Gênesis 47
Udi Bible (UDI) vs ARIB
1 Hametər, İosif hayzeri faraoni t'ǒğǒl taśi pine: «Bezi bavan q'a viçimoğon içoğoy sürüğo bakala heyvanxo saal içoğoy k'ə bunesa bitova girbi haret'un miya, həysəəl Goşen oç̌alat'un».
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Şot'in izi viçimoğoy boşt'an qoarat'u c'ək'p'i şot'oğo faraoni běše c'evk'i.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Faraonenal şot'oğoxun "efi əşlin s'i hik'ə" pi xavar haq'at'an viçimoğon pit'un: «Me vi k'ulurxoy əş heyvan běğsune, mo hələ beşi bavoğoy döörəxun metəre bake.
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Hareyan samal vədə miya bakayan, şot'o görə ki, Kənan oç̌ala busaluğen haq'ene tanesa. Me vi k'ulurxon içoğoy heyvanxo otarişbseynak' gaal tet'un bə̌ğə̌bsa həysə t'iya, oç̌ali ç̌oyel o uk'ala şey tene bu. Həysəəl şot'o görəyan vi t'ǒğǒl hari ǰomo ə̌mbsa, barta me vi k'ulurxo taśi Goşen oç̌ala arśeq'at'un».
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Faraonen İosifa pine: «İsə ki vi bava q'a viçimux vi t'ǒğǒlt'un köçp'i hare,
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 mo Misiri oç̌al, mo və̌n! Taşa vi q'oomxo içoğoy heyvanxo otarişbseynak' ən şaat' ga manunesa, hat'iya arśest'a. Barta taśi Goşen oç̌ala arśeq'at'un. Saal ibaka k'əz nex: içoğoy boşt'an izi əşlə şaat' avabakalorox manunesa, şot'oğoxun c'ək'p'a, taśi bezi sürüğoval běğeq'at'un».
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Oşa İosifen izi bavane eçeri faraoni t'ǒğǒl, İak'ovenal faraoni běš bul k'os'p'i "xeyirq'an baki" pine.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Faraonen İak'ovaxun xavare haq'i: «Hema yəşvax bu?»
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 İak'ovenal qaybaki metəre pi: «Sabaç̌ otuz yəşzax bu, şot'ay gele payal çətinluğ q'a q'əribluğ zapsunen c'ovakest'una hesabbayin mo hik'k'al tene. Bezi bavoğoy yəşə hari p'ap'itez hələ».
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Hame exləte baki, İak'oven p'urumal faraoni běš bul k'os'p'i sarayaxun c'ere.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 İosifen faraonen əmirbi k'inək'əl bine, taşeri izi bava q'a viçimoğo Misiri Ramses uk'ala bölginə ən şaat' ganxo manunesa şot'oğo tadi, hat'iyal arśevek'i.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 İosifen izi bava, viçimoğo, bavaxun sagala hari şu bunesa, bitot'u ukunal tanedi. Hərt'in izi külfəti boş bakala amdari saya görə ukune haq'i.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Busaluğen isə taysun gelene haq'layinşbsay, sal sa galal arum tene buy. Misir q'a Kənan oç̌al t'e ğinaxey ki, amdarxon içoğoy ukala šuma tet'un bə̌ğə̌bsay.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ene şuk'k'ali kiyel təngəl tene buy, bitova İosifaxun arum haq'i çark'est'et'uniy. İosifen isə amdarxo arum toydi girbi me təngoğo bitova taşeri faraoni xəzninəne laxsay.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Misirə q'a Kənan oç̌ala ene təngə uk'ala şey nu mandat'an misirluyox gireśi İosifi t'ǒğǒl hari pit'un: «Yax arum tada! Atenksa busa k'as'yansa? Ene təngəl teyax bu ki, haq'ayan».
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 T'e vədə İosifen metəre pi: «Təngə çark'iyal bakayin, efi sürüğo heyvan ki bune? Şot'oğo eçanan miya, zuval və̌x izi gala arum tadoz».
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Amdarxonal burt'unqi içoğoy heyvanxo eçeri izi gala arum exst'a. Ěk, eğel, beli, keçi, elem - k'oya k'ə heyvan bune haq'i et'unsay. Hametər, amdarxon t'e usenal c'ovakest'undi, İosifen şot'oğoy eçala heyvanxoy gala arum tadi şot'oğo busa tene efi.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Sa usen hametər c'ovaneki, oşa amdarxo p'urum hayzeri hart'un İosifi t'ǒğǒl. Şot'oğon pit'un: «Vaxun k'ə c'ap'p'en, beşi ağa, hunal avanu ki, nə təngə teyax bu, isə ene heyvanal teyax bu. Beşi bakalt'u va tadi izi gala arumyan haq'e. İsə mone, həysə va arumi gala tades bakala saycə oç̌alxoyax bu saal beşi q'ari elmux.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Het'u görə busa k'as'eğen? Het'u görəq'an beşi oç̌alxo əfçibaki taśi? Ext'a beşi oç̌alxo viq'an baki, yanal izi gala vi loxol sa tapan šumal əşp'en. Barta vi yax tadala arumi gala faraoneynak' k'ul baken, beşi oç̌alxoval ene iziq'an baki. Saycə beşi śilluğ aruma kammaba ki, nə yan busa ma manden, nəəl beşi oç̌alxo xam ganu maq'an c'ureśi».
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 İosifen haketərəl bine, Misirə bakala oç̌alxoy bitova haq'i faraoni oç̌ale bi. Busaluğen amdarxo t'e ğinane badey ki, izi oç̌ala İosifa nu toydi amdar tene mandi Misirə. Hametər, oç̌alxoy bito baneki faraoni,
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 ölkinə bakala amdarxoval, me belxun t'e bel şu bune bito, baneki faraoni k'ulurxo.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 İosifen saycə běyinšxoy oç̌alxo ext'es tene baki, faraonen şot'oğoy paya kamtenebsay pi busa tet'un manst'ay. Faraoni xəzninəxun eğala tənginen yaq'axt'un taysay, şot'o görəl t'et'un toydi içoğoy oç̌alxo İosifa.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 İosifen amdarxo metəre pi: «Mone, efi oç̌alxo haq'i faraonaz tadi, və̌xal şot'ay k'ulez bi. Sa tapan šumal əşp'alnan və̌n meyin oşa. Ext'anan me śilluğ aruma, taşanan bit'anan.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Exp'ala vədine arumi qo paye sunt'u faraona tadalnan, mandiyo isə efi bakale. T'et'iin ham śilluğnan ext'on, hamal efi əyloğoy q'a külfəti ǰomonan girbon».
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Amdarxonal qaybaki İosifa metərt'un pi: «Beşi piin loxol gavax bu, beşi ağa! Metər bi vi piyes şaat' ak'eğalyansa, yan faraoneynak' k'ul baksuna irəziyan, beşi elmoğon çark'est'i hun!»
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 İosifi laxi me k'anun Misirə həysəəl əşesa: exp'i arumi qo paye sunt'u faraonat'un tast'a. Běyinšxon isə içoğoy oç̌alxo faraona tet'un toydey pi şot'oğoynak' me k'anun butene.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Hametər, İsrailaxun törəyinşakiyorox Misirə, İosifen içoğo arśest'i Goşen uk'ala oç̌alat'un yəşəyinşbsa burqi. Şot'oğon miya tum saki avuzt'unbaki, içoğoy sayal taysun gelenebaksay.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 İak'oven Misirə vǔğes's'e usene yəşəyinşi, biyat'anal izi sabaç̌ q'ırx vǔğ yəşe buy.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Hari lap q'ojabaki vədine şot'in İosifa izi t'ǒğǒl k'alpi pine: «Əgər bezi xətirə çurensasa, vi kula bezi c'ile loxol laxi za əyit tada: elasp'a ki, bezi həysə va uk'alt'oğo balnu. Zaxun vi şaat'luğa kammaba - za me Misiri k'ulnu ma oç̌alaxp'a!
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Bezi pula q'ic'p'i t'e dünyəne tağat'an za taşa bezi bavoox oç̌alaxeśi gala oç̌alaxp'a, za miya ma efa». İosifenal qaybaki "arxayin baka, vi pi k'inək' booz" pine.
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Ama İak'oven saal pine: «Elasp'a!» İosifen elasepi, İak'ovenal hat'e izi bask'i gala tikbaki Buxačuğo bule k'os'p'i.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.