Lucas 14
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs ARIB
1 Ak wang ur a arpm ekg yapm pa, Jisas kil kai akal al ekpma kai wan a melnum wail ur a tu Parasi pa, ari tu wrongwailet pa tu ikgarpmel.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ari melnum ur a wi numpet a numpwam hurn pa, kil arpm yampingken Jisas pa.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yatom Jisas ropon tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Maur Wailen pa, wa namponen tu Parasi pa la tolpa, “Ti yangkipm titnongket alpmento pa la tolhai, ntie ekg akal ntekg tu melnum a numpet pa paln wor ak wang a arpm ekg yapm aki, kalpm e?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ari tu pa ake la kwei ur, yatom kil wamparpme melnum pa kwan numpet akil pa tukuleinjel tolti, wa kwawel kai.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Yatom kil la nasen la tolpa, “Ti tol warim kpman ur aki wa kau nongko ur akipm pa ngko eln kinar hu kapmet ur pa ak wang ur a arpm ekg yapm pa, ake ntie ekg al kipm rkolntel ye no tukulein hu pa ak wang ripa aki?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ari ake ntie ekg tu akalmpe yangkipm ripa.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yatom Jisas kil ari tu melnum tiur a tu kwewen kul ekg akal tu al ekpma pa, tu wi wrik worwor pa arpme, yatom kil la nasen yangkipm kla ur pa la tolpa,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Wang a melnum ur kweweitn ekg ekpma wail ur a ntekg al itnen kin kpman a ye tita pa, ampur kitn kai arpme wrik wor pa hep. Kitn eln wrik pa hi ekg uk kmel wail ur a hangken kitn ti pike kil kwe pa akal kul arpme.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Kitn ti arpme pa, melnum a kwewepm yaten pa akal kai la naseitn tolpa, ‘Ai, kitn eln wrik ti elnthi ekg melnum wail ti.’ Tolpa ti kitn wa numpaitn ekg kil la naseitn la tolpa kitn wreitn tukulein wrik ti kinar irpm kunukg kinar yirokg ai.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Tolpa ti wang a tu kweweitn pa, kitn kai irpm kunukg hep pen, yatom tol melnum a kweweitn pa arieitn plaln pa, pa kil la naseitn la tolpa, ‘Yek alkupm, wreitn kaino irpm wrik wor ai.’ Tolpa ti kitn pa wi nang wail kai ikg a tu mla ur a kipm al ekpma ark wan pa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ekg nte, melnum a kat kil alkil pa, hi wa tu arkuel kinar knokg. Wa melnum a arku kil alkil pa, hi wa tu katel kaino kwa.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yatom Jisas kil la nasi melnum a kwewel pa la tolpa, “Tol kitn ntekg ekpma wail ur pa, ampur kitn kwe tu melnum worwor alkitnen pa, aki wasok wail alkitnen, aki yiprokgen ur alkitnen, aki tu alkitnen a kipm ark wrij a arpm ntie pa. Ekg nte, wang ur a hi wa tu ntekg ekpma wail pa, hi wa tu kweweitn akalmpe a pike kitn kwewen pa.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Kitn akal ntekg ekpma wail ur pa, kitn kwe tu melnum a arpm warkip, tu a numpwam paitnen, wa tu melnum a nepm paitnen, a ikg paitnen.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Kitn aklin tu a tolpa pa, kitn akwap wor pake, kitn utopen om! Ekg nte, tu pa ake ntie ekg hi wa akalmpenteitn. Hi wa Maur Wailen kil alkil akalmpenteitn ak wang a tu melnum nipet wor pa wreitn ha kirkhap ai.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Wa melnum wrij ur a ntien al ekpma arpm pa, atning yangkipm a Jisas la pa, yatom kil la nasel la tolpa, “Mla ur a hi wa al ekpma wail kahor Kingdom a Maur Wailen pa, kil pa wor pake, kil utopen om!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ari wa Jisas kil akalmpentel la tolpa, “Melnum wrij ur pike kil akal ntekg ekpma wail, yatom kil kwa yangkipm kai la nasi tu wrong wailet pa la tolpa, hi wa tu kul ekg ntiel arpm al ekpma pa.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ak wang a kil numprampen ekpma pa arpm pa, kil kwa melnum akwap kalpmel alkilen pa kai ari tu a pike kil kwewen ekg akwiyen ye kul yatom wa la nasen la tolpa, ‘Kipm kul om, kweiur kweiur wrongwailet apm numprampen yat ase!’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Kil kai akal akwiyen kul, ari tu wrongwailet la tolpa tu arke ekg kweiur kweiur wrongwailet, ti tu ake al kai. Yatom melnum ur pa la nasel la tolpa, ‘Woi, reinjeitn ekg kupm arke. Knokg ur a kupm armpen kil, ti kupm apm kai ari kilke. Ti kupm ake al kai.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Wa ur pa la nasel la tolpa, ‘Woi, reinjeitn, ekg kupm arke ekg kau nongko wampwam kupm armpen ti, ti kupm al kai wiyen ekg ak ak kwap hep pen, tolpa ti ake ntie ekg kupm kai.’Kweiur kweiur a knokg ti ak yipoen om tu ake kai ekg al ekpma.|src="GW-095.tif" size="span" loc="Luk 14.19" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="14.19"
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Wa ur pa la tolpa, ‘Kupm wet ti wi kin ti pen, ti ake ntie ekg kupm nuhurntel kai.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Yatom melnum akwap kalpmel pa wa kai nasi melnum yan a numprampen ekpma pa la tolpa tu arke, ti tu ake al kul. Kil atning a tu la tolpa yatom kil ipma wleket paitn, om kil la nasi melnum ak kwap kalpmel alkilen pa la tolpa, ‘Tolpa ti kitn iktutu kai hor ya wail wail a ya wasok wasok a ha wail ripa kor ik nakur tu melnum a arpm warkip, tu a numpwam paitnen, tu a nepm paitnen, a ikg paitnen ai kul!’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Yatom melnum akwap kalpmel alkilen pa apm kai ak komkiti tol a kil la pa, yatom kil wa pleln kul la tolpa, ‘Wailen, ekla a kitn la pa kupm katnun, pake wrik tiur ha ti pen.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ari wa melnum yan a numprampen ekpma pa la nasel la tolpa, ‘Ti kitn wa nuhurn ti kai hor ya wailwail a ya waitketn ketn ai hor wringya kweiur kweiur pa, kor kwewen la nasen titnongket ekg tu wreitn kulngkul wan a kupm ti nti.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ti kupm la nasepm tolpa, tu melnum a kupm kwewen hep pa, ake ntie ekg hi wa ur al ekpma wail akupm pa, kalpm!’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ak wang wrij ur pa, tu wrong wailet paitn nti Jisas pa ngkom kai, yatom kil pleln la nasen la tolpa,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Kitn mla ur a kul ekg kupm ti, pake ake wa kitn uk yirokg manjan, kin warim, muinwror muitnwror, wa kitn alkitn ti yat pa, kitn ake ntie ekg paln tukol disaipel akupm ti.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Wa melnum a katnuntopm pa, pake ake kil arki yo kwatingki alkilen pa, kil ake disaipel akupm ti.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Tol kipm ur akwonalmpen akal ntekg wan wlop wlop kaino kwa pa, kitn irpm ikwonilmpen hep plaln ekg marpm a ak ntekg wan ripa pen. Hi wa kitn ntie ekg ak ntekg wan pa plaln pa, pa kitn ik ntekg.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Pake tol kitn uwen hong pa alil hmpangkil pa tolti, ari ake kitn ntie ekg ntekg wan pa plaln pa, tu arieitn pa, hi tu akeitn nokg.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Hi tu wa la tolpa, ‘Melnum ti katen kwap ti, ari ake wa kil ntie ekg kil ak pa kai plaln.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Wa tol melnum tukgunakgen ur kil wi wrong wasok ur a kmel 10,000 a kil pa ye kai ekg hripon namponen wrong wail ur a kmel 20,000 a melnum tukgunakgen ur pa, kil akal arpm ekg akwonalmpen hep pen, wrong wasok ripa, al tu ntie ekg hangken tu wrong wail ripa aki kalpm e.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tol ake kil ntie pa, akal kil kwa melnum yangkipm kuinen tiur pa kai ekg ari ropon melnum tukgunakgen ripa ngko ya pa la nasel la tolpa, ‘Al men ntekg kuina ur ekg ak ntekg ipma a kitn ti pa paln wor?’
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Tolpa ti kupm la nasepm la tolpa, tol melnum ur ake kil uk yirokg kweiur kweiur alkilen pa, kil ake ntie ekg paln disaipel akupm.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Nokg pa nokgij wor pake, tol kil kupuk pa, ake ntie ekg mento wa ntekg ekg kil wa paln nokgij.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ti nokg kupuk paitn a tolpa, pa ake wa ak ntekg nep a hamung pa nip wor yat. Ti men piln kai hup yipik tolti. Ti tol kipm melnum a nungkulkg itnentepm pa, kipm itning om!”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.