Lucas 7
urim (URIM) vs NVT
1 Sisas la yangkipm ok kweikwei pa naki tu wrong kin kipman pa plalng pipa, kil kai Kaperneam.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Kai anong pa, melnum mring tukgunakg ur a tu Rom a ikgalen tu melnum kamel wampwomis a almpwrong pa rpma, pake melnum akwapel ur alkil pa numpet paipm rmpa, wreren eng a imo tike. Melnum pa, mring tukgunakg alkil pa wasrongentel paipm.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Kil atning a Sisas akwap itna Kaperneam ti, atom kil ukwa tu melnum wailen tiur a Suta pa la, tu kai isentel la, kil kul eng ungkwan numpet a melnum akwapel alkilen pa.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Tu kai eng Sisas pa, atom tilpel titnongket la, “Melnum pa melnum wor amenen, kol a kitn kai ngklinsel eng ntokg melnum akwapel akilen pa palng wor pen.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Eng ntei, kil plan ipma wor wasrongen mentepm Suta ti, a kil pikekg angklinso alento wan a men atning atning yangkipm a Maur Wailen atne pa.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Sisas awi wor, atom kil wrekg antiwen kai. Kil kai wreren wan pa, ari mring tukgunakg pa ukwa tu yiprokgen alkil pa kai angkeng Sisas pa la, “Wailen, alkeitn kwap wail, kupm ti ake melnum wor, eng mpa kitn kul wan akupmen ti.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Kupm ari kupm alkupm ti la, ake mpa wor eng kupm alkupm ti kai riweitn. Kolpa atom ari kupm ukwa melnum akwapel alkupm pa kai ariweitn. Ti kitn itni ti o, la ik ok ti kolti, eng mpa melnum akwapel akupmen ti palng wor.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Kupm ti wa itna orngwatneikgen tu melnum tiur a itna ep, wa kupm ti wa itna ep ikgalen tu melnum a almpwrong. Atom kupm la melnum ur la kil kai pa, kil mpa kai, kupm la melnum ur la kil kul pa, kil mpa kul, kupm la melnum akwapel alkupmen pa la, kil ntokg kweikwei pa, kil mpa ntokg.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Sisas atning yangkipm a kil la pa, kil wrekg paipm. Kil plelng wa lanaki tu wrong kin kipman wailet a katnuntel pa la, “Ake kupm atning ari melnum ur a kipm Isrel pa ukipma titnongket kol mring tukgunakg kil pa.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Atom tu melnum a wuten mring tukgunakg alntuwen ukwawen kul pa, anel yaper kawor wan pa, atom tu ari melnum akwapel a mring tukgunakg pa am palng wor ise.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Itna waiketn pa, Sisas wa wrekg a pa wa kai anong wail a namput la Nain, nampokgen tu melnum alkil a katnuntel pa, a tu melnum wrong kin a kipman wailet pa tu wa antiwel kai.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tu kai kolpa kaingkai, angko wreren yipmingki yayun a anong Nain pa, tu ari melnum yipmiri ur pa a tu ngkat aye or. Melnum a amo pa pati, warim kipman wrisen a kin karpikg yek ur. A tu wrong kin a kipman wailet a anong pa akupewel aye melnum yipmiri pa or.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ak wang a Wailen kil ari kin karpikg yek pa kolpa, ipma akil pa ak areinsel paipm. Atom kil lanakel la, “Ampur kitn yek akg.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 A kil kai wamanti wrik a tu ngkatel pa, a tu a ngkatel pa wa anel itna. A Sisas lanaki melnum yipmiri a rmpa pa la, “Melnum warimpen kupm lanakeitn la, kitn wrekg o!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Melnum yipmiri pa wrekg rpma, a kil oklala, atom Sisas lanakel la kil kai eng man yek alkil pa.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Tu wrongkwail tu ari kolpa, tu wrekg ngkark paipm wrisen, a tu ngkat nang a Maur Wailen. Tu lala, “Melnum okwripm a Wailen am palng itna kuin amentepmen tike. Maur Wailen am nar ise, la ngklin mentepm wrong kin a kipman alkilen.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Atom tu aye yangkipm a Sisas antokg melnum yipmiri pa wrekg kai naki tu yela anong kanokg Sutia, a anong kanokg a ela wreren Sutia pa.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Tu watnom a Son kil aro arowonel pa, tu lakati nakel kweikwei a Sisas antokg, atom Son akwe melnum wekg pa kulntel,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 atom kil ukwawen kai asen Sisas pa ri la, “Kitn melnum pikekg Maur Wailen la ukwa nar eng la ikga ik rmpento ampake, aki ikga men rpmi nungkwangen melnum ur a wai?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tuwekg kai palng eng Sisas pa, tuwekg lala, “Son, melnum a kaluk tu pa, ukwawo kul la mentekg isenteitn la, 'Kitn melnum pikekg Maur Wailen lala ukwaweitn nar am tike, aki ikga men rpmi nungkwangen melnum ur a wai?'”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ak wang pa Sisas antokg tu melnum numpet auraur, melnum a maur paipm arpme, a tu melnum watipmen a wulmpa tilmpisen pa palng wor kolpa itna.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Atom kil akalmpe yangkipm a melnum wekg pa la, “Yaper kai lakiti niki Son pa kweikwei a kipmekg atning ari ti, la melnum a wulmpa tilmpisen ti palng wulmpa ore ari kweikwei, nepm paipmen wa tu angkom wor, melnum a i paipuk awi pa tu palng wor, nungkulkg titnowen pa tu atning kweikwei, tu melnum a amo ut pa tu wa wrekg rka, wa yangkipm wor a la Krais ti, angkli eng tu melnum a rka tukwok.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Melnum ur a ake uk yirokg elukgen kupm ti pa, kil pa wor pake, kil itopen o!”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Melnum wekg a aye yangkipm a Son pa kul la pa, atning yangkipm a Sisas la pa plalng pa, tuwekg wa yaper kai pipa, Sisas kil lakati Son pa lanaki tu wrongkwail kin a kipman pa la, “Pikekg Son kil angkli yangkipm itna wrik kalpmlel ur pa, kipm pikekg kai la ri kuina? Kipm kai la ri warum a wripm almpen pake?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Kipm pikekg kai la ri kuina? Melnum a nowe apm wor wor aki? Tu melnum a nowe apm wor wor kolpa pati, tu mpa kipm ri kai wan wail a tu melnum tukgunakg a antiwe kweikwei wor wor ai.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Aki kipm kai la ri na? Kipm kai la ri melnum okwripm a Maur Wailen? Ei aklale, kupm lanakepm la, Son pa wa wailen angen melnum okwripm wrongkwail ai.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Son pa melnum a pikekg Maur Wailen la kolpa, 'Kitn itning, kupm ikga ukwa melnum a aye yangkipm pa iye ep eng kitn. Melnum pa kil ikga ep numprampen ya eng kitn.'
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Kupm lanakepm la, itna kuin a tu melnum wrongkwail a pikekg man raku pa, ake melnum ur wailen angen Son pa. Pake melnum a awi nang wasek itna kuin a tu melnum a Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm atuwen pa, kil pa awi nang wailen angen Son pake.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Tu plalngten, kin a kipman nampokgen tu melnum a awi marpmel tu pa, anel atning yangkipm a Sisas la pa, atom tu ariwe la, ya a Maur Wailen pa ute wor pake. Tu melnum pa pati, tu pikekg awi wor atom Son kil kaluken.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Pake tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, anel uk yirokg ya wor a Maur Wailen akten pa. Tu melnum pa pati, tu pikekg karken atom ake pikekg Son kaluken.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Atom Sisas lanaken la, “Mpa kupm la kipm melnum ak wang ti la kipm melnum kolai?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Kipm kol tu warim pa, anel rka anong akapm pa. Kipm warim tiur pa lanaki tu warim tiur pa la, 'Men tiplam wampeng ti, pake ake wa kipm wa plel plel, men ak ok namputen, pake ake wa kipm akg arein.'
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Am wa kolpa yat pake, Son, melnum a kaluk tu pa, pikekg kul, kil uk wang Maur Wailen, ake kil al u wain a okipma wor pa, pake kipm lawel la maur paipm rpmawel.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Warim Kipman a Melnum pa nar pa, kil al u wain a okipma wor pa, pake wa kipm wa la, 'Kipm ri melnum kil! Kil al u a okipma pa wailet, kil melnum yiprokg ur a tu melnum a awi marpmel mentepm ti, a tu melnum paipm tiur ai.'
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Kipm am kolpake, kipm elukgen Son, wa kipm elukgen Warim Kipman a Melnum ti. Pake nikgwalpm ariwe wor wor a Maur Wailen pa plan aklale kai tu melnum a atning katnun pake.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses ur pa, nang akilen pa Saimon, kil akwen Sisas la kai ntiwel il okipma, atom Sisas kai wan a melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa antiwel al okipma pa rpma.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Kai anong pa, kin wris ur a antokg paipmpaipm pa rpma. Kil atning la Sisas anti melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa al okipma rpma wan akilen pake. Atom kil aye wes kaingkuren ari wor ur a u yaprekget wor arkewe pa aye kai kawor.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Atom kil kul itna wreren nepm a Sisas pa akg, a ikgakg pa ungkwan kul nar kaluk nepm a Sisas. Atom kil alo ikgakg pa ak tukgunakg walk alkilen pa, wa nakron nepm a Sisas pa. Plalng pa, kil alung u yaprekget wor pa ak kaluk nepm akilen pa. Kin pa ak ikgakg kaluk nepm a Sisas atom ak tukgunakg walk alkilen pa ak alo. (Luk 7:38)|alt="Woman wetting and wiping Jesus's feet" src="GR-tlc041n.tif" size="col" copy="Global Recordings Network, globalrecordings.net." ref="7:38"
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses a wuten akwentel kai al okipma pa ari kolpa, kil la kai kil alkil pa la, “Kol melnum ti kil melnum okwripm a Maur Wailen pa, kol a kil riwe kin a wamparpmewel pa la, kil kin kolai, kol a kil riwe la, kil kin a antokg paipmpaipm am pake.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ari Sisas kil ari nikgwalpm a Saimon pa ise, atom kil lanakel la, “Saimon, kupm la lanikeitn yangkipm ur kil.” Ari wa kil wa kapor won lanakel la, “Melnum a kaling plan tu, wor pa, lanikopm o!”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Atom Sisas lanakel yangkipm kla ur kil la, “Melnum wekg ur pikekg tuwekg awi kuloken kai melnum ur. Ur awi marpm wail wrkapm kamel wekg tuwek wampwam, a ur awi marpm wusok wrkapm wampwomis.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Tuwekg angkli pa kai plalng pa tuwekg rpma tukwok, tuwekg ur ake antiwe mpa ikilmpe marpm pa, atom melnum a alken marpm pa areinsen, atom lanaken la, kai itni pa, ampur tuwekg akalmpe kuloken pa! Ti mla a i a tuwekg pa mpa plan ipma wor wasrongentel pa?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ari wa Saimon akalmpe la, “Kupm akwonalmpen ari mpam melnum a kil ungkwan kuloken wail a kil awi pake.” Atom Sisas la, “A kitn akalmpe pa ute pake.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Atom kil plelng kai kin pa, a la kai Saimon pa la, “Kitn ari kin ti. Kupm or wan akitnen ti, ake kitn ak u ur klakopm nepm ti. Pake kin ti kil klakopm ak ikgakg ti, atom wa alowopm ak tukgunakg walk alkilen ti.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Kupm or wan akitnen ti, ake wa kitn ti alkopm wor nakrontopm, pake kin ti am nakron nepm akupmen ti kolpa rpma tike.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ake kitn numprampen uyiwa wor eng alung ak anel tukgunakg akupmen ti, pake kin ti alung u yaprekget wor a kil ti ak anel nepm akupmen ti.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Kolpa ti kupm lanakeitn la, kitn ri kin ti, kil pa plan ipma wor wasrongentopm worwor ai, pa plan la paipmpaipm wailet akilen pa am wet Maur Wailen ungkwan plalng ise. Mla ur a ake antokg paipmpaipm wailet atom Maur Wailen kil ungkwan pa, kil pa ake plan ipma wor wasrongentopm.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Atom Sisas lanaki kin pa la, “Paipmpaipm akitnen pa am kupm ungkwan ise.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ari tu melnum tiur a antiwel al okipma rka pa la kai tu alntu pa la, “Melnum kolai ti, atom kil ak ok aloken kil alkil ti la kil antiwe titnongket a ungkwan paipmpaipm ti?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Pake Sisas lanaki kin pa la, “Kitn ukipma, atom Maur Wailen akawiyeitn takuleikgen paipmpaipm akitnen, ti kitn kai wor o, kitn kai nimpokgen ipma meen wor!”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.