Lucas 10
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NVT
1 Jisas akrkahan tu melnum kmel wraur tuwek wampwam yikakwomwekg (72) pa, yatom kwawen wekg wekg kai hor ha wail wail a ha wasok wasok ekg akal kil hi wa kai pa.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Kil la nasen la tolpa, “Kweiur kweiur wailet apm tukgun kakir atn pake, pake melnum a kitin ti yek aripm ur tolti. Tolpa ti kipm ropon melnum yan a wring pa, ekg akal kil kwa melnum akwapel wailet kai kitin kweiur kweiur alkilen pa!
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Kipm kai om! Kil kupm kwaepm tol sipsip kai kuin a tu nmpa mingken.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ampur kipm ye hapm kok, marpm a nepm palk alkipmen pa. Ampur kipm kai om ekla atn ya pa, yaper, kalpm, kipm hor yawel itn tolti.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Kipm akal kai kahor wan ha a tu tiur pa, hep pa kipm yangkipmen tolpa, ‘Ukwepm wor! Kipm irpm namponen ipma mehen wor.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Tu wi wor pa, pa Maur Wailen kil ukwen wor. Lak kalpm pa, pa Maur Wailen ake ukwen wor, ukwor kipm tike.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Kipm irk wan wrij ur tolti a tu wi wor akal kipm arke pa. Ampur kipm kai wan ur wan ur tuko. Kipm irk pa irk om ekg kipm il hu ekpma a tu ukwepm pa. Al tu ikghlentepm ariworwor ekg kwap a kipm ak pake.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Kipm kai ha wail ur pa, tu wiepm ukwepm wor numprampentepm ekpma pa, kipm wi il tolti.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Wa kipm kwan numpet a tu melnum numpet a ha wail ripa, wa laron nasen tolpa, ‘Kingdom a Maur Wailen pa apm nar yampingken tike.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Pake kipm kai kahor ha wail ur pa, ari tu ake wi wor ekg kipm pa, pa kipm itn hor ya atn ha wail pa la nasen la tolpa,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Nepm hngrapm a kipm wet krponte nepm a men ti pa, apm men wa kule elntha ekg ak plantepm tolpa kipm ntekg paitn. Pake kipm wonirpme riworwor yangkipm kil: Kingdom a Maur Wailen apm nar yampingken tike.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Kupm la nasepm tolpa hi wa ak wang wail a Maur Wailen ntekg yangkipm namponen kipm wrong kinkpman pa, kalkut a hi wa paln atn ha wail pa, hi wa hangken a ha wail Sotom pa.”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 “Rein kipm a ha wail Korasin a kipm a ha wail Petsaita, kipm hi wa wi paitn! Kupm akwap plan titnongket a Maur Wailen kai kipm ti, ari ake wa kipm rein. Tol pike akwap tolpa kai ha wail Tair a Saiton pa, tu tol pike nowe hapm paitn om nar yipan hakg rein paitnpaitn a tu ntekg pa ase.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Hi wa ak wang wail a Maur Wailen ntekg yangkipm pa, kalkut a hi wa paln ekg kipm pa, hi wa hangken a ha wail Tair a Saiton pa.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Wa kipm Kaperneam ti. Kipm akal kat nang akipm alkipm ti kaino kwa aki? Kipm hi wa tu pilntepm eln kinar ha paitn tolti.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Jisas la karkurnten tolpa plaln pa, kil la nasi tu disaipel alkilen pa la tolpa, ‘Mla ur atning yangkipm akipm pa, pa kil atning yangkipm akupm ti yat. Wa mla ur talpuln yangkipm akipm pa, apm wa talpuln yangkipm akupm ti yat tike. Wa mla ur a talpuln yangkipm akupm ti pa, apm wa talpuln yangkipm a Yan a pike kwaopm nar knokg ti.’ ”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Tu disaipel kmel wraur tuwek wampwam yikakwomwekg (72) a pike Jisas kwawen pa tu wa nel kul namponen utopen wailmanten. Tu la tolpa, “Wailen, tu maur paitn yat pa atning katnun ek a men kwanten ak nang akitn.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Ari Jisas akalmpe la tolpa, “Aklahle, tolpa yatom kupm ari Maur Paitn Satan pa ngko hakaino ktnong ai nar yat tukol mlmal a plaij pa.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Kipm itning, kupm pike ukwepm titnongket, ti ake kwei ur ntekgepm paitn, ti kipm atn rkgangki ul a krko, wa kipm hangken titnongket a wrongmnto alkipmen.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Pake ampur kipm utopen la tolpa tu maur paitn pa atning katnun ek akipm pa. Kipm pa utopen ekg nang alkipmen pa apm ro hel kai wurkapm a Maur Wailen ase.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Ak wang ketn pa Maur Wor pa akwap titnongket kahor ipma a Jisas pa, yatom kil la tolpa, “Yan, kitn Wailen a ktnong a knokg. Kupm ukweitn wor kat nang akitn, ekg nte, kitn plan kweiur kweiur ripa ekg tu melnum ti a arpm hmit tol warim pa, wa kitn lam ekg tu melnum arie wailwail a nikgwalpm watin pa. Pa kitn ak katnun nikgwalpm wakrongen a arie worwor alkitnen Yan pake.”
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Jisas kat nang a Yan akil pa tolpa plaln pa, wa kil wa pleln la nasi tu a ark pa la tolpa, “Kweiur kweiur wrongwailet ti pa Yan akupm ti ukopm plaln. Ake mla ur ari worwor Warim Kpman pa tolpa kil pa mla, Yan akupm tolti pa kil ari pake. Wa ake mla ur wa ari Yan pa yat, kupm alkupm ti hute namponen tu a kupm wakrongen ekg plan Yan pa, tu pa hute ari pake.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Ak wang a Jisas namponen tu disaipel alkilen pa ark ak tu alntu pa, kil la nasen la tolpa, “Kipm ti pa wor ase, kipm utopen om, ekg kipm ari kweiur kweiur a kipm ari ti.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Kupm la nasepm tolpa tu melnum ek wripm a Maur Wailen namponen tu melnum tukgunakgen pa pike ntekg akal tu ari kweiur kweiur pake, ake pike tu ari. Tu akal atning, ari ake pike tu atning.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Ak wang wrij ur pa melnum ur a arpmen yangkipm yiprokgen a Maur Wailen pa wreitn kaino akal alm ipmael Jisas pa la tolpa, “Wailen, akal kupm ntekg tolhai ekg kupm hi wa arpm wor aklei wang kai ha wor?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Jisas akalmpentel la tolpa, “Ti wurkapm a Maur Wailen a kitn klein pa, pa la tolhai, pa kitn klein tolhai?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Melnum pa akalmpe kai Jisas pa la tolpa, “Kitn akal wakrongen Wailen, Maur Wailen alkitnen pa, atn hep pake. Kitn akal uk maur wor, a nikgwalpm, a titnongket, a arie akitn ti plalnten kai ekg kil. Wa kitn wakrongen tu mla ur ai tol a kitn wakrongen kitn alkitn ti yat.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Jisas akalmpentel la tolpa, “Kitn la pa aklahle, ti kitn ak komkiti tolpa pa, kitn hi apm arpm wor tolpa kai pake.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ari melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Maur Wailen pa kor yangkipm ur akal ak plan kil alkil ti nipet wor, yatom kil wa ropon Jisas pa la tolpa, “Ti tu mla ur ai akal kupm wakrongen pa?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Ari Jisas akalmpentel la tolpa, “Melnum ur pike ha ha wail Jerusalem ti kinar ha wail Jeriko pa. Ari tu melnum paitn ur arkulel ngko ya, nirel hapm, wa wi kweiur kweiur wrongwailet a kil ti plaln, wa erel paitn, yampingken ekg kil akal mo. Yatom tu nuhurntel elntha ya pa, wa tu apm kark kaingkai ase.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Yatom melnum ipma krakgen ur a Maur Wailen pa kil nar ya pa kinar. Kil piln ikg arkikg pa kai ari melnum a ha ya pa tolti, kil ngkom nlokgen hor kai ya wompel pa apm kai ase.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Wa melnum Lipai ur pa apm wa tolpa yat. Kil nar ya pa kinar, kil ari melnum pa, kil ngkom tukulein hor kai ya wompel pa apm kai ase.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ari melnum Samaria ur pa apm wa komkiti ya pa nar, kil ari melnum a tu er pa ha ya, ipma wonen akil pa hakg rein paitn ekg melnum pa.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Kil kai kinar yampingken tolti, kil alung hu yuwa pa namponen hu wain pa ak nel hi kweiur kweiur pa, yipoel. Plaln pa, kil kat eln kaino donki alkil ti tolti, wa wiyel ye kinar wan ur a tu kaingkai ya watinet ai kul hokg arke pa. Yatom kil alkil ikghlentel.Melnum ur a Samaria aklin melnum ur a tu er elntha ya.|src="GW-088.tif" size="span" loc="Luk 10.34" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="10.34"
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Kil kai hokg, ak kang ti, kil nkle marpm tenari wekg pa ye kai uk melnum a ikghlen wan pa, la nasel la tolpa, ‘Ikghlentel tolpa kaingkai, marpm ur a kitn wa uk hangken marpm a kupm ukweitn kil pa, wang ur a kupm wa kul pa, hi kupm akalmpenteitn.’ ”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Jisas la yangkipm kla pa plaln, wa kil wa ropon melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Maur Wailen pa la tolpa, “Ti kitn akwonalmpen tolhai melnum wraur kil, mla ur hai kil melnum a uk ipma wakrongen melnum a tu melnum paitn erel elntha ya pa?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Maur Wailen pa akalmpe tolpa, “Melnum a kinar rein ekg aklin melnum pa, pa apm kil pake.” Jisas la nasel la tolpa, “Apm tolpake. Kitn kai om kitn ik tolpa kai om!”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Jisas namponen tu disaipel alkilen pa hor ya pa kai pa, tu kai paln kai ha ur. Kin wrij ur a arpm ha pa, nang akil pa Mata, kil wi wor ekg akal kil ntiel arpm wan akil pake.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Maria pa wasok a Mata. Jisas kil piln yangkipm pa arpm, pa Maria pa kil arpm yampingken nepm a Jisas pa atning yangkipm a kil la pa arpm.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Kil akuke Mata pa hmurkg wampen ntekg wakgkuntuk kweiur kweiur pa arpm, yatom ipma a kil pa paitn ekg Maria pa, yatom kil kai nasi Jisas pa la tolpa, “Wailen, kitn ari kupm alkupm wrij numprampen ekpma kweiur kweiur ti! Ti ntie ekg kitn la nasi Maria pa ekg kil nar iklinjopm pen?”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ari Wailen akalmpentel la tolpa, “Mata, Mata, kitn nikgwalpm kalkut akwonalmpen kweiur kweiur wailet.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Pake kwei ur wor wrij wailmanten kil pa ha ai pen, ake kitn wi pen. Maria pa apm wi ase, pa kweiur kweiur wor wrijen, hi ake melnum ur kwan tukuleinjel pa.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.