Gênesis 47

Udi Bible (UDI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hametər, İosif hayzeri faraoni t'ǒğǒl taśi pine: «Bezi bavan q'a viçimoğon içoğoy sürüğo bakala heyvanxo saal içoğoy k'ə bunesa bitova girbi haret'un miya, həysəəl Goşen oç̌alat'un».
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Şot'in izi viçimoğoy boşt'an qoarat'u c'ək'p'i şot'oğo faraoni běše c'evk'i.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Faraonenal şot'oğoxun "efi əşlin s'i hik'ə" pi xavar haq'at'an viçimoğon pit'un: «Me vi k'ulurxoy əş heyvan běğsune, mo hələ beşi bavoğoy döörəxun metəre bake.
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Hareyan samal vədə miya bakayan, şot'o görə ki, Kənan oç̌ala busaluğen haq'ene tanesa. Me vi k'ulurxon içoğoy heyvanxo otarişbseynak' gaal tet'un bə̌ğə̌bsa həysə t'iya, oç̌ali ç̌oyel o uk'ala şey tene bu. Həysəəl şot'o görəyan vi t'ǒğǒl hari ǰomo ə̌mbsa, barta me vi k'ulurxo taśi Goşen oç̌ala arśeq'at'un».
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Faraonen İosifa pine: «İsə ki vi bava q'a viçimux vi t'ǒğǒlt'un köçp'i hare,
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 mo Misiri oç̌al, mo və̌n! Taşa vi q'oomxo içoğoy heyvanxo otarişbseynak' ən şaat' ga manunesa, hat'iya arśest'a. Barta taśi Goşen oç̌ala arśeq'at'un. Saal ibaka k'əz nex: içoğoy boşt'an izi əşlə şaat' avabakalorox manunesa, şot'oğoxun c'ək'p'a, taśi bezi sürüğoval běğeq'at'un».
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Oşa İosifen izi bavane eçeri faraoni t'ǒğǒl, İak'ovenal faraoni běš bul k'os'p'i "xeyirq'an baki" pine.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Faraonen İak'ovaxun xavare haq'i: «Hema yəşvax bu?»
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 İak'ovenal qaybaki metəre pi: «Sabaç̌ otuz yəşzax bu, şot'ay gele payal çətinluğ q'a q'əribluğ zapsunen c'ovakest'una hesabbayin mo hik'k'al tene. Bezi bavoğoy yəşə hari p'ap'itez hələ».
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Hame exləte baki, İak'oven p'urumal faraoni běš bul k'os'p'i sarayaxun c'ere.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 İosifen faraonen əmirbi k'inək'əl bine, taşeri izi bava q'a viçimoğo Misiri Ramses uk'ala bölginə ən şaat' ganxo manunesa şot'oğo tadi, hat'iyal arśevek'i.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 İosifen izi bava, viçimoğo, bavaxun sagala hari şu bunesa, bitot'u ukunal tanedi. Hərt'in izi külfəti boş bakala amdari saya görə ukune haq'i.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Busaluğen isə taysun gelene haq'layinşbsay, sal sa galal arum tene buy. Misir q'a Kənan oç̌al t'e ğinaxey ki, amdarxon içoğoy ukala šuma tet'un bə̌ğə̌bsay.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Ene şuk'k'ali kiyel təngəl tene buy, bitova İosifaxun arum haq'i çark'est'et'uniy. İosifen isə amdarxo arum toydi girbi me təngoğo bitova taşeri faraoni xəzninəne laxsay.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Misirə q'a Kənan oç̌ala ene təngə uk'ala şey nu mandat'an misirluyox gireśi İosifi t'ǒğǒl hari pit'un: «Yax arum tada! Atenksa busa k'as'yansa? Ene təngəl teyax bu ki, haq'ayan».
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 T'e vədə İosifen metəre pi: «Təngə çark'iyal bakayin, efi sürüğo heyvan ki bune? Şot'oğo eçanan miya, zuval və̌x izi gala arum tadoz».
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Amdarxonal burt'unqi içoğoy heyvanxo eçeri izi gala arum exst'a. Ěk, eğel, beli, keçi, elem - k'oya k'ə heyvan bune haq'i et'unsay. Hametər, amdarxon t'e usenal c'ovakest'undi, İosifen şot'oğoy eçala heyvanxoy gala arum tadi şot'oğo busa tene efi.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Sa usen hametər c'ovaneki, oşa amdarxo p'urum hayzeri hart'un İosifi t'ǒğǒl. Şot'oğon pit'un: «Vaxun k'ə c'ap'p'en, beşi ağa, hunal avanu ki, nə təngə teyax bu, isə ene heyvanal teyax bu. Beşi bakalt'u va tadi izi gala arumyan haq'e. İsə mone, həysə va arumi gala tades bakala saycə oç̌alxoyax bu saal beşi q'ari elmux.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Het'u görə busa k'as'eğen? Het'u görəq'an beşi oç̌alxo əfçibaki taśi? Ext'a beşi oç̌alxo viq'an baki, yanal izi gala vi loxol sa tapan šumal əşp'en. Barta vi yax tadala arumi gala faraoneynak' k'ul baken, beşi oç̌alxoval ene iziq'an baki. Saycə beşi śilluğ aruma kammaba ki, nə yan busa ma manden, nəəl beşi oç̌alxo xam ganu maq'an c'ureśi».
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 İosifen haketərəl bine, Misirə bakala oç̌alxoy bitova haq'i faraoni oç̌ale bi. Busaluğen amdarxo t'e ğinane badey ki, izi oç̌ala İosifa nu toydi amdar tene mandi Misirə. Hametər, oç̌alxoy bito baneki faraoni,
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 ölkinə bakala amdarxoval, me belxun t'e bel şu bune bito, baneki faraoni k'ulurxo.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 İosifen saycə běyinšxoy oç̌alxo ext'es tene baki, faraonen şot'oğoy paya kamtenebsay pi busa tet'un manst'ay. Faraoni xəzninəxun eğala tənginen yaq'axt'un taysay, şot'o görəl t'et'un toydi içoğoy oç̌alxo İosifa.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 İosifen amdarxo metəre pi: «Mone, efi oç̌alxo haq'i faraonaz tadi, və̌xal şot'ay k'ulez bi. Sa tapan šumal əşp'alnan və̌n meyin oşa. Ext'anan me śilluğ aruma, taşanan bit'anan.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Exp'ala vədine arumi qo paye sunt'u faraona tadalnan, mandiyo isə efi bakale. T'et'iin ham śilluğnan ext'on, hamal efi əyloğoy q'a külfəti ǰomonan girbon».
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Amdarxonal qaybaki İosifa metərt'un pi: «Beşi piin loxol gavax bu, beşi ağa! Metər bi vi piyes şaat' ak'eğalyansa, yan faraoneynak' k'ul baksuna irəziyan, beşi elmoğon çark'est'i hun!»
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 İosifi laxi me k'anun Misirə həysəəl əşesa: exp'i arumi qo paye sunt'u faraonat'un tast'a. Běyinšxon isə içoğoy oç̌alxo faraona tet'un toydey pi şot'oğoynak' me k'anun butene.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Hametər, İsrailaxun törəyinşakiyorox Misirə, İosifen içoğo arśest'i Goşen uk'ala oç̌alat'un yəşəyinşbsa burqi. Şot'oğon miya tum saki avuzt'unbaki, içoğoy sayal taysun gelenebaksay.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 İak'oven Misirə vǔğes's'e usene yəşəyinşi, biyat'anal izi sabaç̌ q'ırx vǔğ yəşe buy.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Hari lap q'ojabaki vədine şot'in İosifa izi t'ǒğǒl k'alpi pine: «Əgər bezi xətirə çurensasa, vi kula bezi c'ile loxol laxi za əyit tada: elasp'a ki, bezi həysə va uk'alt'oğo balnu. Zaxun vi şaat'luğa kammaba - za me Misiri k'ulnu ma oç̌alaxp'a!
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Bezi pula q'ic'p'i t'e dünyəne tağat'an za taşa bezi bavoox oç̌alaxeśi gala oç̌alaxp'a, za miya ma efa». İosifenal qaybaki "arxayin baka, vi pi k'inək' booz" pine.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Ama İak'oven saal pine: «Elasp'a!» İosifen elasepi, İak'ovenal hat'e izi bask'i gala tikbaki Buxačuğo bule k'os'p'i.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.