Atos 10
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NTLH
1 Melnum ur a arpm kaino ha wail Sisaria pa, nang akil pa Kornilius. Kil atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong a tu mapming ur a tu kwe la tolpa tu Itali.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Kil ake melnum a Juta pake kil melnum wor a kpor klko lein katnun Maur Wailen, wa kil pa namponen tu a ark wan alkilen pa tu kark ekg ikg a Maur Wailen, yatom tu arpm horhanekg ekg kil. Kil aklin tu Juta wailet a arpm warkip, wa kil ropon Maur Wailen aklei wang.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Om ak wangkur pa takgni pleln kinar ekg akal wel tukoryok la pa kil ari Maur Wailen plantel tukol hokgwangket pa kil ari worwor tolpa maur akwapel a Maur Wailen pa paln kahor wan alkil ti kwewel la tolpa, “Kornilius!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Kornilius pa ikghnentel yatom wa kil wutnan paitn la tolpa, “Melnum Wailen, kitn kweopm ekg kuina?”
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Yatom kitn kwa melnum aripm ur pa kinar ha wail Jopa pa ikwi melnum ur, nang akil pa Saimon pa, ye no. Nang wompel akil pa Pita.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Kil nti nangkur alkil Saimon, melnum a nir palk a wlikgek pa arpm, wan akil pa hel yampingken hunokg.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Maur akwapel a Maur Wailen pa la ekla pa plaln pa kil nuhurntel kai. Kornilius wi melnum akwapel wekg alkil a akwap atn wan alkilen pa, namponen melnum wrij a almpwrong pa yat. Melnum a almpwrong pa kil melnum wrij ur kai kuin a tunten melnum a alupmel worwor horhanekg ekg Kornilius pa, wa kil melnum wor a kpor klko lein katnun Maur Wailen.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Kil la nasen worwor ekg maur akwapel a Maur Wailen wet palntel la nasel ekla kweiur kweiur pa plaln, yatom kil kwawen ekg tunten kinar ha wail Jopa pa ekg akwi Pita pa ye no.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Tunten kinar hokga ya pa, om hor kang pa tunten wreitn ha pa kinar yampingken ha wail Jopa pa. Ak wang a yampingken ekg akal takgni no kwarngkwarn pa tunten ngkom nar ya ti yampingken ekg akal kinar paln pa, Pita wa arpm kinar ha wail Jopa pa arpm, kil pa kaino arpm kaino wan kmpo kwa a wan wlop wekg pa ekg ropon Maur Wailen.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Kil ropon Maur Wailen tolpa arpm ari nikgtel, om kil akal al ekpma ur. Yatom ak wang a tu numprampen ekpma pa, kil ari kweiur tukol hokgwangket.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Kil ari ktnong ti rekel tolti, kil ari nmong hute wail ur a hmpei itne nmpel witnweitn akil pa, om lekg hakaino ktnong ti kul nar, ari tol hapm hute wail ur pa.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Hel nmong hute pa wlikgek a ikgur ikgur. Tukol mnto, wampung a kweiur kweiur a hrong hor knokg pa tukol ul pa, wa wel a hor kaino kwa pa.Pita kil ari wlikgek kweiur kweiur a lekg hakaino ktnong ai nar.|src="GW-163.tif" size="span" loc="Act 10.12" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="10.12"
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ari ek ur pa la nasel la tolpa, “Pita, wreitn om, ilm wlikgek ur pa ntekg il om!”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ari Pita pa la tolpa, “Wailen, kalpm wrijen! Kupm ake pike al kweiur kweiur a hongket hongket a pike men klon ekg al pa.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ari kalpm, ek pa wa la nti ur la tolpa, “Kweiur kweiur pa pike klon ekg al pa, pake ak wang ti pa Maur Wailen kil ntekg wor plalnten ekg akal al wangkwrije tolti, ti ampur kitn la tolpa pa hongket hongket a kitn klon ekg al pa, kalpm.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ek pa la tolpa nti wekg pa kai plaln, wa la nti wraur ti pa, wlikgek a hel nmong hute pa apm wa rkoln ye wa kaino ktnong ase.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Pita pa kil arpm akwonalmpen wailet akal kil wa ari yiprokgen a kweiur kweiur a wet kil ari pa. Ari kalpm, melnum wraur a pike Kornilius kwa kul ekg akwiel pa, apm ten kul paln atn yipmingki yun tike. Wet tunten ropon ropon tolpa kinar kinar, yatom tu planten la tolpa wan a Saimon a Pita arpme pa apm tike.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Tunten atn yipmingki yun pa kwe yikaktnen kahor wan pa roponten la tolpa, “Oi, Saimon, nang wompel a kil pa Pita, pa ntiepm arpm pake?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Pita pa arpm kaino kwa pa akwonalmpen kweiur kweiur a wet palntel pa, ari Maur Wor a Maur Wailen pa la nasel la tolpa, “Melnum wraur ur kul koreitn atn ti.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Kitn wreitn kinar rien om! Tunten pa pike kupm ti kwawen nar ekg akwiyeitn. Ti ampur kitn akwonalmpen wailet, kitn ntien kaino om!”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Yatom Pita atning nungkulkg tolti wreitn kinar arien om la nasen la tolpa, “Kupm a kipm koropm apm kupm apm tike. Ti kipm koropm nar ekg kuina?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Yatom tunten akalmpe la tolpa, “Kornilius melnum ur a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kwawo nar. Kil melnum wor a kpor klko lein katnun Maur Wailen, wa kil melnum a kark ekg Maur Wailen. Kil melnum a Rom, pake kil melnum a tu Juta a ariel kporn yangkipm la tolpa, kil pa melnum wor. Maur akwapel a Maur Wailen pa pike la nasel, yatom kil kwa mento ti nar ekg akwi kitn ti ye kaino wan ha alkilen pa, ekg kitn al la kiti kuina ur a kitn akal la kitintel kaino ai.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Pita atning a tunten la nasel plaln pa, kil akwiyen ye kahor wan pa om loklien ntiel hokga mning wrij. Yatom hor kang pa kil wreitn ntien kaino. Wa tu melnum ipma wrij tiur a tu ukpma Jisas a arpm ha wail Jopa pa wa tu wreitn ntien kaino yat.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Tu kaino hokga mning wrij ha ya pa, plaln, wa tu wreitn ha pa kaino paln kaino ha wail Sisaria. Kornilius pa kil wi tu walmpopmwrij, wa tu melnum worwor tiur alkilen pa kul kor tita ark nungkwangkenten arkenten ark.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Tu kaino paln ha pa tolti, Pita kai herk ekg akal kahor wan pa, Kornilius kil kul eln kpor klko leinjel ukwel wor.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ari Pita la nasel la tolpa, “Wreitn om! Kupm apm melnum tol kitn pa yat pake.” Yatom kil wamparpmel om kil wreitn.
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Tuwekg ekla itna wampel kai kahor, ari Pita ari tu wrong wailet pa apm ark tike.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Om Pita la nasen la tolpa, “Kipm ari yangkipm titnongket a men Juta pa la tolpa ake al men kai atn a ark horwrij namponen kipm a ake Juta pa, kalpm. Ari ak wang ti Maur Wailen pike plantopm klal a la tolpa ake al kupm kwe melnum ur la tolpa kil pa ake wor kai ikg a Maur Wailen aki, ake al kupm klon ekg atn horwrij namponen kil pa.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Tolpa om ake kupm talpuln ek a kitn kwa tunten kinar ekg akwiyopm pa. Kupm atning nungkulkg tolti, om kupm no. Tolpa ti kupm akal roponteitn la tolpa, kipm lak kupm al kul no ekg kuina?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Ari Kornilius akalmpe la tolpa, “Wang wraur kwaten ase, pike kupm arpm wan ti ropon Maur Wailen. Om ak wang ketn tolti, ak wang a takgni pleln kinar ekg akal wel tukoryok wa la pa, kupm ropon Maur Wailen arpm ari, aktutu tolti melnum ur pa paln atn ikgek a kupm ti. Hapm pa tungkoren muinmainet tolti.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Yatom wa kwe nang a kupm Kornilius ti wa la nasopm la tolpa, ‘Kornilius, Maur Wailen atning ropo akitn pa. Wa kweiur kweiur a kitn ak ekg aklin tu melnum a arpm warkip pa kil ari pa om kil wi wor lawen pa.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Tolpa ti kitn kwa melnum tiur kinar Jopa ekg akwi Saimon, nang wompel akil pa Pita. Melnum pa arpm wan a Saimon melnum nangwrij alkil a nir palk a wlikgek. Wan pa hel hunokg arkikg kinar Jopa.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Maur akwapel a pike palntopm pa la nasopm tolpake. Om kupm kwa melnum wraur ti kinarnteitn aktutu. Ari wa wor ekg kitn atning nungkulkg tolti kitn no. Ti men apm kul ark ti atn ikg a Maur Wailen ti, akal atning yangkipmek a pike Wailen la naseitn pa ekg al kitn la naso.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Pita la tolpa, “Aklahle wrijen, ak wang ti kupm ari worwor tolpa, Maur Wailen ake al wi wor la ur, a wa wi paitn la ur, kalpm.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Melnum a ha ha knokg wrongwailet a atn knokg ti mla ur a kark kai ikg a Maur Wailen pa, yatom ntekg kuina ur a nipet wor kai ikg a Maur Wailen pa, Maur Wailen kil wi wor la melnum ripa.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Kipm ari yangkipm a Maur Wailen kwa nar ekg men wrong kinkpman a Israel pa. Pa yangkipm wor a laron Jisas Krais tolpa kil Wailen a mento wrongwailet, wa kil ntekg ipma a Maur Wailen pa kil ipma wrij namponen mento ti.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ti kipm ari kuina ur a pike paln pa. Pike Jon kil laron yangkipm la tolpa, tu pleln ipma om kil kaluken. Kil katen ak atn kaino ha knokg Kalili pa, yatom wa tu laron kul nar hor ha knokg Jutia ti.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Wa kipm ari a pike Maur Wailen kil kwa Maur Wor alkilen kul nar kaluk Jisas a Nasaret, wa ukwel titnongket wail, yatom Maur Wailen ntiel arpm om kil atn akwap wor aklin tu wrong kinkpman hor ha ur ha ur tolpa kai, wa kwan Maur Paitn Satan tukulein tu wrongwailet a pike Satan yipoen pa.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Yatom men pike nungkulkg a ikg ekg kwap wrongwailet a pike kil ak atn ha knokg a men Juta, wa atn kinar ha wail Jerusalem pa, yatom men laron la tolpa aklahle. Wa tu karkurn melnum ripa ark yo pa yatom kil mo.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Pake ak wang wraur pa, Maur Wailen wa la ekg kil wa wreitn, om ntekg kil wa paln ngko wurknong ekg tu ariel.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Maur Wailen ake la ekg akal kil kai paln ngko wurknong ekg tu wrongwailet pa ariel pa, kalpm. Kil la ekg akal kil paln ngko wurknong ekg tu melnum a pike kil akrkahanten hep ak ai, pa apm men tike. Kil mo om wa wreitn kai palnto tolti men ariel, men al hu a ekpma ntiel, apm men tike.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Yatom kil la nasi men ti la tolpa hi men laron nasi tu wrong kinkpman pa la tolpa, Maur Wailen kil kat kil pa atn ekg hi arpm atning yangkipm a tu melnum a arpm ti, a tu melnum a mo kaingkai pa yat. Om men laron la tolpa pa aklahle.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tu melnum ek wripm wrongwailet a Maur Wailen pike hep pa apm wa laron kil pa tolpa yat pake la tolpa pa aklahle pa, nang akil pa ntie titnongket wa ak kwan paitnpaitn a mla ur a ukpma kil pa.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Pita piln yangkipm pa tolpa atn ari Maur Wor a Maur Wailen pa nar arpm tu melnum a arpm atning yangkipm pa.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Tu melnum a Juta a ukpma Jisas a wet nti Pita no pa, tu ari Maur Wor pa kul nar arpm tu melnum a ake Juta pa yat, yatom tu wreitn paitn,
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 ekg nte tu atning a tu ak ek manet tiur pa ekla, ak kat nang a Maur Wailen pa tolpa atn. Yatom Pita la tolpa,
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Ake al melnum ur loko ekg mento kaluken! Kipm ri tu wi Maur Wor hirhir tukol mento ti, ti mento kaluken ak hu ti om.”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Yatom Pita la nasen la tolpa, tu al kaluken ak nang a Jisas Krais. Yatom tu kaluken plaln pa, tu lokel la tolpa kil al ntien arpm wang aripm ur pen.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.