Atos 22

urim (URIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tu wrong kin a kipman pa anel elng tatar itna pa, Pol lanaken la, “Kipm yantin, a wusok wusok, a wail wail alkupm pa, kipm awiyopm paipm la kolen kupm antokg paipm. Pake kipm itning kupm la laron nikepm ngko wunong, eng kipm itning kupm ake antokg paipm ur pa, kalpis.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Tu atning a Pol kil ak ok Ipru, ok anongen alntu pa lanaken kolpa atom tu anel tatar elng nungkulkg a tu pa wrak itna eng atning oklala a Pol lanaken pa.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ”Kupm ti pa, kupm melnum a Suta, man pikekg rakuwopm rpma anong Tarsus a anong kanokg Silisia. Pake kupm am wrekg wail itna anong wail Serusalem tike. Kupm am pikekg Kamaliel pa aro wonelopm kaling plantopm pake. Kil kaling plantopm yangkipm titnongket a tu mamikg mamin mansan amentepmen pa la kupm kutnun kitila riworwor kimek kimek. Kupm am pikekg kol kipm pake. Kupm pikekg nikgwalpm arkekgen itna kalnten alok tu eng la kutnun yangkipm a Maur Wailen pa riworwor, kol a kipm ti ak ak ak wang tike.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Wa kupm melnum pikekg awi wrongmanto lan tu melnum a katnun ya a Sisas kol kupm katnun kil, atom kupm almpen amo. Wa kupm yapowen awiyen kimeket kin kipmanen ayewen kawor rpma wan tipmining pa.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ti mpa melnum tukgunakg ipma krakgen a itna ep a tu ipma krakgen, wa tu mring man wailen wailen a ikgalen mentepm wrong kin kipman pa, mpa wa tu pa lanikepm yat. Tu pa pikekg nira wrkapm wompel alkopm la kupm iye kaino Tamaskus pa uk tu wail wail, a muikgmayen, a mantin yantin amentepmen a rka kaino pa. Wrkapm wompel pa la la kupm rkul ngkuten wampel tu melnum a ukipma katnun ya wa Sisas ti, atom iyewen kulnar Serusalem ti, eng mpa tu pa lken wleket.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Pol kil oklala kolpa kai la, “Kupm pikekg angkom kolpa kaino, kaino wreren Tamaskus ti pa, kupm tutusraing paipm ari wakg klalen wail angkaino kitnong ti kulnar plaing alentopm wail ak ran takgni wail a no pirng.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Kupm angko elng kinar kanokg ti, a kupm atning ok ur pa akwe nang a kupm Sol ti la, 'Kupm, kupm! Antokg kolai atom kitn or ungkwan uk wleket kupm ti?'
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Atom kupm asentel la, 'Melnum wailen, kitn mla?' Ari kil la, 'Kupm Sisas a Nasaret a kitn ungkwantopm oropm alkopm wleket pa.'
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Tu melnum a antiwopm pa, tu ari klalen ti kolti tuwa, tu ake wa atning ok a melnum ur a akwewopm pa.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Atom kupm asen la, 'Wailen, ti mpa kupm ntokg kolai?' Ari wa Wailen kil pa lanakopm la, 'Wrekg kaino Tamaskus pawo! Melnum ur a rpma kaino anong pa, mpa lanikeitn kwap wrongkwail a ak namputeitn itna la ikga kitn ik pa.'
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Klalen akilen pa klalen wakget paipm ai wuten plaing kul kaporopm wulmpa, atom kupm ake antiwe ari kwei ur, ti ake antiwe mpa kupm ri ya pa. Atom tu melnum a antiwopm pa tu wamparpmewopm aye kaino Tamaskus ai.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Tu ayewopm kaino rpma kaino Tamaskus pa. Atom melnum ur a tu namput la Ananias pa rpma. Kil pa melnum ute wor a orngwatneikgen Maur Wailen, a kil melnum a katnun yangkipm titnongket pa yek kimeket ariworwor. Atom tu Suta wrongkwail a rka kaino anong pa, tu ari kaporng yangkipm la kil pa melnum wor.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Kil wrekg kul ariwopm, atom kil kul itna wrerentopm kolti, kil la kul kupm ti la, 'Kupm! Wulmpa akitnen pa kitnangku ri kweikwei tiwo!' Atom ak wang ketn pa wulmpa akupm pa palng wor ari kweikwei, atom kupm ariwel.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Atom wa kil wa lanakopm la, 'Maur Wailen amentepmen a tu mamikg mamin, mansan amentepmen katnun pa, pikekg takweiyeitn la kil ikga planteitn kweikwei wraur kil: la kitn uwi riwe nikgwalpm wasrongen wrongkwail akilen, a la kitn ri Melnum Ute Wor akilen a kil awi wor lawel, a la ikga kitn itning yangkipm kai ok a kil alkil pa lanikeitn.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ti kitn pa melnum ur a kil takweiyeitn, la ikga kitn laron kuina ur akilen a kitn atning a ari pa, iye kai yela niki tu wrong kin a kipman pa la pa aklale.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ti kitn rpma nungkwangen kuina? Kitn wrekg o! Kitn ukwen nang akilen pa, eng mpa kil ngklinseitn. Kitn kai eng tu kulukeitn, eng mpa ungkwan paipmpaipm a pikekg kitn antokg pa.'”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Pol kil wa lanaken kolpa la, “Kupm wa atnuurng Tamaskus pa yaper nar Serusalem ti pa, kupm kawor oklala naki Maur Wailen itna yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa itna, ari nol nikgwalpm wulmpa akupmen pa aner kai titnowen kolti,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 atom kupm ari Wailen pa palng lanakopm la, 'Kitn wrekg itatu utnuurng Serusalem ti kai o! Tu melnum a rka ti pa, ikgake tu itning ukipma yangkipm a kitn laron kupm ti naken pa.'
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ari kupm akalmpe kai Wailen pa la, 'Tu ikga itningkopm pa. Tu wrong kin a kipman kil pa tu ariwe a pikekg kupm kai atn yela tatu wan a men atning atning yangkipm a Maur Wailen atne pa, oren anelen melkg uk wleket tu a ukipma kitn pa, atom awiyen aye kai rpma wan tipmining pa, kolen a pikekg tu alntu pa ak pa.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Wa ak wang a pikekg tu akwesel Stipen pa amo atnen a kil laron nang akitnen ti pa, kupm pikekg itna ari awi wor. Wa apm a tu melnum a pikekg la ikweselel pa, am pikekg tu aner ermpa nepm akupmen tike, atom kupm ti ikgalen atnen itna tike.'
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ari Wailen kil nakopm la, 'Kitn kai o! Kupm mpa ukwaweitn kai anong yawatinet ur ai a tu a ake a Suta pa.'”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Tu wrong kin kipman wailet tu itna atning yangkipm a Pol kil la kolpa kaingkai, tu atning ok wris ur a Pol kil namput la la Maur Wailen la ukwawel kai eng tu a ake a Suta pa pipa, tu ipma wrekg kraraitn plalplal mainmain wli pa wli pa la, “Ilm or ungkwan melnum a kolpa imo kai ai tukuleikgen kanokg ti!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Nikgwalpm a tu pa wakget kungkruwis paipm wrisen karken oklala pa, atom tu plalplal mainmain kolpa itna, wamparpme kangku aner apm atuwen ti angkli, a wa angkwol kanokg ningkrapm ti angkli elng kaino kwa wai.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Atom melnum a itna ep ikgalen tu melnum a almpwrong pa alken yangkipm titnongket, la tu uwi Pol pa iye kawor wan anong a tu melnum a almpwrong arke pa, la tu ik ampei pa ntrawel, a la tu isen ikor yangkipm yiprokgen na atom tu wrong kin kipman plalplal mainmain eng kil ti kolpa.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Atom tu aye Pol pa aye kawor yapo nepm wampel elngtirmpa plalng pipa, tu la ik ampei pa ntrawel. Ari kil ari melnum a itna arkekg melnum a itna ep pa itna wrerentel ti atom kil asentel la, “Yangkipm titnongket pa lanakepm la kipm ntokg mentepm almentepm anong yiprokg a Rom ti koltike? Kol a kipm iyewopm iye kai mentepm ntokg yangkipm pa ep, la kupm ntokg paipm ur pipa, kipm ik ampei pa ntrawopm om.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Melnum a itna arkekg melnum a itna ep pa, kil atning a Pol la kolpa atom kil wa kai lanaki melnum a itna ep pa la, “Kitn ari a kitn antokg melnum pa kolpa, la pa kitn ak wor aki? Kil pa am mentepm almentepm kanokg yiprokg a Rom tike!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Melnum itna ep pa kil atning kolpa atom kil kai asen Pol pa la, “Kitn lanikopm kitn alkitn ti riworwor ri, kitn ti anong yiprokg a kitn ti Rom aki?” Ari Pol akalmpe la, “Ei, anong yiprokg akupmen am Rom pake.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Atom melnum itna ep a almpwrong pa la, “Kupm ti pa, kupm armpen marpm wail uk tu Rom, atom kupm palng anong yiprokg a Rom ti.” Ari Pol pa akalmpe la, “Kitn pa armpen pake, a kupm ti pa mansan pa awi nang nampokgen Rom atom angket kupm tike, atom kupm ti am a Rom pake.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tu melnum wet la mpa ik ampei pa ntrawel pa, tu anel atning kolpa atom tu ngkark atnuurngkel meen kolti kai. Wa kil alkil melnum a itna ep pa wa ngkark yat, eng kil wet lanaki tu yapo nepm wampel Pol, melnum a anong yiprokg a Rom pa.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Melnum a itna ep ikgalen tu melnum a almpwrong pa, kil am wasrongen la ikor yiprokgen kuina ur a tu Suta arki Pol pa riworwor. Atom or kong pa, kil la tu anelkgen ampei pa takwuleikgen nepm wam a Pol pa. Atom kil akwe tu melnum ipma krakgen itna ep a Maur Wailen, a tu mring man wailen wailen wrongkwail a Suta pa, tu wli rka wris pa, kil awi Pol pa kai kinar itna kinar wulmpa a tu pa antokg yangkipm pa.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.