakg pa ungkwan kul nar kaluk nepm a Sisas. Atom kil alo ikgakg pa ak tukgunakg walk alkilen pa, wa nakron nepm a Sisas pa. Plalng pa, kil alung u yaprekget wor pa ak kaluk nepm akilen pa. Kin pa ak ikgakg kaluk nepm a Sisas atom ak tukgunakg walk alkilen pa ak alo. (Luk 7:38)|alt="Woman wetting and wiping Jesus's feet" src="GR-tlc041n.tif" size="col" copy="Global Recordings Network, globalrecordings.net." ref="7:38"
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses a wuten akwentel kai al okipma pa ari kolpa, kil la kai kil alkil pa la, “Kol melnum ti kil melnum okwripm a Maur Wailen pa, kol a kil riwe kin a wamparpmewel pa la, kil kin kolai, kol a kil riwe la, kil kin a antokg paipmpaipm am pake.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Ari Sisas kil ari nikgwalpm a Saimon pa ise, atom kil lanakel la, “Saimon, kupm la lanikeitn yangkipm ur kil.” Ari wa kil wa kapor won lanakel la, “Melnum a kaling plan tu, wor pa, lanikopm o!”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Atom Sisas lanakel yangkipm kla ur kil la, “Melnum wekg ur pikekg tuwekg awi kuloken kai melnum ur. Ur awi marpm wail wrkapm kamel wekg tuwek wampwam, a ur awi marpm wusok wrkapm wampwomis.
41 Jesus disse:
42 Tuwekg angkli pa kai plalng pa tuwekg rpma tukwok, tuwekg ur ake antiwe mpa ikilmpe marpm pa, atom melnum a alken marpm pa areinsen, atom lanaken la, kai itni pa, ampur tuwekg akalmpe kuloken pa! Ti mla a i a tuwekg pa mpa plan ipma wor wasrongentel pa?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Ari wa Saimon akalmpe la, “Kupm akwonalmpen ari mpam melnum a kil ungkwan kuloken wail a kil awi pake.” Atom Sisas la, “A kitn akalmpe pa ute pake.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Atom kil plelng kai kin pa, a la kai Saimon pa la, “Kitn ari kin ti. Kupm or wan akitnen ti, ake kitn ak u ur klakopm nepm ti. Pake kin ti kil klakopm ak ikgakg ti, atom wa alowopm ak tukgunakg walk alkilen ti.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Kupm or wan akitnen ti, ake wa kitn ti alkopm wor nakrontopm, pake kin ti am nakron nepm akupmen ti kolpa rpma tike.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ake kitn numprampen uyiwa wor eng alung ak anel tukgunakg akupmen ti, pake kin ti alung u yaprekget wor a kil ti ak anel nepm akupmen ti.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Kolpa ti kupm lanakeitn la, kitn ri kin ti, kil pa plan ipma wor wasrongentopm worwor ai, pa plan la paipmpaipm wailet akilen pa am wet Maur Wailen ungkwan plalng ise. Mla ur a ake antokg paipmpaipm wailet atom Maur Wailen kil ungkwan pa, kil pa ake plan ipma wor wasrongentopm.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Atom Sisas lanaki kin pa la, “Paipmpaipm akitnen pa am kupm ungkwan ise.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ari tu melnum tiur a antiwel al okipma rka pa la kai tu alntu pa la, “Melnum kolai ti, atom kil ak ok aloken kil alkil ti la kil antiwe titnongket a ungkwan paipmpaipm ti?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Pake Sisas lanaki kin pa la, “Kitn ukipma, atom Maur Wailen akawiyeitn takuleikgen paipmpaipm akitnen, ti kitn kai wor o, kitn kai nimpokgen ipma meen wor!”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.