Apocalipse 14
urim (URIM) vs VC
1 Atom kupm ikatnen itna ari, woi, kupm ari Manto Walkg Malkgu War pa kil itna kaino wrik nangen Saion pa, a tu wrong kin a kipman wailet paipm ai kamel kamel (144,000) pa itna nampokgentel. Wa kupm ari nang a Manto Walkg Malkgu War pa wa nang a Yan alkil pa nira ela lngkep atuwen pa.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Kupm atning milpming ur kaino kitnong pa kol u waiin wail a elng nar praspras pa, a wa kolen milmal wail a praun pa. Kwei ur milpming a kupm atning pa pati kolen tu melnum a kalpo kalpo yotimpal pa kalpo pa.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Tu kin a kipman wailet paipm ai kamel kamel (144,000) pa tu itna won a wrik a melnum a awi nang wailen arpme arpme pa, a wa itna won a kweikwei malepmen wikgwikg pa, a tu melnum wailen wailen pa. Tu ak nangnang weten ur pa itna a ake mpa wa tu melnum manet ur ntiwe wa uwi riwe nangnang pa, kalpis, pa tu alntu a pikekg Maur Wailen kil amo akarmpenten akawiyen a kanokg ti ayeno pa mpam tu pa akalkilel kolti.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Am tu pa tu ake pikekg okg kin kipman anti kin ur pa eng mpa ntokg tulntu ti kimpilpet pa, kalpis. Tu pa kukula wor kolti kolen kipman a walmpopm wriwen. Ya wrik a wor a paipm a Manto Walkg Malkgu War angkom ore pa, tu am katnuntel atn or ya pake. Kai kuin a tu wrong kin a kipman a rka kanokg ti pa, am tu pa pikekg Maur Wailen akarmpen eng alkilen ise. Tu pa rka kolen okipma yipuken yipuken a al wor uk Maur Wailen a Manto Walkg Malkgu War pa.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ok a tu pa ake akla yangkipm ur a kansil pa, wa ake antiwe a mla ur arkiwen la tu pa antokg paipm ur.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Atom wa kupm ari maur akwapel ur a Maur Wailen pa pelng or kaino kwa wai. Kil aye yangkipm wor ur a Maur Wailen a itna yongkyong pa aye itna la laron niki tu wrong kin a kipman a rka kanokg ti a numpalk ikg ur ikg ur, a om ompen, a ak ok manman, a anong kanokg yela.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Maur akwapel pa la yikakatnen kolkil la, “Am wang tike, wang a Maur Wailen la uwi wrongkwail kin a kipman iye kai ntokg yangkipm itni kil alkil. Kolpa ti kipm ngkirken ipma wakget a kil pa a ngkit nang akilen! Kil melnum pikekg antokg kitnong a kanokg a unokg a u yaur wrongkwail, kolpa ti kipm kipor kilko ileinsel!”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Atom maur akwapel ur pa wa pelng katnun ur a wet ep pa kai atom wa la kolkil la, “Anong nang wail Papilon pa am angko kinar paipm ise! Ei, am paipm ise! Am anong wail Papilon wris pa arkolng nepm wrongkwail kin a kipman pa aye kai katnun nikgwalpm paipm alkil a angkli arkul tu a kil akwap numkropis a uk numpaipm kamel pake. Pa kolen kil uk u titno titnongket pa tu pa atom tu al.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 A wa maur akwapel ur pa wa pelng katnun wekg wet a ekg pelng ep kul pa. Atom kil la yikakatnen kolkil la, “Kol mla ur kitn kipor kilko ilein wlikgok tilpmingen a yo a tu ukual kalingen wlikgok tilpmingen pa atom tu nira krakg pa eli lngkep aki wam akitnen pipa,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 kitn pa yat kitn ikga il u titno a ipma wakget a Maur Wailen. Ikga Maur Wailen kil lung ipma wakget akilen ti kimeket elng kinar kaimung ti kolen u titno a ake ak u ur ak kapor kinipis alkil pa, atom kitn il ikilmpe paipmpaipm a kitn antokg pa. Ikga kitn uwi wleket paipm kai wakg wes a karin atne atne a wakget waiwai a aris paipm wrisen itni wulmpa a tu maur akwapel wriwen wor a Maur Wailen a itni wulmpa a Manto Walkg Malkgu War pa.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ikgam wakg wuanten alken wleket itna yongkyong kolpa itna pake. Tu melnum a kapor kilko alein wlikgok tilpmingen pa, a yo a tu ukual kalingen wlikgok tilpmingen pa, a wa tu a awi krakg a wlikgok tilpmingen elawe pa, ake mining a ran ur tu rpma eng yapm pa kalpis.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Kweikwei a kolpa palng pa, tu wrong kin a kipman a Maur Wailen a arkul yangkipm akilen pa a ukipma Sisas pa, tu ukipma itni titnongket kolpa iye kai o!
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Atom kupm atning ok ur la angkaino kitnong pa nar la, “Kitn nira yangkipm kil: ik wang ti iye or pa kai, kitn mla ur kin a kipman a katnun Wailen pa atom kitn amo pa, kitn pa wor pake, kitn itopen o!” Maur Wor wa la ak titnongketel pa yat la, “Pa aklale, pikekg tu aken kwap a arki wleket, pake tu ikga iye ker a akawiye kwap wor wris wris a pikekg tu ak pa iye nukur num kaino, atom ikga tu itopen rpmi eng yapm.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Kupm ikg kai ari waipmunu tangkoren pa ari kupm ari melnum ur kolen Warim Kipman a Melnum pa rpma kai waipmunu pa. Kil arpme wanukgmis a tu antokg ak wes muinmainet kai tukgunakg alkilen pa a kil aye tuk lepet paipm pa aye itna wam akilen pa.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Atom wa maur akwapel ur pa wa angkawor yalming a Maur Wailen pa kulor kolti akwe yikakatnen lanaki melnum a rpma waipmunu pa la, “Wang a angketuwai okipma tike. Okipma a kanokg ti am tukgun kakir itna tike, ti kitn uwi tuk lepet a kitn pa iye kinar eng ik ngketuwai okipma ti!”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Atom melnum a aye tuk rpma kaino waipmunu pa aye tuk alkil pa kulnar kolti ak angketuwai okipma a tukgun kakir itna kanokg ti.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Wa maur akwapel ur manet a Maur Wailen pa wa atnuurng yalming kaino kitnong pa wa kulor en pa. Kil pa am wa aye telp lepet ur kol a kil pa aye tuk lepet pa yat pake.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Atom wa maur akwapel ur alkil a ikgalen wakg a naruk itna tipmakg a alwor uk Maur Wailen pa kil kul itna, atom akwe yikakatnen naki maur akwapel a aye telp lepet pa la, “Ampei wain elngelng am tukgun rka ise. Ti kitn iye telp lepet alkitn pa iye kinar ik ngketen ampei wain elngelng a rka kinar kanokg pa atom uwi iye kai itni wris!”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Atom maur akwapel pa awi telp alkil pa aye kinar kanokg ti ak angketen ampei wain elngelng pa, atom takwem awi aye kai elngkitna wris plalng pipa, wa awi angkli elngkinar lkim kulkwempen wail ur pa eng la rkganti kurkur tipon u alkilen pa. Pa pati akla ipma wakget a Maur Wailen.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Lkim kulkwempen pa ake itna kawor anong wail wunen pa, pa itna laikge takwleikgen anong pa. Tu rkganti karkur ampei wain elngen elngen pa, atom walmpopm akilen pa turus kinar kolen kop a u pa, kol naren kinar antin kapmen a kil pa, mpa kaino wli okmraingkil a melnum ti, yerare or arpme kanokg ti kai watinet paipm ai (300 km). Lkim kulkwempen a rkganti karkur tapon u a wain ok pa. (Amp 14:19)|alt="Winepress" src="LB00106B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="14:19"
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.