Lucas 17
urim (URIM) vs NVT
1 Atom Sisas lanaki tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa la, “Kweikwei a ak ningkailo la mentepm ngko pa am palng kolpa itna pake, ikgake kalpis pa. Pake woi, arein eng melnum a kil ningkail melnum ur iye kai ngko pa!
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Kol kil ningkail kipm melnum ur a ake ukipma kupm ti itna titnongket pa kil ngko pa, kol a tu yipo wes wail ur pa rpmi mengkel kil pa atom ngkliwel elng kinar unokg ai, pa kol a wor. Pa kil ikga uwi paipm wrisen angen a tu yapo wes rpma mengkel angkliwel elng kinar unokg pa.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Ti kipm rpmi riwe kipm alkipm ti!
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Wa kol kil ntokgteitn paipm nti watipmen ik wang wris pa atom wa kil wli la rein nti watipmen pa, kitn mpa itopen kolti eng utnuurng paipmpaipm a kil antokgteitn pa.”
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Atom tu melnum wokgen a Sisas pa lanaki Sisas pa la, “Men wasrongen la kitn ngklinso eng mpa men ukipma itni titnongket.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Ari Wailen kil akalmpenten la, “Wor pa, kol kipm ukipma waiketn kol marer ok wasek pa, kol a kipm laniki yo ti la, 'Ti kitn nulu kitn alkitn ti ngkiten kulung kinar inip itni kinar unokg ai', ti yo ti mpam itning yangkipm kol a kipm la pake.”
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 “Ti kol kipm ur melnum akwapel ur akitnen ikwap kai wring akitnen a ikglen manto walkg malkgu akitnen pa, ampake wa kitn ti wa lanikel la, 'Kitn wli itatu il okipma ti!'
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Kolpa kalpis. Kitn mpa la, 'Kitn numprampen kitn alkitn ti rpmi ntokgtopm wakgkuntuk ti or yawel iye kul mpreingtopm eng kupm il plalng pa, wa kitn wa kai ntokg alkitnen pa wa il kul!'
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ake melnum pa kaporng yangkipm la melnum akwapel alkil pa, kwap a melnum akwapel pa am kil ak kolpake. Ti mpa wa melnum pa kiporngtel yangkipm la eng ntei?
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ti kipm ti am wa kolpake, kol kipm ntokg kuina ur a pikekg Maur Wailen la kipm ntokg pa, plalng pipa, kipm la kolkil, 'Ampur kipm uk wor ngkat nang amenen ti, palpa men ak kwap almenen.'”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Sisas kil angkom or ya pa kinar kolpa la kinar anong wail Serusalem pa, kil kinar angko Samaria a kirng kowak a anong kanokg Kalili a uk tita pa.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Atom kil kai palng kai anong ur pa, kil ikg kai ari tu melnum numpet wampwam a i paipuk awi pa tu kul itna kai watinet ai,
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 atom anel akwewel la, “Melnum Wailen Sisas, kitn reinso pen!”
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Ari Sisas lanaken la, “Ti kipm kai plan numpwam akipmen ti kai tu melnum ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa riwepm pen!” Tu atning kolpa kai angko ya pa ari numpet a tu pa am palng wor ise.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Atom wris ur atuwen a palng wor pa kil ari kolpa atom, kil plelng kolti tipra ngkat nang a Maur Wailen pa yikakatnen kolpa yaper a ya pa kul eng Sisas pa.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Atom kil elng angko wontaipur rmpa nepm a Sisas ti alkel wor. Melnum pa kil melnum a anong kanokg Samaria.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Wa Sisas asen la, “Melnum wampwam wuten palng wor ti, ti wampwomis wampwompwikgwikg pa a i?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Antokg kolai atom wa melnum wris ur a anong manet ur ai ti kolti wa yaper wli ngkat nang a Maur Wailen ti?”
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Atom Sisas lanaki melnum pa la, “Kitn wrekg kai o! A kitn ukipma titnongket kolpa atom, numpet alkitnen am palng wor ise.”
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Atom tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses tiur pa asen Sisas la, “Wang a i ikga Maur Wailen nar itni wailen ikglen kweikwei wrongkwail pa?” Ari wa kil akalmpe kolpa la, “Maur Wailen am nar ise eng la itni wailen ikgilen nol nikgwalpm akipmen tike, pake ake mpa kipm ri wunongen ik wulmpa pa.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Ti ake antiwe mpa ur wa la, 'Ti itna ti' aki, 'Ti itna kai ai', eng ntei, Maur Wailen pa am antiwepm itna wailen ikgalen nol nikgwalpm akipmen tike.”
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Atom kil lanaki tu watnom alkil pa la, “Wang kalkuten ur ikga palngtepm. Atom ikga ik wang pa kipm ikga wasrongen paipm la kol a ri wang wris ur a Warim Kipman a Melnum la nar itni wailen ikglen kweikwei wrongkwail pen. Pake kipm ikgake ri itatu ik wang pa, a pa.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Tu tiur ikga wa lanikepm la, 'Ti kil itna kai ai.' Wa tu tiur pa ikga wa lanikepm la, 'Ti kil itna ti.' Pake ampur kipm pirng katnunten akor kai pa kai pa.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Ik wang a Warim Kipman a Melnum pa nar pa, ikga palng kipm ri yela kolen milmal a plaing kaino kitnong pa.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Pake ep pa kil ikga rki kalkuten a tu melnum a ak wang ti pa ikga lkel yirokg papen.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Ikga ik wang wreren Warim Kipman a Melnum ikga nar pa, atn a rpma a tu wrong kin kipman pa ikgam palng repmrepm kol a tu pikekg palng ak wang a Nowa pa.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Tu wrongkwail pikekg awi tita, antokg okipma al rka, kolpa kai angko wang ketn a Nowa kil kai kawor wan unokgen pa, u wail awei nar akalen.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Ti ikga wa palng kolen pikekg ak wang a Lot pa. Wrongkwail pikekg antokg okipma al, armpen kweikwei, ak kweikwei awi marpm, antokg wring, ale wan kolpa kaingkai,
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 kai angko wang a Lot kil atnuurng Sotom pa, wakg wail manten nampokgen wes wakget kolen karin a tu lap ti angkaino kitnong ti nar ake u a awei pa, kolti lapen kimeket kolti.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Ti wang a Warim Kipman a Melnum pa palng ngko wunong pa, ikgam kolpake.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Kol melnum ur ikga ik wang pa rpmi kawor wan male pa, ampur wa kil kawor wan wunen pa eng uwi kweikwei tiur alkil pa. Wa kol melnum ur ikga ikwap itni kai wring alkil pa, ampur kil wa yaper kul anong pa, kalpis, kil i pa kai pake!
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Ti kipm ikwonilmpen kin a Lot pa!
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Atom melnum a kil ikgalen num alkil a aye num alkil ngkark pa, amen wor alkil pa ikga kai paipm. Pake mla ur a kil angkli num alkil pa, amen wor a kil pa ikga kai wor.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Kupm lanakepm la, ikga ik mining pa, melnum wekg a okg rmpa wris pa, wris ur pa ikga kil uwi, wa wris ur pa ikga kil utnuurng okg rmpi pa.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Wa kol ikga wa kin wekg ur ntokg wakg kuntuk rpmi wris pa, wris ur pa ikga kil uwi a wris ur pa kil ikga utnuurng rpmi pa. [
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Wa melnum wekg a ak kwap itna wring pa, wris ur pa ikga kil uwi, a wris ur pa ikga kil utnuurng itni pa.]”
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Atom tu watnom alkil pa asentel la, “Wailen, ti kweikwei pa ikga palng itni kai a i?” Ari wa Sisas akalmpe la, “Kipm ikga ri kirmpa taung ur a o o akam ela pa pati, kipm ariwe la, kil ari wlikgok ur alkil a la mpa il pa am rmpa pake.”
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.