Atos 16

urim (URIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sailas anti Pol ekg angkom kai palng kai anong Terpe plalng pipa, wa tuwekg wrekg a pa wa ekg kai palng kai anong Listra. Kai anong pa tuwekg kai ari watnom wris ur a Krais am rpma kai pake, nang a melnum pa pati Timoti. Wa man akilen pa wa ukipma Sisas pa yat, kil kin a Suta, wa yan akilen pa a anong kanokg a Krik.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Tu melnum a ukipma Sisas a rka kai Listra wa Aikoniam pa tu kaporng yangkipm Timoti pa la kil melnum wor.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pol kil wasrongen la Timoti pa mpa ntiwel kai, ari tu Suta wailet a rka kai wrik pa, tu ariwe la yan a Timoti pa a tu Krik a ake wangket wangket num pa. Kolpa atom kil wangket num a Timoti.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Timoti pa wa kul kai anti Sailas ekg Pol tunteng angkom or anong wail wail pa kolpa kai pipa, tunteng lanaki tu melnum a ukipma Sisas pa naken kuina ur a pikekg tu melnum wokgen akwapel a Krais nampokgen tu melnum wailen wailen a rka kinar Serusalem yapon la tu wrong kin kipman a ake Suta pa tu kutnun pa.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Tu wrong kin a kipman mapming a ukipma Sisas a rka yela tatu anong a tunteng atn laron yangkipm a Maur Wailen atnewe pa tu ukipma titnongket, atom akangklei wang wris wris ti pa tu wrong ti wli a wli ukipma anip wail a wail kolpa aye kai.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Timoti, Sailas nampokgen Pol tunteng la kol a itn or kai anong kanokg a Esia pa, ari Maur Wor a Maur Wailen angkengken la ampake tunteng laron yangkipm kai Esia pa, atom ake tunteng kai. Tunteng atn or kaino anong kanokg a Prikia a Kalesia tike.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Atom tunteng wa or pa kaino palng kirng kowak a anong kanokg a Misia pa atom tunteng la kol a wa or pa kai kaino anong kanokg a Pitinia pa. Ari Maur Wor a Sisas pa angkengken la ampake tunteng wa or pa kai kaino pa.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kolpa atom tunteng ya or anong kanokg a Misia ti kai anong Troas ti kolti.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Mining pa tunteng elng kai okg ari Maur Wailen plan Pol melnum ur a anong kanokg a Masetonia pa wli itna ariwel, atom tilpel la, “Kitn wrekg kai kaino atom kai ngklin men ti kai Masetonia wai!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pol ari pa atom minto ariwe la Maur Wailen kil akwewo la minto kaino, atom kai laron yangkipm wor a la Krais pa niki tu wrong kin kipman a rka kai pake.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Minto awi wan unokgen pa a Troas pa ayewo kaino atom ayewo aren oryawel kolti kaino Samotres ai, minto okg rmpa pa wa or kong ti pipa, wa awiyo a pa wa aye kai Neapolis ise.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Wa minto wrekg atnuurng anong Neapolis pa, wa minto a pa kaino Pilipai, anong a pikekg tu Rom pa wli ngkat ep arke pake, anong pa anong wail itna ep ur a anong kanokg a Masetonia. Atom minto wa rpma anong a pa wang aripm ur a papen.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ak wang wail a rpma eng yapm ngkat nang a Maur Wailen pa, minto a anong wail pa kulor kai kop pa. Atom minto akwonalmpen la, wrik a tu Suta nampokgen tu tiur a rka Pilipai pa arke oklala naki Maur Wailen pa ampam rka kop yamping ti ur tike. Ari kai wrik a minto kai pa minto ari tu kin tiur am wet wli rka wris a pake, atom minto wa antiwen rpma pa oklala.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Ti kin wris ur a atning yangkipm amintowen ti pa, nang akilen pa Litia. Kil kin a arpmen apm watet ari wor wor eng ak awi awi marpm, kil kin a anong Taiataira. Kil kin a ake a Suta pake kil ngkat nang a Maur Wailen. Atom Wailen kil antokg nikgwalpm a kin pa umpen wontrakole atom kil atning awi alupmen katnun oklala a Pol kil la pa.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Atom kil nampokgen tu alkil a tu rka wan wris pa tu kaluken, atom kil akwento la minto kai wan akilen, kil la erkisen la minto ntiwel kai la, “Kol kipmteng riwe la kupm ti kin a ukipma Wailen ti pipa, kipmteng kul eng minto kai kipmteng uwi wrik a wan akupmen ai, ntiwopm mentepm rki papen.” Kolpa atom minto antiwel kai.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Ak wang wris ur pa minto la kai wrik a tu oklala naki Maur Wailen arke pa, atom minto kai, ari ansil kin warimpen ur a akwap kalpmlel orngwatneikgen mring alkil pa, wli ansilo angko ya pa. Warim kin pa pati maur paipm ur akwap kawor ipma a kil pa, atom wulmpa a kil pa ari kweikwei pa atom lanaken. Atom tu mring a kil orngwatneikgen pa tu awi marpm watipmen kai kwap a kil ak pa.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Atom kin pa katnun Pol nampokgen men ti kolpa kai pake, a kil kirkar akwe kolpa itna wampel la, “Kipm pa, tunteng melnum pa pati tunteng melnum akwapel a Maur Wailen a itna ep a Wailen angen kweikwei wrongkwail. Tunteng pa lanakepm ya a Maur Wailen a ik uwi mentepm ti iye kai eng alkilen.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Akangklei wang kolpa itna a tunteng atn pa, warim kin pa am katnunten akg kirkar akwewen kolpa atn pake. Kolpa atom Pol kil pa numpilpmaakel paipm eng wet ak ai, kil atning atning a kil kirkar akg akwe kolpa atn ai, kolpa atom kil plelng ariwel kolti, kil lanaki maur paipm pa la, “Kupm naren nang a Sisas Krais la kitn or kai tukwleikgen kin warimpen pa!” Atom maur paipm pa am or takwleikgentel ak wang ketn pake.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Atom tu mring a kin warimpen orngwatneikgen pa tu ariwe lala ya yiprokgen a awi marpm kai kwap a kin warimpen pa ak pa, am plalng ise. Kolpa atom tu akenturng a Pol ekg Sailas ak kolpa atom tu arkul arkolen ayewen kai eng tu mring man kai akapm ur a tu wrongkwail kai arke arke pa.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Atom tu ayewen kai itna tu melnum a rpma atning yangkipm pa, a tu lanaken la, “Melnum wekg ti pati a tu Suta, tuwekg pa tuwekg ak kalkuten kol wakg a ak al mentepm wrongkwail yela tatu anong wail amentepmen ti.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 A tuwekg aloko la kai ya a tu alntu Suta, a yangkipm titnongket a mentepm Rom ti la ake mpa mentepm kutnun pa.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Tu lanaken kolpa plalng pipa, tu wrong akwail la ok mprak mprak itna pa itna pa lawen la, pa tuwekg antokg paipm. A tu melnum a rpma atning yangkipm pa lanaki tu melnum tiur a almpwrong la tu angkwrer apm kai num a Pol a Sailas ti, atom tu ak wanteng pa ak ntrawen.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Tu ntrawen paipm wrisen irket kolti, plalng pipa, tu awiyen angkliwen kawor rpma wan tipmining pa. Atom tu melnum a rpma atning yangkipm pa uk yangkipm titnongket kai melnum wantengkwang a atnen tu pa la, mpa kil itnenten riworwor.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Kil atning a tu alkel yangkipm titnongket kolpa atom kil wa awiyen a pa, wa ayewen kawor rpma kawor wan ok ur a itna kaino wan yilpipm ai. Yo wail wekg a pikekg tu angkut eng tu melnum a antokg melkget lang nepm kawore kawore pa am ermpa ise. Atom kil ayewen kawor kolti tuwekg rpma, a kil awi yo wekg pa ak lamputen nepm a tuwekg pa, atom tuwekg ngkaten rpma pake. Tu awi yo wekg pa ak lamputen nepm a tuwekg pa atom tuwekg ngkaten rpma. (Kwap 16:24)|alt="Two men have their feet clamped in a stock" src="LB00337B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="16:24"
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Atom ak mining kuin pa Pol ekg Sailas ekg oklala naki Maur Wailen, a ak nangnang pa rpma. Atom tu a antiwen rka wan tipmining pa, tu atning a tuwekg ak nangnang pa rpma.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Atom ake wa ampen, yelm pa no wail manten pinterngen kolti la ik wan ti yikakatnen kolti, a wanyun a wan ok wrongkwail a wan tipmning pa kukwa okore plalng, wa ampei mringen kalnten wrongkwail pa tikla plalng takwleikgen tu melnum a rpma wan tipmining pa.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Melnum wantengkwang a atnenten pa pirpakg wrekg ari wanyun pa ari am okore plalng ise, atom kil akwonalmpen la tu melnum a rpma wan tipmining pa am or ngkark plalng ise, kolpa atom kil nalu kowri alkil ti la ikilm kil alkil ti imo.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ari Pol kil pilpal la yikakatnen la, “Ai! Ampur alm kitn alkitn pa, elngen o! Men rka kimeket a ti, ake ur ngkark.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Atom melnum wantengkwang pa akwe tu la tu iye wakg ur pa kul eng iklentel eng kil atatu pinterng kawor wan kuin a Pol a Sailas arpme pa, a kil elngtangko warwar wontaipur rmpa nepm a Pol a Sailas pa.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Kil wrekg awiyen aye kawor en ai, atom kil asenten la, “Melnum Wailen wekg, mpa kupm ntokg kolai eng mpa Maur Wailen ikuwiyopm eng alkilen pa?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ari tuwekg pa akalmpentel la, “Kitn ukipma Wailen Sisas, eng mpa kil ikuwiyeitn numpokgen tu alkitnen a rka wan wris pa.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Atom tuwekg laron yangkipm a Wailen pa nakel nampokgen tu alkilen a rka kawor wan akilen pa.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Atom ak mining pa melnum wantengkwang pa kaluk klaken i pikekg tu ak wanteng ntrawen pa, plalng pipa, kil nampokgen tu alkil pa tuwekg pa naren nang a Sisas kaluken kimeket ak mining wris pa kolti.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Atom melnum pa awi Pol a Sailas pa ayewen kai wan alkil pa alken okipma pa tuwekg al rpma pa, a kil alkil pa nampokgen tu alkil a rka wan wris pa tu plalngten ukipma Maur Wailen, kolpa atom tu awi atopen wail.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Or kong miningket ai pipa tu mring a rpma atning yangkipm pa uk yangkipm tu melnum nepimpalo pa la tu kai laniki melnum wantengkwang pa eng kil elngen melnum wekg pa kai.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Kil atning a tu melnum nepimpalo pa kul nakel kolpa, kil kai naki Pol pa la, “Tu melnum a rpma atning atning yangkipm a tu melnum pa, ukwa yangkipm kul nakopm la kupm kul elngen kipmekg ti kawor en kai o. Ti kipmekg kawor en kai o! Kipmekg kai numpokgen ipma meen wor kai o!”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ari Pol pa akalmpe ok a tu nepimpalo a wet naki wantengkwang kul lanaken pa la, “Pa yiprokg kalpisen eng pikekg kipm awiyo aye kai ntrawo kalpmlel itna wulmpa a tu wrongkwail pa. Mentekg ti pa am mentekg melnum mentepm almentepm a Rom pake, a kol ake tu ntokgto kolkil. Ari kalpis, tu awiyo angkliwo or rpma wan tipmining ti. Ti ak wang ti pipa tu wa la wa ungkwanto tital ampen kolti kai? Pa ake antiwe! Kol a tu alntu ai wli ungkwanto eng mentekg kawor en ai.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Tu melnum nepimpalo atning a Pol kil la kolpa atom, kil wa awi oklala a Pol kil la pa kai naki tu mring man a rpma atning yangkipm pa. Tu atning la Pol a Sailas pa am a Rom pake, kolpa atom tu wrekg paipm ngkark.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Tu kai ariwen kai wan tipmining ai, alken yangkipm wor wor a mo mring ai ak armpwonel akayewen kul or kai en, atom tu lanaken la tuwekg utnuurng anong wail ti kai.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Tuwekg atnuurng wan tipmining pa kulor kolti, tuwekg kai rpma kai wan a Litia. Tuwekg la yangkipm ok wor wor tiur pa ak titnongketel tu melnum alntuwekgen a mentepm ukipma Krais, a tuwekg antiwen rpma pa. Plalng pa, wa tuwekg wrekg atnuurngken a pa tuwekg kai.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.