Atos 27

urim (URIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tu yapon yangkipm la men mpa uwi wan unokgen pa kai kaino anong kanokg Itali. Atom tu akaye Pol pa nampokgen tu melnum melkget tiur a rpma wan tipmining pa elng kai wam a Sulius melnum itna ep a tu melnum kamel wampwomis a almpwrong a wailet tiur ai a melnum tukgunakg Kaisarus ikgalen pa.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Men tipra kaino wan unokgen a anong Atramitium a numprampen rka la kaino kai yela wrik a wan unokgen kai rkawe rkawe a itna tatu anong kanokg a Esia pa. Atom men wrekg a pa kaino. Atom Aristarkus melnum ur a Tesalonaika a anong kanokg Masetonia pa, kil wa antiwo yat.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Men rka wan unokgen pa atn kolpa kaino. Kong ti pa, men palng rka kaino Saiton ai. Men rka pa, Sulius pa kil plan nikgwalpm wor Pol pa, a kil uk wor la Pol kil kai ari tu wokgmprak alkilen pa, eng la tu ikglentel a ngklinsel kweikwei tiur a kil tukwok pa.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Wa men wa wrekg a anong pa, wa men la kaino pa, ari wripm mring mring pa el titnongket kolpa nar akalmpen wan unokgen pa. Kolpa atom men wa alok wan unokgen pa wa kai kawor kapringen Saiprus anong kanokg a ela unokg kuin pa, ak angkom no pa kai pake.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Men wa angket or unokg kuin pa al akule anong kanokg a Silisia, a anong kanokg a Pampilia pa or pa kai rka kai anong Maira a anong kanokg a Lisia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Men kai palng kai Maira pa, melnum itna ep a melnum kamel wampwomis a almpwrong pa kil awi wan unokgen ur a tu Aleksantria pa la kai kaino Itali pa. Atom kil awi men pa kai kaino rpma wan unokgen pa kai.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Men rka wan unokgen pa rka wang aripm ur ai, ampen meen meen kolpa kaingkai kaino, ari wripm mringmring wail paipm pa el titnongket wail angkaino anong Nitus pa kul nar akalmpento. Atom wa men wa elng nar wangket or unokg kuin pa kai kinar akanele Salmone ai, anong wulompen a anong kanokg Krit a ela unokg kuin pa, ak angkom kapringen kolpa kai.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Men ampen meen meen kolpa katila unokg yamping a Krit pa, kolpa kai palng kai wrik ur a wan unokgen arke arke pa, a tu namput la Unokg Kapmet Wor, kai wreren anong Lasea pa.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Men pikekg awi wan unokgen ampen ampen angkai pa kul rka Lasea ti, la wa or pa kai eng kaino Rom pa, pake men kaken wang wailet paipm eng a pa kul pa. Atom kol wa men wa aren i pa wa kai pa, pa ake wang wor, pa wang paipm a unokg tapor wail. Wa wang wail kol a men ilwor uk Maur Wailen eng ungkwan paipmpaipm a tu wrong kin kipman ti pa, pa wa wang paipm yat, pake wang pa am kai ise. Ti wang a men la kol a kai ti pa, ti wang paipm om. Atom Pol la angkeng la,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Kipm melnum pa, kupm ari kol mentepm uwi wan unokgen ti kolpa kai pa, mentepm mpa kai uwi wang paipm. Wan unokgen ti mpa tipurng nimpokgen wrikya ti elng kinar unokg kanokg ai. A wa mentepm melnum ti yat mpa wa elng kinar il u imo.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ari melnum itna ep a tu kamel wampwomis a almpwrong pa, kil ake atning yangkipm a Pol la pa, kalpis. Kil atning yangkipm a melnum a wamparpme yampis taklo a wan unokgen, a melnum yan a wan unokgen pa la pake.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ti wrik ti pa ake wor a kol a wan unokgen rke rki wrik ti pa ik wang a wripm mringmring wail el pa. Kolpa ti tu melnum wailet pa tu akwonalmpen la, mpa men utnuurng wrik ti kai ikwiyen, kol men ntiwe kai pa, mpa men kai palng kai anong Piniks ai. Rki pa rki nangkin wang a wripm mring mring wail pa el kai plalng. Wrik a wan unokgen mpa kai rki i nangkin kai pa pati, itna anong kanokg Krit tike, rka won kai yamping wekg a takgni kinar. Pa wrik wor a wripm mring mring ake antiwe mpa tipurng wan unokgen pa. Tu awi Pol aye kai anong wail Rom. (Kwap 27:1-28:14)|alt="Paul's 4th Journey" src="uri_GPS_Paul4-BW_v3.0.tif" size="col" copy="SIL GPS map" ref="27:1-28:14"
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Atom wripm pa el waiketnketn kolti a wam wangkokg pa no. Kolpa atom tu akwonalmpen la tu mpa antiwe mpa kutnun nikgwalpm kol a wuten tu la pa. Kolpa atom tu arkolng wes kaikut a ak arkul wan unokgen pa no kwa ti kolti, a tu awi wan unokgen pa tu kai antilawe unokg yamping a Krit ti kai.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ari kalpis. Ake wa itna watin, wripm titnongket wail ur pa el a anong wompel a Krit ti kul nar atne wan unokgen pa. Wripm pa tu namput la “Wripm a el a wam wi wli.”
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Wripm mring mring wail pa el titnongket nar akayewen wan unokgen pa kinar. Atom tu alok wan unokgen pa ari ake antiwe. Kolpa atom tu elngen kolti katila titnongket a wripm ti aloko ayewo kolti kai.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Wripm ti ak aloko kolpa aye kaingkai, kai ak angkom Kauta anong kanokg waiketn ur a ela unokg kuin pa, atom ak ampri wripm a kul titnongket pa kai wusokenen. Atom men antiwe aken kwap wail paipm eng men arkolng nim unokgen a rka wan unokgen yamping a kol a wripm kipor ti aye kul no elngtirpma wan unokgen ti.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Men arkolng aye kul no plalng pipa, men akwonalmpen la mpa wan unokgen ti kai tipor paipm. Kolpa atom men awi ampei ti ak angkuten wan unokgen ti tongtong. Wa men wa ngkark, la mpa wripm pa ak awi wan unokgen pa kai al itna wrik kangirngket ur a tu Aprika pati, wan unokgen ti mpa kai tipor paipm. Kolpa atom men arkolng apm a tita eng wripm akawi wan unokgen pa aye kai pa aye nar, a unokg pa tapor titnongket akayewen kolpa kai.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Wripm mring mring pa el, a unokg pa tapor kai wail paipm, kolpa atom antokg men ngkark paipm. Atom men rka mining pa kai, or kong ti pa, tu wrekg itna, a awi wrikya a rpma wan unokgen pa, angkli angkli elng kinar unokg ai.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Wa men rka mining ur pa kolpa kai, akwe ti pa, wa tu ipma kaikut paipm, atom tu alntu anelkgen a awi kweikwei alkil a itna wan unokgen ti ak wam alntu ti wa angkli elng kinar unokg ai.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ti wang watipmen pa ake wa men ari takgni aki kumeim ur pa, kalpis. Wa wripm mring mring pa am wa el, a unokg pa tapor titnongket kolpa itna pake. Kolpa atom nol a men ti katir kaino rka kaino ok kaluk ai kolti, la men mpa kai paipm plalng kolti.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ti wang watin a wripm mring mring el, a unokg tapor titnongket a pa kul pa, ake men awi aki al okipma ur, kalpis. Atom Pol wrekg itna kuin atuwen pa, a kil lanaken la, “Kipm melnum pa, pikekg kipm itning yangkipm a kupm lanakepm la ake mpa kipm uwi wan unokgen ti i Krit pa kul ti pa, pa kipm kol ake uwi wang paipm kol ti, a kol ake kipm ngkli kweikwei akipmen ti kai unokg ti.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pake ak wang kil pa kupm lanakepm la, ipma akipmen pa ngko i o! Eng ntei, ur akipmen ti ake mpa kai paipm il u imo pa. Wan unokgen ti kolti kai paipm tuwa, pake kipm mpa wor pa.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Kupm ti pa melnum akwapel a Maur Wailen, ti wuten ak mining ti pa kil ukwa maur akwapel akilen pa nar itna wrik yamping akupmen ti.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Atom akwe nang akupmen Pol ti lanakopm kolkil la, 'Kupm! Yangkipm a pikekg kitn la kitn ikga kai ntokg itni Kaisarus melnum tukgunakg a Rom pa, pa kitn ikgam kai pake. Ti ampur kitn ngkark la kipm mpa kai paipm pa. Maur Wailen kil uk tu melnum wrongkwail a antiweitn rpma wan unokgen ti kimeket kai wam akitnen pake, la wris ur atuwen pa ake mpa imo pa, kalpis, tu mpa rpmi wor kimeket.'
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Maur akwapel a Maur Wailen wet lanakopm ak mining kolpake. Kolpa ti kipm melnum pa, ampur kipm ngkark, num walmpopm akipmen pa ngko i o! Kupm ukipma Maur Wailen la kil mpa ntokg kitila kolen kuina ur a wet maur akwapel alkil lanakopm pa.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Mentepm mpa wor, pake mpam wripm pa ngkat laiko angkliwo kolti elng kai rka kai anong kanokg ur a itna unokg kuin ai.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Wripm mring mring titnongket wail almpento aye kai ak wasrongen alkil aye kai unokg Metiterenian pa. Am men rka kolpa kai, mining wampwam yikakwompwraur pa kai plalng, okg or kong ti kai wreren mining kuin ti pa, tu melnum a akwap itna wan unokgen pa, tu atningke la men wreren eng a kai rki unokg yamping ur pake.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Kolpa atom tu angkli ampei pa elng kinar ak antin unokg ti ari watinet a pa. Tu angkleikg ari kolen antiwe wampeng watin wikgwikg a angkine tita. Wa wripm pa wa ayewo kolpa kai ketn ketn pa, wa tu antin anti ur ari antiwe wampeng wraur, kai wreren wreren werpmen pake.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Pake tu ngkark paipm wrisen la mpa wan unokgen ti kai il itni wes ur pa, atom mpa tapor. Kolpa atom tu anelkgen wes kaikut wikgwikg ur pa kinar itna wan unokgen kulu pa, angkli elng kinar unokg kanokg ai, eng ak arkul wan unokgen pa rka. A wa tu arpmen ukwa la kil ikwe itatu.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Atom tu melnum a akwap itna wan unokgen pa tu akor ya la ngkirk tukuleikgen wan unokgen pa. Atom tu alekg nim unokgen pa elng kinar unokg pa kansil akupaaren la, tu a uwi wes kaikut tiur alkil a ak arkul arkul wan unokgen eng kai rka pa, ngkli elng kinar unokg ngko tukgunakgen a wan unokgen pa.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ari Pol lanaki melnum itna ep a melnum kamel wampwomis a almpwrong pa, a nampokgen tu melnum alkil a almpwrong pa la, “Kol tu melnum a akwap itna wan unokgen ti, kol tu ngkirk utnuurng wan unokgen ti pa, pa kipm ti kol a kai paipm.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Tu melnum a almpwrong pa tu atning kolpa, atom tu wangketen ampei a nim unokgen a tu alekg elng kinar unokg pa takwleikgen, atom unokg ak awi nim unokgen pa aye kai.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Atom wreren eng a takgni a no pus ti pipa, Pol tilpen la tu uwi okipma pa il o. Kil lanaken kolpa la, “Wang wampwam yikak wikgwikg pa kipm pikekg ngkark rpma nampokgen ipma kaikut paipm wrisen. Atom am kipm rka kolpa rka atn ak nikg kolpa atn pake, ake wa kipm awi okipma ur al.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Kolpa atom ti kupm tilpepm titnongket la kipm uwi okipma ur pa il, eng mpa ik titnongketel ipma akipmen pa, eng mpa kipm rpmi.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Kil lanaken oklala pa plalng, kil awi nok tingklak pa aye itna wulmpa a tu kimeket a rka pa, atom kil uk wor Maur Wailen pa, atom kil kapor nok tingklak pa, a kil al.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tu ari a kil pa al kolpa pipa, ipma a tu pa angko a om, atom tu awi okipma pa al.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ti men kimeket a rka wan unokgen kil pa kol kamel wampwam yikakwompwraur tuwek wampwam yikakwomis yikakwompwris (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tu awi okipma pa al antiwe plalng pipa, tu awi wrikya okipma pa angkli elng kinar unokg pa, eng ak angklon kukula wan unokgen pa.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Tu rka kolpa kai akwe, wa or kong ti takgni no pus ti pipa, men ari kanokg pawom. Pake tu melnum a akwap itna wan unokgen pa tu ake ariwe worwor la la men kai rka wrik a i. Pake tu ari wrik kapmen wor ur a unokg kawor kapringen alen rka pa. Atom kol tu ntiwe pipa, mpa tu iye wan unokgen pa or pa kai rki kawor pake.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Tu la kolpa plalng pa, tu wangket ampei a alekg wes kaikut a ak arkul wan unokgen pa elng kinar rmpa unokg a pa, a tu anelkgen ampei takwuleikgen yo timpam wail wekg a ak angket u eng ak alok wan unokgen. A wa tu arkolng apm kaki wail pa aye kaino alekg rka kaino tukgunakg a wan unokgen pa, atom wripm pa almpen apm kaki wail pa. Atom tu ak yo timpam pa ak angket unokg pa, ak alok wan unokgen pa la iye kai kawor rki kawor wrik kapmen pake.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ari wan unokgen pa kai itna kangirng ur a anip itna unokg pa. Atom wan unokgen tukgunakg pa al itna kangirng pa, kawor karng tongtong rpma pa kolti, ti ake antiwe mpa kil kai. Kolpa atom unokg pa tapor titnongket kul ak kapor wan unokgen kulu pa tapor kai manman paipm kolti.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Atom tu melnum a almpwrong pa tu akor nikgwalpm la, tu mpa ilm tu melnum a pikekg tu awiyen rpma wan tipmining la iye kai Rom pa plalng, eng ake mpa wris ur atuwen pa lkgaang ngkirk kai numpworen pa.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pake melnum a ikgalen tu kamel wampwomis a almpwrong pa kil arein Pol, kolpa atom kil angkengken la, ake mpa tu ilmpen imo pa. Atom kil uk yangkipm tu melnum a antiwe lkgaang pa la, tu tipra i wan unokgen pa elng kinar unokg pa lkgaang ep kai werpm pawo.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Wa tu tiur a akwekgel lkgaang pa, mpa tu uwi yo wompel aki kweikwei wompel wompel a wan unokgen a unokg kapor pa, atom mpa tu ik lkgaang kai werpm pa. Am men ak katila ok a melnum itna ep a tu melnum a almpwrong pa la, atom men plalngten ti men kai wor kimeket kai werpm ai. Wan unokgen pa tapor paipm atom tu melnum tiur lkgaang a tu tiur pa awi kweikwei wompel wompel pa ak lkgaang kul werpm ti. (Kwap 27:41-44)|alt="Boat breaking, people getting to land on planks, swimming" src="WA03995b.tif" size="col" copy="Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="27:41-44"
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.