Gênesis 42
Udi Bible (UDI) vs NVT
1 İak'oven avabakat'an ki, amdarxon aruma Misirəxunt'un eşt'a, izi ğarmoğo pine: «K'ənan arśe sunay loxol běğsun?»
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Oşa metəre pi: «İbakezu ki, bitot'in taśi Misirəxune arum haq'i eşt'a. Takinan və̌nal t'et'iin haq'i eçanan ki, beşiyal ukala šumq'an baki, tene busa biyalyan».
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 Me exlətəxun oşa İosifi vis' viçiyal hayzeri Misirə arum haq'sat'un taśi.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Ama İosifaxun nana sa bakala viçə, Binyamina İak'oven tene tərbi, enefi izi t'ǒğǒl, şot'ay belal əşe eğon pi q'ı̌nebsay.
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Hametər, dünyəni bip' t'ǒǒxun gireśi Misirə arum haq'sa eğalt'oğoy boş İsraili ğarmuxal baneki. Busaluğ hari Kənan oç̌alal p'ap'eney.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 Camaati arum haq'seynak' eğala me ölkin kalo isə İosifey. Arum toyst'uni əşləl şot'ine běğsay pi viçimux şot'ay t'ǒğǒlt'un hari, hariyal şot'ay běš ç̌ooq'a biti bult'un k'os'p'i.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 İosifen viçimoğo ak'ala k'inək' çalexi, ama içu nu çalxsuna laxi izi k'odoğo śipiyal pine: «Mayinnan və̌n?» Viçimoğonal "Kənan oç̌alaxun, arum haq'seynak'yan hare" pit'un.
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 İosifen için viçimoğo çalxiyal bakayin, viçimoğon içu tet'un çalxi.
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 T'e vədə eyexe baft'i İosifi izi şot'oğoxun ak'i nep'ur, qaybakiyal izi viçimoğo metəre pi: «Xavar girbsanan hari bakon beşi oç̌alxo! Yəgin harenan běyn maya k'ə bu, běyn beşi zəyif ganxo bə̌ğə̌bi yax sakes bananksa!»
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 Ama viçimoğon içoğoy döşə t'apsa burqi pit'un: «Buxačuğon maq'an bi, beşi ağa! Arumeynak'e hare me vi k'ulurxo, q'erəz hik'k'al.
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 Yast'a c'ap' əş buteyax, mone, qay nexyan: viçimuxyan baksa yan, bito sa bavaxun baki əyluxyan. Ke vi uk'ala əşləxun ə̌xile me vi k'ulurxo!»
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Ama İosifen p'urumal cügünubaki pine: «Větezu, beşi ölkin zəyif ganxo bə̌ğə̌bi yax sakseynak'nan hare və̌n!»
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 T'e vədə viçimoğon pit'un: «P'as's'e viçiyan yan, Kənan oç̌alaxun bakala sa amdari ğarmuxe me vi k'ulurxo bito. Beşi sa mis'ik' viçiyal buyax, şo tene hari yaxun, bavay t'ǒğǒle çurpi. Sa viçiyal p'urene».
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Mot'o ibakat'an İosifen saal pine: «Mone, bezi uk'alo hari c'ere, nexzu axıri və̌n miya xavar girbsanan hare!
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Ama faraoni elmoğoz elase ki, efi şu baksuna nu avabakayiz, və̌x memiin tərtezbal! Hevaxt' efi mis'ik' viçiyal eneğon, t'e vədə c'eri tananğon.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 Barta efi boşt'an sunt'in taśi şot'o haq'i hareq'an, mandiyorox isə şorox eğamin zindana arśalt'un. İsə běğalyan efi uk'alt'oğoy düz baki nu baksuna! Əfçinan nexesa, faraoni elmoğoz elase ki, bezi uk'alone, miya xavar girbsanan hare!»
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 Metər piyal xib ği şot'oğo zindana enefi.
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 Xib ğinaxun oşa İosifen viçimoğo izi t'ǒğǒl eçest'i pine: «Efi elmoğo çark'est'un çurnansasa bezi uk'alt'u banan, şot'o görə ki, zuval və̌x memiya hat'etər gala efsun çurtezsa, Buxačuğoxun q'ı̌bala amdarzu zu.
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 Efi uk'alorox bito düzesa, barta efi boşt'an soğo çurpeq'an miya, mandit'oğon isə aruma ext'i taśeq'at'un k'oya. Ham efi busa külfəteynak' šum taşeri bakalt'un,
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 hamal qaybakat'an efi mis'ik' viçə bezi t'ǒğǒl eçalt'un. Ama miya nu qaybakaynan, efi pit'oğoy düz baksuna ak'est'i efi viçə bezi t'ǒğǒl nu eçaynan, bito biyalnan». Viçimuxal irəzit'unbaki.
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 Oşa içoğoy arane əyitpsa burqi pit'un: «Mone, beşi viçey bel eçeriyoroxe, hari c'enesa beşi běš! Heq'ədəre yax xoyinšp'i izi t'e çarasuz mandi ğine, ama saycət'in şot'o kul teyan boxodi. İsə mone, zap'yanne t'e ğine cazina!»
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Ruvenen isə pine: «Zu və̌x hat'e ğiyal pizu ki, ma galdanan əylə, efi ozane mandale ke günax! Ama ǔmǔxtenanlaxi, isə zapanan efi śipi p'iye cazina!»
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Viçimoğoy xavar buteney ki, İosifen şot'oğoy uk'alt'oğo bitova q'amişe, axıri memaçağ İosifen eçest'i amdarene şot'oğoy uk'alt'oğo misirluğoy muza taradi nexey.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Şot'oğoy me əyitmoğo ibakat'an İosifen içu efes tene baki, c'eri taśi t'ǒǒx ǒnenepi. Oşa qaybaki hari p'urum bureqi şot'oğoxun əyitpsa, içoğoy boşt'an Simeona c'ək'p'iyal viçimoğoy piin běš şot'ay kul-tura ğaç̌p'est'i taşeri banedi zindana.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 İosifen əmirebi ki, isə taşeri şot'oğoy xaralxo arumen buybi, içoğoy yaq'e šumal laxi yaq'abadeq'at'un. Hamal tapşurebi ki, şot'oğoxun təngə maq'at'un ext'i, hərt'ay eçeri gümüşi tənginə qaydi izi xarali boş laxeq'at'un. İosifen əmirbi k'inək'əl bit'un.
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 Hametər, viçimoğon aruma elemxoy loxol lapi yaq'at'un baft'i.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Biyəbakat'anal sa ga bə̌ğə̌bi çurt'unpi ki, miya kəybalt'un. Viçimoğoy sunt'in taśi izi xarali boşt'an samal mu ext'i elema tast'un çureğat'an běneği ki, mone, ç̌oyel izi gümüşi təngoox!
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 Şot'in iz viçimoğo k'alpi bureqi haraypsa: «Zaxun təngə ext'itet'un! Ekinan běğanan, bezi təngoox hamiya xarali boşe!» Me əyitə ibakat'an viçimoğo q'ı̌yene haq'i, içoğoy t'ut'ultina efes tet'un baksay. Burt'unqi sunay loxol běği upsa: «Buxačuğoy əşe mo! K'ə upsune çuresa yax?»
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Viçimux hari Kənan oç̌ala, içoğoy bava İak'ovi t'ǒğǒl p'ap'it'uxun oşa içoğoy bel hari əşurxo bitova exlətpsa burqi pit'un:
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 «T'e ölkin loxol kalaluğbalt'in yaxun sal muč'a muzin tene əyitp'i, fikirebi ki, izi ölkinə xavar girbseynak'yan hare.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Yanal qaybaki içu piyan ki, ketər əşurxoxun ə̌xilyan, beşi k'ə bunesa ç̌oyene.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Oşa beşi p'as's'e viçi baksunal piyan. Piyan ki, yan bito sa bavaxun baki əyluxyan, həysə beşi mis'ik' viçi bavay t'ǒğǒl, Kənan oç̌alane, soğoval p'urene.
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 Ama t'e ölkin kalat'in yax p'urumal větenebaki, beşi uk'alt'oğoy düz baksuna avabakseynak' qaybaki pine ki, p'oy və̌xun sunt'u efoz miya, mandit'oğon isə aruma ext'i taśeq'at'un içoğoy busa külfəti t'ǒğǒl.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Ama sa şərten, beşi mis'ik' viçəl ext'i qaybakalayan izi t'ǒğǒl. Mot'oxun oşa yax věbakale, beşi viçə tərbi, yaxal bark'ale izi ölkinə tarapi beşi ük'en çureğalt'oğo haq'i-toyst'a».
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Viçimoğon eçeri içoğoy xaralxo ams'ibat'an bět'unği ki, içoğoy təngooxal t'iyane. Hərt'in izi xarali boş bakala tənginə ak'at'an, şot'oğo q'ı̌yene haq'i. İak'oven içinal q'ı̌nebi,
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 şot'in pine: «Bezi əyloğonan haq'i və̌n bezi kiyexun! İosif butene, Simeona efi harenan, isəəl nexnan ki, Binyaminal tada taşalyan! Mo he əşe enesa bezi bel!»
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 T'e vədə Ruvenen metəre pi izi bava: «Bezi p'ə̌ ğaral va q'urbane, Binyamina qaydi vi t'ǒğǒl nu eçayiz, haq'a şot'oğoy elmoğo! Arxayin baka, şot'o qaydi eşt'un bezi ozane!»
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Ama İak'oven p'urumal yaq'alnuhari pine: «Tez yaq'absa bezi ğara və̌xun! İosif p'urene, Raxiləxun baki ğarmoğoxun sa dənə Binyamine mande. Kot'oval k'ənesa bakayin, k'əz bon zu? Ene sa kərəmluğ upanan ki, taşeri oç̌alaxyanpsa va! Me yəşt'ə ke dərdə portp'ala ük' tezax bu bezi!»
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.