João 6

urim (URIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sisas atnuurng Serusalem plalng pa, kil yaper kinar kai kaino anong kanokg Kalili, atom kil rpma pa pen. Wang ur ti pa kil alekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa awi nim ukupuken pa angket ukupuk Kalili pa kai wompel ai. Nang wompel a ukupuk pa tu namput la Taiperias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Tu wrong ak wail katnunten kai. Tu pikekg ari a Sisas kil antokg tu melnum numpet palng wor pa kolen kla a kil elngitna elngitna ak plan titnongket a Yan alkilen pa. Kolpa atom ari tu akwail katnunten kai.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Atom tu watnom a kil aroaro wonel pa tu antiwel kaino rpma kaino wrik laikge kaino nang ai.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Wang wail a men Suta wli wli takwem rka wris atopen atnen a pikekg Maur Wailen awi tu amenen pa aye kul wor takwlelkgen tu Isip pa am kul wreren tike.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Sisas ngkat ikg pa ari yela ari kil ari tu wrong akwail pa wli wli eng kil ti. Atom kil lanaki Pilip watnom wris ur a kil aroaro wonel pa la, “Mpa mentepm rmpen okipma wailet ur kai a i eng uk tu wrong pa il?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Kil asen la ik ri ipma a kil ti kolti tuwa, kil alkil alupm nikgwalpm ariwe ur rpma mpa kil ntokg pa.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Pilip akalmpe la, “Oi, pa ampake antiwe! Kol mentepm ntiwe marpm wes tangkoren kamel wampwam pa, pa antiwe a ak awi okipma wailet pake, pa ampake ntiwe tu pa. Pa mpa kai praras kolti. Pa antiwe melnum yek aripm ur kolti.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Ari wris ur a tu watnom alkil pa Antru, wailen a Saimon Pita pa lala,
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Ti warim kipman yek ur itna ti a aye nok tingklak wampwomis a yul tingklak wekg, ti ake antiwe mpa mpreing ik nirake wrong kin kipman wailet a itna ti.”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Atom Sisas lanaki tu watnom alkil pa la, “Laniki tu wrong kin kipman pa eng tu rpmi tutu kanokg pa eng tu il okipma pa!” Atom tu lanaken. Wrik pa mi anip wailet atnewe, atom tu arku mi pa rpma yela tatu pa. Tu melnum pa wailet paipm. Kol ngkleikg tu kipman ikalkil pa palng wailet paipm kamel kamel (5,000).
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Atom Sisas awi nok tingklak pa aye itna, uk wor Maur Wailen, plalng pa, kapor uk tu watnom alkilen ampreing uk tu wrong kin a kipman a wet rpma pa al. Wa yul pa am wa kil ak katila kolpake. Tu al kolpa kaingkai, tu al nikgwor antiwe.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Tu al nikgwor antiwe plalng pa, Sisas lanaki tu watnom alkil pa la, “Kipm uwi okipma umpu umpu pa iye wli elngkitni wris eng ikga il! Itna kolpa mpa takote.”
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Tu awi okipma umpu umpu wet tu al nikgwor atom angko itna pa awi alupm rkwa wail wampwam yikakwekg pa elngkirpma.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Tu wrong kin kipman pa tu ari kla titnongket a Sisas elngkitna ak plan titnongket a Maur Wailen pa, atom tu wrekg paipm lanaki tita la, “Yek ei, aklale wrisen! Melnum ti melnum ok wripm a pikekg Maur Wailen kil la ukwa nar kanokg ti am tike!”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Sisas pa kil ari la tu pa la kai ikyakurel iye wli tirpmingen la ngkitel palng melnum tukgunakg eng itni ep ikglen anong kanokg a men Suta ti. Kolpa atom kil atnuurng tu pa a kil alkil wris kaino nang ai.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Nungkurikg ti pa, tu watnom a Sisas pa tu atnuurng Sisas pa itna kaino wrik nangen ai, a tu yaper nar ukupuk pa.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Tu rpma pa nungkwangen Sisas pa ari am kai miningket tike, a Sisas pa ake wa narnten. Atom tu tipra kaino nim ukupuken pa angket ukupuk pa la kul anong Kaperneam.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Tu angket or ukupuk pa kul pa, wripm mringmring wail pa el titnongket antokg ukupuk pa ngkat tapor tiklas kai pa kai pa paipm wrisen.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Tu angket or ukupuk pa kul angko kuin (5-6 km) pa, tu ari Sisas pa angkom or u kwa pa kul yupute nim ukupuken pa, atom tu ngkark paipm.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Ari Sisas lanaken la, “Ampur kipm ngkark, am kupm tike.”
20 Mas Jesus disse:
21 Tu atning a kil la kolpa, atom tu wasrongen la mpa kil kaino ntiwen rpmi, ari kalpis, pinterngen kolti tu am palng kul wrik a wet tu la mpa kul pa ise.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Tu wrong pa tu itna kai ukupuk wompel pa kolpa itna nungkwangen Sisas pa. Tu pikekg ari nim ukupuken wris ata kolti rka kai pa, wa tu wa ari Sisas pa pikekg ake wa anti tu watnom a kil aroaro wonel pa tipra kaino nim ukupuken pa kul, kalpis. Tu ari tu watnom alkil kolti pikekg tipra kaino pa kul. Okg or kong ti tu am nungkwangentel kolpa rka pake.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Ari nim ukupuken tiur a anong Taiperias pa kai rka werpm wreren wrik a pikekg Wailen kil uk wor Maur Wailen eng okipma atnewe atom tu al nikgwor antiwe pa.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Tu wrong kin kipman pa ari la Sisas nampokgen tu watnom alkil pa ake rka kai pa, atom tu wrekg kolti, awi nim ukupuken pa angket ukupuk pa kul akor Sisas itna anong Kaperneam ti.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Tu wrong pa anel akor Sisas pa itna kul ukupuk wompel ti kolpa kai pa, tu ansilel, atom tu asentel la, “Melnum a aroaro wonel men, kitn wet or kolai?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Ari Sisas akalmpe la, “Kupm lanakepm aklale wrisen, ake kipm akor kupm ti eng kipm ari kla titnongket titnongket a kupm antokg ti, atom kipm awi ariwe kupm ti la kupm mla pa, kalpis. Kipm katnuntopm ti pa atnen a pikekg kipm al okipma ti wailet nikg wor.
26 Jesus respondeu:
27 Ampur kipm aken kwap okipma a ikga kai plalng pa. Kipm iken kwap okipma a ikgake kai plalng. Pa okipma a alkepm yaprekg watin a antokg kipm rpma wor yongkyong. Okipma pa am Warim Kipman A Melnum ti alkepm tike. Maur Wailen Yan akilen pa kil alkil pikekg elng kla akilen pa itna kil ti la mpa kil ik kolpake.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Atom tu asentel la, “Mpa men ntokg kwap kuina eng mpa Maur Wailen uwi wor lawo pa?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Ari Sisas akalmpe la, “Kwap a Maur Wailen awi wor lawepm pa pati kolpa: kipm ukipma kupm melnum a kil ukwawopm nar ti.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Atom wa tu asentel la, “Mpa kitn ntokg kuina weten ik titnongket akitnen pa, eng mpa men ri la pa kla akitnen, mpa men ukipma yangkipm a wet kitn la la Maur Wailen pikekg ukwaweitn nar pa. Mpa kitn ntokg kuina eng men ri?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Tu wapyipmiri walyipmiri a mentepmen pikekg tu al okipma mana itna kinar wrik wes ningkrapm kalpmlel. Kol a pikekg nira ela Wrkapm a Maur Wailen pa ak la Moses pa la, 'Kil pikekg alken okipma a angkaino anong wor ai nar eng tu al.'”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Sisas akalmpenten la, “Kupm lanakepm aklale wrisen, ake pikekg Moses pa uk okipma a anong wor pa tu akipmen pa al pa, kalpis. Pa am Yan akupmen pa alkepm okipma wor aklale a anong wor tike.
32 Jesus disse:
33 Eng ntei, okipma a Maur Wailen uk ti pa, pa la melnum pikekg Maur Wailen ukwa angkaino anong wor pa nar, atom uk yaprekg watin kipm wrong kin a kipman a kanokg ti.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Tu akalmpe la, “Melnum Wailen, wa ik ti kai pa am kitn lko okipma kolpake!”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Atom Sisas la prepmprepm kil alkil ti naken la, “Am kupm tike, kupm ti pa okipma a yaprekg watin a al eng rpma wor yongkyong. Melnum a kil kul eng kupm ti pa, kil ikgake nikgilmpel. A melnum a kil ukipma kupm ti pa, kil ikgake u waketel.
35 Jesus respondeu:
36 Pake kipm ti pa, kol wet kupm lanakepm pa, kipm ari titnongket a kupm ak pake, kipm ake wa ukipma.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Tu melnum a Yan kil alkopm pa, tu mpa kul eng kupm. A wa melnum a kul eng kupm ti pa, kupm ake mpa ungkwantel, mpa kalpis wrisen.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Kol ake kupm angkaino anong wor pa nar la ntokg kuina ur a kupm alkupm ti wasrongen pa. Kupm nar la ntokg kuina ur a melnum a ukwawopm nar pa wasrongen pake.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Kil a ukwawopm nar pa kil pa wasrongen la ikgake kupm utnuurng melnum yekwris ur a pikekg kil alkopm pa. Ikga kupm la atom tu ikga wrekg ik wang aimprek a wang ti kai plalng.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Kol nikgwalpm a Yan akupmen pa kil wasrongen la melnum a kil ari kupm Warim Kipman pa a ukipma kupm pa, kil pa awi yaprekg watin a Maur Wailen a antokg kil rpma wor yongkyong. Atom ikga kupm la, atom kil ikga wrekg ik wang aimprek a wang ti kai plalng.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Ak wang a Sisas kil la, “Kupm ti pa okipma a angkaino anong wor ai nar”, pa tu melnum wailen wailen a men Suta pa atning kolpa, tu nikgwalpm paipm lawel watipmen
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 kolpa lala, “Palpa Sisas, warim kipman a Sosep, mansan a mentepm ariwe pa. Mpa wa kil wa la kil alkil ti la, kil pikekg angkaino anong wor ai nar?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Ari Sisas akalmpenten la, “Elngen a kipm nikgwalpm paipm lawopm watipmen kolpa!
43 Jesus respondeu:
44 Akentiwe mpa melnum ur kul eng kupm ti ik nikgwalpm alkilen pa. Mpam Yan kil a pikekg ukwawopm nar pa or ipmawel pa, kil antiwe kul eng kupm ti. Atom ikga ik wang aimprek a wang ti kai plalng pa ikga kupm la atom kil wrekg.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Nira ela wrkapm a tu melnum okwripm pa la kolkil la, 'Maur Wailen pa kil ikga kiling plan tu wrongkwail kin a kipman pa.' Melnum a atning awi ariwe atom kil katnun Yan pa, pa kil kul eng kupm.
45 Nos
46 Ake melnum ur ari Yan pa, pa melnum a pikekg kil anti Maur Wailen pa rpma atom nar ti pa, kil wris pa ari Yan pake.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Kupm lanakepm aklale wrisen la, melnum a kil ukipma kupm pa, pa kil awi yaprekg watin a antokg kil rpma wor yongkyong.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Kupm ti pa okipma a yaprekg watin a al eng rpma wor yongkyong.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Tu wapyipmiri walyipmiri akipmen pikekg al okipma a tu namput la mana angkinar wrik wes ningkrapm kalpmlel pa. Ari ake wa tu rpma lantlan, tu am wa amo kaingkai ise.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Pake okipma a kupm la ti pa, pa okipma a angkaino anong wor ai nar, eng la tu melnum il pa, maur wor a tu pa ikgake imo.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Kupm ti pa okipma a rpma wor yongkyong a angkaino anong wor ai nar. Kol melnum ur il okipma kil pa, kil mpa uwi yaprekg watin a antokg kil rpma wor yongkyong. Okipma kil pa pati num akupmen a kupm uk tu wrong kin a kipman a kanokg ti eng mpa tu il eng rpmi wor yongkyong.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Ari tu melnum wailen wailen a men Suta pa nikgwalpm paipm akle tita kolpa la, “Antokg kolai atom melnum ti la lko num a kil ti eng mentepm il ti?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Sisas lanaken la, “Kupm lanakepm aklale wrisen la, kol ake kipm il num a walmpopm a Warim Kipman a Melnum ti pa, kipm ake antiwe mpa uwi yaprekg watin pa rpmi kawor ipma akipmen pa.
53 Então Jesus disse:
54 Melnum a al num a walmpopm akupmen pa, kil pa awi yaprekg watin a antokg kil rpma wor yongkyong. Wa ikga ik wang aimprek a wang ti kai plalng pa kupm ikga la, atom kil ikga wrekg rpmi.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Num akupmen ti pa, pa okipma aklale, a wa walmpopm akupmen ti pa, pa u aklale.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Melnum a kil al num a walmpopm akupmen ti pa, pa kil rpma kawor kupm ti, wa kupm rpma kawor kil pa.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Yan a ukwawopm nar pa kil Yan yiprokgen a uk yaprekg watin melnum atom kil rpma wor yongkyong. Atom kupm rpma yongkyong atnen a kupm awi yaprekg watin kai Yan ai. Am wa irir kolpa yat pake: melnum a kil al al kupm ti pa, kil wa rpma yongkyong atnen a kil awi yaprekg watin kul kupm ti.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Kupm kil okipma a angkaino anong wor ai nar. Tu walyipmiri wapyipmiri akipmen pikekg al okipma manet, kolpa atom ari ake wa tu rpma yongkyong, tu wa amo kaingkai. Pake melnum a al al okipma a angkaino anong wor ai nar ti pa, kil pa awi yaprekg watin atom kil rpma wor yongkyong.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Sisas kil la yangkipm kil ak aro wonel tu itna wan a men atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe itna anong Kaperneam.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Tu melnum a katnun Sisas pa tu atning yangkipm a kil arowonelen pa, atom tu lanaki tita kolkil la, “Yangkipm pa wonet paipm ai, mpa mla itning pa?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Sisas kil ariwe tu pa tu akor la yangkipm pa watipmen, atom kil lanaken la, “Yangkipm wet a kupm la pa antokg kipm eng a kirken a ukipma aki?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Ti ikga kipm wa ikwonilmpen kolai, kol kipm ri kupm Warim Kipman A Melnum ti kupm wa yaper kaino wrik wrik a pikekg kupm arpme ep pa?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Maur Wor a Maur Wailen pa kolti antiwe antokg melnum awi yaprekg watin atom kil rpma wor yongkyong. Pake titnongket a melnum ti pa ake antiwe antokg kwei ur. Yangkipm a kupm lanakepm ti pa, yangkipm a Maur Wor arpmen wa yangkipm a uk yaprekg watin melnum atom kil rpma wor yongkyong.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Pake tiur akipmen pa ake ukipma yangkipm a kupm la ti la aklale.” Sisas la kolpa atnen a kil ariwe ak wang a kil ngkaten kwap alkil ak ak ai kul ai pa kil ariwe ise la, tu mla mla ake ukipma kil ti pa. A wa kil wa ariwe la melnum mla ikga uk kil ti kai wam a tu wrongmanto.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Wa kil la kolpa kai la, “Kolpa atom kupm lanakepm la, ake antiwe melnum ur kul eng kupm ti ik wasrongen alkil pa, kalpis. Yan pa or ipma a kil pa pati, kil antiwe a kul eng kupm pake.”
65 Jesus continuou:
66 Ak wang pa tu melnum a katnun Sisas pa atning a kil la kolpa, atom tu wailet pa almpil yirokg lawel atnuurngkel, a ake tu katnuntel om.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Sisas wa asen kul tu watnom wampwam yikakwekg a kil aroaro wonel pa la, “Ti kipm ti, kipm la wa utnuurngkopm yat?”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Ari Saimon Pita akalmpe la, “Wailen, ti kitn la mpa men utnuurngkeitn kai eng mla? Am kitn pa yiprokgen a lanako yangkipm ok a alko yaprekg watin a antokg men rpma wor yongkyong pake.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Men pikekg ukipma kitn pa kolpa kul, atom men ariwe worwor la kitn pa Melnum a Maur Wailen Amprin atom ukwaweitn nar pake, kolpa atom men ukipma kitn pa.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Ari Sisas akalmpe la, “Kipm wampwam yikakwekg ti pa pikekg kupm alkupm ti takweiyepm kimeket, pake wris ur akipmen ti pa melnum a Maur Paipm Satan.”
70 Jesus disse:
71 Pa kil la Sutas, warim kipman a Saimon Iskariot. Sutas pa melnum wris ur a tu watnom wampwam yikak wekg a kil aroaro wonel a ikga elng kil kai wam a tu wrongmanto.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.