Atos 28
urim (URIM) vs VC
1 Men kimeket kai wor rka kai werpm ai. Men rpma pa, tu lanako la anong kanokg a men rka pa Malta, anong kanokg a ela unokg kuin.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 U wail awei almpo wropuko paipm wrisen, ari tu anong yiprokg a itna pa tu planto nikgwalpm wor wrisen. Kolpa atom tu awiyo aye kai alilento wakg wail manten pa, men arkgin rka.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Wa Pol wa kai akor nung tiur pa ungkwanti aye kul angkli elng kai wakg pa. Ari ul paipm ur a rpma nung ti kul or katikir ngkarken wakg pa, elng kai alm Pol pa plalplal rka wam pa.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Tu melnum anong yiprokg a rka pa, tu ari ul a plalplal rka wam a Pol pa, atom anel lanaki tita la, “Melnum ti pa melnum ur a alm melnum amo pa ur pake. Ti wet kol a kil imo kai unokg ai, ari kalpis, kil kul wor kul werpm ti. Kolpa ti ul pa almpel ti pati, pa mpam Mring Maur a akalmpe akalmpe paipm a mentepm antokg pa ilmpel imo pake.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ari Pol laiken wam ul pa elng kai wakg al kai wakg ai. A ake wa kil awi paipm ur atnen a ul pa almpel pa, kalpis.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Atom tu itna ari la mpa num a Pol pa oren, aki a kil elng ngko imo, ari kalpis. Tu itna nungkwangen wang watin, ari ake wa tu ari kuina ur palng kai num a Pol pa. Atom tu plelngen nikgwalpm alntu pa la la, palpa kil maur.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Kanokg a itna wreren wrik ti pati, a Puplius melnum itna ep a ikgalen tu wrong kin kipman a rka anong kanokg a ela unokg a ti. Melnum pa kil awiyo aye kai wan anong alkilen pa ikgalento ariworwor. A men antiwel rka pa wang wraur.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ti yan a Puplius pa numpet numpwakget antii walmpopm kalkuten paipm rmpa wrik ai. Atom Pol kil kawor ariwel kawor wan alkilen pa, oklala naki Maur Wailen, a elng wam pa ela num akilen pa, atom numpet a kil pa palng wor.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Tu ari a kil ak kolpa, atom melnum numpet tiur a rka anong pa, tu aye numpet alntu pa wa wli, eng Pol oklala naki Maur Wailen ak angklin numpet atuwen pa pipa, numpet atuwen pa wa palng wor.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ti tu anong pa tu ngkat nang amenen ti, alko ipma wor atopento ikgalento ariworwor kolpa, men antiwen rka pa kainil wraur. Plalng pipa, men la numprampen la uwi wan unokgen kai ti pipa, tu takwem kweikwei a men tukwok pa, aye aklakgto aye kai alupmto kai wan unokgen ai.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Men rka anong kanokg Malta pa kainil wraur plalng, wa men wa awi wan unokgen ur a pikekg kul rka unokg yamping a Malta ti, rka nangkin wripm mring mring wail a el pa. Wan unokgen pa pati, a anong wail Aleksantria. Tu ipaar yo tiplasen ur kalingen mring maur tiplasen wekg unokgen a tu namput la Kastor ekg Poluks, a ikgalen wan unokgen pa atom pikekg elngitna won a wan unokgen pa.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Men wa awi wan unokgen pa atnuurng Malta ti kaino anong Sirakyus pa rpma wang wraur.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Wa men wa wrekg a pa kaino rka kaino anong Rekium pa. Men okg rka pa or kong ti, ari wripm el angkinar yirokg pa no almpento aye kaino, atom wang wekg pa am men or unokg pa kaino palng kaino anong Puteoli ai.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Atom kaino anong pa men ansil tu melnum tiur a mentepm ukipma Krais pa. Tu asento la men ntiwen rki pa kol wang wampwomis wampwompwekg pa pen. Atom men antiwen rka pa kai plalng pipa, wa men wrekg a pa, men wa la kaino Rom.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Tu melnum atuwen a mentepm ukipma Krais a rka kaino Rom pa, tu atning la men mpam kaino pake, pa tu kul nar itnanto ya kolpa nar ansilo angko wrik a tu armpen armpen okipma atne angko ya wail a tu namput la Apius. Wa men angkom kolpa wa kaino pa, men wa ansil tu tiur angko wan wraur a tu kai armpen eng okge okge pa. Pol kil ikg kaino ari tu pa, kil atopen paipm awi titnongket kai tu pa, atom kil uk wor Maur Wailen.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Men kaino kolpa kaino kaino palng anong wail Rom pa. Pa melnum itna ep a ikgalen wan tipmining pa, kil awi wor la Pol mpa rpmi wan ur alkil manet, a wa melnum wris ur a almpwrong pa mpa ntiwel rpmi ikglentel.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Pol kil rpma wan tipmining pa, wang wraur pa plalng pa, kil akwe tu melnum wailen wailen a tu Suta pa tu wli rka wris. Tu kimeket wli rka wris plalng pa, kil lanaken la, “Kipm mentepm almentepm Suta pa! Kupm ti pikekg ake antokg kwei ur paipm, eng ak arku nang a mentepm Suta pa, aki elukgen atn a rpma a tu mamikg mamin mansan amentepmen pa, kalpis. Kupm pikekg tu arkulopm awiyopm aye kawor rpma wan tipmining a Serusalem, a tu uk kupm ti kai wam a tu Rom pa kalpmilel kolti.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Atom tu awiyopm kai itna antokg yangkipm. Tu atning yangkipm akupmen pa, ari ake tu ansil paipm ur a kupm antokg, eng mpa tu ilmpopm imo pa, kalpis. Kolpa atom tu la ungkwantopm i wan tipmining pa kul or kai en.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ari tu Suta pa karken la ake mpa tu elngen kupm ti or en pa. Ya wrongkwail pa tu amprinsopm plalng, ti ya wris ata mpa kupm laniken la, yangkipm akupmen pa mpa iye kul ntokg itni Kaisarus tike, ake mpa ntokg itni kai Serusalem pa. Pa ake la kupm yangkipm ur itna eng la mpa ntokg numpokgen tu mentepm almentepm ti pa, kalpis.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Yiprokgen a kupm akwewepm wli la riwepm a ntiwepm oklala kil pati, atnen a kupm ukipma rpma nungkwangen melnum amentepm Isrel, rpma nungkwangen ariwe la ikga yaper nar pa. Am yiprokgen pa atom tu awiyopm aye or angkutentopm elngtirpma wan tipmining ti.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Pol lanaken kolpa atom tu akalmpentel la, “Men ake awi wrkapm ur a tu mentepm Suta nira angkai pa kul ak lanako kitn pa. Wa tu melnum ur amentepmen Suta a angkai pa kul pa, ake wa tu lanako aki lakati nako la kitn pa paipm pa, kalpis.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Pake men wasrongen la itning nikgwalpm oklala ur a kitn lakati Sisas pake. Eng ntei, men ariwe la tu wrong kin kipman yela ti pa, tu la paipmel elukgen tu wrong tiur a aro itna man a ukipma Sisas a kitn kai antiwen rpma pa.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Kolpa atom tu alm wang nampokgen Pol, la wang ur pa wa tu wa wli wa riwel. Atom ak wang a tu alm pa, tu wrong kin kipman wailet ketn ketn, tu kai wan tipmining a Pol kil arpme pa. Atom ak kong ai kai elngen nungkurikg pa, kil lanaken ariworwor a laron naken la Maur Wailen la itni Wailen ikglen nol nikgwalpm atuwen pa. Wa kil awi yangkipm titnongket a Moses, a yangkipm a tu melnum okwripm a Maur Wailen pa, eng la ik plelngen nikgwalpm a tu pa uwi riwe riworwor la, Sisas pa melnum a tu nungkwangen pake.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Atom tu tiur pa tu ukipma atning yangkipm a Pol la pa la, pa aklale. Pake tu tiur pa tu ake ukipma yangkipm a Pol la pa, la aklale pa.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Kolpa atom ipma a tu pa itna man man nowe nare, atom tu la wrekg kai. Ari Pol kil lanaken yangkipm ur pa kolkil la, “Maur Wor kil la yangkipm aklale naki tu mamikg mamin mansan alkipmen, pikekg la wli ok a melnum okwripm Aisaia la kolkil la,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 'Kitn kai ri tu wrong kin kipman kil, atom kitn laniken kolkil la, “Kipm ikga itning itning pake kipm ikgake riwe yiprokgen alkilen pa. Kipm ikga riri pake kipm ikgake riwe kuina ur.”
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Kitn kai laniken kolpa, eng ntei, ipma a tu wrong kin kipman pa am kalnten kakiren paipm ise. Tu ampri nungkulkg alntu ti, eng ake mpa tu ik itning kupm ti. A wa tu ampri wulmpa alntu ti, eng ake mpa tu ik ri, eng ake mpa wa nol nikgwalpm atuwen pa wa umpen wontrakole uwi riwe yiprokgen a yangkipm a kupm kil, eng ake mpa tu plelng ipma yaper kul eng kupm ti, eng mpa wa kupm ngklinsen, eng wa tu wa palng wor pa.'”
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pol lakati oklala a Aisaia melnum okwripm pa la pa am kai kolpake. Wa kil wa la, “Kipm uk yirokg karken a atning, kolpa ti kupm lanakepm la kipm riwe la, yangkipm wor a lakati kwap wor a Maur Wailen pikekg kil ak eng akawi mentepm wrong kin kipman pa, am pikekg kil ukwa kai eng tu a ake a Suta ise. Ti tu pa tu ikga itning ukipma pake.” [
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Tu Suta atning ok ketn a Pol la tu pa kolpa, tu wrekg ak laike kolti, akle tita wail itna wampel kolti, am anel kai ise.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pol kil rpma wan alkilen a kil armpen armpen uk melnum yan a wan pa kolpa kaingkai wring misen wekg. Tu mla ur wli ariwel pa, kil atopen eng ikgalenten.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Kil ake ngkark aki melnum ur angkengkel, kalpis. Kil itna wrongen kolti, laron naki tu wrong kin kipman la, Maur Wailen la itni Wailen ikglen nol nikgwalpm atuwen, a kaling plan arowonel tu pa yangkipm wor a la Wailen Sisas Krais pa.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.