Atos 27

urim (URIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tu yapon yangkipm la men mpa uwi wan unokgen pa kai kaino anong kanokg Itali. Atom tu akaye Pol pa nampokgen tu melnum melkget tiur a rpma wan tipmining pa elng kai wam a Sulius melnum itna ep a tu melnum kamel wampwomis a almpwrong a wailet tiur ai a melnum tukgunakg Kaisarus ikgalen pa.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Men tipra kaino wan unokgen a anong Atramitium a numprampen rka la kaino kai yela wrik a wan unokgen kai rkawe rkawe a itna tatu anong kanokg a Esia pa. Atom men wrekg a pa kaino. Atom Aristarkus melnum ur a Tesalonaika a anong kanokg Masetonia pa, kil wa antiwo yat.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Men rka wan unokgen pa atn kolpa kaino. Kong ti pa, men palng rka kaino Saiton ai. Men rka pa, Sulius pa kil plan nikgwalpm wor Pol pa, a kil uk wor la Pol kil kai ari tu wokgmprak alkilen pa, eng la tu ikglentel a ngklinsel kweikwei tiur a kil tukwok pa.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Wa men wa wrekg a anong pa, wa men la kaino pa, ari wripm mring mring pa el titnongket kolpa nar akalmpen wan unokgen pa. Kolpa atom men wa alok wan unokgen pa wa kai kawor kapringen Saiprus anong kanokg a ela unokg kuin pa, ak angkom no pa kai pake.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Men wa angket or unokg kuin pa al akule anong kanokg a Silisia, a anong kanokg a Pampilia pa or pa kai rka kai anong Maira a anong kanokg a Lisia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Men kai palng kai Maira pa, melnum itna ep a melnum kamel wampwomis a almpwrong pa kil awi wan unokgen ur a tu Aleksantria pa la kai kaino Itali pa. Atom kil awi men pa kai kaino rpma wan unokgen pa kai.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Men rka wan unokgen pa rka wang aripm ur ai, ampen meen meen kolpa kaingkai kaino, ari wripm mringmring wail paipm pa el titnongket wail angkaino anong Nitus pa kul nar akalmpento. Atom wa men wa elng nar wangket or unokg kuin pa kai kinar akanele Salmone ai, anong wulompen a anong kanokg Krit a ela unokg kuin pa, ak angkom kapringen kolpa kai.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Men ampen meen meen kolpa katila unokg yamping a Krit pa, kolpa kai palng kai wrik ur a wan unokgen arke arke pa, a tu namput la Unokg Kapmet Wor, kai wreren anong Lasea pa.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Men pikekg awi wan unokgen ampen ampen angkai pa kul rka Lasea ti, la wa or pa kai eng kaino Rom pa, pake men kaken wang wailet paipm eng a pa kul pa. Atom kol wa men wa aren i pa wa kai pa, pa ake wang wor, pa wang paipm a unokg tapor wail. Wa wang wail kol a men ilwor uk Maur Wailen eng ungkwan paipmpaipm a tu wrong kin kipman ti pa, pa wa wang paipm yat, pake wang pa am kai ise. Ti wang a men la kol a kai ti pa, ti wang paipm om. Atom Pol la angkeng la,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Kipm melnum pa, kupm ari kol mentepm uwi wan unokgen ti kolpa kai pa, mentepm mpa kai uwi wang paipm. Wan unokgen ti mpa tipurng nimpokgen wrikya ti elng kinar unokg kanokg ai. A wa mentepm melnum ti yat mpa wa elng kinar il u imo.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ari melnum itna ep a tu kamel wampwomis a almpwrong pa, kil ake atning yangkipm a Pol la pa, kalpis. Kil atning yangkipm a melnum a wamparpme yampis taklo a wan unokgen, a melnum yan a wan unokgen pa la pake.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ti wrik ti pa ake wor a kol a wan unokgen rke rki wrik ti pa ik wang a wripm mringmring wail el pa. Kolpa ti tu melnum wailet pa tu akwonalmpen la, mpa men utnuurng wrik ti kai ikwiyen, kol men ntiwe kai pa, mpa men kai palng kai anong Piniks ai. Rki pa rki nangkin wang a wripm mring mring wail pa el kai plalng. Wrik a wan unokgen mpa kai rki i nangkin kai pa pati, itna anong kanokg Krit tike, rka won kai yamping wekg a takgni kinar. Pa wrik wor a wripm mring mring ake antiwe mpa tipurng wan unokgen pa. Tu awi Pol aye kai anong wail Rom. (Kwap 27:1-28:14)|alt="Paul's 4th Journey" src="uri_GPS_Paul4-BW_v3.0.tif" size="col" copy="SIL GPS map" ref="27:1-28:14"
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Atom wripm pa el waiketnketn kolti a wam wangkokg pa no. Kolpa atom tu akwonalmpen la tu mpa antiwe mpa kutnun nikgwalpm kol a wuten tu la pa. Kolpa atom tu arkolng wes kaikut a ak arkul wan unokgen pa no kwa ti kolti, a tu awi wan unokgen pa tu kai antilawe unokg yamping a Krit ti kai.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ari kalpis. Ake wa itna watin, wripm titnongket wail ur pa el a anong wompel a Krit ti kul nar atne wan unokgen pa. Wripm pa tu namput la “Wripm a el a wam wi wli.”
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Wripm mring mring wail pa el titnongket nar akayewen wan unokgen pa kinar. Atom tu alok wan unokgen pa ari ake antiwe. Kolpa atom tu elngen kolti katila titnongket a wripm ti aloko ayewo kolti kai.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Wripm ti ak aloko kolpa aye kaingkai, kai ak angkom Kauta anong kanokg waiketn ur a ela unokg kuin pa, atom ak ampri wripm a kul titnongket pa kai wusokenen. Atom men antiwe aken kwap wail paipm eng men arkolng nim unokgen a rka wan unokgen yamping a kol a wripm kipor ti aye kul no elngtirpma wan unokgen ti.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Men arkolng aye kul no plalng pipa, men akwonalmpen la mpa wan unokgen ti kai tipor paipm. Kolpa atom men awi ampei ti ak angkuten wan unokgen ti tongtong. Wa men wa ngkark, la mpa wripm pa ak awi wan unokgen pa kai al itna wrik kangirngket ur a tu Aprika pati, wan unokgen ti mpa kai tipor paipm. Kolpa atom men arkolng apm a tita eng wripm akawi wan unokgen pa aye kai pa aye nar, a unokg pa tapor titnongket akayewen kolpa kai.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Wripm mring mring pa el, a unokg pa tapor kai wail paipm, kolpa atom antokg men ngkark paipm. Atom men rka mining pa kai, or kong ti pa, tu wrekg itna, a awi wrikya a rpma wan unokgen pa, angkli angkli elng kinar unokg ai.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Wa men rka mining ur pa kolpa kai, akwe ti pa, wa tu ipma kaikut paipm, atom tu alntu anelkgen a awi kweikwei alkil a itna wan unokgen ti ak wam alntu ti wa angkli elng kinar unokg ai.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Ti wang watipmen pa ake wa men ari takgni aki kumeim ur pa, kalpis. Wa wripm mring mring pa am wa el, a unokg pa tapor titnongket kolpa itna pake. Kolpa atom nol a men ti katir kaino rka kaino ok kaluk ai kolti, la men mpa kai paipm plalng kolti.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ti wang watin a wripm mring mring el, a unokg tapor titnongket a pa kul pa, ake men awi aki al okipma ur, kalpis. Atom Pol wrekg itna kuin atuwen pa, a kil lanaken la, “Kipm melnum pa, pikekg kipm itning yangkipm a kupm lanakepm la ake mpa kipm uwi wan unokgen ti i Krit pa kul ti pa, pa kipm kol ake uwi wang paipm kol ti, a kol ake kipm ngkli kweikwei akipmen ti kai unokg ti.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Pake ak wang kil pa kupm lanakepm la, ipma akipmen pa ngko i o! Eng ntei, ur akipmen ti ake mpa kai paipm il u imo pa. Wan unokgen ti kolti kai paipm tuwa, pake kipm mpa wor pa.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Kupm ti pa melnum akwapel a Maur Wailen, ti wuten ak mining ti pa kil ukwa maur akwapel akilen pa nar itna wrik yamping akupmen ti.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Atom akwe nang akupmen Pol ti lanakopm kolkil la, 'Kupm! Yangkipm a pikekg kitn la kitn ikga kai ntokg itni Kaisarus melnum tukgunakg a Rom pa, pa kitn ikgam kai pake. Ti ampur kitn ngkark la kipm mpa kai paipm pa. Maur Wailen kil uk tu melnum wrongkwail a antiweitn rpma wan unokgen ti kimeket kai wam akitnen pake, la wris ur atuwen pa ake mpa imo pa, kalpis, tu mpa rpmi wor kimeket.'
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Maur akwapel a Maur Wailen wet lanakopm ak mining kolpake. Kolpa ti kipm melnum pa, ampur kipm ngkark, num walmpopm akipmen pa ngko i o! Kupm ukipma Maur Wailen la kil mpa ntokg kitila kolen kuina ur a wet maur akwapel alkil lanakopm pa.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Mentepm mpa wor, pake mpam wripm pa ngkat laiko angkliwo kolti elng kai rka kai anong kanokg ur a itna unokg kuin ai.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Wripm mring mring titnongket wail almpento aye kai ak wasrongen alkil aye kai unokg Metiterenian pa. Am men rka kolpa kai, mining wampwam yikakwompwraur pa kai plalng, okg or kong ti kai wreren mining kuin ti pa, tu melnum a akwap itna wan unokgen pa, tu atningke la men wreren eng a kai rki unokg yamping ur pake.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Kolpa atom tu angkli ampei pa elng kinar ak antin unokg ti ari watinet a pa. Tu angkleikg ari kolen antiwe wampeng watin wikgwikg a angkine tita. Wa wripm pa wa ayewo kolpa kai ketn ketn pa, wa tu antin anti ur ari antiwe wampeng wraur, kai wreren wreren werpmen pake.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Pake tu ngkark paipm wrisen la mpa wan unokgen ti kai il itni wes ur pa, atom mpa tapor. Kolpa atom tu anelkgen wes kaikut wikgwikg ur pa kinar itna wan unokgen kulu pa, angkli elng kinar unokg kanokg ai, eng ak arkul wan unokgen pa rka. A wa tu arpmen ukwa la kil ikwe itatu.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Atom tu melnum a akwap itna wan unokgen pa tu akor ya la ngkirk tukuleikgen wan unokgen pa. Atom tu alekg nim unokgen pa elng kinar unokg pa kansil akupaaren la, tu a uwi wes kaikut tiur alkil a ak arkul arkul wan unokgen eng kai rka pa, ngkli elng kinar unokg ngko tukgunakgen a wan unokgen pa.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ari Pol lanaki melnum itna ep a melnum kamel wampwomis a almpwrong pa, a nampokgen tu melnum alkil a almpwrong pa la, “Kol tu melnum a akwap itna wan unokgen ti, kol tu ngkirk utnuurng wan unokgen ti pa, pa kipm ti kol a kai paipm.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Tu melnum a almpwrong pa tu atning kolpa, atom tu wangketen ampei a nim unokgen a tu alekg elng kinar unokg pa takwleikgen, atom unokg ak awi nim unokgen pa aye kai.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Atom wreren eng a takgni a no pus ti pipa, Pol tilpen la tu uwi okipma pa il o. Kil lanaken kolpa la, “Wang wampwam yikak wikgwikg pa kipm pikekg ngkark rpma nampokgen ipma kaikut paipm wrisen. Atom am kipm rka kolpa rka atn ak nikg kolpa atn pake, ake wa kipm awi okipma ur al.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Kolpa atom ti kupm tilpepm titnongket la kipm uwi okipma ur pa il, eng mpa ik titnongketel ipma akipmen pa, eng mpa kipm rpmi.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Kil lanaken oklala pa plalng, kil awi nok tingklak pa aye itna wulmpa a tu kimeket a rka pa, atom kil uk wor Maur Wailen pa, atom kil kapor nok tingklak pa, a kil al.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Tu ari a kil pa al kolpa pipa, ipma a tu pa angko a om, atom tu awi okipma pa al.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Ti men kimeket a rka wan unokgen kil pa kol kamel wampwam yikakwompwraur tuwek wampwam yikakwomis yikakwompwris (276).
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Tu awi okipma pa al antiwe plalng pipa, tu awi wrikya okipma pa angkli elng kinar unokg pa, eng ak angklon kukula wan unokgen pa.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Tu rka kolpa kai akwe, wa or kong ti takgni no pus ti pipa, men ari kanokg pawom. Pake tu melnum a akwap itna wan unokgen pa tu ake ariwe worwor la la men kai rka wrik a i. Pake tu ari wrik kapmen wor ur a unokg kawor kapringen alen rka pa. Atom kol tu ntiwe pipa, mpa tu iye wan unokgen pa or pa kai rki kawor pake.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Tu la kolpa plalng pa, tu wangket ampei a alekg wes kaikut a ak arkul wan unokgen pa elng kinar rmpa unokg a pa, a tu anelkgen ampei takwuleikgen yo timpam wail wekg a ak angket u eng ak alok wan unokgen. A wa tu arkolng apm kaki wail pa aye kaino alekg rka kaino tukgunakg a wan unokgen pa, atom wripm pa almpen apm kaki wail pa. Atom tu ak yo timpam pa ak angket unokg pa, ak alok wan unokgen pa la iye kai kawor rki kawor wrik kapmen pake.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ari wan unokgen pa kai itna kangirng ur a anip itna unokg pa. Atom wan unokgen tukgunakg pa al itna kangirng pa, kawor karng tongtong rpma pa kolti, ti ake antiwe mpa kil kai. Kolpa atom unokg pa tapor titnongket kul ak kapor wan unokgen kulu pa tapor kai manman paipm kolti.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Atom tu melnum a almpwrong pa tu akor nikgwalpm la, tu mpa ilm tu melnum a pikekg tu awiyen rpma wan tipmining la iye kai Rom pa plalng, eng ake mpa wris ur atuwen pa lkgaang ngkirk kai numpworen pa.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pake melnum a ikgalen tu kamel wampwomis a almpwrong pa kil arein Pol, kolpa atom kil angkengken la, ake mpa tu ilmpen imo pa. Atom kil uk yangkipm tu melnum a antiwe lkgaang pa la, tu tipra i wan unokgen pa elng kinar unokg pa lkgaang ep kai werpm pawo.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Wa tu tiur a akwekgel lkgaang pa, mpa tu uwi yo wompel aki kweikwei wompel wompel a wan unokgen a unokg kapor pa, atom mpa tu ik lkgaang kai werpm pa. Am men ak katila ok a melnum itna ep a tu melnum a almpwrong pa la, atom men plalngten ti men kai wor kimeket kai werpm ai. Wan unokgen pa tapor paipm atom tu melnum tiur lkgaang a tu tiur pa awi kweikwei wompel wompel pa ak lkgaang kul werpm ti. (Kwap 27:41-44)|alt="Boat breaking, people getting to land on planks, swimming" src="WA03995b.tif" size="col" copy="Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="27:41-44"
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.