Lucas 7
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NVT
1 Jisas la yangkipmek kweiur kweiur pa nasi tu wrong kinkpman pa plaln pa, kil kai Kaperneam.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Kai ha pa, melnum tukgunakgen ur a ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa arpm, pake melnum akwapel ur alkil pa numpet paitn ha, yampingken ekg kil akal mo. Melnum pa, melnum tukgunakgen alkil pa wakrongentel paitn.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Kil atning a Jisas ak kwap atn Kaperneam ti, yatom kil kwa tu melnum wailen tiur a Juta pa, tu kai ropontel ekg kil kul kwan numpet a melnum akwapel alkilen.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Tu kai ekg Jisas pa, yatom la titnongket la tolpa, “Melnum pa melnum wor alpmenen, tolpa ti kitn kai iklinjel ekg ntekg melnum akwapel alkilen pa paln wor pen.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Ekg nte, kil ukpma wor men Juta ti, wa kil pike aklinjo ntekgto wan a men atning yangkipm a Maur Wailen atne pa.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Jisas, kil wi wor, yatom kil wreitn ntien kai. Kil kai yampingken wan pa, ari melnum tukgunakgen pa kwa tu yiprokgen alkil pa kahor hen nasi Jisas pa la tolpa, “Wailen, kil ukweitn kwap wail, kil la tolpa kil ti ake melnum wor, ekg kitn kahor wan alkilen ti.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Kil akwonalmpen tolpa, kil ti ake melnum wor ekg kil hor arieitn. Ti kitn itn ti om, la ak ek ti tolti, ekg pa melnum akwapel alkilen pa paln wor.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Kil la tolpa, kil ti pa, wa horhanekg a tu melnum tiur a atn hep, pake kil ti pati, atn hep ikghlen tu melnum a almpwrong. Kil la melnum ur tolpa kil kai pa, kil kai, kil la melnum ur tolpa kil kul pa, kil kul, kil la melnum akwapel alkilen pa la tolpa, kil ntekg kweiur kweiur pa, kil ntekg.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jisas atning yangkipm a kil la pa, kil wreitn paitn. Kil pleln om la nasi tu wrong kinkpman wailet a katnuntel pa la tolpa, “Ake kupm atning ari melnum ur a kipm Israel pa ukpma titnongket tukol melnum tukgunakgen ripa.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Yatom tu melnum a wet melnum tukgunakgen alntuen pa kwawen kul pa, nel wa kahor wan pa, yatom tu ari melnum akwapel a melnum tukgunakgen pa apm paln wor ase.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Atn waitketn pa, Jisas wa wreitn ha pa kai ha wail ur a tu namput la tolpa Nain, namponen tu disaipel alkilen pa, tu wrong kinkpman wailet pa tu wa ntiel kai.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tu kai tolpa kaingkai, ngko yampingken yipmingki wanyun a ha wail Nain pa, tu ari melnum yipmri ur pa a tu kat ye hor. Melnum a mo pa pati, warim kpman wrij a kin karpikg yek ur. Wa tu wrong kinkpman wailet a ha pa ntiel ye melnum yipmri ripa hor.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ak wang a Wailen kil ari kin karpikg yek pa tolpa, ipma akil pa ak reinjel paitn. Yatom kil la nasel la tolpa, “Ampur kitn yek hakg.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Wa kil kai eln wam hel wrik a tu katel pa, wa tu a katel pa tu nel atn. Om Jisas la nasi melnum yipmri a ha wrik pa la tolpa, “Kmel warimpen, kupm la naseitn tolpa, kitn wreitn om!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Melnum yipmri pa wreitn arpm, wa kil ekla, yatom Jisas la nasel la tolpa “Kitn kai ekg man alkitnen pa om”.Jisas ntekg melnum warimpen a mo haren pa wa wreitn.|src="GW-077.tif" size="span" loc="Luk 7.15" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="7.15"
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Tu wrongwailet tu ari tolpa, tu wreitn kark paitn wrijen, wa tu kat nang a Maur Wailen. Tu la tolpa, “Melnum ek wripm wail a Wailen apm paln atn kuin a men tike. Maur Wailen apm nar ase, akal aklin mento wrong kinkpman alkilen.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Yatom tu ye yangkipm a Jisas ntekg melnum yipmri pa wreitn pa ye kai nasi tu hor kai ha knokg a Jutia pa, wa ye kai ha knokg a ark yampingken Jutia pa yat.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Tu disaipel a Jon pa, tu la kitintel kweiur kweiur a Jisas ntekg, yatom Jon kwe melnum wekg pa kulntel,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 yatom kil kwawen la tolpa, “Kipmekg kai ropon Jisas pa ri, ‘Kitn melnum pike Maur Wailen akal kwa nar ekg akal hi akarmpento apm pake, aki hi wa men arpm nungkwangen melnum ur manet e?’ ”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tuwekg kai paln ekg Jisas pa om, tuwekg la tolpa, “Jon, Melnum A Kaluk Tu pa, kwao kul ekg akal mentekg roponteitn la tolpa, ‘Kitn melnum a pike Maur Wailen akal kwaweitn nar apm tike, aki hi wa men arpm nungkwangen melnum ur manet e?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ak wang pa Jisas ntekg tu melnum wailet a numpet aur aur, melnum wailet a maur paitn arpme, wa tu melnum wailet a ikg paitnen pa paln wor tolpa atn.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Yatom kil akalmpe yangkipm a melnum wekg pa la tolpa, “Wa kai la kiti Jon pa kweiur kweiur a kipmekg atning ari ti, la melnum a ikg paitnen ti paln ikg nungkwat ari kweiur kweiur, nepm paitnen pa wa tu ngkom wor, melnum a hi kark wi pa tu paln wor, nungkulkg parnpo pa tu atning kweiur kweiur, tu melnum a mo hut pa tu wa wreitn ark, wa yangkipm wor a Maur Wailen ti, piln ekg tu melnum a ark warkip.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Melnum ur a ake uk yirokg kupm ti pa, kil pa wor pake, kil utopen om!”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Melnum wekg a ye yangkipm a Jon pa kul pa, atning yangkipm a Jisas la plaln pa, om tuwekg wa kai, yatom Jisas kil la kiti Jon pa la nasi tu kinkpman wrongwailet pa la tolpa, “Pike Jon kil piln yangkipm atn wrik kalpmel ur pa, kipm pike kai akal ari kuina ur? Kipm kai akal ari mi a wripm almpe pake?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Kipm pike kai akal ari kuina ur? Melnum a nowe hapm worwor aki? Tu melnum a nowe hapm worwor tolpa pati, tu pa al kipm ari kai wan a tu melnum wail wail a ntie kweiur kweiur worwor ai.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Aki kipm kai akal ari kuina ur? Kipm kai akal ari melnum ek wripm a Maur Wailen? Ei aklahle, kupm la nasepm la tolpa, melnum ek wripm pa wa hangken melnum ek wripm wrongwailet ai.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Jon pa melnum a pike Maur Wailen la tolpa, ‘Itning, kupm hi wa kwa melnum a ye yangkipm pa ye hep ekg kitn. Melnum pa kil hi wa hep numprampen ya ekg kitn.’
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Kupm la nasepm la tolpa, kai kuin a tu melnum wrongwailet a pike man raku pa, ake melnum wailen ur hangken Jon pa. Pake melnum a wi nang wasok kai Kingdom a Maur Wailen pa, kil pa utopen om, pa kil wailen hangken Jon pake.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Tu wrong kinkpman namponen tu melnum a wi takis marpm kai tu pa, nel atning yangkipm a Jisas la pa, yatom tu ari la tolpa, ya a Maur Wailen pa nipet wor pake. Tu melnum pa pati, tu pike wi wor yatom Jon kil kaluken.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Pake tu Parasi wa tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Maur Wailen pa, nel uk yirokg ya wor a Maur Wailen akten pa. Tu melnum pa pati, tu pike hret yatom ake pike Jon kaluken.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Yatom Jisas la nasen la tolpa, “Kupm akal la kipm melnum ak wang ti kipm melnum tolhai?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Kipm tol tu warim a nel ark ha kuin pa. Om kipm warim tiur pa la nasi tu warim tiur pa la tolpa, ‘Men tplam wampeng ti, pake kipm ake wa plel plel, men ak ek namputen, pake kipm ake hakg rein.’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Apm wa tolpa yat pake, Jon, Melnum A Kaluk Tu pa, pike kul, kil uk wang Maur Wailen, ake kil al hu wain a ekpma tol a men ti pa, pake kipm lawel la tolpa maur paitn arpmel.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Warim Kpman a Melnum pa nar pa, kil al hu wain a ekpma pa, pake wa kipm wa la tolpa, ‘Kipm ari melnum kil! Kil al hu a ekpma pa wailet, kil melnum yiprokgen ur a tu melnum a wi takis marpm kai mento ti, wa tu melnum paitn tiur ai.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Kipm apm tolpake kipm nlokgen Jon, wa kipm nlokgen Warim Kpman a Melnum ti. Pake nikgwalpm arie worwor a Maur Wailen pa plan aklahle kai tu melnum a atning katnun pake.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Melnum Parasi ur pa, nang alkilen pa Saimon, kil kwe Jisas akal kai ntiel al ekpma, yatom Jisas kai wan a Parasi pa ntiel al ekpma pa arpm.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Kai ha pa, kin wrij ur a ntekg paitnpaitn pa arpm. Kil atning tolpa Jisas nti melnum Parasi pa al ekpma arpm wan alkilen pake. Yatom kil ye weij keimung korkokgen ariwor ur a hu wepmij wor arke pa ye kai kahor.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Yatom kil kul atn yampingken nepm kmpang nimlien a Jisas pa hakg, wa ikghakg pa ungkwan kul nar kaluk nepm kmpang nimlien a Jisas. Yatom kil kule ikghakg pa ak tukgunakg walkg alkilen pa, wa nakron nepm kmpang nimlien a Jisas pa. Plaln pa, kil alung hu wepmij wor pa ak kaluk nepm kmpang nimlien alkilen pa.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Melnum Parasi a wet kwewel kai al ekpma pa ari tolpa, kil la kai kil alkil pa la tolpa, “Tol melnum ti kil melnum ek wripm a Maur Wailen pa, tol kil ari kin a wamparpmel pa tolpa, kil tolhai, tol kil ari tolpa, kil kin a ntekg paitnpaitn apm pake.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ari Jisas kil ari nikgwalpm a Saimon pa ase, yatom kil la nasel la tolpa, “Saimon, kupm akal la naseitn yangkipm ur kil.” Ari wa Saimon ipma wrij la nasel la tolpa, “Wailen, wor pa, la nisopm om.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Yatom Jisas la nasel yangkipm kla ur pa la tolpa, “Melnum wekg ur pike tuwekg wi kloken kai melnum ur. Ur wi marpm wail, tenari kmel wekg tuwek wampwam (500), wa ur wi marpm wasok, tenari wampomit (50).
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Tuwekg piln pa kai plaln pa tuwekg arpm warkip, tuwekg ur ake ntie ekg akalmpe marpm ripa, yatom melnum a ukwen marpm pa reinjen, yatom la nasen la tolpa, ‘Alkil itn ai, ampur kipmekg akalmpe kloken pa!’ Ti mla ur kai kuin a tuwekg pa utopen ukwel wor wailmanten pa?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ari wa Saimon akalmpe la tolpa, “Kupm akwonalmpen ari melnum a kil kwan kloken wail a kil wi pake.” Yatom Jisas la tolpa, “Akalmpe a kitn la pa nipet wor pake.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Yatom kil pleln kai kin pa, wa la kai Saimon pa la tolpa, “Kitn ri kin ti. Kupm hor wan alkitnen ti, ake kitn ak hu ur klakopm nepm kmpang nimlien ti. Pake kin ti kil klakopm ak ikghakg ti, yatom wa kuleopm ak tukgunakg walkg alkilen ti.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Kupm hor wan alkitnen ti ake wa kitn ti ukopm wor nakrontopm, pake kin ti apm nakron nepm kmpang nimlien akupm ti tolpa arpm tike.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ake kitn numprampen hu yuwa wor ekg alung ak nel tukgunakg akupm ti, pake kin ti alung hu wepmij wor a kil ti ak nel nepm kmpang nimlien akupm ti.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Tolpa ti kupm la naseitn la tolpa, kitn ari kin ti, nikgwalpm a kil pa ark ekg kupm ti wail, pa plan tolpa paitnpaitn wailet alkilen pa apm wet Maur Wailen kwan plaln ase. Mla ur a ake ntekg paitnpaitn wailet yatom Maur Wailen kil kwan pa, nikgwalpm a kil pa ake ark ekg kupm ti wail.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Yatom Jisas la nasi kin pa tolpa, “Paitnpaitn akitn pa apm kupm kwan ase.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ari tu melnum tiur a ntiel al ekpma ark pa la kai tu alntu pa la tolpa, “Melnum tolhai ti, yatom kil ntie titnongket ekg ak kwan paitnpaitn ti?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Pake Jisas la nasi kin pa la tolpa, “Kitn ukpma Maur Wailen, yatom kil rein aklinjeitn, ti kitn kai om, ampur kitn ipma kalkut.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.