Atos 22
urim (URIM) vs ARA
1 Tu wrong kin a kipman pa anel elng tatar itna pa, Pol lanaken la, “Kipm yantin, a wusok wusok, a wail wail alkupm pa, kipm awiyopm paipm la kolen kupm antokg paipm. Pake kipm itning kupm la laron nikepm ngko wunong, eng kipm itning kupm ake antokg paipm ur pa, kalpis.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Tu atning a Pol kil ak ok Ipru, ok anongen alntu pa lanaken kolpa atom tu anel tatar elng nungkulkg a tu pa wrak itna eng atning oklala a Pol lanaken pa.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ”Kupm ti pa, kupm melnum a Suta, man pikekg rakuwopm rpma anong Tarsus a anong kanokg Silisia. Pake kupm am wrekg wail itna anong wail Serusalem tike. Kupm am pikekg Kamaliel pa aro wonelopm kaling plantopm pake. Kil kaling plantopm yangkipm titnongket a tu mamikg mamin mansan amentepmen pa la kupm kutnun kitila riworwor kimek kimek. Kupm am pikekg kol kipm pake. Kupm pikekg nikgwalpm arkekgen itna kalnten alok tu eng la kutnun yangkipm a Maur Wailen pa riworwor, kol a kipm ti ak ak ak wang tike.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Wa kupm melnum pikekg awi wrongmanto lan tu melnum a katnun ya a Sisas kol kupm katnun kil, atom kupm almpen amo. Wa kupm yapowen awiyen kimeket kin kipmanen ayewen kawor rpma wan tipmining pa.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ti mpa melnum tukgunakg ipma krakgen a itna ep a tu ipma krakgen, wa tu mring man wailen wailen a ikgalen mentepm wrong kin kipman pa, mpa wa tu pa lanikepm yat. Tu pa pikekg nira wrkapm wompel alkopm la kupm iye kaino Tamaskus pa uk tu wail wail, a muikgmayen, a mantin yantin amentepmen a rka kaino pa. Wrkapm wompel pa la la kupm rkul ngkuten wampel tu melnum a ukipma katnun ya wa Sisas ti, atom iyewen kulnar Serusalem ti, eng mpa tu pa lken wleket.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Pol kil oklala kolpa kai la, “Kupm pikekg angkom kolpa kaino, kaino wreren Tamaskus ti pa, kupm tutusraing paipm ari wakg klalen wail angkaino kitnong ti kulnar plaing alentopm wail ak ran takgni wail a no pirng.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Kupm angko elng kinar kanokg ti, a kupm atning ok ur pa akwe nang a kupm Sol ti la, 'Kupm, kupm! Antokg kolai atom kitn or ungkwan uk wleket kupm ti?'
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Atom kupm asentel la, 'Melnum wailen, kitn mla?' Ari kil la, 'Kupm Sisas a Nasaret a kitn ungkwantopm oropm alkopm wleket pa.'
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Tu melnum a antiwopm pa, tu ari klalen ti kolti tuwa, tu ake wa atning ok a melnum ur a akwewopm pa.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Atom kupm asen la, 'Wailen, ti mpa kupm ntokg kolai?' Ari wa Wailen kil pa lanakopm la, 'Wrekg kaino Tamaskus pawo! Melnum ur a rpma kaino anong pa, mpa lanikeitn kwap wrongkwail a ak namputeitn itna la ikga kitn ik pa.'
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Klalen akilen pa klalen wakget paipm ai wuten plaing kul kaporopm wulmpa, atom kupm ake antiwe ari kwei ur, ti ake antiwe mpa kupm ri ya pa. Atom tu melnum a antiwopm pa tu wamparpmewopm aye kaino Tamaskus ai.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Tu ayewopm kaino rpma kaino Tamaskus pa. Atom melnum ur a tu namput la Ananias pa rpma. Kil pa melnum ute wor a orngwatneikgen Maur Wailen, a kil melnum a katnun yangkipm titnongket pa yek kimeket ariworwor. Atom tu Suta wrongkwail a rka kaino anong pa, tu ari kaporng yangkipm la kil pa melnum wor.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Kil wrekg kul ariwopm, atom kil kul itna wrerentopm kolti, kil la kul kupm ti la, 'Kupm! Wulmpa akitnen pa kitnangku ri kweikwei tiwo!' Atom ak wang ketn pa wulmpa akupm pa palng wor ari kweikwei, atom kupm ariwel.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Atom wa kil wa lanakopm la, 'Maur Wailen amentepmen a tu mamikg mamin, mansan amentepmen katnun pa, pikekg takweiyeitn la kil ikga planteitn kweikwei wraur kil: la kitn uwi riwe nikgwalpm wasrongen wrongkwail akilen, a la kitn ri Melnum Ute Wor akilen a kil awi wor lawel, a la ikga kitn itning yangkipm kai ok a kil alkil pa lanikeitn.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ti kitn pa melnum ur a kil takweiyeitn, la ikga kitn laron kuina ur akilen a kitn atning a ari pa, iye kai yela niki tu wrong kin a kipman pa la pa aklale.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ti kitn rpma nungkwangen kuina? Kitn wrekg o! Kitn ukwen nang akilen pa, eng mpa kil ngklinseitn. Kitn kai eng tu kulukeitn, eng mpa ungkwan paipmpaipm a pikekg kitn antokg pa.'”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Pol kil wa lanaken kolpa la, “Kupm wa atnuurng Tamaskus pa yaper nar Serusalem ti pa, kupm kawor oklala naki Maur Wailen itna yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa itna, ari nol nikgwalpm wulmpa akupmen pa aner kai titnowen kolti,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 atom kupm ari Wailen pa palng lanakopm la, 'Kitn wrekg itatu utnuurng Serusalem ti kai o! Tu melnum a rka ti pa, ikgake tu itning ukipma yangkipm a kitn laron kupm ti naken pa.'
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ari kupm akalmpe kai Wailen pa la, 'Tu ikga itningkopm pa. Tu wrong kin a kipman kil pa tu ariwe a pikekg kupm kai atn yela tatu wan a men atning atning yangkipm a Maur Wailen atne pa, oren anelen melkg uk wleket tu a ukipma kitn pa, atom awiyen aye kai rpma wan tipmining pa, kolen a pikekg tu alntu pa ak pa.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Wa ak wang a pikekg tu akwesel Stipen pa amo atnen a kil laron nang akitnen ti pa, kupm pikekg itna ari awi wor. Wa apm a tu melnum a pikekg la ikweselel pa, am pikekg tu aner ermpa nepm akupmen tike, atom kupm ti ikgalen atnen itna tike.'
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ari Wailen kil nakopm la, 'Kitn kai o! Kupm mpa ukwaweitn kai anong yawatinet ur ai a tu a ake a Suta pa.'”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Tu wrong kin kipman wailet tu itna atning yangkipm a Pol kil la kolpa kaingkai, tu atning ok wris ur a Pol kil namput la la Maur Wailen la ukwawel kai eng tu a ake a Suta pa pipa, tu ipma wrekg kraraitn plalplal mainmain wli pa wli pa la, “Ilm or ungkwan melnum a kolpa imo kai ai tukuleikgen kanokg ti!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Nikgwalpm a tu pa wakget kungkruwis paipm wrisen karken oklala pa, atom tu plalplal mainmain kolpa itna, wamparpme kangku aner apm atuwen ti angkli, a wa angkwol kanokg ningkrapm ti angkli elng kaino kwa wai.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Atom melnum a itna ep ikgalen tu melnum a almpwrong pa alken yangkipm titnongket, la tu uwi Pol pa iye kawor wan anong a tu melnum a almpwrong arke pa, la tu ik ampei pa ntrawel, a la tu isen ikor yangkipm yiprokgen na atom tu wrong kin kipman plalplal mainmain eng kil ti kolpa.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Atom tu aye Pol pa aye kawor yapo nepm wampel elngtirmpa plalng pipa, tu la ik ampei pa ntrawel. Ari kil ari melnum a itna arkekg melnum a itna ep pa itna wrerentel ti atom kil asentel la, “Yangkipm titnongket pa lanakepm la kipm ntokg mentepm almentepm anong yiprokg a Rom ti koltike? Kol a kipm iyewopm iye kai mentepm ntokg yangkipm pa ep, la kupm ntokg paipm ur pipa, kipm ik ampei pa ntrawopm om.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Melnum a itna arkekg melnum a itna ep pa, kil atning a Pol la kolpa atom kil wa kai lanaki melnum a itna ep pa la, “Kitn ari a kitn antokg melnum pa kolpa, la pa kitn ak wor aki? Kil pa am mentepm almentepm kanokg yiprokg a Rom tike!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Melnum itna ep pa kil atning kolpa atom kil kai asen Pol pa la, “Kitn lanikopm kitn alkitn ti riworwor ri, kitn ti anong yiprokg a kitn ti Rom aki?” Ari Pol akalmpe la, “Ei, anong yiprokg akupmen am Rom pake.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Atom melnum itna ep a almpwrong pa la, “Kupm ti pa, kupm armpen marpm wail uk tu Rom, atom kupm palng anong yiprokg a Rom ti.” Ari Pol pa akalmpe la, “Kitn pa armpen pake, a kupm ti pa mansan pa awi nang nampokgen Rom atom angket kupm tike, atom kupm ti am a Rom pake.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Tu melnum wet la mpa ik ampei pa ntrawel pa, tu anel atning kolpa atom tu ngkark atnuurngkel meen kolti kai. Wa kil alkil melnum a itna ep pa wa ngkark yat, eng kil wet lanaki tu yapo nepm wampel Pol, melnum a anong yiprokg a Rom pa.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Melnum a itna ep ikgalen tu melnum a almpwrong pa, kil am wasrongen la ikor yiprokgen kuina ur a tu Suta arki Pol pa riworwor. Atom or kong pa, kil la tu anelkgen ampei pa takwuleikgen nepm wam a Pol pa. Atom kil akwe tu melnum ipma krakgen itna ep a Maur Wailen, a tu mring man wailen wailen wrongkwail a Suta pa, tu wli rka wris pa, kil awi Pol pa kai kinar itna kinar wulmpa a tu pa antokg yangkipm pa.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.