Gênesis 47

Udi Bible (UDI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hametər, İosif hayzeri faraoni t'ǒğǒl taśi pine: «Bezi bavan q'a viçimoğon içoğoy sürüğo bakala heyvanxo saal içoğoy k'ə bunesa bitova girbi haret'un miya, həysəəl Goşen oç̌alat'un».
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Şot'in izi viçimoğoy boşt'an qoarat'u c'ək'p'i şot'oğo faraoni běše c'evk'i.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Faraonenal şot'oğoxun "efi əşlin s'i hik'ə" pi xavar haq'at'an viçimoğon pit'un: «Me vi k'ulurxoy əş heyvan běğsune, mo hələ beşi bavoğoy döörəxun metəre bake.
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Hareyan samal vədə miya bakayan, şot'o görə ki, Kənan oç̌ala busaluğen haq'ene tanesa. Me vi k'ulurxon içoğoy heyvanxo otarişbseynak' gaal tet'un bə̌ğə̌bsa həysə t'iya, oç̌ali ç̌oyel o uk'ala şey tene bu. Həysəəl şot'o görəyan vi t'ǒğǒl hari ǰomo ə̌mbsa, barta me vi k'ulurxo taśi Goşen oç̌ala arśeq'at'un».
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Faraonen İosifa pine: «İsə ki vi bava q'a viçimux vi t'ǒğǒlt'un köçp'i hare,
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 mo Misiri oç̌al, mo və̌n! Taşa vi q'oomxo içoğoy heyvanxo otarişbseynak' ən şaat' ga manunesa, hat'iya arśest'a. Barta taśi Goşen oç̌ala arśeq'at'un. Saal ibaka k'əz nex: içoğoy boşt'an izi əşlə şaat' avabakalorox manunesa, şot'oğoxun c'ək'p'a, taśi bezi sürüğoval běğeq'at'un».
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Oşa İosifen izi bavane eçeri faraoni t'ǒğǒl, İak'ovenal faraoni běš bul k'os'p'i "xeyirq'an baki" pine.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Faraonen İak'ovaxun xavare haq'i: «Hema yəşvax bu?»
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 İak'ovenal qaybaki metəre pi: «Sabaç̌ otuz yəşzax bu, şot'ay gele payal çətinluğ q'a q'əribluğ zapsunen c'ovakest'una hesabbayin mo hik'k'al tene. Bezi bavoğoy yəşə hari p'ap'itez hələ».
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Hame exləte baki, İak'oven p'urumal faraoni běš bul k'os'p'i sarayaxun c'ere.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 İosifen faraonen əmirbi k'inək'əl bine, taşeri izi bava q'a viçimoğo Misiri Ramses uk'ala bölginə ən şaat' ganxo manunesa şot'oğo tadi, hat'iyal arśevek'i.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 İosifen izi bava, viçimoğo, bavaxun sagala hari şu bunesa, bitot'u ukunal tanedi. Hərt'in izi külfəti boş bakala amdari saya görə ukune haq'i.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Busaluğen isə taysun gelene haq'layinşbsay, sal sa galal arum tene buy. Misir q'a Kənan oç̌al t'e ğinaxey ki, amdarxon içoğoy ukala šuma tet'un bə̌ğə̌bsay.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ene şuk'k'ali kiyel təngəl tene buy, bitova İosifaxun arum haq'i çark'est'et'uniy. İosifen isə amdarxo arum toydi girbi me təngoğo bitova taşeri faraoni xəzninəne laxsay.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Misirə q'a Kənan oç̌ala ene təngə uk'ala şey nu mandat'an misirluyox gireśi İosifi t'ǒğǒl hari pit'un: «Yax arum tada! Atenksa busa k'as'yansa? Ene təngəl teyax bu ki, haq'ayan».
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 T'e vədə İosifen metəre pi: «Təngə çark'iyal bakayin, efi sürüğo heyvan ki bune? Şot'oğo eçanan miya, zuval və̌x izi gala arum tadoz».
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Amdarxonal burt'unqi içoğoy heyvanxo eçeri izi gala arum exst'a. Ěk, eğel, beli, keçi, elem - k'oya k'ə heyvan bune haq'i et'unsay. Hametər, amdarxon t'e usenal c'ovakest'undi, İosifen şot'oğoy eçala heyvanxoy gala arum tadi şot'oğo busa tene efi.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Sa usen hametər c'ovaneki, oşa amdarxo p'urum hayzeri hart'un İosifi t'ǒğǒl. Şot'oğon pit'un: «Vaxun k'ə c'ap'p'en, beşi ağa, hunal avanu ki, nə təngə teyax bu, isə ene heyvanal teyax bu. Beşi bakalt'u va tadi izi gala arumyan haq'e. İsə mone, həysə va arumi gala tades bakala saycə oç̌alxoyax bu saal beşi q'ari elmux.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Het'u görə busa k'as'eğen? Het'u görəq'an beşi oç̌alxo əfçibaki taśi? Ext'a beşi oç̌alxo viq'an baki, yanal izi gala vi loxol sa tapan šumal əşp'en. Barta vi yax tadala arumi gala faraoneynak' k'ul baken, beşi oç̌alxoval ene iziq'an baki. Saycə beşi śilluğ aruma kammaba ki, nə yan busa ma manden, nəəl beşi oç̌alxo xam ganu maq'an c'ureśi».
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 İosifen haketərəl bine, Misirə bakala oç̌alxoy bitova haq'i faraoni oç̌ale bi. Busaluğen amdarxo t'e ğinane badey ki, izi oç̌ala İosifa nu toydi amdar tene mandi Misirə. Hametər, oç̌alxoy bito baneki faraoni,
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 ölkinə bakala amdarxoval, me belxun t'e bel şu bune bito, baneki faraoni k'ulurxo.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 İosifen saycə běyinšxoy oç̌alxo ext'es tene baki, faraonen şot'oğoy paya kamtenebsay pi busa tet'un manst'ay. Faraoni xəzninəxun eğala tənginen yaq'axt'un taysay, şot'o görəl t'et'un toydi içoğoy oç̌alxo İosifa.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 İosifen amdarxo metəre pi: «Mone, efi oç̌alxo haq'i faraonaz tadi, və̌xal şot'ay k'ulez bi. Sa tapan šumal əşp'alnan və̌n meyin oşa. Ext'anan me śilluğ aruma, taşanan bit'anan.
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Exp'ala vədine arumi qo paye sunt'u faraona tadalnan, mandiyo isə efi bakale. T'et'iin ham śilluğnan ext'on, hamal efi əyloğoy q'a külfəti ǰomonan girbon».
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Amdarxonal qaybaki İosifa metərt'un pi: «Beşi piin loxol gavax bu, beşi ağa! Metər bi vi piyes şaat' ak'eğalyansa, yan faraoneynak' k'ul baksuna irəziyan, beşi elmoğon çark'est'i hun!»
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 İosifi laxi me k'anun Misirə həysəəl əşesa: exp'i arumi qo paye sunt'u faraonat'un tast'a. Běyinšxon isə içoğoy oç̌alxo faraona tet'un toydey pi şot'oğoynak' me k'anun butene.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Hametər, İsrailaxun törəyinşakiyorox Misirə, İosifen içoğo arśest'i Goşen uk'ala oç̌alat'un yəşəyinşbsa burqi. Şot'oğon miya tum saki avuzt'unbaki, içoğoy sayal taysun gelenebaksay.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 İak'oven Misirə vǔğes's'e usene yəşəyinşi, biyat'anal izi sabaç̌ q'ırx vǔğ yəşe buy.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Hari lap q'ojabaki vədine şot'in İosifa izi t'ǒğǒl k'alpi pine: «Əgər bezi xətirə çurensasa, vi kula bezi c'ile loxol laxi za əyit tada: elasp'a ki, bezi həysə va uk'alt'oğo balnu. Zaxun vi şaat'luğa kammaba - za me Misiri k'ulnu ma oç̌alaxp'a!
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Bezi pula q'ic'p'i t'e dünyəne tağat'an za taşa bezi bavoox oç̌alaxeśi gala oç̌alaxp'a, za miya ma efa». İosifenal qaybaki "arxayin baka, vi pi k'inək' booz" pine.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Ama İak'oven saal pine: «Elasp'a!» İosifen elasepi, İak'ovenal hat'e izi bask'i gala tikbaki Buxačuğo bule k'os'p'i.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.