Lucas 22

urim (URIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wang aripm ur a wring wris wris pa tu Isrel angklon nok tingklak a ak mprang ap mringen ak oren pa am kul wreren tike. Wang wail pa mentepm namput la Wang wail eng tu akwonalmpen a pikekg Maur Wailen ak awi tu amentepmen aye kul takwleikgen tu Isip pa.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Pa tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa, nampokgen tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, tu akwonalmpen watipmen akor ya la mpa tu or Sisas pa imo or kol ya a i, eng ntei, tu ngkark eng tu wrong kin kipman ti.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Atom Satan kil kai kawor Sutas pa, tu namput la Iskariot, pa kil melnum wris ur a tu watnom wampwam yikak wekg a Sisas aroaro wonel pa.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Atom Sutas kil wrekg kai akor la anti tu melnum tukgunakg a tu melnum ipma krakgen pa wa tu melnum tukgunakg a tu melnum nepimpalo a ikgalen yalming a Maur Wailen pa, la ya kolai mpa kil uk Sisas pa kai wam atuwen pa.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Atom tu melnum pa, tu atopen, eng Sutas kil kai alken ya kolpa, atom tu ipma wris la lkel marpm.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Sutas kil awi wor, atom kil akor ya ampen ur la mpa uk Sisas pa kai wam a tu pa, eng ampake tu wrong kin kipman pa riwe.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Wang wail aripm ur a akangklei wring wris wris men angklon nok tingklak a ak mpim ap mringen ak oren pa am ngkaten ak wang wet tike. Atom ti wang a men alm manto walkg malkgu war ur eng rki ntokg il wor uk Maur Wailen eng ikwonilmpen a pekg Maur Wailen ak awi tu amenen aye kul takuleikgen tu Isip pa rka, ti am wang tike.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Atom Sisas kil lanaki Pita ekg Son pa la kolkil la, “Kipmekg kai numprampentilo manto war walkg malkgu kweikwei pa rpmi, mpa men kai pa, mentepm il.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ari wa tuwekg asentel la, “Ti kitn wasrongen la mpa mentekg numprampen ules pa rpmi kai a i?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ari wa kil la, “Ti kipmekg itning! Kipmekg kai kawor anong wail pa, mpa kipmekg ri melnum ur a aye u kuntuken pa pipa, kipmekg kutnuntel kai kawor wan ur a kil kawore pa.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Atom kipmekg isen melnum yan a wan pa la, 'Melnum a kaling plan men pa lanako, la mentekg isenteitn, la wrik mpa kil numpokgen men watnom alkil pa mpa il manto walkg malkgu war kweikwei rke pa, pa a i?'
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Atom mpa kil plantepm wan ok okkapmet ur a itna kaino walop ur ai, eng mpa kipmekg numprampentilo kweikwei pa itni pake.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Tuwekg atning plalng pa, tuwekg wrekg kai ari kweikwei wrongkwail pa, am palng katila kolen a wuten Sisas lanaken pake, atom tuwekg numprampen kweikwei pa rpma.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Tuwekg numprampen manto walkg malkgu war kweikwei pa elngtirpma pa, pa wang a tu al okipma, atom Sisas kil anti tu wokgen alkil pa kai rpma okg arke tita la il okipma pa.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Atom kil lanaken la, “Kupm pikekg wasrongen paipm la il okipma ti numpokgentepm wrisen plalng pipa, kupm rki kalkuten.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Ti kupm lanakepm la, kupm ikgake wa il okipma ur kol ti ntiur kai ngko wang a kweikwei pa palng iklale ik wang a Maur Wailen itni wailen ngko wunong ikglen kweikwei wrongkwail.” Tu rpma okg arke tita al okipma pa. (Luk 22:14)|alt="Leaning on the Passover table" src="LB00320B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="22:14"
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Atom Sisas kil awi kaimung pa aye itna uk wor Maur Wailen plalng pa, kil la, “Kipm uwi ti mpreing il o!
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Kupm lanakepm la, kupm ikgake wa il u wain ti nti ur, kolpa kai ngko wang a Maur Wailen kil itni wailen ikglen kweikwei wrongkwail ti ngko wunong.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Atom wa kil awi okipma pa aye itna uk wor Maur Wailen plalng pa, kil kapor alken kolti a kil la, “Kil num akupmen a kupm alkepm la ik ngklinsepm. Ti kipm ik kolpa kai eng ikga kipm ikwonilmpen kupm ti!”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Tu al okipma pa plalng pa, kil awi kaimung pa aye itna ak katila kol a wet ep pa plalng pa, kil la, “U wain kaimungen kil pa pati, pa Maur Wailen lam kla weten nampokgen kipm. Kil walmpopm akupmen a ungkwan eng la ik ngklinsepm.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Pake ti kipm itning! Melnum a mpa uk ya kupm ti kai wam a tu wrong manto pa, am antiwo al okipma rpma tike!
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Kol Warim Kipman a Melnum ti ikgam imo kolen pikekg Maur Wailen la pake. Pake woi, arein melnum a uk ya Warim Kipman a Melnum ti kai wam a tu wrong manto pa, kil ikga uwi paipm.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Tu atning kolpa, tu asen tita la, “Mla ur amentepm ti, ikga ikwap pa?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Tu watnom a Sisas pa alilakel tita la mla a i mpa itni wailen eng tu pa.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Ari Sisas lanaken la, “Tu melnum tukgunakg a kanokg ti pa, tu plan titnongket a tu ti itna wailen ikgalen tu wrong kin kipman alntu, wa tu melnum wail wail pa tu la tu wrong kin kipman pa riwen la tu melnum wailen wor a akwap wor eng ikgalenten.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Pake kipm pa ake mpa ntokg kolpa. Kipm mla ur la palng melnum wailen itni kuin akipmen pa, kil mpa rku kil alkil orngwatneikgen kipm ti, wa mla ur akipmen la palng melnum a itna ep ikglentepm pa, kil mpa palng melnum akwapel wor a angklin kipm ti.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Kipm ikwonilmpen: melnum a rpma la il okipma ti pa melnum wailen aki, melnum a ampreing okipma ti eng kil al ti pa melnum wailen? Melnum a kil rpma la il pa melnum wailen pake. Pake, kupm ti ake kolpa, kupm kolen melnum akwapel orngwatneikgen kipm eng angklinsepm.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Kipm pikekg antiwopm arki kaikuten ak ai kulngkul kul ti, a ake kipm atnuurngkopm.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Kolpa ti mpa kupm ngkit kipm ti itni melnum tukgunakg ikglen kweikwei wrongkwail, pikekg yan alkupm ngkat kupm ti itna melnum tukgunakg ikgalen kweikwei wrongkwail.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Ti kipm ikga ntiwopm itopen il okipma wail kaino anong wor akupmen pa, a kipm ikga rpmi wrik wor wor eng ikglen tu om wampwam yikakwekg a Isrel.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Sisas lanaki Saimon la, “Saimon, Saimon! Ti kitn itning! Maur Wailen uk ya Satan la ikga ningkailepm la kipm ngko kai wrisen kolen wit ok plepm a melnum kalkwin pa atom ak wripm awi pa.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Pake, kupm oklala naki Maur Wailen la kil ngklinseitn eng ikgake kitn ngko kai wrisen. Kitn wa la yaper kul pipa, kitn ik titnongketel tu wail wail a paipm paipm alkitn pa.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Ari wa Pita kil akalmpe la, “Wailen, kupm am numprampen la tu iyeweitn kai rpmi wan tipmining aki, ilmpeitn imo pa, kupm ikga ikilenteitn!”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ari wa Sisas akalmpentel la, “Pita, kupm lanakeitn la, amti karek ake la pa, mpa kitn lam nang akupmen ti nti wraur la kitn ake ariwe kupm ti.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Atom Sisas kil asen tu watnom alkil pa la, “Pikekg ep a kupm ukwawepm kai pa, ake pikekg kipm aye kweikwei a alupme marpm aki, apm kok aki nepm palk kakir pa, kalpis, kipm pikekg angkompwam. Ti pikekg kipm tukwok eng kwei ur aki, kalpis?” Ari wa tu wa la, “Kalpis, men pikekg ake tukwok eng kwei ur.”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Atom Sisas lanaken la, “Pikekg kolpake, kil pa mpa kol kilke, mla ur a antiwe apm kok a kweikwei a alupme marpm pipa, kil mpa uwi iye. A mla ur a kosakal kalpisen pipa, kil uwi apm ur alkil a nowe eng wropuk pa ik uwi marpm pa, atom kil ikrmpen ur iye.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Ti yangkipm ur a la ela kai wrkapm a Maur Wailen pa la kolkil, 'Tu wrongkwail pa la kil melnum trangkowet paipm.' Yangkipm kil am la kupm tike. Ti am palng aklale tike. Yangkipm wrongkwail a pikekg nira akla kupm ti pa, ikgam palng iklale pake.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Atom tu lanakel la, “Wailen, kitn iri, kosakal wekg men aye itna ti.” Ari wa kil lanaken la, “A pawo! Ampur akor la pa watipmen.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Sisas kil oklala nampokgen tu watnom alkil pa plalng pipa, kil awiyen anel atnuurng anong pa kai kaino wrik nangen Olip kol a kil ak ak pa.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Tu kaino pilng kaino nang pa, Sisas lanaken la, “Kipm oklala niki Maur Wailen eng mpa kil iyewepm ngkom nilokgen kalkuten eng a palng eng ik rkolngkepm pa.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Atom kil atnurngken kai watinet ketn ketn kapor kilko alein a, oklala naki Maur Wailen.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 Atom kil lanakel kolpa la, “Yaiyai, kol wasrongen alkitn pipa, kitn uwi kaimung kil kai tukuleikgentopm. Pake ampur kitn katnun wasrongen a kupm ti pa, kitn ik ik wasrongen alkitnen pawo!”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Atom maur akwapel ur a Maur Wailen pa angkaino kitnong ai nar palngtel, ak titnongketelel.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Ipma a kil pa alupm wes noros paipm kolti. Kolpa atom wa kil wa oklala naki Maur Wailen titnongket, pa nsam pa namperkgen wom pa wom elng nar kanokg ti kolen walmpopm pa.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Kil oklala naki Maur Wailen plalng, kil wrekg kai ari tu watnom alkil pa ari, tu pa ipma kalkut paipm, atom anel okg rka.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Atom kil la, “Ei, wa kipm okg okg rka eng na? Ti kipm wrekg oklala niki Maur Wailen ti eng mpa kil iyewepm ngkom nilokgen kalkuten eng a palng eng ik rkolngkepm ti.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Atom Sisas kil oklala kolpa itna, ari tu wrong wailet am anel wli wli tike. Melnum ur a tu namput la Sutas pa, kil pa melnum ur a tu watnom wampwam yikakwekg a Sisas aroaro wonel pa, am kil pa awiyen aye wli pake. Kil kai wreren Sisas pa la nikrontel.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ari Sisas asentel la, “Sutas, kitn la nukrontopm kolpa eng uk Warim Kipman a Melnum ti kai wam a tu wrong manto tike?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Tu watnom a Sisas pa, tu ari kuina ur eng a palng pa, atom tu la, “Wailen, men ik kosakal ti ik wangketen om?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ari kalpis, wris ur atuwen pa am ak kosakal pa wangket nungkulkg wi a melnum akwapel a melnum tukgunakg a itna ep eng tu ipma krakgen kimeket pa ise.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ari, Sisas wa la, “Elngen o!” Kolti kil elng wam pa itna nungkulkg a melnum pa, atom nungkulkg pa wa palng wor itna kati kati.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Atom kil lanaki tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen pa, wa tu melnum tukgunakg a tu nepimpalo a ikgalen yalming a Maur Wailen pa, wa tu melnum wailen wailen a wli la rkulel pa la, “Ti kipm aye kosakal a yomis ti wli la rkul kupm ti, eng kupm ti melnum trangkowet ur akipmen tike?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ti akangklei wang kupm antiwepm rpma kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa, karken a kipm arkulopm ak wang pa. Pake, wang ketn ti pa, pa wang akipmen, pa wang a miningket, mpa Maur Paipm kil ikwap ik titnongket akilen.” Tu wli la rkul Sisas. (Luk 22:47-54)|alt="Jesus arrested" src="GW-114A.tif" size="col" copy="Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="22:47-54"
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Tu arkul Sisas pa aye kai kawor wan a melnum tukgunakg a itna ep eng tu ipma krakgen kimeket pa, Pita pa katnunten kolpa angklokg wang katnukg katnukg kai kawor.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Kil kai anti tu arkgin wakg wail ur a tu alile arkgin pa rka mapmingkyun pa wreren wan a tu antokg yangkipm atne pa.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Kil arkgin wakg pa rpma ari wakg pa naruk alentel atom kin akwapel ur pa ikg kai ariwel atom kil lala, “Ti melnum ur ari kolen pikekg anti Sisas atn ti pa ti ingkai rpma ti!”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ari Pita kil akalmpe kai kin pa la, “Kupm akwekgel melnum a kitn la pa!”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Wa tu wa rka ketn ketn kolpa kai ari, wa melnum ur pa ariwel atom wa la, “Kitn pa melnum ur atuwen am pake!” Ari wa Pita akalmpe la, “Kupm ti kalpis!”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Itna watinet ketn ketn ari wa melnum ur pa la titnongket la, “Ti kipm la ntei, melnum a rpma ti pa a Kalili, kil pikekg anti Sisas atn pa.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Ari wa Pita akalmpe la, “Kupm ti ake ariwe kuina ur a kipm la pa!” Pita oklala kolpa itna pa, karek am la ise.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Atom Wailen kil plelng ikatnen Pita pa kolpa pipa, nol nikgwalpm a Pita pa am plelngen ise, kil akwonalmpen yangkipm a pikekg Wailen kil la kolpa la, “Amti mpa ik mining ti karek ake la wai, kitn mpa lam nang akupmen ti nti wraur, la kitn ake ariwe kupm ti.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Atom Pita wrekg kawor akg paipm wrisen kawor en ai.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Tu melnum a wet arkul Sisas pa, tu anel aknokgelel a, orel.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Tu ak apm umpu pa ak yapo wulmpawel plalng pipa, tu orel kai ikgok kil pa, atom asentel la, “Kitn melnum okwripm pa, kitn la ri, la wet mla oreitn?”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 A wa tu ak nokgelel ak yangkipm paipm paipm tiur ai.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Takgni aro pa, tu mring man wailen wailen a ikgalen tu wrong kin kipman pa, pa tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen pa, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, anel ep wli rka wris. Tu pa mring man wailen wailen mapming a rpma eng atning yangkipm ok atom tu aye Sisas pa kai itna antokg yangkipm ok itna tu pake.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Atom tu la kolpa la, “Ti kitn laniko ri la, kitn pa Krais?” Ari wa Sisas lanaken la, “Kol kupm lanikepm pa, mpa wa kipm ake ukipma.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Wa kol kupm isentepm pa, kipm ampake ikilmpe.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Pake kol ak wang ti, wa or pa kai pa, Warim Kipman a Melnum ti pa, kil ikga rpmi kaino wam wi a Maur Wailen a antiwe titnongket wrongkwail.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Atom wa tu asentel la, “Ti kitn ti kitn Warim Kipman a Maur Wailen?” Ari wa kil akalmpe la, “Am kipm alkipm pa la la kupm tike.”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Atom tu la kolpa la, “Men ake la itning melnum ur wa laniko or pa kai! Men am wet atning a kil laron kil alkil angko wunong ise, ti a pake!”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.